Δεν είναι κακό να μην έχει πάει κάποιος στο πανεπιστήμιο. Ούτε το πανεπιστημιακό πτυχίο είναι προαπαιτούμενο για να εκλεγεί κάποιος βουλευτής ή ακόμη και για να γίνει υπουργός.

Ads

Υπάρχουν, άλλωστε, πολλοί άνθρωποι τυπικά αμόρφωτοι, που λόγω επαγγελματικής εμπειρίας, κοινωνικής δράσης και ακέραιης προσωπικότητας, μπορεί να είναι πολύ πιο χρήσιμοι στον δημόσιο βίο από πολλούς γόνους μεγάλων οικογενειών με φανταχτερά μεταπτυχιακά διπλώματα από εμβληματικά πανεπιστήμια των ΗΠΑ, επώνυμες έδρες των οποίων τυγχάνει να φέρουν το όνομα του πατέρα τους.

Δεν κάνουν τα πτυχία ούτε τους ανθρώπους, ούτε τους πολιτικούς. Μπορεί να είναι ενδεικτικά της πορείας κάποιων, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν τους καθορίζουν.

Εκείνο που πραγματικά καθορίζει κάποιον στον δημόσιο βίο είναι η ακεραιότητα του χαρακτήρα του. Κι εκείνο που είναι ασυγχώρητο στα δημόσια πράγματα, είναι ένας πολιτικός να συλλαμβάνεται να λέει ψέματα.

Ads

Πως να εμπιστευτείς τη διαχείριση δημόσιου χρήματος σε κάποιον που δηλώνει ψευδώς ότι κατέχει πανεπιστημιακό πτυχίο, όταν αποκαλύπτεται ότι κατέχει δίπλωμα από ακαδημαϊκά αδιαβάθμητο Κέντρο Ελευθέρων Σπουδών;

Κι ακόμη χειρότερα, εκείνο που δεν είναι μόνο ασυγχώρητο, αλλά είναι και ποινικά κολάσιμο, είναι να εξαπατά κάποιος χωρίς πανεπιστημιακό πτυχίο το δημόσιο, καταλαμβάνοντας θέση που απαιτεί ως προϋπόθεση όχι μόνο πτυχίο, αλλά και μεταπτυχιακό ή διδακτορικό τίτλο σπουδών.

Εδώ έχουμε να κάνουμε με κοινό απατεώνα. Με κάποιον, δηλαδή, που προκειμένου να ωφεληθεί ο ίδιος, δεν διστάζει να εξαπατήσει το δημόσιο, δηλώνοντας ψευδώς ότι διαθέτει πτυχίο και μεταπτυχιακό, χωρίς να έχει περάσει ποτέ ούτε απέξω από πανεπιστήμιο.

Ο εν λόγω, λοιπον, βουλευτής της ΝΔ και εδώ και λίγες μέρες υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, χωρίς ούτε βασικό πτυχίο αναγνωρισμένου πανεπιστημιακού ιδρύματος, εξαπάτησε το ελληνικό δημόσιο το 2007, καταλαμβάνοντας θέση επιστημονικού συμβούλου και μάλιστα στο υπουργείο Παιδείας. Θέση που απαιτεί ως απαραίτητη προϋπόθεση την κατοχή όχι μόνο πτυχίου, αλλά και μεταπτυχιακού ή διδακτορικού τίτλου σπουδών.

Ενώ, δηλαδή, το βιογραφικό του είναι βεβαρημένο, αφού συνελήφθη ψευδόμενος και έχοντας εξαπατήσει το δημόσιο στο παρελθόν, ορίστηκε από τον πρωθυπουργό ως υφυπουργός με εντολή να αναλάβει την κάθαρση σε ένα υπουργείο όπου περίσσεψαν τα ψέματα και οι απάτες σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος και των ευρωπαϊκών ταμείων.

Κι ακόμη και σήμερα, ο συγκεκριμένος υφυπουργός εξακολουθεί να ψεύδεται και να εξαπατά την κοινή γνώμη, περιερχόμενος τα κανάλια και υπερασπιζόμενος με αναλήθειες τον εαυτό του. Ενώ στην αρχή έλεγε ότι έχει πτυχίο, τώρα, μπροστά στην καταιγίδα των αποδείξεων, ισχυρίζεται ότι δήθεν δεν προσλήφθηκε σαν επιστημονικός σύμβουλος, με απαίτηση κατοχής πτυχίου, αλλά σαν μετακλητός υπάλληλος, που δεν χρειάζονται ακαδημαϊκοί τίτλοι και προϋποθέσεις. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι η πρόσληψή του αναφέρεται καθαρά ως πρόσληψη επιστημονικού συμβούλου.


Τι να πει και η καθαρίστρια πριν λίγα χρόνια, που μετά από χρόνια εργασίας στο δημόσιο, διαπιστώθηκε ότι δεν είχε απολυτήριο δημοτικού, μια και είχε φοιτήσει, η έρημη, μόνο μέχρι την 5η τάξη και γι’ αυτό καταδικάστηκε σε 10ετή κάθειρξη, (15ετή πρωτόδικα), με την κατηγορία της πλαστογράφησης τίτλου σπουδών;

Αλλά εκείνη, για κακή της τύχη, καταδικάστηκε επειδή ήταν καθαρίστρια. Δεν είχε τη… Μακάρια τύχη να είναι βουλευτής της ΝΔ και υφυπουργός της κυβέρνησης των… αρίστων!

Τι να περιμένει, όμως, κανείς από μια κυβέρνηση που αναβάθμισε σε πανεπιστήμια, σε μια νύχτα, χωρίς καμία ακαδημαϊκή αξιολόγηση των προγραμμάτων σπουδών και των διδασκόντων, τα αδιαβάθμητα ιδιωτικά κολέγια, σαν κι αυτό στο οποίο σπούδασε ο εν λόγω υφυπουργός;

«Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι…» λέει το Ευαγγέλιο. Μόνο που ο πτωχός τω πνεύματι εν προκειμένω δεν είναι ο εν λόγω… Μακάριος. Αυτός μια χαρά κάνει τη δουλειά του.

Πτωχοί τω πνεύματι είμαστε όλοι εμείς, οι συστηματικά εξαπατώμενοι. Που μετά τις υποκλοπές, τα Τέμπη, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και το ανύπαρκτο πτυχίο του Μακάριου, με το οποίο διορίστηκε σε θέση επιστημονικού συμβούλου στο υπουργείο Παιδείας, εξακολουθούμε να εμπιστευόμαστε μια κυβέρνηση βουτηγμένη στο ψέμα και στη διαφθορά.