Άλλη μία απόδειξη πως όποιος τραβήξει την προσοχή πάνω του τυγχάνει ευνοϊκότερης αντιμετώπισης. Κι αυτό προφανώς επειδή αυτοί που τον κρίνουν (βλ. δικαστές), νοιώθουν τα "μάτια" του κόσμου πάνω τους. Οτι κρίνονται κι αυτοί. Αν συνέβαινε αυτό σε μόνιμη βάση δεν θα είχαμε πιό δίκαιη δικαιοσύνη; Καλοπροαίρετα.
Αυτό που λέω όμως είναι πως αν χρησιμοποιούσαμε τις κοινωνικές μεθόδους που χρησιμοποιούμε π.χ. για την προώθηση του στενού τζιν που μου πάει (αλλά μου πιέζει τα @@ με κίνδυνο της μέλλουσας οικογένειάς μου) θα μπορούσαμε να κάνουμε το κάπνισμα σαν μια κακόγουστη άσπρη κάλτσα!
Και αυτοί από τους οποίους περιμένω την εφαρμογή αυτής της "κοινωνικής μηχανικής" όπως τη λένε, είναι η πολιτεία. Αλλά οι ικανότητές τους όπως φαίνεται φτάνουν μόνο ως τα απαγορευτικά (ημι)μέτρα.
Όπως λέει η dion είναι ευκαιρία για ειλικρινή προσέγγιση.
Μα εκεί είναι το πρόβλημα, στη φράση "γιατί εγώ να...".
Πιό χρήσιμο θα ήταν να ζητήσουμε από την πολιτεία να βοηθήσει κάποιον να το κόψει, βοηθώντας εμμέσως κι εμάς, παρά να κάνουμε το κάπνισμα στίγμα. Έτσι όταν θα χρειαστούμε κι εμείς κάτι, ίσως να βρεθεί κάποιος που να το ζητήσει για μας.
Το να βγαίνει ο καπνιστής έξω να καπνίζει συνηθίζεται. Σε λίγο καιρό, πολλοί καπνιστές θα βγαίνουν με χαρά, γιατί είναι κι ένα ευχάριστο διάλειμμα, γνωρίζεις κόσμο, μιλάς (κάτι που κάνεις δύσκολα με τη δυνατή μουσική), ίσως βρείς ευκαιρία να κάτσεις (για τις γυναικες με τακούνια), και άλλα πολλά. Και φυσικά, θα είναι πιο άνετα μέσα στα μαγαζιά χωρίς τα ντουμάνια.
Το πρόβλημα είναι στη νευρωτική αντιμετώπιση, που υποθέτει πως διώχνοντας τους καπνιστές από δίπλα μας θα λυθούν όλα μας τα προβλήματα. Υπάρχουν τόσοι άλλοι παράγοντες, ρε παιδιά...
Αγαπητή semeli, δεν νομίζω πως οι κ.ο.τ.ε.ς είναι αρκετά σοβαροί για να έχουν και συμφέροντα. Η μόνη χρησιμότητά τους είναι που πυροδότησαν αυτή τη συζήτηση. Αλλά γιατί να εμπιστευτεί κάποιος το φιλότιμό σου αν δεν εμπιστευτείς κι εσύ το δικό τους.
Όπως και σε άλλους τομείς της κοινωνίας, η απαγόρευση δημιουργεί διχόνοια.
Τα μέτρα που έχουν παρθεί για την αποτροπή των ανθρώπων να καπνίζουν είναι μηδαμινά. Αντίθετα, το τσιγάρο δίνει status, ειδικά στην εφηβεία, και λόγω κοινωνικών στερεοτύπων, και λόγω της εγκεφαλικής επίδρασης της νικοτίνης.
Αντί λοιπόν να γίνουν προσπάθειες ευαισθητοποίησης, καμπάνιες, και να παρθούν μέτρα κοινωνικής πρόνοιας για να απαλλαγούμε απο τον καπνό, λαμβάνονται μέτρα για να απαλλαγούμε από τους καπνιστές.
Αν ο καπνιστής συνειδητοποιήσει τα οφέλη της διακοπής του καπνίσματος, θα το κόψει. Αλλά δεν του προσφέρεται κανένα κίνητρο. Αντίθετα μέχρι τώρα είχε μόνο έναν μακρυνό κι απροσδιόριστο φόβο του κάπως πρόωρου θανάτου (που δεν τον επηρρέαζε και πολύ βαθιά, εφόσον όλοι από κάτι οδυνηρό θα πάμε). Απο'δω κι εμπρός λοιπόν, έχει και την πολιτεία και τους αντικαπνιστές να του λένε "να πανακαπνίσεις όξω, βρωμιάρη!"... Όπως λοιπόν επαναστατούν οι αντικαπνιστές και διακδικούν τον καθαρό αέρα τους, έτσι επαναστατούν κι οι καπνιστές και διεκδικούν το δικαίωμα του καπνίζειν.
Νομίζω λοιπόν πως είναι καιρός να μάθει η κοινωνία λίγο ψυχολογία και αυτοέλεγχο γιατί πολλές επαναστάσεις γίνονται και χάνεται ο στόχος. Παρασυρόμαστε σε κυνήγια μαγισσών με καταστροφικά αποτελέσματα.
