Η Αλεξάνδρα Φεοντόροβνα, σύζυγος του τελευταίου τσάρου της Ρωσίας Νικόλαου, είχε ένα σοβαρό πρόβλημα. Ο μοναχογιός της Αλεξέι έπασχε από αιμορροφιλία, συχνή μάστιγα των βασιλικών οικογενειών λόγω της αναπόφευκτης αιμομιξίας.

Ζώντας στις αρχές του 20^ου αιώνα, ούτε τα αίτια αυτής της φριχτής διαταραχής πήξης του αίματος ήταν γνωστά, ούτε υπήρχε κάποια μέθοδος αντιμετώπισής της. Όταν λοιπόν ο χριστιανός μυστικιστής Γκριγκόρι Ρασπούτιν κατάφερε να την πείσει ότι με την προσευχή του μπορούσε να σταματάει τις αιμορραγικές κρίσεις του παιδιού της, η επιρροή του επάνω στην ίδια αλλά και τον σύζυγό της τον Τσάρο, του εξασφάλισε τεράστια δύναμη.

Η θεϊκή προέλευση της ανεξήγητης ή αθεράπευτης νόσου έχει προϊστορικές ακόμα ρίζες.  Από τον Ιπποκράτη που διατύπωσε την πεποίθηση ότι η «Ιερά νόσος», η επιληψία, δεν είχε τίποτα ιερό και είχε σαν κέντρο της τον εγκέφαλο, μέχρι τη σημερινή κυτταρική θεωρία η ιατρική έχει αφαιρέσει τη μεταφυσική από τη λειτουργία του σώματος και των παθήσεων του.

Ανίατες και καταληκτικές νόσοι συνεχίζουν να υπάρχουν φυσικά και εκεί ο απελπισμένος άνθρωπος συχνά καταφεύγει σε οτιδήποτε μπορεί να του δώσει ελπίδα, από υποθετικές εναλλακτικές θεραπείες ως προσευχές και πνευματιστικές διεξόδους.

Δεν είναι όμως αυτός ο τομέας που έλκει τους σύγχρονους μαγικούς θεραπευτές. Οι ανίατες νόσοι έχουν σαν κατάληξη συχνά τον θάνατο και την αναπηρία και αυτό δημιουργεί κακή φήμη για έναν επίδοξο θαυματοποιό. Οι σύγχρονοι Ρασπούτιν έχουν βρει μια καλύτερη λύση. Τη θεραπεία της υγείας. Ή μάλλον, τον καθαρισμό της βρωμιάς μας.

Το μυαλό μας άλλωστε, δεν είναι καθαρό. Πίσω από τον κοινωνικά προσαρμοσμένο εαυτό μας είμαστε γεμάτοι ποταπές σκέψεις, φθόνο, θυμό, ακατανόμαστες επιθυμίες, τεμπελιά, λαχτάρα για κυριαρχία, επιθετικότητα ακόμα και φονικά ένστικτα ή δολοφονικές φαντασιώσεις. Σαν να μην αρκούσε αυτό, το σώμα μας μας γεμίζει με λαιμαργία για φαγητό, αλκοόλ, απολαύσεις, σεξουαλικές φαντασιώσεις όλων των ειδών.

Ένα τέτοιο σώμα δεν μπορεί να είναι πια καθαρό όπως όταν γεννηθήκαμε, πρέπει να έχει βρωμίσει από την ύπαρξη και ικανοποίηση αυτών των επιθυμιών. Πρέπει να είναι γεμάτο από κάτι ακαθόριστα αμαρτωλό, από κάτι που μας στιγματίζει, κάτι που κυλάει στο αίμα, από κάτι από το οποίο είναι αδύνατο να απαλλαγεί κανείς. Ας του δώσουμε ένα όνομα, ας το πούμε «τοξίνες».

Ο σύγχρονος πουριτανισμός λατρεύει την ιδέα της διαρκούς αποστείρωσης. Προσπαθεί να αποτοξινώσει τα πάντα, τον λόγο, την σεξουαλική συμπεριφορά, την σκέψη. Ακόμα και προοδευτικά κινήματα  αναπαράγουν ένα όλο και πιο σύνθετο και ανυπόφορο σύστημα κανόνων καθαρής ανθρώπινης συμπεριφοράς. Οι άνθρωποι είναι φορείς κάτι εν γένει μιαρού που πρέπει να καθαριστεί.

Οι Ρασπούτιν ευδοκιμούν σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Υπόσχονται τον πλήρη καθαρισμό μας, ότι θα μας γυρίσουν πίσω σε μια κατάσταση προσωπικής αγνότητας που υπόσχεται ευζωία και μακροζωία. Με το αζημίωτο φυσικά.

Μια βιομηχανία δισεκατομμυρίων έρχεται να μας γλιτώσει. Ειδικά μασάζ, δίαιτες, κλύσματα, αφαιμάξεις, βδέλλες, πλασμαφαιρέσεις, ροφήματα, βιταμίνες, χάπια, σπα, έμπλαστρα, καθαρισμοί ενέργειας, χυμοθεραπείες, νηστείες, σάουνες, ποδόλουτρα και τόσα άλλα έρχονται για να μας απαλλάξουν από το ανθρώπινο στίγμα μας.

Αφού υποβληθεί κανείς σε όποιο μαρτύριο υπόσχεται ότι θα τον θεραπεύσει από την βρωμιά του, νιώθει εξαγνισμένος και ο μαγικός θεραπευτής πλουτίζει αφαιρώντας το τίποτα.

Σε κάθε περίπτωση, το φαντασιακό της προσωπικής κάθαρσης πραγματώνεται μέσα από μια σωματική διαδικασία. Φυσικά, οι σκέψεις μας, οι επιθυμίες μας, οι φαντασιώσεις μας δεν καθαρίζουν ποτέ. Ούτε φυσικά οι πράξεις μας διαγράφονται. Προσπαθούμε λοιπόν μανιωδώς να καθαρίσουμε το σώμα μας από μια δαιμονική σχεδόν παρουσία η οποία υπάρχει μόνο στον ψυχικό χώρο.

«Απεχθάνομαι αυτό το μέρος. Αυτόν τον ζωολογικό κήπο. Αυτή τη φυλακή. Αυτή την πραγματικότητα, όπως κι αν την ονομάσει κανείς. Δεν την αντέχω πια. Είναι η οσμή της, αν υπάρχει κάτι τέτοιο. Νιώθω εμποτισμένος από αυτήν. Γεύομαι τη βρόμα σας και κάθε φορά που τη γεύομαι φοβάμαι πως έχω μολυνθεί από αυτήν» μονολογεί ο σατανικός ρομποτικός πράκτορας Σμιθ στην ταινία «Μάτριξ».

Δεν είναι τυχαίο, η εμμονή με καθαρότητες είναι χαρακτηριστικό της εξουσίας που επιζητά τον απόλυτο έλεγχο επάνω στον άνθρωπο. Ας κρατήσουμε την βρωμιά μας.