που σαν άλλο σοσιαλιστικό πορτραίτο του Ντόριαν Γκρει μας κοιτάτε με βλέμμα που θυμίζει σε αυτήν την επιτυχημένη φωτό κάτι από υιό Μπούς (μπρρρρρ), γνωρίζουμε όλοι εμείς οι απλοί πολίτες αυτού του κατεστραμμένου πειράματος του ελληνικού κράτους πως είστε ανώτερος άνθρωπος εσεις, δημοκράτης, πράσινος εσωτερικώς και εξωτερικώς και στα εφυολογήμτα ταλαντούχος. Με το που αναλάβατε πήρατε δυο τρεις διμοιρίες και πήγατε στην πλατεία για καφέ, έτσι για να χαιρετήσετε και να δείτε αν ποτίζονται τα δέντρα λόγω της περιβαλλοντικής σας ευαισθησίας, ύστερα προεορτίως, κάνατε δηλώσεις καλής θελήσεως περί πολέμου(έτσι τουλάχιστον θα χαρακτηρίζονταν, καλής θελήσεως, εάν ήσασταν πρέσβης των Η.Π.Α.) και μετά κατεβάσατε έναν μικρόν ιδιωτικό στρατό 16.000 κυανόκρανων για να παρελαύσει ειρηνικά στο κέντρο των Αθηνών.Τι φοβάται η Βιρτζίνια Γουλφ; Τους 500 με μολότωφ; Σαν πολλή η προετοιμασία για ένα μάτσο μπαχαλάκια...Εσείς όμως υπουργέ μου ξέρετε καλύτερα από εμάς τους αδαείς ποιος φοβάται και τι. Και προετοιμάζεστε πράσινος και φουντωτός σαν παγώνι για να σώσετε το πολιτκό σας μέλλον. Επειδή όμως ετούτη η χώρα ρήμαξε, την επόμενη φορά που θα συνομιλήσετε με τους εξωτερικούς σας συνεργάτες ζητήστε και μια μετάθεση εξωτερικού, κάτι να διασφαλιστείτε, διότι εδώ στην βαλκανικήν δεν έχετε σπουδαίο μέλλον...
Αυτή είναι Η μάχη που πρέπει να διαλέξουμε να δώσουμε. Ο έλεγχος του διαδικτύου αν επιτευχθεί θα είναι η ταφόπλακα της ατομικής ελευθερίας. Η κυρίαρχη ολιγαρχία έχει ήδη ελέγξει την πολιτική μας ελευθερία και την δημοκρατία,τις παγκόσμιες πλουτοπαραγωγικές πηγές και ελέγχει σταδιακά ολοένα περισσότερο την τροφή. Τα μέσα μαζικής εξημέρωσης και το εκπαιδευτικό σύστημα εξασφαλίζουν την υποβάθμιση της κριτικής σκέψης και την παραπληροφόρηση και προπαγάνδα και μόνον το διαδίκτυο φαίνεται τουλάχιστον να δίνει την ευκαιρία για εναλλακτική πληροφορία με ευκαιρία υψηλής διάδοσης και χαμηλό κόστος (άρα προσβάσιμη στην πρώην μεσαία νυν νεόπτωχη τάξη). Υπάρχουν ρομαντικοί επιστήμονες που θα είναι στο πλευρό του δίκαιου αλλά πόση πίεση θα ασκηθεί και πότε είναι κάτι που μένει να δούμε. Πάντως αν το διαδίκτυο μετυατραπεί σε ατομικό μας σπιούνο, ο Orwell και ο Huxley δεν θα είναι sci-fi αλλά προφήτες και ο κόσμος μας ο ήδη θλιβερός, ένα αφόρητο τοπίο.
