«Δυστυχώς αξίζει τον κόπο μα έχουμε κάποιες χαμένες ζωές κάθε χρόνο ώστε να διατηρήσουμε την οπλοκατοχή»

Όταν συμβαίνει ένας θάνατος λυπάσαι, όταν όμως τον εκμεταλλεύονται οι φασίστες παρεμβαίνεις. Από τον κάθε πικραμένο ως τον φυλακισμένο πεολείχη του Χίτλερ βγήκαν ουσιαστικά επιχαίροντας για τα πολιτικά οφέλη. Φυσικά δεν το έκαναν όταν η Melissa κι ο Mark Hortman δολοφονούνταν στο σπίτι τους αυτόν τον Ιούνη, όταν ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων έφευγαν και φεύγουν με σφαίρα, ούτε όταν νιάτα σφαγιάζονταν σε νεανικό φεστιβαλ στη Φιλανδία, ούτε οταν οι Floyd αυτού του κόσμου στερούνται δίχως αιτία μόνο από καθαρό ρατσισμό την ανάσα τους.

Και μην τολμήσει να πει κανείς για αφροαμερικανίδα φίλη του την Candance, γιατί έχω γράψει για το φαινόμενο της βαθιά αντιδραστικής αφροαμερικανικής μεσαίας και μικροαστικής τάξης που αφού η κοινωνικοοικονομική κινητικότητα τους ενέταξε ως κερασάκια σε μια τούρτα που δεν θα είναι ποτέ δική τους όσο συνεχίζεται αυτός ο ιεραρχικός-κυνικός κόσμος (όμοια με τις γυναίκες, λοατκι, αναπήρους/ες κλπ, φαινόμενο που η πολιτική θεωρία έχει επισημάνει ως την ύπαρξη ‘tokens’, δηλαδή συμβολικών συμμετεχόντων μειονοτικών ομάδων σε διάφορους χώρους (οι οποίες μάλιστα χρησιμοποιούνται ως ένδειξη εύνοιας εις βάρος της πλειοψηφίας,!), ώστε να ρετουσάρεται ο δομικός αποκλεισμός Williams, 2005), λες κι οι υλιστικές αναφορές του φύλου της φυλής κλπ δεν κυριαρχήθηκαν από την κληρονομιά του ταξικού μοντέλου δηλαδή.

Όπως και δεν το κάνουν ούτε όταν άνθρωποι δολοφονήθηκαν μαζικά, και δολοφονούνται ακόμη, όπως τα παιδιά της Γάζας σήμερα, για την όποια φυλή, θρησκεία ή φύλο (να μην ξεχνάμε την πυρά και τις μοντέρνες εκδοχές της αδερφές κι αδερφοί μου). Κάθε πολιτική δολοφονία είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ και από όπου κι αν προέχεται συμβάλλει στον περαιτέρω εκφασισμό κι όσα τον συνοδεύουν και είναι πολλά και σημαντικά για τις ζωές όλων.

Όμως υπάρχει μια τεράστια κι όχι μικρή διαφορά. Ο Kirk που ήταν υπερ του λιθοβολισμού των λοατκι, υπέρ του θανάτου δηλαδή, υπέρ της γενοκτονίας παιδιών (κι ας προσπαθούν τώρα να το ρετουσάρουν bot και troll λογαριασμοί, υπάρχει καταγεγραμμένη πολλάκις η στάση του) υπερ του να επιχαίρουν οι βιασμένες για τον βιασμό όταν ο θεός τους δίνει παιδί, υπερ της απόσυρσης των γυναικών από το δημόσιο σώμα, και υπερ της οπλοκατοχής κι έλεγε αξίζει τον κόπο να έχουμε νεκρούς για να το διατηρήσουμε ακόμη κι όταν όλοι/ες οι υπόλοιποι θρηνούμε γιατί έχουμε και μαθητές θύματα όπως προχθές στο νέο μακελειό σε σχολείο, δολοφονήθηκε ακριβώς από άτομο που είχε πρόσβαση σε όπλο.

Και η τελευταία ερώτηση που δέχθηκε ήταν σχετική. Εαν είχε συμβεί σε αντίθετο/η τους ιδεολογικά, κι εκμεταλλευόμενοι το θρησκευτικό συναίσθημα, θα το θεωρούσαν θεϊκό σημάδι τιμωρίας. (Ο κύριος Kirk είχε κάθε δυνατότητα να πιέσει μέσα από την συστημικά υπερπροβεβλημένη πλατφόρμα του για μια νομοθεσία που θα προστάτευε και τον ίδιον αλλά και πολύ αθωότερους από αυτόν.

Και έκανε το αντίθετο λέγοντας μάλιστα πως αξίζει τον κόπο. Κι όμως, ακόμη και κυβερνητικά στελέχη, αντί να επικεντρωθούν στην καταδίκη κάθε πολιτικής δολοφονίας, τον εξυμνούν επικίνδυνα).

Το έχουν υποστηρίξει όταν ακτιβιστές υπέρ των αμβλώσεων πχ -κι όχι μόνο- μπαίνουν στο χώμα. Πώς το έγραψε το υπερ-συντηρητικό κάθαρμα Mike Lee όταν τον Ιούνη δολοφονήθηκε το ζευγάρι, μέσα στο σπίτι τους μάλιστα, και δυο επιπλέον άνθρωποι τραυματίστηκαν βαριά; τι στάση είχε όταν επιτέθηκαν στην Pelosi με σφυρί στο κεφάλι σχετικά πρόσφατα; «Αυτά συμβαίνουν όταν οι Μαρξιστές» -ναι θεωρεί τους δημοκρατικούς μαρξιστές λολ και δεν είναι αστείο η δόμηση εσωτερικού εχθρού πάντα έχει ατζέντα που αφορά τον απο-δημοκρατισμό μιας κοινωνίας κι αυτό πρέπει να μας φοβίζει όλες και όλους, ιδίως σε μια τόσο επιδραστική πρώην δυτική χώρα όπως οι ΗΠΑ– «δεν κάνουν το δικό τους».

Τα παιδιά τους είχαν απαντήσει με κείνο το σπαρακτικό post που καλούσε σε αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη και ειρήνευση, που βέβαια όσοι, όπως ο Kirk, στηρίζουν το λόμπι όπλων ‘ακόμη κι αν έχουμε νεκρούς’ δεν νογάν να καταλάβουν.

Συλλυπητήρια στην οικογένεια του, πάντα μας λυπεί ένας θάνατος (εμάς, όχι τα ναζίδια είτε δηλωμένα είτε αυτοθεωρούμενα άλλης ιδεολογίας) η εμμένουσα και σημαντική διαφορά, όμως, είναι πως από όποιο χέρι φανατικού κι αν προέρχεται μια πολιτική δολοφονία, κάποιοι πεθαίνουν για την ιδεολογία τους, οι φασίστες πεθαίνουν ΑΠΟ την ιδεολογία τους.