Κάθε φορά που η κυβέρνηση Μητσοτάκη αισθάνεται απειλούμενη πολιτικά, επαναφέρει το γνωστό επικοινωνιακό αφήγημα στο οποίο στηρίχθηκε το αντί Τσίπρα και συγχρόνως και το αντί ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο.

Στο αφήγημα αυτό συναντώνται όλες οι συνταγές της προπαγάνδας. Διαστρέβλωση της αλήθειας, απόκρυψη πραγματικών δεδομένων και επιλεκτική προβολή κάποιων από αυτά. Και βέβαια η ιστορία αρχίζει και τελειώνει όποτε βολεύει τον κατασκευαστή του αφηγήματος. Έτσι διαγράφονται όσα δεν συμφέρουν πριν και μετά από αυτήν.

Το αντί ΣΥΡΙΖΑ και αντί Τσίπρα μέτωπο στηρίχθηκε σε ένα κατασκευασμένο από την προπαγάνδα αφήγημα.

Το 2015, εκεί που όλα πήγαιναν καλά, εκεί που η οικονομία της χώρας έδρεπε δάφνες στα διεθνή φόρα και εκεί που οι Έλληνες ήμασταν ένας πλούσιος και σε ευημερία λαός, με μεγάλα επιτεύγματα υπό την καθοδήγηση δεξιών κυβερνήσεων, συνέβη μια απρόοπτη παρένθεση. Στις εκλογές του 2015 κέρδισε ο αριστερός ΣΥΡΙΖΑ με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα.

Από εκεί ξεκίνησαν όλα τα δεινά της Ελλάδας.

Ο νέος πρωθυπουργός, χωρίς να υπάρχει λόγος και ως αποτέλεσμα κακής πολιτικής εκτίμησης, ιδεοληψίας και κακών δικών του χειρισμών, οδήγησε τη χώρα σε ένα επαχθές μνημόνιο, το οποίο σκόρπισε τη λιτότητα και συγχρόνως ξεπουλούσε την Ελλάδα στους ξένους. Συγκεκριμένα, την υποχρέωνε να εκχωρήσει τα περιουσιακά της στοιχεία στους δανειστές για 100 χρόνια. Το τρισκατάρατο και αχρείαστο αυτό μνημόνιο κόστισε στη χώρα και στους Έλληνες αμέτρητα δις ευρώ.

Στη συνέχεια και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Τσίπρας από μίσος στο σύστημα και στον καπιταλισμό, έκλεισε και τις τράπεζες, επιβάλλοντας ένα σκληρό σύστημα capital control. Σύμφωνα με αυτό οι εξαιρετικά μεγάλες καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών, κόποι αγώνων μιας ζωής, εγκλωβίστηκαν στις τράπεζες, καθώς δεν μπορούσαμε να σηκώσουμε καθημερινά παρά ένα μικροποσό από αυτές, προκειμένου να ικανοποιήσουμε μικροανάγκες.

Η Ελλάδα από παράδεισος ελευθερίας, ανάπτυξης και ευημερίας έγινε ξαφνικά κόλαση ύφεσης και φτώχειας.

Και οι Έλληνες από πλούσιοι και ευημερούντες, γίναμε ξαφνικά φτωχοί και κοινωνικά αποκλεισμένοι.

Κατά τη διάρκεια της θητείας αυτής της καταραμένης κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα έγιναν όλα λάθος. Οι μισθοί και οι συντάξεις συρρικνώθηκαν, οι Έλληνες υπερφοφορολογήθηκαν και η χώρα γέμισε ανεπιθύμητούς μετανάστες.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά και πάλι ως προϊόν ιδεοληψίας, η κυβέρνηση Τσίπρα αναγνώρισε με το όνομα Βόρεια Μακεδονία το κρατίδιο των Σκοπίων, παραχωρώντας, χωρίς λόγο, το όνομα της Μακεδονίας μας και χαρίζοντας και τη Μακεδονική γλώσσα.

Ευτυχώς, όπως όλα τα παραμύθια, έτσι κι αυτό τέλειωσε με γάμους και χαρές. Στις εκλογές του 2019 η αριστερή κυβέρνηση ηττήθηκε και στη διακυβέρνηση της χώρας επανήλθαν και πάλι οι νόμιμοι ιδιοκτήτες της. Με πρωθυπουργό τον γιο του κάποτε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, έναν νέο, ρεαλιστή και δημοκράτη πρωθυπουργό, η Ελλάδα επανήλθε στα προ του 2015 επίπεδα ανάπτυξης και ευημερίας.

