Ωραία. Έπιασαν ένα τύπο ο οποίος πιθανότατα δεν θα έχει καμία κύρωση από το νοσοκομείο (απόλυση ή κάτι άλλο). Δεν φτάνει η "διαπίστωση" της παράβασης. Ο μηχανισμός είναι στημένος ώστε να καλύπτει το γιατρό από περαιτέρω συνέπειες.
Τί γίνεται όμως στις περιπτώσεις (που είναι και οι περισσότερες)όπου ο doc ζητά προκαταβολικά το χρήμα με την "απειλή" της μή άμεσης χειρουργικής επέμβασης; (ή μου δίνεις το χρήμα ή κάτσε στην κλινική και ΘΑ δούμε πότε θα χειρουργηθείς;)
Πώς μπορεί ο ασθενής και οι δικοί του να προφυλαχθούν από μία τέτοια αθλιότητα;
Η αξιολόγηση ως τμήμα της διαδικασίας διοίκησης, είναι απαραίτητη και επιβεβλημένη. Και σε αυτό πιστεύω ότι συμφωνούν όλοι.
Το ΠΟΙΟΣ, ΠΟΤΕ, ΠΩΣ και ΓΙΑΤΙ την κάνει (οι συνθήκες εφαρμογής της δηλαδή) είναι κάτι για το οποίο μπορούμε να συζητάμε για ώρες.
Ούτε η άρνησή της ούτε η άνευ όρων αποδοχή της είναι σωστές.
Άλλωστε, η εγκυρότητα, το ήθος και ο τρόπος του αξιολογητή, είναι αυτά που δίνουν αξία στη διαδικασία.
Προσωπικά, μου έτυχε στο Γυμνάσιο να δω την αξιολόγηση της καθηγήτριας των Γαλλικών και είδα τρόμο στα μάτια της, κάτι που με στεναχώρησε. Παράλληλα όμως ήταν και η πρώτη φορά (μετά από 4 μήνες διδασκαλίας) όπου η καθηγήτρια αποκαλούσε τους μαθητές της με τα μικρά τους. Κάτι λέει αυτό για τις συμπεριφορές ένθεν και ένθεν.
«Συγκινούμαι ειλικρινά, όταν άνθρωποι του μόχθου με πιάνουν στο δρόμο και μου λένε "για την πατρίδα, και το μισθό μου να θυσιάσω».
Ποιος είναι τόσο μαλάκας ώστε να δεχτεί να θυσιάσει το εισοδημά του για αυτούς που του το ψαλιδίζουν χρόνο με το χρόνο;
Ποιος είναι αυτός ο βλάκας που θα δεχτεί αυτή θυσία; Και αφού είναι τόσο βόδι ώστε να πιστέψει το γιο του απατεώνα, γιατί δεν πίστευε και τον χοντρό όταν του έλεγε πάνω-κάτω τα ίδια;
Γαμήσι και αυστηρό κωλοδάκτυλο σε όλους τους πασοκες και απέλαση από τη χώρα, τώρα.
Βλακώδες και βαρετό άρθρο. Πιτσιρικάδες στα δίχτυα της κατήχησης. Εκκολαπτόμενοι ηλίθιοι. Μελλοντικά κομματόσκυλα.
Το πρόβλημα όμως, είναι ότι η κατηχηση ξεκινά από την κούνια σε όλους του πολιτικούς χώρους.
Έτσι, αντί να καλλιεργούμε ελεύθερα και δημιουργικά μυαλά, καλλιεργούμε χρήσιμους ηλίθιους που -μεταξύ μας- είναι αποδοτικότεροι. Δείτε γύρω σας πόσα κομματόσκυλα του πασοκ και των λοιπών χώρων προπαγανδίζουν τη μαλακία τους. Και αυτοί κάποτε υπήρξαν 15χρονοι. Το κακό είναι ότι δεν μεγάλωσαν (εκτός από τη μαλακία τους που τρανευει χρόνο με το χρόνο).
Τα σχόλια του χρήστη
Φταίει και ο Ερμής που είναι ανάδρομος, κρετίνε.
Ο πατέρας σου είχε άδικο.
Ευτυχώς που το αρθράκι δεν συνδέει τον Προσκοπισμό με το Μασονισμό, τον Μαοϊσμό, τον Ιμπεριαλισμό ή τον "δημοσιογραφικό" αυτισμό.
