Η διάψευση του κατηγορητηρίου και η αθώωση χτες στο δικαστήριο 7 πανεπιστημιακών που ασκήσαμε διοίκηση στο ΑΠΘ, μεταξύ των οποίων και ο γράφων ως πρύτανης το 2010 – 2014, κλείνει μια μεγάλη περίοδο κατασυκοφάντησης του ΑΠΘ και όχι μόνο, που ξεκίνησε στα πέτρινα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων.

Όπως όλοι θυμούνται, τα χρόνια εκείνα ήταν μια σκληρή και δύσκολη εποχή για τον δημόσιο τομέα στη χώρα γενικώς και για την επιβίωση των πανεπιστημίων ακόμη ειδικότερα.

Και επιπλέον, ήταν μια εποχή κατά την οποία ξεκίνησε η προσπάθεια μετάλλαξης του δημόσιου πανεπιστημίου.

Μια και όπως λένε «στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται».

Με τους πρυτάνεις, τότε, να υπερασπίζονται ανυποχώρητα τον δημόσιο, ακαδημαϊκό και αυτοδιοικούμενο χαρακτήρα των πανεπιστημίων, απέναντι σε ένα νόμο που έθετε τα θεμέλια για τον περιορισμό της αυτοδιοίκησης και των ακαδημαϊκών ελευθεριών και είχε ως στόχο την απαξίωση, τη συρρίκνωση και εντέλει και την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων πανεπιστημίων.

Ένας πόλεμος λάσπης και κατασυκοφάντησης πανεπιστημιακών και πανεπιστημίων είχε ξεκινήσει τότε από την απέναντι πλευρά, την πλευρά της τότε κυβερνητικής εξουσίας, με στόχο τον διασυρμό και την αποδυνάμωση των πρυτάνεων που πρωταγωνιστούσαν τότε στην αντίδραση απέναντι στη μετάλλαξη των πανεπιστημίων.

Το σκεπτικό της δολοφονίας του χαρακτήρα των πρυτάνεων, τότε, ήταν ότι δήθεν ό,τι έκαναν δεν το έκαναν για ιδεολογικούς, αλλά για ιδιοτελείς και συμφεροντολογικούς λόγους.

Υπερασπίζονταν την αυτοδιοίκηση και τις ακαδημαϊκές ελευθερίες στο πανεπιστήμιο, δηλαδή, όχι γιατί το πίστευαν, αλλά γιατί επιδίωκαν να μετατρέψουν το πανεπιστήμιο σε χώρο ανομίας και εγκληματικότητας, για ίδιο, δήθεν, όφελος.

Τότε τέθηκαν οι βάσεις για το σενάριο της «ανομίας και της εγκληματικότητας» στα πανεπιστήμια, που διαμόρφωσε τις συνθήκες για την επίθεση αυταρχισμού και ανελευθερίας που δέχεται το δημόσιο πανεπιστήμιο σήμερα.

Κάποιοι βρεθήκαμε μπροστά, τότε, σε αυτόν τον αγώνα, υπερασπιζόμενοι τα πανεπιστήμια και υποστήκαμε τις συνέπειες της εκδικητικότητας του συστήματος της κυβερνητικής εξουσίας.

Συρθήκαμε στα δικαστήρια ως κοινοί εγκληματίες και διασυρθήκαμε σαν κατηγορούμενοι για σειρά, υποτίθεται, παράνομων πράξεων.

Ο Θεός, όμως, όπως λένε, αγαπά τον κλέφτη, αλλά αγαπά και τον νοικοκύρη.

Το ΑΠΘ, την περίοδο της δικής μου, τουλάχιστον, πρυτανικής θητείας, 2010 – 2014, στο πνεύμα αυτού του ακήρυχτου πολέμου, υπέστη δεκάδες εισαγγελικές έρευνες και διαχειριστικούς ελέγχους σε ισάριθμες διώξεις, μετά από κακόβουλα και δυσφημιστικά δημοσιεύματα που κατηγορούσαν ευθέως εμένα, τότε, ως πρύτανη.

Όλες εκείνες οι εισαγγελικές έρευνες και διώξεις «έκλεισαν» και μπήκαν στο αρχείο, επειδή δεν βρέθηκε ποτέ τίποτε μεμπτό.

Εκτός από τρεις υποθέσεις που έφτασαν μέχρι το ακροατήριο. Με αυτήν που εκδικάστηκε τώρα, να ήταν η τρίτη και η τελευταία.

Και στις τρεις αυτές υποθέσεις που κρίθηκαν στα δικαστήρια, τόσο εγώ ως πρύτανης, όσο και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι συνάδελφοί μου πανεπιστημιακοί που ασκούσαμε τότε διοίκηση, αθωωθήκαμε.

Και οι άδικες σε βάρος μας και σε βάρος του ΑΠΘ κατηγορίες «έπεσαν».