Το αφήγημα έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός ωραίου παραμυθιού. Έχει δράκο, τον κακό Τσίπρα, έχει δυστυχία στα χέρια της επάρατης κυβέρνησής του, με τον πλούσιο και ευημερούντα λαό της χώρας να περνά από σαράντα κύματα και στο τέλος έχει και happy end.

Τύφλα νάχει ο Όμηρος και ο Κρίστοφερ Νόλαν με την Οδύσσεια…

Πάμε τώρα να δούμε ποια είναι τα μεγάλα ψέματα του παραπλανητικού αυτού αφηγήματος, με την επιστράτευση του οποίου η ΝΔ του κ. Μητσοτάκη κέρδισε δυο και ετοιμάζεται να κερδίσει και τρίτη (;) εκλογική αναμέτρηση.

Ψέμα πρώτο: Η ιστορία της οικονομικής κρίσης και των μνημονίων στην Ελλάδα ξεκινά το 2015, μόλις εκλέχθηκε πρωθυπουργός της χώρας ο Αλέξης Τσίπρας.

Μέχρι τότε, δηλαδή, σύμφωνα με το προπαγανδιστικό αφήγημα, όλα πήγαιναν καλά. Ούτε υπέρμετρο χρέος της χώρας υπήρχε, ούτε και κανένας δημοσιονομικός εκτροχιασμός.

Το μεγάλο ψέμα εδώ, ότι την Ελλάδα την έριξε στα βράχια, για πρώτη φορά στην ιστορία της, ο Αλέξης Τσίπρας, διαψεύδεται από την πραγματικότητα. Η βόμβα του δημοσιονομικού εκτροχιασμού έσκασε στα χέρια της ΝΔ του Κώστα Καραμανλή. Και τη διαχειρίστηκαν, φέρνοντάς μας τα μνημόνια, το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου και η ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά. Ο Τσίπρας ήρθε πολύ αργότερα…

Ψέμα δεύτερο: Τα μνημόνια τα έφερε στη χώρα για πρώτη φορά ο Αλέξης Τσίπρας. Ο οποίος, δήθεν, είναι υπεύθυνος και για τη λιτότητα που υπέστησαν οι Έλληνες και για τη συρρίκνωση του πλούτου κατά 25% που υπέστη η ελληνική οικονομία.

Όσο για κανένα δυο μνημόνια που είχαν ψηφίσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργούς τον Αντώνη Σαμαρά και τον Γιώργο Παπανδρέου και τα οποία ήταν εκείνα που έφεραν τη λιτότητα και τη συρρίκνωση του βιοτικού επιπέδου στην Ελλάδα, αυτά εξαφανίστηκαν εντελώς από το αφήγημα.

Από αυτά, άλλωστε, τα ήσσονος σημασίας μνημόνια, ήμασταν έτοιμοι να απεμπλακούμε, μέχρι που ο υπερφιλόδοξος και καταστροφικός για τη χώρα Αλέξης Τσίπρας κέρδισε τις εκλογές του 2015 και ανέλαβε την πρωθυπουργία. Για να μας επιβάλει το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο, εκείνο που κόστισε περισσότερο στη χώρα και δέσμευσε την περιουσία της για έναν αιώνα.

Το ψέμα εδώ είναι ότι ούτε ο Τσίπρας έφερε τα μνημόνια, ούτε και το τρίτο μνημόνιο που αυτός έφερε ήταν το χειρότερο από όλα.

Ψέμα τρίτο: Η οικονομία της χώρας πήγαινε ρολόι, μέχρι που ήρθε ο ιδεοληπτικός Τσίπρας και έκλεισε τις τράπεζες.

Το εχθρικό για την πατρίδα γεγονός ότι οι πλούσιοι, που ψήφιζαν τις κυβερνήσεις της δεξιάς που έριξαν την οικονομία στα βράχια, ήταν αυτοί που εγκατέλειψαν πρώτοι την πατρίδα τους στη δύσκολη στιγμή, για να βγάλουν τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό, αποσιωπήθηκε εντελώς.

