Παρακολουθώντας κανείς τον σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή, σε διάφορες εκπομπές και δηλώσεις, διαπιστώνει ότι η σχέση του με το θεό ξεπερνά τα όρια της μεταφυσικής και παίρνει το χαρακτήρα καθημερινής πρακτικής.

Το θαύμα που περιέγραψε ο τραγουδιστής Γονίδης για κάποιον άτυχο ή μήπως τυχερό άνθρωπο που είχε πέσει σε κώμα και όταν άκουσε ένα τραγούδι του αοιδού της νύχτας πετάχτηκε πάνω, περνάει σε δεύτερη μοίρα.

Στην περίπτωση του Γ. Σμαραγδή ο θεός παρεμβαίνει μέσω ενοράσεων στα πάντα, από την επιλογή της ταινίας που πρέπει να γυρίσει μέχρι το casting. Μετά βέβαια ο πρωταγωνιστής που θα επιλεγεί υποβάλλεται στη μέθοδο του υπνωτισμού.

Σχεδόν θεϊκό προϊόν οι ταινίες του και γι΄ αυτό ο σκηνοθέτης καταγγέλλει όσους δεν έχουν θετική γνώμη γι΄ αυτές ως αριστερούς άθεους που δεν αγαπούν την πατρίδα.

Δηλώνει μάλιστα ότι αυτός ξέρει γιατί έχει περάσει από την αριστερά. Κατά το πέρασμά του προφανώς θα είδε ως άλλος Απόστολος Παύλος το όραμα «Σαούλ γιατί με διώκεις;»

Έκτοτε τους αριστερούς που τους πονεί και που τους σφάζει. Είδαν το Χριστό φαντάρο.

Ο Γ. Σμαραγδής δηλώνει ότι δεν γνωρίζει ούτε τον κ. Στάνκογλου, ούτε προφανώς άλλους ηθοποιούς που υπηρετούν το θέατρο και τον κινηματογράφο επειδή ο ίδιος απευθύνεται σ΄ εκείνους που δεν βλέπουν συνήθως κινηματογράφο. Ω του θαύματος είναι οι περισσότεροι!

Όσοι έχουν περιπλανηθεί στο Τολέδο, όπου έζησε ο Ελ Γκρέκο θα έχουν δει σε Μουσείο τα εργαλεία βασανιστηρίων που χρησιμοποιούσαν στην Ιερά Εξέταση εναντίον εκείνων που παρεξέκλιναν από το δρόμο του θεού των Ιεροεξεταστών.

Μόνο που το σκέπτεσαι αναφωνείς: Θεούλη μου λυπήσου μας. Μετανοούμε και θαυμάζουμε όλες τις ταινίες του Γιάννη Σμαραγδή, όχι μόνο εκείνες που έχει κάνει αλλά και εκείνες που πρόκειται να κάνει υπό την καθοδήγησή σου.

Υ.Γ. Φαντάζομαι ότι ο κ. Σμαραγδής που ταυτίζει το έργο του με την αισθητική της δεξιάς συνειδητοποιεί ότι με όσα μεσαιωνικά και διχαστικά κηρύττει βάζει βούτυρο στο ψωμί των τρολς που αποτελούν και τους βασικούς διαφημιστές του έργου του.