Αυτά παθαίνει κανείς όταν από ένα άσχημο γύρισμα του συμπαντικού τιμονιού της μοίρας βρίσκεται ξαφνικά από την ασφάλεια της ιδιωτικότητας στην τυρρανία του δημόσιου βίου. Σαν σε καφκικό περιβάλλον βρίσκεται αντιμέτωπος ξαφνικά με άγρια τηλεοπτικά θηρία, στην ζούγκλα της λεγόμενης "κοινής λογικής" των μέσων και πως μπορεί άραγε να κερδίσει αυτόν τον άνισο αγώνα; Η κα Τσαλικιάν φαίνεται αν μη τι άλλο να έχει βαθιά επίγνωση όλων αυτών. Να διαρρέει μόνο κάποιες τις σκέψεις εξασφαλίζοντας την διαδοσή τους και προφυλάσσοντας τιν αχίλλειο πτέρνα κάθε μη επαγγελματία τηλεορασάκια δηλαδή την εικόνα της. Γιατί να έχοθμε όμως φτάσει ως εδώ; Γιατί η δημόσια αγορά να έχει μετατραπεί σε ρωμαική αρένα και το κοινό σε αιμοσταγείς ηδονοβλεψίες κάφρους; Κάποτε όποιος δεν συμμετείχε στα κοινά ήταν ιδιώτης δηλαδή ηλίθιος, σήμερα η προφύλαξη του ιδιωτικού είναι η μόνη σωτήρια απέναντι στον φασισμό της πλειοψηφίας...
Και ναι, επιτέλους το deconstuction πέτυχε εμπορικώς και δικαιώθηκαν οι προσπάθειες χρόνων της ελλογιμότητας του, του κ. Jacques Derrida!
Θέση και αντίθεση, κουτσές με ένα μάτι σαν από ταινία μεσαιωνικής εποχής με χολεριασμένους κατοίκους της κεντρικής Ευρώπης και από κάτω τόνοι επιχειρηματολογίας και θυμικών αντιδράσεων! Ο Hegel με το εγχειρίδιο της διαλεκτικής του ανά χείρας, μας κοιτάζει από τον τάφο του καταπτοημένος…. Και ακόμα πιο χλωμός και νευρικός, ο δικός μας διαλεκτικός, ο Ηράκλειτος…
Τα κείμενα, αυτά τα αγαπημένα για κάποιους σώματα, κείτονται άλλα παραμορφωμένα και άλλα, τερατογενέσεις, ευνοημένες από το εύκρατο κλίμα της ελληνικής πραγματικότητας, τους τόνους τηλεοπτικής υποκουλτούρας και πλήξης, ανικανοποίητων σεξουαλικών ενστίκτων, λεκτικού πρωτογονισμού, και του θυμού που σαν αμείλικτος βοριάς σκορπάει τα νοήματα στους πέντε ανέμους…
Κάποιος εαυτός μας φωνάζει βουτηγμένος βαθιά στην τοποβιολογία του εγκεφάλου μας. Λέει ότι κάτι χάσαμε από τις θέσεις μας που τις κάνει να αυτουπονομεύονται, κάτι χάσαμε στην συζήτηση που την καθιστά μοναχική διαδικασία, αλλά κάτι χάσαμε και από τις αγαθές μας προθέσεις του γιατί βρισκόμαστε συνομιλητές σε αυτή την ιντερνετική στρογγυλή τράπεζα με τον ιλλιγγιώδη αριθμό συμμετεχόντων…
Δεν χρειάζεται ο William να βροντοφωνάξει με κωμική διάθεση «much ado about nothing» , πριν οι ίδιοι δεν αναρωτηθούμε σκυμμένοι στα υποφωτισμένα μας σπίτια, για το σημαντικό, για το πολιτικό και όχι το politically correct ή wrong ανάλογα με τα βίτσια μας, για την τέχνη του είναι και όχι του έχειν…
Και ναι, επιτέλους το deconstuction πέτυχε εμπορικώς και δικαιώθηκαν οι προσπάθειες χρόνων της ελλογιμότητας του, του κ. Jacques Derrida!