Το τελευταίο δικαστήριο, αυτό που τέλειωσε χτες, αθώωσε ΟΛΟΥΣ, και τους 7 κατηγορούμενους για την υπόθεση της διαχείρισης των αποθεματικών της Εταιρείας Αξιοποίησης και Διαχείρισης της Περιουσίας του ΑΠΘ, (ΕΑΔΠ/ΑΠΘ) και συγκεκριμένα δύο πρώην Πρυτάνεις, μεταξύ των οποίων και τον υπογράφοντα, έναν πρώην Αντιπρύτανη και 4 μέλη του ΔΣ της Εταιρείας για τα χρόνια 2006 – 2011.

Κατά την ακροαματική διαδικασία διάρκειας τεσσάρων συνεδριών μέσα σε 1,5 μήνα της σχετικής δίκης στο Τριμελές Εφετείο, στην οποία η κατηγορία σε βάρος μας ήταν απιστία στην υπηρεσία σε βαθμό κακουργήματος, η κατηγορία «έπεσε», αφού αποδείχθηκε ότι:

1. Η ΕΑΔΠ/ΑΠΘ είναι ΝΠΙΔ και συνεπώς ορθώς και νομίμως δεν ακολουθούσε το δημόσιο λογιστικό και δεν έκανε διαγωνισμούς στα πρότυπα του δημοσίου.
2. Οι «απευθείας αναθέσεις», όπως αποκαλούνται, στις οποίες νόμιμα προχωρούσε η ΕΑΔΠ/ΑΠΘ, δεν ήταν τόσο «απευθείας», όσο ο όρος απαξιωτικά υπονοεί.

Προηγούνταν έρευνα αγοράς, διαπραγμάτευση και ανάθεση των έργων με εξασφάλιση σημαντικών εκπτώσεων στην αρχική τιμή, σύμφωνα με τους νόμους της αγοράς και προς όφελος του ΑΠΘ.

3. Όχι μόνο δεν αποδείχθηκε ότι υπήρξε ζημία στο ΑΠΘ από την εκτέλεση των συγκεκριμένων έργων, όπως αναληθώς και αβάσιμα ισχυρίζονταν το κατηγορητήριο και όπως ανεύθυνα κυκλοφορούσε σε δημοσιεύματα, αλλά αντίθετα, όπως απέδειξε πραγματογνωμοσύνη ομάδας Μηχανικών υπό τον καθ’ ύλη αρμόδιο στα δημόσια και ιδιωτικά έργα πρόεδρο του ΤΕΕ Τμ. Κ. Μακεδονίας, υπήρξε όφελος σε σχέση με τις τιμές του δημοσίου, λόγω διαπραγμάτευσης και εκπτώσεων που δίδονταν, της τάξης του 45%.

Κατόπιν τούτων, με δικαστική πλέον απόφαση, ούτε περίεργες και έκνομες «απευθείας αναθέσεις» υπήρξαν, όπως διαλάμβανε το κατηγορητήριο και όπως έγραφαν τα κακόβουλα δημοσιεύματα τότε, ούτε όμως και ζημιά για το δημόσιο υπήρξε.

Αντίθετα, υπήρξε όφελος για το ΑΠΘ από τη διαχείριση των αποθεματικών της ΕΑΔΠ εκείνη την εποχή.

Η δικαστική αυτή απόφαση κλείνει οριστικά και αμετάκλητα μια όχι χωρίς σκοπιμότητα και χωρίς ιδιοτέλειες συζήτηση ότι δήθεν το ΑΠΘ και τα ελληνικά πανεπιστήμια δεν μπορούν να αυτοδιοικηθούν, γιατί είναι χώροι ανομίας και εγκληματικότητας.

Ούτε χώροι ανομίας είναι τα ελληνικά πανεπιστήμια, ούτε εγκληματικότητας. Έχουν υψηλό αίσθημα ευθύνης και απέδειξαν ότι μπορούν να αυτοδιοικηθούν.

Και όποιος αμφισβητεί στο εξής την εντιμότητα των πανεπιστημιακών και τη νομιμότητα των πράξεων στα δημόσια πανεπιστήμια για εκείνη, τουλάχιστον, την εποχή, θα έχει εκείνος να αντιμετωπίσει πλέον τη δικαιοσύνη, σαν κοινός συκοφάντης.

Υπάρχουν, πλέον, οι δικαστικές αποφάσεις που με επίσημο, αδιαμφισβήτητο και τελεσίδικο τρόπο το αποδεικνύουν.

Μια εποχή λάσπης και κατασυκοφάντησης των δημόσιων πανεπιστημίων και μαζί με αυτά και των πανεπιστημιακών που ασκήσαμε διοίκηση κλείνει, με την κατάρρευση όλων των κατασκευασμένων μύθων που οδήγησαν στην αμφισβήτηση και την αποδυνάμωση του δημόσιου πανεπιστημίου και των λειτουργών του.

Μια νέα εποχή για τη δημόσια εκπαίδευση έρχεται, απαλλαγμένη από διαστρεβλωτικούς μύθους και μυθεύματα που κατασκευάστηκαν με ιδιοτέλεια.

*Καθηγητής, πρώην Πρύτανης ΑΠΘ, Επικεφαλής της παράταξης ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