Ωραία. Έπιασαν ένα τύπο ο οποίος πιθανότατα δεν θα έχει καμία κύρωση από το νοσοκομείο (απόλυση ή κάτι άλλο). Δεν φτάνει η "διαπίστωση" της παράβασης. Ο μηχανισμός είναι στημένος ώστε να καλύπτει το γιατρό από περαιτέρω συνέπειες.
Τί γίνεται όμως στις περιπτώσεις (που είναι και οι περισσότερες)όπου ο doc ζητά προκαταβολικά το χρήμα με την "απειλή" της μή άμεσης χειρουργικής επέμβασης; (ή μου δίνεις το χρήμα ή κάτσε στην κλινική και ΘΑ δούμε πότε θα χειρουργηθείς;)
Πώς μπορεί ο ασθενής και οι δικοί του να προφυλαχθούν από μία τέτοια αθλιότητα;
Όταν η λέρα έχει άποψη....
Ξεκίνησαν τις δικαιολογίες τα παοκτσάκια.
Όταν η λέρα έχει άποψη....
Η αξιολόγηση ως τμήμα της διαδικασίας διοίκησης, είναι απαραίτητη και επιβεβλημένη. Και σε αυτό πιστεύω ότι συμφωνούν όλοι.
Το ΠΟΙΟΣ, ΠΟΤΕ, ΠΩΣ και ΓΙΑΤΙ την κάνει (οι συνθήκες εφαρμογής της δηλαδή) είναι κάτι για το οποίο μπορούμε να συζητάμε για ώρες.
Ούτε η άρνησή της ούτε η άνευ όρων αποδοχή της είναι σωστές.
Άλλωστε, η εγκυρότητα, το ήθος και ο τρόπος του αξιολογητή, είναι αυτά που δίνουν αξία στη διαδικασία.
Προσωπικά, μου έτυχε στο Γυμνάσιο να δω την αξιολόγηση της καθηγήτριας των Γαλλικών και είδα τρόμο στα μάτια της, κάτι που με στεναχώρησε. Παράλληλα όμως ήταν και η πρώτη φορά (μετά από 4 μήνες διδασκαλίας) όπου η καθηγήτρια αποκαλούσε τους μαθητές της με τα μικρά τους. Κάτι λέει αυτό για τις συμπεριφορές ένθεν και ένθεν.
Να μην ξεχάσει να φορέσει ζιβάγκο πες του, του μαλάκα σου.
«Συγκινούμαι ειλικρινά, όταν άνθρωποι του μόχθου με πιάνουν στο δρόμο και μου λένε "για την πατρίδα, και το μισθό μου να θυσιάσω».
Ποιος είναι τόσο μαλάκας ώστε να δεχτεί να θυσιάσει το εισοδημά του για αυτούς που του το ψαλιδίζουν χρόνο με το χρόνο;
Ποιος είναι αυτός ο βλάκας που θα δεχτεί αυτή θυσία; Και αφού είναι τόσο βόδι ώστε να πιστέψει το γιο του απατεώνα, γιατί δεν πίστευε και τον χοντρό όταν του έλεγε πάνω-κάτω τα ίδια;
Γαμήσι και αυστηρό κωλοδάκτυλο σε όλους τους πασοκες και απέλαση από τη χώρα, τώρα.
Βλακώδες και βαρετό άρθρο. Πιτσιρικάδες στα δίχτυα της κατήχησης. Εκκολαπτόμενοι ηλίθιοι. Μελλοντικά κομματόσκυλα.
Το πρόβλημα όμως, είναι ότι η κατηχηση ξεκινά από την κούνια σε όλους του πολιτικούς χώρους.
Έτσι, αντί να καλλιεργούμε ελεύθερα και δημιουργικά μυαλά, καλλιεργούμε χρήσιμους ηλίθιους που -μεταξύ μας- είναι αποδοτικότεροι. Δείτε γύρω σας πόσα κομματόσκυλα του πασοκ και των λοιπών χώρων προπαγανδίζουν τη μαλακία τους. Και αυτοί κάποτε υπήρξαν 15χρονοι. Το κακό είναι ότι δεν μεγάλωσαν (εκτός από τη μαλακία τους που τρανευει χρόνο με το χρόνο).