Το ξέρω, είναι ελεύθερα διαθέσιμο στο ίντερνετ κιόλας, ολόκληρο το βιβλίο. Στη Γερμανία απ'όσο ξέρω είναι παράνομο να κατέχεις αντίγραφο (εκτός από ακαδημαϊκούς σκοπούς), για προφανείς λόγους. Όταν ήμουν εκεί, είχα ακούσει πως οι Γερμανοί σαν λαός προσπαθούν να ξεχάσουν το ναζισμό και τον Χίτλερ με όποιο τρόπο μπορούν, καθώς ντρέπονται για αυτό τους το παρελθόν.
Βρήκα και τα δύο βιβλία που μου συστήσατε παιδιά, ευχαριστώ πολύ.
Το ξέρω, είναι ελεύθερα διαθέσιμο στο ίντερνετ κιόλας, ολόκληρο το βιβλίο. Στη Γερμανία απ'όσο ξέρω είναι παράνομο να κατέχεις αντίγραφο (εκτός από ακαδημαϊκούς σκοπούς), για προφανείς λόγους. Όταν ήμουν εκεί, είχα ακούσει πως οι Γερμανοί σαν λαός προσπαθούν να ξεχάσουν το ναζισμό και τον Χίτλερ με όποιο τρόπο μπορούν, καθώς ντρέπονται για αυτό τους το παρελθόν.
Βρήκα και τα δύο βιβλία που μου συστήσατε παιδιά, ευχαριστώ πολύ.
Έχεις δίκιο Parisbre, αν και δεν ήταν ακριβώς αυτός ο σκοπός του σχολίου μου. Είμαι αρνητικά προκατηλειμμένος ενάντια στην Χρυσή Αυγή και στο ναζισμό λόγω των βιαιοτήτων και εκτρωμάτων που είναι συνυφασμένοι αυτοί οι δύο θεσμοί. Απλά θέλω να δω πως οδηγήθηκαν σε αυτή τη λογική.
Έχεις δίκιο Parisbre, αν και δεν ήταν ακριβώς αυτός ο σκοπός του σχολίου μου. Είμαι αρνητικά προκατηλειμμένος ενάντια στην Χρυσή Αυγή και στο ναζισμό λόγω των βιαιοτήτων και εκτρωμάτων που είναι συνυφασμένοι αυτοί οι δύο θεσμοί. Απλά θέλω να δω πως οδηγήθηκαν σε αυτή τη λογική.
Τα σχόλια του χρήστη
Άλλη μία απόδειξη πως όποιος τραβήξει την προσοχή πάνω του τυγχάνει ευνοϊκότερης αντιμετώπισης. Κι αυτό προφανώς επειδή αυτοί που τον κρίνουν (βλ. δικαστές), νοιώθουν τα "μάτια" του κόσμου πάνω τους. Οτι κρίνονται κι αυτοί. Αν συνέβαινε αυτό σε μόνιμη βάση δεν θα είχαμε πιό δίκαιη δικαιοσύνη; Καλοπροαίρετα.
Τι ωραία, πάντα ήθελα να ταξιδέψω στα άστρα! Όλη η Γη ένα τεράστιο διαστημόπλοιο! Ελπίζω να μην κάνουν καναστείο!
μάλλον άστοχη η σύγκριση φίλε ody...
Συμφωνώ kostpap.
Αυτό που λέω όμως είναι πως αν χρησιμοποιούσαμε τις κοινωνικές μεθόδους που χρησιμοποιούμε π.χ. για την προώθηση του στενού τζιν που μου πάει (αλλά μου πιέζει τα @@ με κίνδυνο της μέλλουσας οικογένειάς μου) θα μπορούσαμε να κάνουμε το κάπνισμα σαν μια κακόγουστη άσπρη κάλτσα!
Και αυτοί από τους οποίους περιμένω την εφαρμογή αυτής της "κοινωνικής μηχανικής" όπως τη λένε, είναι η πολιτεία. Αλλά οι ικανότητές τους όπως φαίνεται φτάνουν μόνο ως τα απαγορευτικά (ημι)μέτρα.
Όπως λέει η dion είναι ευκαιρία για ειλικρινή προσέγγιση.
Μα εκεί είναι το πρόβλημα, στη φράση "γιατί εγώ να...".
Πιό χρήσιμο θα ήταν να ζητήσουμε από την πολιτεία να βοηθήσει κάποιον να το κόψει, βοηθώντας εμμέσως κι εμάς, παρά να κάνουμε το κάπνισμα στίγμα. Έτσι όταν θα χρειαστούμε κι εμείς κάτι, ίσως να βρεθεί κάποιος που να το ζητήσει για μας.
