Αρχές Ιούνη η Γαύδος ήταν στα καλύτερά της, με τα αρνιά και τα κατσίκια να βόσκουν αμέριμνα και ανυποψίαστα γι΄αυτό που τα περιμένει, καθώς το Σφακιανό τσιγαριαστό είναι το πιάτο που θα συναντήσεις σε κάθε βουλιμικό σου βήμα.

Ο Μιχάλης είχε σταματήσει την απεργία πείνας και αποφασίσει να ακολουθήσει τη νομική οδό, μετά την υπαναχώρηση της δημάρχου να του επικυρώσει την μεταδημότευση επειδή, λέει, δόθηκε δημοσιότητα στο θέμα.

Μισός Κύπριος και μισός Κωνσταντινοπολίτης ο γαλανομάτης Μιχάλης, γεννήθηκε στην Κοζάνη όπου και δούλευε. Κάποια στιγμή μου λέει, κρατώντας στο ένα χέρι το τσιγάρο και στο άλλο το λουρί με το σκυλάκι, συνειδητοποίησα ότι τα καταναλωτικά αγαθά δίνουν μια επίπλαστη χαρά και έψαξα ένα χωριουδάκι στην νότια Κρήτη.

Μέχρι που πριν δέκα χρόνια μια κοπελιά με έφερε στην Γαύδο όπου βρήκα την Ιθάκη μου. Δεν ήμουν ποτέ πολιτικοποιημένος και πίστευα ότι όσοι μετέχουν σε διαδηλώσεις παίρνουν μια ευχαρίστηση αλλά οι πολιτικοί τους γράφουν εκεί που δεν πιάνει μελάνη.

Κάποια στιγμή ο Μιχάλης και μερικοί από τους περίφημους σκηνίτες, που δημιούργησαν το μύθο της Γαύδου ως ενός εναλλακτικού προορισμού πέρα από τα όρια του καταναλωτικού πολιτισμού που μεταλλάσει τόπους και ανθρώπους, αναδύθηκαν μέσα από τη σιωπή. Συνειδητοποίησα συνεχίζει ο Μιχάλης ότι μόνος του ο καθένας δεν μπορεί να πετύχει κάτι γι ΄αυτόν τον τόπο που ζούμε και αγαπούμε.

• Διαβάστε επίσης: Μαρτυρία / Στη Γαύδο με τους πρόσφυγες και τους μύθους

Η Μαρία έμενε στη Θεσσαλονίκη και είναι μισή Χανιώτισσα. Έχει ζήσει σε αρκετά μέρη της Ελλάδας με τον στρατιωτικό πατέρα της και τις μεταθέσεις του. Απ΄ ότι φαίνεται τα παραγγέλματα του «στρατηγού» έφεραν το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα της πειθαρχίας και επέλεξε τη δική της ελευθερία.

Ζει στις περίφημες καβάτζες της παραλίας του Λαυρακά. Χρειάζεται σαράντα λεπτά να πάει με τα πόδια στην εποχιακή δουλειά της. Δεν διεκδικώ λέει, κανένα επίδομα απλά να αναγνωριστεί η ιδιότητά μου ως πολίτης αυτού του τόπου.

Το χειμώνα στη Γαύδο δεν μένουν πάνω από πενήντα κάτοικοι μαζί με τους τυχόν υπαλλήλους. Ποιοί είναι λοιπόν οι πραγματικού πολίτες αυτού του νησιού της Κίρκης ακόμη και όταν οι άνεμοι σκορπίζουν την καλοκαιρινή ανάμνηση του τουρισμού;

Η σημερινή δήμαρχος μπορεί να αρνείται τις μεταδημοτεύσεις στους αόρατους αυτοεξόριστους της Γαύδου, δεν παρέλειψε όμως να πραγματοποιήσει 49 άλλων ψηφοφόρων που ο θεός, ο Οδυσσέας και η Κίρκη γνωρίζουν αν έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους στην Γαύδο. Η Κίρκη μάλιστα με τις μαγικές της ικανότητες έβαλε μάλλον το χέρι της για να κερδίσει η δήμαρχος με μια ψήφο στους 180 ψηφίσαντες.

Ο Μανώλης ήρθε από το Λαυρκακά να με συναντήσει με ένα μικρό κανό. Δούλευε στα Χανιά πλακάς. Είμαι λέει, από εκείνους που όταν είχα μεροκάματο δεν έβαζα κάτι στην άκρη.

Με το που ήρθε η κρίση έμεινα στον άσσο και βρέθηκα στο Λαυρακά όπου με τα ξύλα που έφερνε η Θάλασσα έστησα την καβάτζα μου. Ο ναυαγισμένος λοιπόν Μανώλης είναι 64 χρονών και το ποτό του έχει καταστρέψει το συκώτι. Επιβιώνει από την καλοσύνη των φίλων.

