Ήξεραν όλοι και όλες πως δεν πήγαιναν σε ταξίδι αναψυχής όπως διαφήμισαν οι μισάνθρωποι, μίζεροι, έμμισθοι κολαούζοι της ελληνικής κυβέρνησης στα social media.

Ωστόσο οι μαρτυρίες που διαβάσαμε στον ξένο τύπο σε σχέση με τη συμπεριφορά των ισραηλινών στα σχεδόν 500 μέλη της αποστολής Global Sumud Flotilla, επιβεβαιώνουν άλλη μια φορά αυτό που γνωρίζαμε ήδη από τα πάθη του παλαιστινιακού λαού:  Το Ισραήλ όχι απλά δεν είναι η «μοναδική δημοκρατία της Μέσης Ανατολής» αλλά είναι κράτος που από αυταρχικό, μετατράπηκε ταχέως σε ένα κράτος γενοκτόνο και εγκληματικό που μετέρχεται ξεκάθαρα φασιστικές μεθόδους.

Οι μαρτυρίες  από τα μέλη της αποστολής που επέστρεψαν  ήδη στις χώρες τους μιλούν για κατάφωρη παραβίαση ανθρώπινων δικαιωμάτων, βασανιστήρια, εξευτελισμούς. Τους διέκοψαν από την αρχή την πρόσβαση σε τηλέφωνα και την επικοινωνία με τον έξω κόσμο, δεν τους άφηναν να κοιμηθούν, να έχουν πρόσβαση σε φάρμακα, ασκούσαν βία, τους έκλεψαν τα προσωπικά αντικείμενα, τους σημάδευαν με όπλα κλπ.

• Διαβάστε: Global Sumud Flotilla / «Εξευτελισμένοι, ξυλοκοπημένοι, χωρίς νερό – Δύο μέρες σε κελί στο Ισραήλ»

Όλα αυτά όμως δεν αρκούσαν, έπρεπε να επιχειρήσουν να εξευτελίσουν την Γκρέτα Τούνμπεργκ, της οποίας ο αγώνας υπέρ του παλαιστινιακού λαού ήταν ηχηρός γι’αυτό εξάλλου και απάλειψαν το όνομα της από σχολικά βιβλία καθώς δεν αποτελούσε πλέον σωστό πρότυπο για τα παιδιά τους.

Έστρεψαν λοιπόν το μένος τους σε μια νέα γυναίκα 22 ετών περιφέροντας την σαν λάφυρο τυλιγμένη  με την παλαιστινιακή σημαία και βγάζοντας σέλφι για να καταγράψουν και να διαδώσουν την πλήρη αποκτήνωση τους.

Τα μέλη της αποστολής επιστρέφουν όμως σήμερα με ψηλά το κεφάλι και θα μάθουμε περισσότερα και από τους 27 έλληνες και Ελληνίδες του  Global Sumud Flotilla. Επιστρέφουν με την αξιοπρέπεια μας στα χέρια τους. Τους χρωστάμε πολλά για το θάρρος, την επιμονή, την αλληλεγγύη την τόλμη να πουν κατάματα στον ακροδεξιό φασίστα υπουργό άμυνας του Ισραήλ πως διαπράττουν γενοκτονία.

Τους χρωστάμε και κάτι ακόμα. Το ότι κράτησαν τα βλέμματα όλου του κόσμου στην Παλαιστίνη, στον λαό της οποίας θα χρωστάμε για πάντα. Για το μάθημα ανθρωπιάς κι αντίστασης, όσο υπερασπιζόντουσαν «..με τα δόντια το χώμα της πατρίδας» όπως έγραφε ο Παλαιστίνιος  ποιητής Ταουφίκ Ζαγιάντ.

«Γη, άλλη πατρίδα μου δε δέχομαι
ακόμα κι αν με κρέμαγαν από τις φλέβες, μένω εδώ
όμηρος της αγάπης για τη μάντρα του σπιτιού μου/ Μένω εδώ και υπερασπίζομαι την κάθε σπιθαμή απ΄ το χώμα της πατρίδας μου με τα δόντια.».