Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ' ανάγκη με την άποψη του Tvxs.gr
Το καλοκαίρι κυκλοφόρησε και προβλήθηκε διεθνώς, το ισραηλινό Project Dina [1]: αναλυτική έκθεση για σεξουαλική βία κατά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου. Η έκθεση επιμένει ότι “δεν ήταν μεμονωμένες φρικαλεότητες, αλλά τακτικό όπλο πολέμου“, “συστηματικό, σκόπιμο και προσχεδιασμένο“.
Για τη σεξουαλική βία το Project Dina ζητά ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ, εναντίον κάθε Παλαιστινίου που συμμετείχε εκείνη τη μέρα στην επίθεση. Δηλώνει μάλιστα ότι “υπάρχει μια υποδομή (Ισραηλινής ποινικής νομοθεσίας) που επιτρέπει να γίνει αυτό χωρίς να συνδέονται συγκεκριμένοι δράστες και θύματα – αλλά μάλλον επιβάλλοντας κοινή ποινική ευθύνη σε όλους τους συμμετέχοντες στην επίθεση, ακόμη και σε εκείνους που δεν συμμετείχαν άμεσα στον ίδιο τον βιασμό, επειδή φέρουν την ευθύνη για τις πράξεις – είτε στην πραγματικότητα είτε επειδή συνέβαλαν σε αυτές, γνώριζαν ή θα μπορούσαν να τις γνωρίζουν[…]”
Για αρχή, οι μαρτυρίες για την 7.10., δεν φαίνονται τελείως αβάσιμες: η Ειδική Απεσταλμένη του Γ.Γ. του ΟΗΕ δήλωνε ότι “υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να πιστέψουμε” ότι σημειώθηκαν όντως τέτοια περιστατικά. [2] Από την άλλη, υπήρξαν και αναφορές-σοκ, που τελικά αποδείχτηκαν χωρίς καθόλου βάση. [3]
Είναι σημαντικό να καταδικάζουμε όλα τα εγκλήματα πολέμου, χωρίς δύο μέτρα και δύο σταθμά: επίσημη φετινή έκθεση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, που μιλά για συστηματική ισραηλινή σεξουαλική βία εναντίον Παλαιστινίων, πέρασε κάτω από τα ραντάρ. [4] Στην ισραηλινή αφήγηση, το πρόβλημα είναι η διαστρέβλωση της μεγάλης εικόνας και η εργαλειοποίηση για εθνικιστικούς στόχους:
- Για την 7.10., το Human Rights Watch κατέγραψε επιθέσεις σε συνολικά 25 τοποθεσίες. [5] Η ισραηλινή έκθεση αναφέρει σεξουαλική βία σε 6 τοποθεσίες: μπορεί ένα “συστηματικό όπλο”, να αφορά το πολύ το 24% των επιθέσεων;
- Πόσο προσχεδιασμένη μπορεί να ήταν η σεξουαλική βία, όταν ισραηλινές εκθέσεις λένε ότι η Χαμάς δεν γνώριζε καν για το τραγικό φεστιβάλ [6], ενώ στα κιμπούτς οι 7 ώρες χωρίς αντίδραση του ισραηλινού στρατού [7] ήταν πέρα από κάθε λογική προσδοκία της;
- Όλο το επιτελικό σχέδιο της 7ης Οκτωβρίου είχε υποκλαπεί από το Ισραήλ μήνες πριν, και είχε επανομαστεί ειρωνικά Jericho Walls.[8] Αν περιείχε έστω μια λέξη σχεδιασμού για βιασμούς και σφαγές, δεν θα την είχε δημοσιοποιήσει εξαρχής το Ισραήλ;
- Από τους 600 Παλαιστίνιους συλληφθέντες της 7.10., σε πόσους έχουν απαγγελθεί ισραηλινές ποινικές κατηγορίες για σεξουαλικά εγκλήματα; Μήπως προσπαθούν να καλύψουν το κενό αυτό, με τη λογική της “συλλογικής ευθύνης”.
