Ένα μετεμφυλιακό ιδεολογικό απολίθωμα προτάσσοντας την ιδιότητα του αναλυτή, δημοσιογράφου αλλά και ειδικού στην εξαγωγή εκλογικών αποτελεσμάτων, απογείωσε το διχαστικό του λόγο δηλώνοντας ότι οι αριστεροί δεν είναι Έλληνες.

Το σκουπιδαριό της Επιτροπής Αλήθειας και μακρύ χέρι του Κ. Μητσοτάκη αναπαρήγαγε τη χυδαία δήλωση με το σλόγκαν: «Τα είπε όλα».

Δεν άφησε τίποτα έξω από το κήρυγμα μίσους  ο εκ Λευκωσίας Α. Δρυμιώτης, θυμίζοντας τη ρητορική εκείνων των υπερπατριωτών που παρέδωσαν τη μισή Κύπρο στην Τουρκία. Αυτοί οι υπερπατριώτες έρχονται ξανά στο προσκήνιο έτοιμοι για νέα κατορθώματα. Εκμεταλλευόμενοι την διεθνώς περιρρέουσα ατμόσφαιρα, αλλά και την βουτηγμένη στο δημοσιοσχετισμό αντιπολίτευση που τους αντιμετωπίζει όχι με βάση αυτών που πολιτικά ενσαρκώνουν αλλά με την προσχηματική εικόνα του τάχα μου ειδικού αναλυτή. Ειδικά όταν εν προκειμένου μιλάμε για αναλυτή εκτός των άλλων και της κρατικής ΕΡΤ η οποία τελεί υπό τον προσωπικό έλεγχο του Κ. Μητσοτάκη.

Όσο για την αριστερά δεν φαίνεται να ταράζεται στη νιρβάνα της πολυδιάσπασης, ούτε μπροστά στην αναβίωση των εμφυλιοπολεμικών τεράτων.

Προφανής ο σκοπός του αναλυτή ήταν να οικειοποιηθεί ακόμα και την εθνική επέτειο  της 28^ης Οκτωβρίου, ως συνέχεια όσων μεθοδικά σχεδίασε η κυβέρνηση με επίκεντρο τον άγνωστο στρατιώτη.

Ο σημερινός πρωθυπουργός ο οποίος με την καταπάτηση των θεσμών έχει φέρει τη χώρα πολλά χρόνια πίσω, θεωρεί ότι ήρθε η ώρα να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς με τον μεταπολιτευτικό Καραμανλισμό και να αποδείξει ότι αυτός είναι ικανός να πάρει τη ρεβάνς από την αριστερά.

Προκειμένου να φράξει το δρόμο στον Αντώνη Σαμαρά και να αποσπάσει ακροδεξιούς ψήφους, ρίχνει στην αγορά με αδίστακτο τρόπο τους αναλυτές  που κομίζουν την προσοδοφόρα  πραμάτεια  της πατριδοκαπηλίας.

Υ.Γ. Κάθε 28^η Οκτωβρίου θυμάμαι τον πατέρα μου ο οποίος είχε υπηρετήσει στο στρατό δέκα χρόνια. Δύο ως κληρωτός το 1938, μετά στην Αλβανία από όπου γύρισε με τα πόδια μετά την συνθηκολόγηση του Τσολάκογλου και τέλος με τον εθνικό στρατό στον εμφύλιο. Η ζωή οδήγησε αυτόν τον βαθιά συντηρητικό άνθρωπο να βλέπει στο τέλος τα πράγματα από μια απόσταση και να μην θέλει να κοιτάει πίσω. Άλλο όμως ένας απλός άνθρωπος και άλλο οι επαγγελματίες πατριδοκάπηλοι που είναι έτοιμοι να εκμεταλλευτούν την αγάπη για την πατρίδα,  ιδιαίτερα σε ευαίσθητες στιγμές όπως είναι οι εθνικές επέτειοι.

Είναι χιλιοειπωμένο ότι ο (ψευτο)πατριωτισμός είναι το καταφύγιο των απατεώνων. Ο αφορισμός αυτός δεν ενοχλεί τους πολιτικούς απατεώνες αρκεί να κάνουν τη δουλεία τους.