Θέση και αντίθεση, κουτσές με ένα μάτι σαν από ταινία μεσαιωνικής εποχής με χολεριασμένους κατοίκους της κεντρικής Ευρώπης και από κάτω τόνοι επιχειρηματολογίας και θυμικών αντιδράσεων! Ο Hegel με το εγχειρίδιο της διαλεκτικής του ανά χείρας, μας κοιτάζει από τον τάφο του καταπτοημένος…. Και ακόμα πιο χλωμός και νευρικός, ο δικός μας διαλεκτικός, ο Ηράκλειτος…
Τα κείμενα, αυτά τα αγαπημένα για κάποιους σώματα, κείτονται άλλα παραμορφωμένα και άλλα, τερατογενέσεις, ευνοημένες από το εύκρατο κλίμα της ελληνικής πραγματικότητας, τους τόνους τηλεοπτικής υποκουλτούρας και πλήξης, ανικανοποίητων σεξουαλικών ενστίκτων, λεκτικού πρωτογονισμού, και του θυμού που σαν αμείλικτος βοριάς σκορπάει τα νοήματα στους πέντε ανέμους…
Κάποιος εαυτός μας φωνάζει βουτηγμένος βαθιά στην τοποβιολογία του εγκεφάλου μας. Λέει ότι κάτι χάσαμε από τις θέσεις μας που τις κάνει να αυτουπονομεύονται, κάτι χάσαμε στην συζήτηση που την καθιστά μοναχική διαδικασία, αλλά κάτι χάσαμε και από τις αγαθές μας προθέσεις του γιατί βρισκόμαστε συνομιλητές σε αυτή την ιντερνετική στρογγυλή τράπεζα με τον ιλλιγγιώδη αριθμό συμμετεχόντων…
Δεν χρειάζεται ο William να βροντοφωνάξει με κωμική διάθεση «much ado about nothing» , πριν οι ίδιοι δεν αναρωτηθούμε σκυμμένοι στα υποφωτισμένα μας σπίτια, για το σημαντικό, για το πολιτικό και όχι το politically correct ή wrong ανάλογα με τα βίτσια μας, για την τέχνη του είναι και όχι του έχειν…
Εκτός από το γνωστό απανταχού κοράκι εκείνα που είναι πραγματικά διαμαντάκια ειναι τα short stories του E.A.P. όπως για παράδειγμα το The masque of the red death. Αξίζουν τον χρόνο κάθε βιβλιοφάγου ειδικά στην αγγλική γλώσσα...
Είναι σαφές πως ο προσδιορισμός "δωρεάν" έρχεται για να μασκαρευτεί το μέτρο ως "παροχή" για τους μετανάστες. Για αυτούς που αμφισβητούν την ρατσιστική του διάθεση προτείνουμε την λειτουργία μιας γραμμής με διπλή συχνότητα δρομολογίων στην οποία οι μετανάστες αλλά για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης και οι άποροι ιταλοί δεν θα πληρώνουν.
Το θέμα της μετανάστευσης πάντως χρήζει σοβαρής ανάλυσης που δεν είναι επί του παρόντος ωστόσο κάποτε πρέπει να γίνει...Θα θίξω μόνο εν τάχει,οτι η μετανάστευση αφορά και στην χώρα υποδοχής αλλά και στην χώρα που ερημώνει και το γεγονός ότι στον παγκσμιοποιημένο κόσμο μας η μετανάστευση είναι αίτιο και αιτιατό της διάβρωσης της ιστορικής οντότητας του εθνικού κράτους. Αυτό θα μπορούσε να είναι και καλό και κακό για την μετέπειτα εξέλιξη της ανθρωπότητας,όμως να δούμε πως χρησιμοποιείται σήμερα στην αγορά εργασίας για ένα πρώτο δείγμα των προθέσεων του συστήματος.
Λοιπόν διέκρινα πολλά ενδιαφέροντα με τα οποία συμφωνώ σε σχέση με τα λογικά και επιστημονικά ατοπήματα του ψηφίσματος, αλλά και τα κίνητρα που το φέρνουν σε αυτήν την ιστοριή συγκυρία, προς έγκριση.Και επιτρέψτε μου να το συνδέσω με μια άλλη ιστορία, την εφεύρεση του όρου "τρομοκρατία".
