Στις 5/01 δημοσιεύθηκε στην Αυγή ένα σχέδιο αρχών  για τη μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία σε κορμό της προοδευτικής παράταξης από μια νέα εσωκομματική συλλογικότητα. Η Ριζοσπαστική Εναλλακτική Ενότητα (Ρ.ΕΝ.Ε) αποτελεί ένα ρεύμα ιδεών, τουτέστιν επιχειρεί να απεμπολήσει την οργανωτίστικη περιχαράκωση που έχουν ιστορικά επιδείξει οι τάσεις και να αποτελέσει μια εξωστρεφή δύναμη που επιτέλους θα βοηθήσει τον ΣΥΡΙΖΑ και δεν θα τον υπονομεύει.

Ζητούμενο είναι η παραγωγή πολιτικής, στελεχών, νέων ιδεών και καινοτόμων πρακτικών προκειμένου να διαμορφωθεί ένα ισχυρό κοινωνικό ρεύμα που θα αγκαλιάσει ξανά τον ΣΥΡΙΖΑ με παρόμοια ελπίδα αυτής του 2015. Αυτή η προσπάθεια σε αντίθεση όμως με του 2015 είναι περισσότερο πολύπλοκη, καθότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κυβερνήσει και η εκλογική του ήττα είναι πρόσφατη. Ο κόσμος για να πειστεί να συμπορευτεί δεν του αρκεί ο χαρισματικός Αλέξης Τσίπρας, αλλά πρέπει να πειστεί ότι ο προοδευτικός πόλος τον εκφράζει.

Το εγχείρημα πρέπει να στεφθεί με επιτυχία, ειδικά όταν βλέπουμε την πορφυρογέννητη αντίληψη του Κυριάκου Μητσοτάκη για την πολιτική. Την πρωτίστως επικοινωνιακή διαχείριση ακολουθεί η κατάπνιξη της κριτικής. Τα στημένα επικοινωνιακά σόου της «βασιλικής» οικογένειας Μητσοτάκη να κοπιάζονται σε φιλανθρωπίες αποσκοπούν να καλύψουν την τραγική διαχείριση στην τριπλή κρίση (υγειονομική, οικονομική, εξωτερική πολιτική). Οι κυβερνώντες έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο απελπισίας που προπαγανδίζουν την άμυνα ως μια γιγαντιαία επιτυχία, με δεδομένο ότι τον κόσμο διακατέχει η αγωνία για την επιβίωση του, κυριολεκτική και οικονομική και αφήνει στην άκρη προσώρας την τουρκική επίδειξη δύναμης. Οι παραδοσιακοί σύμμαχοι της δεξιάς την εγκαταλείπουν ακόμα και η ηγεσία της Εκκλησίας στρέφεται απέναντι της. Οι δημοσκόποι αναγκάζονται να παραδεχτούν την φθορά της κυβέρνησης, οι δημοσιογράφοι  πλέον μεταδίδουν την υποχρεωτική στήριξή τους χωμένοι μέσα στα χαρτιά τους.  Το μόνο που μπορεί να τους περισώσει είναι η τακτική ενός πολέμου αστραπής. Εκλογές πριν υποχωρήσει το μούδιασμα του κόσμου και επέλθει η περισυλλογή για τις συνέπειες που έχουν υπάρξει από τις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας. Εκλογές με διασπάθιση δημοσίου χρήματος για να περισωθούν οι προηγούμενες συμμαχίες και σκληρό δεξιό λόγο για συσπείρωση, ήτοι η ανάγκη αναβάθμισης του Βορίδη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν πρέπει να υπερβεί την διαμάχη εικονολατρών και εικονομάχων άμεσα. Να επιτρέψει στην μεγαλύτερη του δύναμη, στην δύναμη της σύνθεσης και της διαφορετικότητας να ανθίσει ξανά. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε ένα σχήμα διαφορετικών συνιστωσών και ανθρώπων με διαφορετικές πολιτικές καταγωγές, αλλά κοινούς προβληματισμούς που η πολιτική του επέτρεπε να δώσουν κοινούς αγώνες. Δεν χρειαζόμαστε μέτωπα ο ένας απέναντι στον άλλο, αλλά να δώσουμε την δυνατότητα σε ad hoc διαφοροποιήσεις ανάλογα με το θέμα χωρίς να προβαίνουμε σε  επιθετικούς χαρακτηρισμούς επιδεικνύοντας ιδιοκτησιακές ανασφάλειες, ωσάν ο κόσμος να είναι πρόβατα με αφέντη. Να υπερβούμε για άλλη μια φορά σύνορα και οριζόντιες και κάθετες γραμμές, προκειμένου να σπάσουμε το αντί ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Να προκαλέσουμε με τις θέσεις μας και να συνταχθούν με τον λόγο μας ακόμα πιο πολλοί και ας τους επιτρέψουμε να μην είναι οργανωμένοι στις δομές μας ή ακόμα και να είναι οργανωμένοι σε άλλους χώρους. Να μην επιδιώκουμε να μικρύνουμε τον εσωκομματικό αντίπαλο, αλλά να μεγαλώσουμε το σύνολο. Να επιδιώξουμε το καλό της χώρας και του κοινωνικού συνόλου και να μην αναπαράγουμε κομματικά στερεότυπα. Κυρίαρχα όμως να εξελιχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στον χώρο που οι νέοι, οι άνθρωποι της παραγωγής και της έρευνας, οι άνθρωποι που επιθυμούν μια εξωστρεφή και αλληλέγγυα Ελλάδα θα νιώθουν εκφραστή και υπερασπιστής τους ακόμα και αν οι πολιτικές και κομματικές τους προτιμήσεις διαφέρουν. Ακόμα και αν ψηφίζουν άλλες παρατάξεις να αναγνωρίζουν την κυρίαρχη πολιτική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ. Έχουμε ανάγκη από φωνές ελεύθερες που δεν περιορίζονται και περιχαρακώνονται και για αυτό άλλωστε τρέφουν μεγάλη αντιπάθεια σε κάθε προσπάθεια νουθεσίας και ποδηγέτησης. Αυτό εξάλλου δεν είναι ένας ορισμός της Αριστεράς;