Οι λαϊκές κινητοποιήσεις, τα μαζικά κινήματα και οι κοινωνικές εξεγέρσεις, από την Γαλλική Επανάσταση το 1789, μέχρι τον επίσης Γαλλικό Μάη του 1968 και μέχρι το δικό μας Πολυτεχνείο το 1973, δικαιώθηκαν ως λαϊκές εξεγέρσεις απελευθερωτικές για τις μεγάλες πλειοψηφίες, μόνο μετά την επικράτησή τους.

Κατά τη διάρκεια των εξεγέρσεων, πάντοτε πίσω από αυτές ήταν ξένα συμφέροντα, κομμουνιστές, αριστεροί, περιθωριακά στοιχεία και αλήτες.

Ακόμη θυμόμαστε τη διαπόμπευση που επιφύλαξε η δικτατορία στους φοιτητές που πρωταγωνίστησαν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, στην εκπομπή του Μαστοράκη, τις αμέσως επόμενες μέρες.

Ακόμη και σήμερα αμφισβητείται από δεξιούς και ακροδεξιούς ο λαϊκός χαρακτήρας της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, όπως αμφισβητείται και το γεγονός ότι υπήρξαν νεκροί εκείνες τις μέρες από την βίαιη καταστολή.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Μπορεί να επαναλαμβάνεται σαν φάρσα, αλλά πάντως επαναλαμβάνεται.

Από τις κοινωνικές εκρήξεις στη Γαλλία, την Ισπανία, την Αλβανία και όπως φαίνεται και αλλού, το μόνο στο οποίο το καθεστώς της νεοφιλελεύθερης Κεντροδεξιάς που κυβερνά εστιάζει την προσοχή, είναι οι καταστροφές, οι φθορές και το χάος στους δρόμους.

Η λαϊκή αντίδραση στην κλεπτοκρατία και τη διαφθορά και η κοινωνική έκρηξη για την ακρίβεια και την κρίση στέγης, για την κοινωνική αδικία, για την κατάρρευση του κοινωνικού κράτους και για την υπερσυγκέντρωση του πλούτου σε λίγα χέρια, αγνοείται συστηματικά και προκλητικά στα ΜΜΕ.

Οι κοινωνικές αιτίες για την εξέγερση παραβλέπονται. Το γεγονός ότι όλα άρχισαν από τα συνοικιακά σχολεία σε φτωχές γειτονιές του Παρισιού, σαν μια αντίδραση των μαθητών για την κατάρρευση της δημόσιας Παιδείας, έχει ξεχαστεί.

Ακόμη και το σύνηθες σε λαϊκές κινητοποιήσεις γεγονός των παράπλευρων απωλειών σε καταστροφές που είτε περιθωριακά στοιχεία προκαλούν παρεισφρέοντας, είτε και ακροδεξιοί προβοκάτορες επιδιώκουν για να αμαυρώσουν τις κινητοποιήσεις, υποβαθμίζεται και αγνοείται τεχνηέντως.

Για τις καταστροφές, πάνω στις οποίες πέφτουν αποκλειστικά τα φώτα της δημοσιότητας φταίει η Αριστερά, σύμφωνα με την προεκλογική εκτίμηση της Κεντροδεξιάς κυβέρνησης Μακρόν, που έχει προ καιρού χάσει την πλειοψηφία για να κυβερνήσει.

• Διαβάστε: Διάγγελμα Μακρόν / «Τίποτα δεν δικαιολογεί τη βία» – «Θα λογοδοτήσουν όσοι επιχείρησαν να ρίξουν τη Δημοκρατία»

Κι ακόμη, για όλα φταίνε οι μετανάστες και οι Μουσουλμάνοι κατά τον Τραμπ, σύμφωνα με τη δική του ακροδεξιά ατζέντα.

Στην Αλβανία του Έντι Ράμα, πάλι, ξένα συμφέροντα είναι ο εχθρός που το εκεί σύστημα εξουσίας έχει συμφέρον να κατασκευάσει.

Κανένα σύστημα εξουσίας δεν κοιτάζει στον καθρέφτη για να βρει τις αιτίες των εξεγέρσεων. Όλα δείχνουν πολιτικά βολικούς εχθρούς.