Οι πλούσιοι, δηλαδή, οποίοι ωφελούνταν σωρεύοντας πλούτο από την καταστροφική πολιτική των υπέρμετρων δανεισμών της χώρας, την εγκατέλειψαν πρώτοι όταν αυτή χρειάστηκε υποστήριξη, σηκώνοντας τα λεφτά τους από τις ελληνικές τράπεζες για να σώσουν το τομάρι τους, την ώρα που οι υπόλοιποι Έλληνες υπέφεραν από τη λιτότητα των μνημονίων που οι κυβερνήσεις της ΝΔ είχαν φέρει, αποκρύφτηκε επιμελώς από το αφήγημα.

Το μεγάλο ψέμα εδώ είναι ότι το κακό στις τράπεζες το έκανε ο Τσίπρας. Ο οποίος, αυτό που πράγματι έκανε ήταν ότι για να διακόψει την εκροή καταθέσεων στο εξωτερικό και για να προλάβει την πλήρη χρεωκοπία τους, πήρε τη μεγάλη απόφαση να τις κλείσει προσωρινά.

Ένα μέτρο που έσωσε, δεν κατέστρεψε τις τράπεζες. Κι ακόμη, ένα μέτρο από το οποίο η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων δεν ζημίωσε, καθώς το όριο των αναλήψεων συχνά υπερέβαινε τις οικονομικές δυνατότητες και τις οικονομικές ανάγκες του μέσου Έλληνα.

Ψέμα τέταρτο: Το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο που έφερε ο Τσίπρας ήταν αχρείαστο.

Το μνημόνιο που έφερε ο Τσίπρας δεν ήταν αχρείαστο, καθώς ήταν αυτό που διευθέτησε το χρέος, έβαλε τάξη στα δημοσιονομικά και οδήγησε τελικά τη χώρα εκτός μνημονίων το καλοκαίρι του 2018.

Αχρείαστα, αντίθετα, ήταν τα δυο πρώτα μνημόνια που δεν μπόρεσαν να πετύχουν το στόχο τους, παρά τη λιτότητα και τις μεγάλες θυσίες των Ελλήνων.

Χωρίς αυτό το τρίτο μνημόνιο και χωρίς τα 37 δις ευρώ που άφησε πίσω της στα δημόσια ταμεία η κυβέρνηση Τσίπρα το 2019, το πάρτι του κομματισμού, των πελατειακών σχέσεων, της διαφθοράς και της αύξησης των ανισοτήτων, με μεταφορά πλούτου από τα δημόσια ταμεία στους οικονομικά ισχυρούς που επέβαλε η κυβέρνηση Μητσοτάκη το 2019, δεν θα μπορούσε να έχει συμβεί.

Ψέμα πέμπτο: Ο Τσίπρας ξεπούλησε τη χώρα και δέσμευσε την περιουσία της για 100 χρόνια.

Η μεταφορά των περιουσιακών στοιχείων στο Υπερταμείο δεν ήταν ούτε ξεπούλημα, ούτε απώλεια της ελληνικής περιουσίας. Το Υπερταμείο είναι ένας απολύτως ελληνικός θεσμός που μας επέβαλαν τα μνημόνια και οι δανειστές, με αποστολή όχι το ξεπούλημα, αλλά την αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων της χώρας.

Ψέμα έκτο: Ο Τσίπρας μείωσε μισθούς και συντάξεις, υπερφορολόγησε τη μεσαία τάξη και κατέστρεψε με τη φορολογική του πολιτική τους ελεύθερους επαγγελματίες.

Και εδώ συμβαίνει η απόλυτη αντιστροφή υποδείγματος.

Η ΝΔ που έφερε τα μνημόνια και οδήγησε την Ελλάδα και τους Έλληνες στη λιτότητα, κατηγορεί τον Τσίπρα που μας απελευθέρωσε από τα μνημόνια και αποκατέστησε τη δημοσιονομική σταθερότητα στη χώρα, ότι η σκληρά νεοφιλελεύθερη πολιτική των μνημονίων, την οποία αναγκαστικά εφάρμοσε ο Τσίπρας για να σταθεροποιήσει την οικονομία της χώρας, ήταν δική του πολιτική επιλογή.

Η αλήθεια είναι απολύτως αντεστραμμένη. Η κυβέρνηση Τσίπρα, πολιτικά αντίθετη με τη νεοφιλελεύθερη και αναγκαστική πολιτική των μνημονίων, διαπραγματεύονταν σκληρά καθημερινά με τους λεγόμενους θεσμούς για την απαλλαγή των οικονομικά αδύναμων από τα μεγάλα βάρη.

Ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη, νεοφιλελεύθερη μέχρι το κόκκαλο, χωρίς να είναι υποχρεωμένη από μνημόνια, κατήργησε το κοινωνικό κράτος και εφάρμοσε μια ίδια με τη μνημονιακή πολιτική. Η οποία ιδιωτικοποίησε χωρίς να υπάρχει εξωτερικός καταναγκασμός, δημόσια αγαθά και υπηρεσίες σε ιδιωτικά συμφέροντα και μετέφερε πλούτο από τα δημόσια ταμεία στην οικονομική ολιγαρχία.

Ψέμα έβδομο: Η Συμφωνία των Πρεσπών ήταν μια προδοτική συμφωνία.

Η επίλυση του ζητήματος της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων με έναν επιθετικό προσδιορισμό, το «Βόρεια Μακεδονία», μετά από μακροχρόνια εκκρεμότητα κατά την οποία όλα τα κράτη της γης το είχαν αναγνωρίσει με το πολύ χειρότερο για εμάς όνομα «Μακεδονία» σκέτο, χωρίς προσδιορισμούς, ήταν, ίσως, το μεγαλύτερο δώρο που έκανε η κυβέρνηση Τσίπρα στη χώρα.

Όσο για τις αναληθείς κατηγορίες, ότι δήθεν ο Τσίπρας πούλησε το όνομα και τη γλώσσα της Μακεδονίας, η δήλωση της αδελφής του κ. Μητσοτάκη, της Ντόρας Μπακογιάννη, ότι όταν ήταν υπουργός εξωτερικών επί κυβέρνησης Κ. Καραμανλή, αυτό το όνομα ήταν έτοιμη να δεχτεί για το κράτος των Σκοπίων, αποκαθιστά την αλήθεια. Το ιστορικό γεγονός, άλλωστε, ότι η Μακεδονική γλώσσα αναγνωρίστηκε επίσημα ως γλώσσα των Σκοπίων το 1977 επί πρωθυπουργίας Κων/νου Καραμανλή και υπουργίας Ευάγγελου Αβέρωφ, είναι η μεγαλύτερη διάψευση αυτού του ψέματος.

Το γεγονός, άλλωστε, ότι ο Μητσοτάκης δεν ακύρωσε εδώ και επτά χρόνια που κυβερνά την Ελλάδα τη συμφωνία αυτή, είναι η καλύτερη απόδειξη ότι δεν έλεγε αλήθεια όταν για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας επιτίθονταν στην κυβέρνηση Τσίπρα και την κατηγορούσε για τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Ψέμα όγδοο: Ο Μητσοτάκης επανέφερε την οικονομική σταθερότητα στην Ελλάδα.

Εδώ η αντιστροφή της πραγματικότητας χτυπάει κόκκινο. Ο Μητσοτάκης εκμεταλλεύτηκε την εξυγίανση της οικονομίας που συνέβη επί κυβέρνησης Τσίπρα και στήριξε το κομματικό, διεφθαρμένο και πελατειακό του επιτελικό κράτος, ενισχύοντας τις ανισότητες υπέρ μιας οικονομικής ολιγαρχίας και σε βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων.

Από το 2019 και μετά οι δείκτες της ελληνικής οικονομίας, όπως μετρούνται από την ΕΕ, αποδεικνύουν ότι η δημοσιονομική σταθερότητα που επιτεύχθηκε στα χρόνια των μνημονίων πήγε… περίπατο.

Η Ελλάδα αύξησε το εξωτερικό της χρέος και έγινε η πιο ακριβή και συγχρόνως η χώρα με τους μικρότερους μισθούς και τη μικρότερη αγοραστική δύναμη στην Ευρώπη.

Το ψευδές αφήγημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, με τον Τσίπρα στο ρόλο του δράκου και τη ΝΔ να κερδίζει στο τέλος τις εκλογές, εν είδει happy end, ξαναζεσταίνεται για να επιστρατευτεί για τρίτη φορά.

Το αφήγημα υπάρχει. Αυτό που μένει να αποδειχθεί είναι αν υπάρχουν και ψηφοφόροι που θα το πιστέψουν για τρίτη φορά.

*Καθηγητής, πρώην Πρύτανης ΑΠΘ, Επικεφαλής παράταξης ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