Σε μια συνέντευξη της η Ηρώ Σουγιούλ αποκάλυψε πως ο Μανώλης  Τραμπαρίφας ήταν οδηγός του πατέρα της. Κάποια μέρα ο Σουγιούλ καθόταν στο πίσω κάθισμα με τον Σακελλάριο και μιλούσαν για δουλειές.

«Ρε σεις, για μένα δεν θα γράψετε κανένα τραγουδάκι;» τους ρώτησε τότε ο Τραμπαρίφας. «Ε, να του γράψουμε, έτσι Μιχάλη;» απάντησε ο Σακελλάριος και το εύθυμο τραγουδάκι με το παρατσούκλι του οδηγού τραγουδιέται ακόμη, πολύ μετά τον θάνατο και του μεν και των δε!

Αντιθέτως με την «αθανασία Τραμπαρίφα», τον Τραμπ τον περίμενε πολιτική ευθανασία. Το πολιτικό πρότυπο του αντιπροέδρου της ΝΔ, Άδωνη Γεωργιάδη, μόλις δύο έτη μετά την αποχώρηση του από την προεδρία των ΗΠΑ δεν ξεχάστηκε απλώς αλλά δαιμονοποιήθηκε! Τον λησμόνησαν κι οι εδώ οπαδοί του, που δήλωναν πιστοί ρεπουμπλικάνοι και ότι θα «τον ψήφιζαν και με τα δυο τους χέρια!» ακόμη κι οι υπουργοί που σεμνυνόταν ότι τον γνώρισαν κι είναι φανταστικός τύπος.

Θα πείτε μεγάλη διάψευση για τους απανταχού liberals ala Adonis υπήρξαν όλα όσα συνέβησαν στο Καπιτώλιο στις 6-1-2021. Ωστόσο και νωρίτερα, με το που ηττήθηκε προσχώρησαν ομοθύμως στον sleepy Joe Biden. Φυσικά αν ο Biden είχε χάσει τις εκλογές θα συνέχιζαν να βρίσκουν «φανταστικά» τα όσα έλεγε ο Τραμπ για το σύστημα υγείας, τις εκτρώσεις, τους μετανάστες, τον φράκτη στο Ρίο Γκράντε και τον ρόλο της αστυνομίας, την ατομική ελευθερία της οπλοκατοχής και αυτοάμυνας ή την αποθέωση της ατομικής ευθύνης στην πανδημία.

Πρόσφατα ακούσαμε τον κ Οικονόμου να καταδικάζει έξαλλος τον Τραμπ και τον … Τσίπρα για τα έκτροπα στην Βραζιλία! Διαβάσαμε επίσης ότι ο ίδιος Τσίπρας που κατηγορείται ως φίλος του εξωτικού Λούλα υπήρξε, ως ηγέτης των αγανακτισμένων,  πρωτοπόρος δάσκαλος  των Τραμπ  και  Μπολσονάρο! Δεν ξέρω αν ευθύνεται και για τον Πούτιν … Πάντως το ότι η ΔΑΚΕ του αντιπολιτευόμενου τότε κ. Αντ. Σαμαρά ήταν η πιο «αγανακτισμένη» εξ όλων κι είχε πλειοψηφική παρουσία κάτω από την Marfin, έχει χαθεί στα βάθη των αιώνων.

Η όψιμη αποστασιοποίηση της ΝΔ από τον Τραμπ γίνεται πάλι με τρόπο που, τι ειρωνεία, μιμείται την ρεπουμπλικανική παράδοση της δαιμονοποίησης του πολιτικού αντιπάλου. Ακούγοντας για Biden παιδόφιλο, Obama αλλοδαπό, Clinton κατά συρροή δολοφόνο όλο και κάτι θυμίζει από την νεοδημοκρατική πρακτική  απαξίωσης του προσώπου (Τσίπρας: δούρειος ίππος του Εντογάν,  Ανδρ. Παπανδρέου: αρχηγός της 17Ν) ή ακόμη παλιότερα Πλαστήρας: φιλοναζί, Βενιζέλος: προικοθήρας κοκ.

Δεν γνωρίζουμε αν ο φορέας της επίσημης γραμμής είναι ο κ Αντιπρόεδρος ή ο κ Εκπρόσωπος! Πιθανότατα η ΝΔ λειτουργεί συνειδητά ως ένα ιδεολογικό super market. Το ένα ράφι πουλάει μαύρο, το άλλο άσπρο κι έτσι όλες οι φυλές των ψηφοφόρων διαθέτουν την ψευδαίσθηση της ελεύθερης επιλογής μεταξύ συγκατοικούντων κι αλληλοδιαψευδόμενων. Αυτού του είδους η λαϊκίστική στάση, και με τον Χωροφύλαξ και με τον Αστυφύλαξ, δεν είναι παρά μια ευτελής προσπάθεια εκλογικής εξαπάτησης!

Μεσοπρόθεσμα όμως αυτό δουλεύει για την ακροδεξιά κι επωάζει την εκτροπή. Αυτό δεν μας το δείχνει τόσο η παρελθούσα Αμερική του Τραμπ ή η Βραζιλία του Μπολσονάρου, όσο η ευκολία με την οποία δεξιά ευρωπαϊκά κόμματα απορροφήθηκαν από λύσεις τύπου Μελόνι ή Λεπέν. Στην Γερμανία αντιθέτως οι απόψεις αυτές παρέμειναν απόβλητες ίσως επειδή δεν μπήκε ποτέ στον πειρασμό το CDU  να συνδιαλλαγεί μαζί τους.

Μέχρι ένα σημείο κάτι τέτοιο επιτεύχθηκε κι εδώ με την ΧΑ κι αυτό είναι κάτι άξιο επανάληψης. Απαιτεί όμως μια μόνιμη και σαφή οριοθέτηση απέναντι σε δυνητικές απειλές για την δημοκρατία κι όχι φλερτ με τον φασισμό ή ψάρεμα στα θολά νερά!