Φυσικά και δεν μπορεί να αμαυρωθεί η νίκη οποιαδήποτε στρατού εναντίον του φασισμού από την πράξη ενός στρατιώτη. Ούτε από την άλλη να εξυμνηθεί από μία μόνο φωτογραφία ανύψωσης της σημαίας της ΕΣΣΔ στο πρώην άντρο του φασισμού.
Το σπαστικό της όλης υπόθεσης είναι ότι οι έχοντες την εξουσία πάντα προσπαθούσαν, προσπαθούν και θα προσπαθούν να "προφυλάξουν" τους υπηκόους τους από "ανήθικες σκέψεις" και "κακές επιρροές", προβάλλοντας πάντα ένα αλάνθαστο προσωπείο, ένα τέλειο ιδεολόγημα. Η αναζήτηση του ανθρώπου για την ουτοπία, τον αλυσσοδένει έχοντας για δεσμά τα πάθη του.
Πάντως, όσον αφορά το επιχείρημα ότι υπάρχει η περίπτωση πως ο ρώσος στρατιώτης πήρε το ρολόι από τον νεκρό συμπολεμιστή του, θα θεωρούσα λογικότερο να το έχει βάλει σε μια τσέπη του. Αλλά και πάλι όπως προείπα δεν έχει σημασία. Σημασία έχει, ότι ο νικητής κατασκευάζει την ιστορία. Ακόμη και τα σύμβολα του.
Όταν λέμε ότι η Ελλάδα θα δανειστεί Χ εκ €, μη φανταστείς ότι θα τυπωθούν χρήματα. Απλά θα δημιουργηθούν νοητά στο τραπεζικό σύστημα ΔΝΤ, ΕΤ κτλπ και η συναλλαγή θα γίνει μέσω κυβερνήσεων.
Με πρόλαβες Tara.
Η βία και μάλιστα του συγκεκριμμένου είδους, προκύπτει από μία έντονη διάθεση για αλλαγή χωρίς να χρειαστεί να παλέψεις με ηθικά μέσα. Ο κύριος αντίλογος προκύπτει από την λεγόμενη ομηρία που βρίσκεται ο πολίτης διαφόρων ιδιοτήτων απέναντι στο κράτος, που τον "ελέγχει" και δεν του αφήνει άλλα περιθώρια αντίδρασης εκτός από την βία. Είναι ενδιαφέρον πως αυτοί που καταφεύγουν στην βία, ονομάζουν τους υπολοίπους φερέφωνα, στρατιώτες των εξουσιαστών κοκ, φορώντας την στολή του τιμωρού ενάντια στην εξουσία υιοθετώντας την επιχειρηματολογία αντίστοιχων τιμωρών υπέρ της εξουσίας.
Η μοιρολατρία που είναι βασισμένος αυτός ο αντίλογος για τους περισσοτέρους δεν είναι προφανής αλλά είναι επικύνδυνος για την αυτοδιάθεση και την λογική σκέψη χωρίς πάθη.
Όταν γίνονται κάποιες επιθέσεις από αντιεξουσιαστές και το μαθαίνω ή το παρακολουθώ, νιώθω μια ικανοποίηση ή ευχαρίστηση. Αμέσως όμως ή λίγο αργότερα αντιλαμβάνομαι πως ικανοποιείται μια στείρα εκδικητική πλευρά του εαυτού μου, που δεν αφήνει να ευδοκιμήσει η εξελικτική λογική σκέψη.
Εγώ την αντιλαμβάνομαι κυρίως ως ανθρωπολογικού/λαογραφικού τύπου είδησης. Ότι δεν αναφέρεται στις ανθρώπινες απώλειες του δυστυχήματος των λεωφορείων, δεν το θεωρώ ατόπημα, αφού αυτό το δυστύχημα ήταν η αφορμή αλλά όχι η αιτία.
Σίγουρα έχει σημασία πως ξορκίζει τους φόβους της η κοινωνία σε όλα της τα επίπεδα. Ανθρωπολογικά, φιλοσοφικά και θεολογικά.