Η σημειολογία και η επιστήμη της επικοινωνίας έχουν να συνεισφέρουν στην κουβέντα μας εδώ. Στο βιβλίο του Τσόμσκυ Αποτυχημένες πολιτείες που το συνιστώ, βλέπουμε σιγά σιγά πως χτίζονται τα ιδεολογήματα όλων των εξουσιών και πως αναπτύσσονται πρώτα στην μιντιακή πραγματικότητα και σιγά σιγά στην μαζική κουλtούρα εν τέλει πως φθάνουν να αποτελούν "κοινό τόπο" για ευρείες μάζες. Με επιστημονικoφανή τρόπο πάντως σίγουρα με επιστημονική επιμέλεια, το υποκείμενο εξουσίας "ξαναγράφει" το σημαινόμενο κάτω από το σημαίνον και επανευφεύρει την εννοια κατά το δοκούν. Πως ορίζεται η λέξη τρομοκρατία πριν το 90; Ας δούμε Στο Dictionnaire Larousse(1897)ο όρος φυσικά δεν υπάρχει.Στο American Everyday Dictionary (1955) terrorism=the use of terrorizing methods 2.state of fear and submission so produced.Και επίσης, Terrorize=1.to fill with terror 2.to dominate by intimidation.Για να δούμε... Oxford compact dictionary online(2009) Προς τιμήν του κρατάει την αρχική ερμηνεία χωρίς τον προσδιορισμό μη νόμιμη χρήση βίας. terrorist=a person who uses violence and intimidation in the pursuit of political aims. Τισυμβαίνει όμως στην πραγματικότητα με την έννοια αυτή; Πολύ ενημερωτική η wikipedia http://en.wikipedia.org/wiki/Terrorism_(definitions_of)
The modern definition of terrorism is inherently controversial. The use of violence for the achievement of political ends is common to state and non-state groups. The difficulty is in agreeing on a basis for determining when the use of violence (directed at whom, by whom, for what ends) is legitimate. Τι έχει συμβεί; Η παρείσφρηση την έννοιας μη νόμιμο ως επίθετο στην ασκούμενη βία λειτουργεί ως δούρειος ίππος για την σημασία της.Πριν σήμαινε όλη την ασκούμενη βία και τώρα την μη νόμιμη ασκούμενη βία. Μη νόμιμη απότου νόμους ποιού; Η έννοια διαλύεται κάτω από την σημαίνουσα λέξη που λειτουργεί πλέον ως ήχος και μάλιστα δαιμονοποιημένος. Κανείς δεν ξέρει τι ακριβως εννοεί παρά ότι είναι ένα κακό πράγμα. Αυτοματως περνάμε στην σκληροπυρηνική δράση πια του ιδεολογήματος και της όλης μηχανοραφίας. (Είσαι τρομοκράτης!")=(Απόδειξε ότι δεν είσαι ελέφαντας!)Αυτά τα διαφωτιστικά για όσους ενδιαφέρονται και έπεται από οτι φαίνεται συνέχεια... Ένα είναι βέβαιο, σε απλά ελληνικά: Όταν οι λέξεις χάνουν το νόημά τους,ο πολιτισμός είναι παρελθόν...