Ο καθένας καταλαβαίνει ότι το επίδομα των 200 ή 300 ευρώ είναι όρος για την συνέχιση της επιβίωσή του, όσος και αν είναι ο χρόνος που του απομένει.

Επικαλούμαι την ανθρωπιά σου είπε κάποια στιγμή ο Μανώλης στη δήμαρχο. Ανθρωπιά; Μη με μπλέκεις με αυτά απάντησε εκείνη.

Είναι αλήθεια ότι η παρουσία των Ροβινσώνων σ΄ ένα τόπο αρχαιολογικού ενδιαφέροντος αποτέλεσε και ένα πλήγμα στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Εξαλείφθηκαν τα περιστατικά αρχαιοκαπηλίας που είναι προϋπόθεση για τις ιδιωτικές συλλογές. Μια από τις πιο ξακουστές αρχαιολογικές συλλογές κόσμησε κάποτε αρχοντικό των Χανίων…

Εγώ ο ίδιος, λέει ο Μανώλης, σταμάτησα Γερμανό που έσκαβε με το πρόσχημα για ένα πορτοφόλι με χίλια ευρώ το οποίο είχε θάψει το προηγούμενο καλοκαίρι. Τον έστειλα στο διάολο!

Οι φτωχοδιάβολοι δεν είναι οι μόνοι που έφερε το κύμα στην Γαύδο μετά τον Οδυσσέα. Το νησί ανακάλυψε και ο πρόεδρος και ιδιοκτήτης της ΠΑΕ ΑΕΚ Μάριος Ηλιόπουλος.

Λες οι εθισμένοι στο θόρυβο και το μουγκρητό κινητήρων αγωνιστικών αυτοκινήτων όπως ο κ. πρόεδρος, να εκτίμησαν την αξία της σιωπής; Με τις πρωτοβουλίες του πάντως ο Μ. Ηλιόπουλος φαίνεται να σέβεται την ιδιαίτερη φυσιογνωμία του νησιού.

Ποιο είναι όμως το όραμα της δημάρχου και του εργολάβου συντρόφου της για την Γαύδο; Μήπως ένα νησί αποκλειστικά για τον ενάμιση μήνα του καλοκαιριού, όπως υποψιάζονται οι άνθρωποι στους οποίους αρνείται ην αναγνώριση ως πολιτών του δήμου;

Αυτοί δεν δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν κάθε καλό, όπως αυτό που έκανε η δήμαρχος για την συλλογή των σκουπιδιών.

Μια διαβολική σύμπτωση. Τα σκουπίδια, όπως ισχυρίζονται κάποιοι, μένουν πολλές φορές αμάζευτα έξω από μαγαζιά ιδιοκτητών οι οποίοι ψήφισαν κάποιον άλλον στις εκλογές.

Τελικά ο διάολος έχει πολλά ποδάρια και απλώνονται μέχρι εκεί που δεν το περιμένεις. Κι ας φορτώνουν οι ευυπόληπτοι όλες τις αμαρτίες στους αυτοεξόριστους εραστές της Γαύδου.

Την τελευταία μέρα της παραμονής μου στο νησί έπεσα από τα σύννεφα ενός καταγάλανου ουρανού. Ο ιδιοκτήτης των δωματίων σ΄ένα από τα οποία είχα καταλύσει, είναι γιός ιερέα, ο οποίος αν και υπέργηρος εξακολουθεί να ιερουργεί και να υπηρετεί το θεό.

Ο γιος λοιπόν του ιερέα είχε κατηγορηθεί για υπεξαίρεση 600.000 χιλιάδων ευρώ όντας γραμματέας στο δήμο όταν ο τότε δήμαρχος δήλωνε αγράμματος. Εκτυλίχθηκε ένα σενάριο που απέχει πολύ από τον Άγιο Παΐσιο και τα άλλα σήριαλ της TV, με τη συμμετοχή του ιερέα, της πρεσβυτέρας και άλλων πρωταγωνιστών.

Η υπόθεση κατέληξε το 2017 σε πρωτόδικη ισόβια καταδίκη του «σπιτονοικοκύρη μου» συν 14 έτη.

Αργότερα και με την θεόσταλτη εγκαθίδρυση του επιτελικού κράτους , έγιναν διάφορα θαύματα μεταξύ των οποίων οκτώ αναβολές και η ποινή το 2022 μετατράπηκε σε φυλάκιση πέντε ετών. Ο ιδιοκτήτης απόλαυσε την ελευθερία του και εγώ μια καλή φιλοξενία.

Αλλού το όνειρο που οδήγησε τους αόρατους πολίτες στην Γαύδο και αλλού το θαύμα.

Η ζωή τραβάει τον γεμάτο απότομες στροφές δρόμο της και τα κατσίκια της Γαύδου εξακολουθούν να ανεβαίνουν χαρούμενα και αμέριμνα το Γολγοθά τους.