Αλίμονο, αυτό που φέρεται να είναι σύνηθες στην γειτονική μας ήπειρο, ήτανε κάποτε σύνηθες και στα δικά μας τα μέρη. Και γιατί όχι, μπορεί να υποτροπιάσει.
Είναι κοινά παραδεκτό πως η δεισιδαιμονία δεν εκλείπει απ' τους καιρούς μας κι από τον τόπο μας. Η πολιτική και η θρησκεία άλλωστε οργιάζει στην καθημερινότητά μας.
Παρόλα αυτά, η Μαύρη Ήπειρος παρουσιάζει μεγαλύτερο ανθρωπολογικό ενδιαφέρον από αυτό της Γηραιάς, όσον αφορά τις θρησκευτικές συνήθειες των αφρικανών. Η θυσία των ζώων για κατευνασμό των πνευμάτων των προγόνων είναι κάτι εντελώς διαφορετικό απ' την δική μας χριστιανικοπαγανιστική αντίληψη περί αμφίδρομης σχέσης ανθρώπων-πνευμάτων.
Αν λαμβάνω σωστά την είδηση αυτές οι χώρες καταδικάστηκαν, για μία διαδικασία, η οποία θεωρούσαν πως δεν τους προστάτευε και η οποία στην συνέχεια αναβαθμίστηκε για ακριβώς αυτόν τον λόγο, αποδεχόμενη το μειονέκτημά της με λίγα λόγια.
Για να καταδικάστηκαν όμως, λείπουν στοιχεία από την είδηση για να σχηματίσουμε μια άποψη εκ του ασφαλούς.
Αν υπήρχε η δυνατότητα να ψηφίσω αρνητικά την παρούσα είδηση δίνοντας την αρνητική βαθμολογία, θα το έκανα.
Τα σχόλια του χρήστη
Φυσικά και δεν μπορεί να αμαυρωθεί η νίκη οποιαδήποτε στρατού εναντίον του φασισμού από την πράξη ενός στρατιώτη. Ούτε από την άλλη να εξυμνηθεί από μία μόνο φωτογραφία ανύψωσης της σημαίας της ΕΣΣΔ στο πρώην άντρο του φασισμού.
Το σπαστικό της όλης υπόθεσης είναι ότι οι έχοντες την εξουσία πάντα προσπαθούσαν, προσπαθούν και θα προσπαθούν να "προφυλάξουν" τους υπηκόους τους από "ανήθικες σκέψεις" και "κακές επιρροές", προβάλλοντας πάντα ένα αλάνθαστο προσωπείο, ένα τέλειο ιδεολόγημα. Η αναζήτηση του ανθρώπου για την ουτοπία, τον αλυσσοδένει έχοντας για δεσμά τα πάθη του.
Πάντως, όσον αφορά το επιχείρημα ότι υπάρχει η περίπτωση πως ο ρώσος στρατιώτης πήρε το ρολόι από τον νεκρό συμπολεμιστή του, θα θεωρούσα λογικότερο να το έχει βάλει σε μια τσέπη του. Αλλά και πάλι όπως προείπα δεν έχει σημασία. Σημασία έχει, ότι ο νικητής κατασκευάζει την ιστορία. Ακόμη και τα σύμβολα του.
Όταν λέμε ότι η Ελλάδα θα δανειστεί Χ εκ €, μη φανταστείς ότι θα τυπωθούν χρήματα. Απλά θα δημιουργηθούν νοητά στο τραπεζικό σύστημα ΔΝΤ, ΕΤ κτλπ και η συναλλαγή θα γίνει μέσω κυβερνήσεων.
Ζεις μια ζωή, που την ορίζει κάτι άυλο.
Είσαι ο πιο γαμάτος και σε θέλω τώρα!
Γήινοι είμαστε. Κάθε γης και πατρίς ;)
Προφανές. Εκτός αν δεν ξέρουν συντακτικό.
Με πρόλαβες Tara.