- Στην κλειστή κυπριακή κοινωνία του 1974, οι επιζήσασες των βιασμών είχαν δώσει αμέσως δημόσια τις μαρτυρίες τους. Στο σημερινό Ισραήλ, 50 χρόνια μετά, πόσο διαφορετικά μπορεί να είναι τα πράγματα και για τι ποσοστό όσων επέζησαν;
Θα άξιζε μια ανεξάρτητη διεθνής έρευνα για την 7.10., κάτι που το Ισραήλ έχει παρεμποδίσει συστηματικά, σε τουλάχιστον 4 διαφορετικές περιπτώσεις. [9]
Χωρίς να μηδενίζουμε τις μαρτυρίες, η πρώτη μαζική δημοσιότητα για σεξουαλική βία ήρθε τον Δεκέμβριο του 2023 όταν άρχισαν οι κατηγορίες για γενοκτονία στη Γάζα. Το Project Dina ήρθε σε στιγμή που η λιμοκτονία έφθανε στα ύψη, προωθούνταν η Εκδίωξη των Παλαιστινίων της Γάζας, και το Ισραήλ απομονωνόταν στη Δυτική κοινή γνώμη.
Για το τέλος, ας σταθούμε στην πρόταση του Project Dina για συλλογική ποινική ευθύνη: Δεν μιλάμε για ηγέτες/βαθμοφόρους που παρέλειψαν απαραίτητα έγκαιρα μέτρα ή δεν σταμάτησαν τους ενόπλους τους, αλλά και για κόσμο που πέρασε άοπλος τον φράκτη, άπλωσε μια Παλαιστινιακή σημαία σε Ισραηλινό τανκ, ή έστω πολέμησε μίλια μακριά. Για την ιστορία, το σύνολο όσων πέρασαν τον φράκτη στοχοποιήθηκαν στη συνέχεια από το Ισραήλ και σήμερα είναι σχεδόν όλοι νεκροί,[10] οπότε μένουν κυρίως οι 600 που αιχμαλωτίστηκαν στην 7.10. Λογικά, το ποινικό πλαίσιο Συλλογικής Ευθύνης είναι όντως υπαρκτό στο Ισραήλ: 2 από τις 3 συντάκτριες είναι πρώην δικαστικοί, άρα ξέρουν. Θυμίζει όμως άμεσα τις πρακτικές που ζήσαμε (και) στην Ελλάδα το 1941-44, ενώ αποκαλύπτει πολλά: τόσο για τις συντάκτριες, όσο και για μεγάλο μέρος της σημερινής Ισραηλινής κοινωνίας.
Για την Παλαιστίνη και το Ισραήλ, είναι σημαντικό να παίρνουμε θέση. Παράλληλα, όμως, είναι σημαντικό να λειτουργούμε χωρίς δύο μέτρα και δύο σταθμά: όλοι οι λόγοι του κόσμου δικαιώνονται, μόνο όταν στόχος μας είναι και η ειρήνη και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα όλων, κόντρα στους συμψηφισμούς, την εργαλειοποίηση, τη σκόπιμη διαστρέβλωση της μεγάλης εικόνας, και τις λογικές συλλογικής ευθύνης.
- Νομικός, στέλεχος του Πράσινου χώρου
Παραπομπές-τεκμηρίωση
[4] Where’s the outrage over sexual violence against Palestinians?
[5] https://www.hrw.org/sites/default/files/media_2024/08/israel_palestine0724web.pdf
[9] https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/449031_8-ti-itan-telika-i-7i-oktobrioy
Στην Ελλάδα τα ΜΜΕ που στηρίζουν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, χρημαδοτούνται από το ... κράτος. Tο tvxs.gr στηρίζεται στους αναγνώστες του και αποτελεί μια από τις ελάχιστες ανεξάρτητες φωνές στη χώρα. Mε μια συνδρομή, από 2.9 €/μήνα,ενισχύετε την αυτονομία του tvxs.gr και των δημοσιογραφικών του ερευνών. Συγχρόνως αποκτάτε πρόσβαση στα ντοκιμαντέρ και το περιεχόμενο του 24ores.gr.
Δες τα πακέτα συνδρομών >
