Η ταινία «Συνοικία το όνειρο» αποτελεί μια από τις σπουδαιότερες ηθογραφίες της μεγάλης οθόνης. Όλες οι εκφάνσεις της ζωής των ανθρώπων μιας αθηναϊκής φτωχογειτονιάς, που αν και ζουν στην έσχατη μιζέρια, δεν παύουν να ονειρεύονται ένα καλύτερο αύριο.

Υπόθεση: Ο Ρίκος αποφυλακίζεται κι επιστρέφει σπίτι του, σε μια από τις φτωχότερες συνοικίες της Αθήνας . Η παλιά του αγάπη, η Στεφανία, δεν θέλει να συνεχίσουν τη σχέση τους, τώρα που έχει άλλους πλούσιους φίλους. Μαζί με τον Νεκροφόρα και τον Ασημάκη, αρχίζουν εμπόριο παράνομων προϊόντων, αλλά πέφτουν έξω. Ο Ρίκος προτείνει να επιχειρήσουν ένα μεγαλύτερο κόλπο, όμως δεν θα προλάβουν να το ξεκινήσουν γιατί έχει ήδη σπαταλήσει τα λεφτά που του έδωσε ο Ασημάκης για κεφάλαιο...

Πρόκειται για τη σημαντικότερη σκηνοθετική δουλειά του Αλέκου Αλεξανδράκη στον ελληνικό κινηματογράφο. Το σενάριο είναι του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη και του συγγραφέα Κώστα Κοτζιά, ενώ η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη. Η ταινία, αν και δε σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία, εν τούτοις θεωρείται μια από τις σπουδαιότερες ηθογραφίες της μεγάλης οθόνης.

Ο Αλέκος Αλεξανδράκης πλησίασε ρεαλιστικά την ελληνική πραγματικότητα, δραματοποιώντας τον πόνο και τις λαχτάρες της φτωχολογιάς, έτσι όπως τις βίωσαν οι άνθρωποι της εκείνα τα δύσκολα χρόνια του '60. Οι κριτικοί της εποχής χαρακτήρισαν την ταινία «αριστούργημα» και μίλησαν πολύ κολακευτικά και για την υπέροχη μουσική επένδυση του Μίκη Θεοδωράκη.

Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης με την αυθεντική λαϊκή αλλά και δραματική ερμηνεία του γίνεται ένας ακόμη «ρόλος» προσθέτοντας δραματουργικά στοιχεία στην ταινία. Το «Βρέχει στη φτωχογειτονιά», ερμηνευμένο εκπληκτικά από τον Μπιθικώτση που εκείνα τα χρόνια συνεργαζόταν στενά με τον μεγάλο συνθέτη, έγινε «ύμνος» της φτωχολογιάς αντικατοπτρίζοντας μοναδικά τη σκληρή πραγματικότητα μιας Ελλάδας που προσπαθούσε με νύχια και με δόντια να επιβιώσει.