Η βία και μάλιστα του συγκεκριμμένου είδους, προκύπτει από μία έντονη διάθεση για αλλαγή χωρίς να χρειαστεί να παλέψεις με ηθικά μέσα. Ο κύριος αντίλογος προκύπτει από την λεγόμενη ομηρία που βρίσκεται ο πολίτης διαφόρων ιδιοτήτων απέναντι στο κράτος, που τον "ελέγχει" και δεν του αφήνει άλλα περιθώρια αντίδρασης εκτός από την βία. Είναι ενδιαφέρον πως αυτοί που καταφεύγουν στην βία, ονομάζουν τους υπολοίπους φερέφωνα, στρατιώτες των εξουσιαστών κοκ, φορώντας την στολή του τιμωρού ενάντια στην εξουσία υιοθετώντας την επιχειρηματολογία αντίστοιχων τιμωρών υπέρ της εξουσίας.
Η μοιρολατρία που είναι βασισμένος αυτός ο αντίλογος για τους περισσοτέρους δεν είναι προφανής αλλά είναι επικύνδυνος για την αυτοδιάθεση και την λογική σκέψη χωρίς πάθη.
Όταν γίνονται κάποιες επιθέσεις από αντιεξουσιαστές και το μαθαίνω ή το παρακολουθώ, νιώθω μια ικανοποίηση ή ευχαρίστηση. Αμέσως όμως ή λίγο αργότερα αντιλαμβάνομαι πως ικανοποιείται μια στείρα εκδικητική πλευρά του εαυτού μου, που δεν αφήνει να ευδοκιμήσει η εξελικτική λογική σκέψη.
Οι σουρεαλιστικές συνέπειες, σουρεαλιστικών πρακτικών.
Γεια σου Χρύσπα,
Εγώ την αντιλαμβάνομαι κυρίως ως ανθρωπολογικού/λαογραφικού τύπου είδησης. Ότι δεν αναφέρεται στις ανθρώπινες απώλειες του δυστυχήματος των λεωφορείων, δεν το θεωρώ ατόπημα, αφού αυτό το δυστύχημα ήταν η αφορμή αλλά όχι η αιτία.
Σίγουρα έχει σημασία πως ξορκίζει τους φόβους της η κοινωνία σε όλα της τα επίπεδα. Ανθρωπολογικά, φιλοσοφικά και θεολογικά.
Αλίμονο, αυτό που φέρεται να είναι σύνηθες στην γειτονική μας ήπειρο, ήτανε κάποτε σύνηθες και στα δικά μας τα μέρη. Και γιατί όχι, μπορεί να υποτροπιάσει.
Είναι κοινά παραδεκτό πως η δεισιδαιμονία δεν εκλείπει απ' τους καιρούς μας κι από τον τόπο μας. Η πολιτική και η θρησκεία άλλωστε οργιάζει στην καθημερινότητά μας.
Παρόλα αυτά, η Μαύρη Ήπειρος παρουσιάζει μεγαλύτερο ανθρωπολογικό ενδιαφέρον από αυτό της Γηραιάς, όσον αφορά τις θρησκευτικές συνήθειες των αφρικανών. Η θυσία των ζώων για κατευνασμό των πνευμάτων των προγόνων είναι κάτι εντελώς διαφορετικό απ' την δική μας χριστιανικοπαγανιστική αντίληψη περί αμφίδρομης σχέσης ανθρώπων-πνευμάτων.
Αν λαμβάνω σωστά την είδηση αυτές οι χώρες καταδικάστηκαν, για μία διαδικασία, η οποία θεωρούσαν πως δεν τους προστάτευε και η οποία στην συνέχεια αναβαθμίστηκε για ακριβώς αυτόν τον λόγο, αποδεχόμενη το μειονέκτημά της με λίγα λόγια.
Για να καταδικάστηκαν όμως, λείπουν στοιχεία από την είδηση για να σχηματίσουμε μια άποψη εκ του ασφαλούς.
Αν υπήρχε η δυνατότητα να ψηφίσω αρνητικά την παρούσα είδηση δίνοντας την αρνητική βαθμολογία, θα το έκανα.