Τα σχόλια του χρήστη
Κε Χρυσοχοιδη
που σαν άλλο σοσιαλιστικό πορτραίτο του Ντόριαν Γκρει μας κοιτάτε με βλέμμα που θυμίζει σε αυτήν την επιτυχημένη φωτό κάτι από υιό Μπούς (μπρρρρρ), γνωρίζουμε όλοι εμείς οι απλοί πολίτες αυτού του κατεστραμμένου πειράματος του ελληνικού κράτους πως είστε ανώτερος άνθρωπος εσεις, δημοκράτης, πράσινος εσωτερικώς και εξωτερικώς και στα εφυολογήμτα ταλαντούχος. Με το που αναλάβατε πήρατε δυο τρεις διμοιρίες και πήγατε στην πλατεία για καφέ, έτσι για να χαιρετήσετε και να δείτε αν ποτίζονται τα δέντρα λόγω της περιβαλλοντικής σας ευαισθησίας, ύστερα προεορτίως, κάνατε δηλώσεις καλής θελήσεως περί πολέμου(έτσι τουλάχιστον θα χαρακτηρίζονταν, καλής θελήσεως, εάν ήσασταν πρέσβης των Η.Π.Α.) και μετά κατεβάσατε έναν μικρόν ιδιωτικό στρατό 16.000 κυανόκρανων για να παρελαύσει ειρηνικά στο κέντρο των Αθηνών.Τι φοβάται η Βιρτζίνια Γουλφ; Τους 500 με μολότωφ; Σαν πολλή η προετοιμασία για ένα μάτσο μπαχαλάκια...Εσείς όμως υπουργέ μου ξέρετε καλύτερα από εμάς τους αδαείς ποιος φοβάται και τι. Και προετοιμάζεστε πράσινος και φουντωτός σαν παγώνι για να σώσετε το πολιτκό σας μέλλον. Επειδή όμως ετούτη η χώρα ρήμαξε, την επόμενη φορά που θα συνομιλήσετε με τους εξωτερικούς σας συνεργάτες ζητήστε και μια μετάθεση εξωτερικού, κάτι να διασφαλιστείτε, διότι εδώ στην βαλκανικήν δεν έχετε σπουδαίο μέλλον...
Μετά φόρου τιμής
Αυτή είναι Η μάχη που πρέπει να διαλέξουμε να δώσουμε. Ο έλεγχος του διαδικτύου αν επιτευχθεί θα είναι η ταφόπλακα της ατομικής ελευθερίας. Η κυρίαρχη ολιγαρχία έχει ήδη ελέγξει την πολιτική μας ελευθερία και την δημοκρατία,τις παγκόσμιες πλουτοπαραγωγικές πηγές και ελέγχει σταδιακά ολοένα περισσότερο την τροφή. Τα μέσα μαζικής εξημέρωσης και το εκπαιδευτικό σύστημα εξασφαλίζουν την υποβάθμιση της κριτικής σκέψης και την παραπληροφόρηση και προπαγάνδα και μόνον το διαδίκτυο φαίνεται τουλάχιστον να δίνει την ευκαιρία για εναλλακτική πληροφορία με ευκαιρία υψηλής διάδοσης και χαμηλό κόστος (άρα προσβάσιμη στην πρώην μεσαία νυν νεόπτωχη τάξη). Υπάρχουν ρομαντικοί επιστήμονες που θα είναι στο πλευρό του δίκαιου αλλά πόση πίεση θα ασκηθεί και πότε είναι κάτι που μένει να δούμε. Πάντως αν το διαδίκτυο μετυατραπεί σε ατομικό μας σπιούνο, ο Orwell και ο Huxley δεν θα είναι sci-fi αλλά προφήτες και ο κόσμος μας ο ήδη θλιβερός, ένα αφόρητο τοπίο.