• Διαβάστε: Αλβανία / Φουντώνει η οργή – Αποφασισμένοι να συνεχίζουν οι διαδηλωτές, αμετακίνητος ο Ράμα

Όλες αυτές οι πολιτικά σκόπιμες εκτιμήσεις που αγνοούν τις πραγματικές αιτίες, υποβαθμίζουν τον κοινωνικό χαρακτήρα των εξεγέρσεων και ρίχνουν τις ευθύνες σε ό,τι πολιτικά ευνοεί το εκάστοτε σύστημα εξουσίας, που μην ξεχνάμε, είναι αυτό που δημιούργησε τις συνθήκες των εξεγέρσεων, ανοίγουν εξ ίσου τον δρόμο στην Ακροδεξιά.

Τα ίδια συμβαίνουν και στην Ελλάδα. Όπου μπορεί οι κινητοποιήσεις να μην έχουν ξεκινήσει ακόμη, η σπορά όμως των κινήτρων αρχίζει να δίνει καρπούς, μετά από 7,5 χρόνια διακυβέρνησης από μια κοινωνικά άδικη, πλουτοκρατική, ολιγαρχική, αυταρχική, κερδοσκοπική και διεφθαρμένη κυβέρνηση.

Τα συστημικά κανάλια ακυρώνουν τη μεγάλη εικόνα των κοινωνικών και οικονομικών αιτίων των εξεγέρσεων. Δεν φταίει η διαφθορά και η κλεπτοκρατική πολιτική της Δεξιάς. Δεν φταίει η διάλυση του κοινωνικού κράτους στην Παιδεία και στην Υγεία. Δεν φταίει η κοινωνική αδικία της ενίσχυσης των καρτέλ και της φτωχοποίησης της μεγάλης πλειοψηφίας.

Φταίει η Αριστερά και η Κεντροαριστερά, που το μόνο που επιδιώκουν είναι να προκαλέσουν χάος για να ευδοκιμήσουν οι δικές τους ανατρεπτικές ιδέες.

Μόνο που η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι από το χάος, η μόνη κερδισμένη ήταν πάντοτε η Ακροδεξιά και ο φασισμός.

Οι ιδέες της Αριστεράς δεν ευδοκιμούν στο χάος. Ευδοκιμούν στο θερμοκήπιο της υπερσυγκέντρωσης του πλούτου, της διαφθοράς και της κοινωνικής αδικίας που προκαλούν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές της Κεντροδεξιάς.

Η Αριστερά δεν βρίσκεται στη μικρή εικόνα των καταστροφών από τις εξεγέρσεις. Εκεί βρίσκεται το φίδι της Ακροδεξιάς, της μισαλλοδοξίας και του φασισμού. Το αβγό του οποίου εκκολάφθηκε τόσα χρόνια που κυβερνούσε η Κεντροδεξιά.

Η Αριστερά, με τις ιδέες της ισότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας βρίσκεται στη μεγάλη εικόνα της εξόδου από τη σημερινή κρίση.

Αν η νεοφιλελεύθερη Κεντροδεξιά είναι η αιτία πίσω από την κοινωνική έκρηξη και η Ακροδεξιά είναι αυτή που τελικά ευνοείται πολιτικά, η μόνιμη λύση του κοινωνικού αδιεξόδου είναι η Αριστερά και η Κεντροαριστερά.

Το κεντροδεξιό νεοφιλελεύθερο σύστημα του κυβερνά, που είναι υπεύθυνο και για τις συνθήκες κοινωνικής ασφυξίας που βγάζουν τον κόσμο στους δρόμους, προκειμένου να ενοχοποιήσει την Αριστερά, που είναι το αντίπαλο δέος του, προτιμά να ενισχύει την Ακροδεξιά. Με την οποία αισθάνεται πλησιέστερα ιδεολογικά και πολιτικά. Από τα σπλάχνα της, άλλωστε, προέρχεται…

Μένει η κοινωνική πλειοψηφία που ασφυκτιά και σηκώνεται, επιτέλους, από τον καναπέ για να αντιδράσει, να πάρει στα χέρια της την κατάσταση. Όχι μόνο στους δρόμους και στις κινητοποιήσεις, αλλά και στις εκλογές. Αλλιώς μαύρες μέρες μας περιμένουν…

• Γιάννης Μυλόπουλος – Καθηγητής, πρώην Πρύτανης ΑΠΘ – Επικεφαλής παράταξης ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