Ο κόσμος αλλάζει. Είναι λάθος να μην βλέπουμε όσα συμβαίνουν και απλώς να τα καταδικάζουμε ως παράνομα είτε επειδή αγνοούν το Διεθνές Δίκαιο είτε επειδή δεν σέβονται το απαραβίαστο των συνόρων.

Με καταδίκες ή χωρίς, αυτά συμβαίνουν. Η Ρωσία έχει αλώσει ήδη σχεδόν το 1/4 της Ουκρανίας, ήδη από το 2014 έχει προσαρτήσει την Κριμαία και θα έβλεπε με χαρά την απευθείας πρόσβασή της στα Βαλκάνια αν βρισκόταν απέναντι από την ρουμανική Κωστάντζα, έχοντας«πάρει» και την Οδησσό.

Τα σύνορα αλλάζουν. Όπως άλλαξαν και μεταξύ 1992 και 2008 όταν διαλύθηκε η ενιαία Γιουγκοσλαβία και γεννήθηκαν επτά χώρες. Κι αν πει κανείς ότι οι έξι προϋπήρχαν (Σλοβενία, Κροατία, Σερβία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο, Β.Μακεδονία) ως ομόσπονδες δημοκρατίες που συνέθεταν τη Γιουγκοσλαβία, το Κόσοβο ήταν απλώς αυτόνομη διοικητική περιφέρεια της Σερβίας.

Όμως μεταβλήθηκε σε χώρα βάσει της πληθυσμιακής του σύνθεσης (αλβανόφωνοι) στο όνομα της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Τα σύνορα λοιπόν αλλάζουν. Όπως άλλαξαν πολύ πρόσφατα για την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν (προς όφελος του Αζερμπαϊτζάν) με ειρηνευτική πρωτοβουλία του αμερικανού προέδρου και τη δημιουργία του περίφημου “διαδρόμου Τραμπ” (T.R.I.P.P. – Trump Route for International Peace and Prosperity, Δρόμος/Λεωφόρος Τραμπ για τη Διεθνή Ειρήνη και Ευημερία)…μεταξύ των δυο χωρών.

Καλό θα είναι να βλέπουμε τι γίνεται, ασχέτως αν συμφωνούμε και να προετοιμαζόμαστε.