Αυτά παθαίνει κανείς όταν από ένα άσχημο γύρισμα του συμπαντικού τιμονιού της μοίρας βρίσκεται ξαφνικά από την ασφάλεια της ιδιωτικότητας στην τυρρανία του δημόσιου βίου. Σαν σε καφκικό περιβάλλον βρίσκεται αντιμέτωπος ξαφνικά με άγρια τηλεοπτικά θηρία, στην ζούγκλα της λεγόμενης "κοινής λογικής" των μέσων και πως μπορεί άραγε να κερδίσει αυτόν τον άνισο αγώνα; Η κα Τσαλικιάν φαίνεται αν μη τι άλλο να έχει βαθιά επίγνωση όλων αυτών. Να διαρρέει μόνο κάποιες τις σκέψεις εξασφαλίζοντας την διαδοσή τους και προφυλάσσοντας τιν αχίλλειο πτέρνα κάθε μη επαγγελματία τηλεορασάκια δηλαδή την εικόνα της. Γιατί να έχοθμε όμως φτάσει ως εδώ; Γιατί η δημόσια αγορά να έχει μετατραπεί σε ρωμαική αρένα και το κοινό σε αιμοσταγείς ηδονοβλεψίες κάφρους; Κάποτε όποιος δεν συμμετείχε στα κοινά ήταν ιδιώτης δηλαδή ηλίθιος, σήμερα η προφύλαξη του ιδιωτικού είναι η μόνη σωτήρια απέναντι στον φασισμό της πλειοψηφίας...
Και ναι, επιτέλους το deconstuction πέτυχε εμπορικώς και δικαιώθηκαν οι προσπάθειες χρόνων της ελλογιμότητας του, του κ. Jacques Derrida!
Θέση και αντίθεση, κουτσές με ένα μάτι σαν από ταινία μεσαιωνικής εποχής με χολεριασμένους κατοίκους της κεντρικής Ευρώπης και από κάτω τόνοι επιχειρηματολογίας και θυμικών αντιδράσεων! Ο Hegel με το εγχειρίδιο της διαλεκτικής του ανά χείρας, μας κοιτάζει από τον τάφο του καταπτοημένος…. Και ακόμα πιο χλωμός και νευρικός, ο δικός μας διαλεκτικός, ο Ηράκλειτος…
Τα κείμενα, αυτά τα αγαπημένα για κάποιους σώματα, κείτονται άλλα παραμορφωμένα και άλλα, τερατογενέσεις, ευνοημένες από το εύκρατο κλίμα της ελληνικής πραγματικότητας, τους τόνους τηλεοπτικής υποκουλτούρας και πλήξης, ανικανοποίητων σεξουαλικών ενστίκτων, λεκτικού πρωτογονισμού, και του θυμού που σαν αμείλικτος βοριάς σκορπάει τα νοήματα στους πέντε ανέμους…
Κάποιος εαυτός μας φωνάζει βουτηγμένος βαθιά στην τοποβιολογία του εγκεφάλου μας. Λέει ότι κάτι χάσαμε από τις θέσεις μας που τις κάνει να αυτουπονομεύονται, κάτι χάσαμε στην συζήτηση που την καθιστά μοναχική διαδικασία, αλλά κάτι χάσαμε και από τις αγαθές μας προθέσεις του γιατί βρισκόμαστε συνομιλητές σε αυτή την ιντερνετική στρογγυλή τράπεζα με τον ιλλιγγιώδη αριθμό συμμετεχόντων…
Δεν χρειάζεται ο William να βροντοφωνάξει με κωμική διάθεση «much ado about nothing» , πριν οι ίδιοι δεν αναρωτηθούμε σκυμμένοι στα υποφωτισμένα μας σπίτια, για το σημαντικό, για το πολιτικό και όχι το politically correct ή wrong ανάλογα με τα βίτσια μας, για την τέχνη του είναι και όχι του έχειν…
Αρχικές αρχαίες αναρχικές κουβέντες ,όρχησις , Ποίοι όρχεις; ε όχι!….
(συγγνώμη για την δεύτερη αυτή δημοσίευση αλλά εδώ μάλλον ανήκει αυτό το σχόλιο)
Και ναι, επιτέλους το deconstuction πέτυχε εμπορικώς και δικαιώθηκαν οι προσπάθειες χρόνων της ελλογιμότητας του, του κ. Jacques Derrida!
Θέση και αντίθεση, κουτσές με ένα μάτι σαν από ταινία μεσαιωνικής εποχής με χολεριασμένους κατοίκους της κεντρικής Ευρώπης και από κάτω τόνοι επιχειρηματολογίας και θυμικών αντιδράσεων! Ο Hegel με το εγχειρίδιο της διαλεκτικής του ανά χείρας, μας κοιτάζει από τον τάφο του καταπτοημένος…. Και ακόμα πιο χλωμός και νευρικός, ο δικός μας διαλεκτικός, ο Ηράκλειτος…
Τα κείμενα, αυτά τα αγαπημένα για κάποιους σώματα, κείτονται άλλα παραμορφωμένα και άλλα, τερατογενέσεις, ευνοημένες από το εύκρατο κλίμα της ελληνικής πραγματικότητας, τους τόνους τηλεοπτικής υποκουλτούρας και πλήξης, ανικανοποίητων σεξουαλικών ενστίκτων, λεκτικού πρωτογονισμού, και του θυμού που σαν αμείλικτος βοριάς σκορπάει τα νοήματα στους πέντε ανέμους…
Κάποιος εαυτός μας φωνάζει βουτηγμένος βαθιά στην τοποβιολογία του εγκεφάλου μας. Λέει ότι κάτι χάσαμε από τις θέσεις μας που τις κάνει να αυτουπονομεύονται, κάτι χάσαμε στην συζήτηση που την καθιστά μοναχική διαδικασία, αλλά κάτι χάσαμε και από τις αγαθές μας προθέσεις του γιατί βρισκόμαστε συνομιλητές σε αυτή την ιντερνετική στρογγυλή τράπεζα με τον ιλλιγγιώδη αριθμό συμμετεχόντων…
Δεν χρειάζεται ο William να βροντοφωνάξει με κωμική διάθεση «much ado about nothing» , πριν οι ίδιοι δεν αναρωτηθούμε σκυμμένοι στα υποφωτισμένα μας σπίτια, για το σημαντικό, για το πολιτικό και όχι το politically correct ή wrong ανάλογα με τα βίτσια μας, για την τέχνη του είναι και όχι του έχειν…
Αρχικές αρχαίες αναρχικές κουβέντες ,όρχησις , Ποίοι όρχεις; ε όχι!….
Εκτός από το γνωστό απανταχού κοράκι εκείνα που είναι πραγματικά διαμαντάκια ειναι τα short stories του E.A.P. όπως για παράδειγμα το The masque of the red death. Αξίζουν τον χρόνο κάθε βιβλιοφάγου ειδικά στην αγγλική γλώσσα...
grazie marmal
leggiando abbiamo capito almeno la situazione specifica...
Είναι σαφές πως ο προσδιορισμός "δωρεάν" έρχεται για να μασκαρευτεί το μέτρο ως "παροχή" για τους μετανάστες. Για αυτούς που αμφισβητούν την ρατσιστική του διάθεση προτείνουμε την λειτουργία μιας γραμμής με διπλή συχνότητα δρομολογίων στην οποία οι μετανάστες αλλά για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης και οι άποροι ιταλοί δεν θα πληρώνουν.
Το θέμα της μετανάστευσης πάντως χρήζει σοβαρής ανάλυσης που δεν είναι επί του παρόντος ωστόσο κάποτε πρέπει να γίνει...Θα θίξω μόνο εν τάχει,οτι η μετανάστευση αφορά και στην χώρα υποδοχής αλλά και στην χώρα που ερημώνει και το γεγονός ότι στον παγκσμιοποιημένο κόσμο μας η μετανάστευση είναι αίτιο και αιτιατό της διάβρωσης της ιστορικής οντότητας του εθνικού κράτους. Αυτό θα μπορούσε να είναι και καλό και κακό για την μετέπειτα εξέλιξη της ανθρωπότητας,όμως να δούμε πως χρησιμοποιείται σήμερα στην αγορά εργασίας για ένα πρώτο δείγμα των προθέσεων του συστήματος.
χαχαχαχαχχαχαχα μολις τελείωσα ένα βαρύ-βαρύ σημειολογικό σχόλιο και με κάνατε και γέλασα..
Μόνο ο ντανταϊσμός θα μας σώσει τον εγκέφαλο!
τρομολάγνος,τρομοκρατημένος,τρέχω,τρίζω,τρομοκράτης, τρομονόμος, τρελλός τροχονόμος, με γεροντικό τρόμο,τρέμω από τα γέλια,τραυλίζω,τρα λα λα,τρικ!
Λοιπόν διέκρινα πολλά ενδιαφέροντα με τα οποία συμφωνώ σε σχέση με τα λογικά και επιστημονικά ατοπήματα του ψηφίσματος, αλλά και τα κίνητρα που το φέρνουν σε αυτήν την ιστοριή συγκυρία, προς έγκριση.Και επιτρέψτε μου να το συνδέσω με μια άλλη ιστορία, την εφεύρεση του όρου "τρομοκρατία".
Η σημειολογία και η επιστήμη της επικοινωνίας έχουν να συνεισφέρουν στην κουβέντα μας εδώ. Στο βιβλίο του Τσόμσκυ Αποτυχημένες πολιτείες που το συνιστώ, βλέπουμε σιγά σιγά πως χτίζονται τα ιδεολογήματα όλων των εξουσιών και πως αναπτύσσονται πρώτα στην μιντιακή πραγματικότητα και σιγά σιγά στην μαζική κουλtούρα εν τέλει πως φθάνουν να αποτελούν "κοινό τόπο" για ευρείες μάζες. Με επιστημονικoφανή τρόπο πάντως σίγουρα με επιστημονική επιμέλεια, το υποκείμενο εξουσίας "ξαναγράφει" το σημαινόμενο κάτω από το σημαίνον και επανευφεύρει την εννοια κατά το δοκούν. Πως ορίζεται η λέξη τρομοκρατία πριν το 90; Ας δούμε Στο Dictionnaire Larousse(1897)ο όρος φυσικά δεν υπάρχει.Στο American Everyday Dictionary (1955) terrorism=the use of terrorizing methods 2.state of fear and submission so produced.Και επίσης, Terrorize=1.to fill with terror 2.to dominate by intimidation.Για να δούμε... Oxford compact dictionary online(2009) Προς τιμήν του κρατάει την αρχική ερμηνεία χωρίς τον προσδιορισμό μη νόμιμη χρήση βίας. terrorist=a person who uses violence and intimidation in the pursuit of political aims. Τισυμβαίνει όμως στην πραγματικότητα με την έννοια αυτή; Πολύ ενημερωτική η wikipedia http://en.wikipedia.org/wiki/Terrorism_(definitions_of)
The modern definition of terrorism is inherently controversial. The use of violence for the achievement of political ends is common to state and non-state groups. The difficulty is in agreeing on a basis for determining when the use of violence (directed at whom, by whom, for what ends) is legitimate. Τι έχει συμβεί; Η παρείσφρηση την έννοιας μη νόμιμο ως επίθετο στην ασκούμενη βία λειτουργεί ως δούρειος ίππος για την σημασία της.Πριν σήμαινε όλη την ασκούμενη βία και τώρα την μη νόμιμη ασκούμενη βία. Μη νόμιμη απότου νόμους ποιού; Η έννοια διαλύεται κάτω από την σημαίνουσα λέξη που λειτουργεί πλέον ως ήχος και μάλιστα δαιμονοποιημένος. Κανείς δεν ξέρει τι ακριβως εννοεί παρά ότι είναι ένα κακό πράγμα. Αυτοματως περνάμε στην σκληροπυρηνική δράση πια του ιδεολογήματος και της όλης μηχανοραφίας. (Είσαι τρομοκράτης!")=(Απόδειξε ότι δεν είσαι ελέφαντας!)Αυτά τα διαφωτιστικά για όσους ενδιαφέρονται και έπεται από οτι φαίνεται συνέχεια... Ένα είναι βέβαιο, σε απλά ελληνικά: Όταν οι λέξεις χάνουν το νόημά τους,ο πολιτισμός είναι παρελθόν...