Το να βγαίνει ο καπνιστής έξω να καπνίζει συνηθίζεται. Σε λίγο καιρό, πολλοί καπνιστές θα βγαίνουν με χαρά, γιατί είναι κι ένα ευχάριστο διάλειμμα, γνωρίζεις κόσμο, μιλάς (κάτι που κάνεις δύσκολα με τη δυνατή μουσική), ίσως βρείς ευκαιρία να κάτσεις (για τις γυναικες με τακούνια), και άλλα πολλά. Και φυσικά, θα είναι πιο άνετα μέσα στα μαγαζιά χωρίς τα ντουμάνια.
Το πρόβλημα είναι στη νευρωτική αντιμετώπιση, που υποθέτει πως διώχνοντας τους καπνιστές από δίπλα μας θα λυθούν όλα μας τα προβλήματα. Υπάρχουν τόσοι άλλοι παράγοντες, ρε παιδιά...
Αγαπητή semeli, δεν νομίζω πως οι κ.ο.τ.ε.ς είναι αρκετά σοβαροί για να έχουν και συμφέροντα. Η μόνη χρησιμότητά τους είναι που πυροδότησαν αυτή τη συζήτηση. Αλλά γιατί να εμπιστευτεί κάποιος το φιλότιμό σου αν δεν εμπιστευτείς κι εσύ το δικό τους.
Όπως και σε άλλους τομείς της κοινωνίας, η απαγόρευση δημιουργεί διχόνοια.
Τα μέτρα που έχουν παρθεί για την αποτροπή των ανθρώπων να καπνίζουν είναι μηδαμινά. Αντίθετα, το τσιγάρο δίνει status, ειδικά στην εφηβεία, και λόγω κοινωνικών στερεοτύπων, και λόγω της εγκεφαλικής επίδρασης της νικοτίνης.
Αντί λοιπόν να γίνουν προσπάθειες ευαισθητοποίησης, καμπάνιες, και να παρθούν μέτρα κοινωνικής πρόνοιας για να απαλλαγούμε απο τον καπνό, λαμβάνονται μέτρα για να απαλλαγούμε από τους καπνιστές.
Αν ο καπνιστής συνειδητοποιήσει τα οφέλη της διακοπής του καπνίσματος, θα το κόψει. Αλλά δεν του προσφέρεται κανένα κίνητρο. Αντίθετα μέχρι τώρα είχε μόνο έναν μακρυνό κι απροσδιόριστο φόβο του κάπως πρόωρου θανάτου (που δεν τον επηρρέαζε και πολύ βαθιά, εφόσον όλοι από κάτι οδυνηρό θα πάμε). Απο'δω κι εμπρός λοιπόν, έχει και την πολιτεία και τους αντικαπνιστές να του λένε "να πανακαπνίσεις όξω, βρωμιάρη!"... Όπως λοιπόν επαναστατούν οι αντικαπνιστές και διακδικούν τον καθαρό αέρα τους, έτσι επαναστατούν κι οι καπνιστές και διεκδικούν το δικαίωμα του καπνίζειν.
Νομίζω λοιπόν πως είναι καιρός να μάθει η κοινωνία λίγο ψυχολογία και αυτοέλεγχο γιατί πολλές επαναστάσεις γίνονται και χάνεται ο στόχος. Παρασυρόμαστε σε κυνήγια μαγισσών με καταστροφικά αποτελέσματα.
Το ξέρω, είναι ελεύθερα διαθέσιμο στο ίντερνετ κιόλας, ολόκληρο το βιβλίο. Στη Γερμανία απ'όσο ξέρω είναι παράνομο να κατέχεις αντίγραφο (εκτός από ακαδημαϊκούς σκοπούς), για προφανείς λόγους. Όταν ήμουν εκεί, είχα ακούσει πως οι Γερμανοί σαν λαός προσπαθούν να ξεχάσουν το ναζισμό και τον Χίτλερ με όποιο τρόπο μπορούν, καθώς ντρέπονται για αυτό τους το παρελθόν.
Βρήκα και τα δύο βιβλία που μου συστήσατε παιδιά, ευχαριστώ πολύ.
Το ξέρω, είναι ελεύθερα διαθέσιμο στο ίντερνετ κιόλας, ολόκληρο το βιβλίο. Στη Γερμανία απ'όσο ξέρω είναι παράνομο να κατέχεις αντίγραφο (εκτός από ακαδημαϊκούς σκοπούς), για προφανείς λόγους. Όταν ήμουν εκεί, είχα ακούσει πως οι Γερμανοί σαν λαός προσπαθούν να ξεχάσουν το ναζισμό και τον Χίτλερ με όποιο τρόπο μπορούν, καθώς ντρέπονται για αυτό τους το παρελθόν.
Βρήκα και τα δύο βιβλία που μου συστήσατε παιδιά, ευχαριστώ πολύ.
Έχεις δίκιο Parisbre, αν και δεν ήταν ακριβώς αυτός ο σκοπός του σχολίου μου. Είμαι αρνητικά προκατηλειμμένος ενάντια στην Χρυσή Αυγή και στο ναζισμό λόγω των βιαιοτήτων και εκτρωμάτων που είναι συνυφασμένοι αυτοί οι δύο θεσμοί. Απλά θέλω να δω πως οδηγήθηκαν σε αυτή τη λογική.
Έχεις δίκιο Parisbre, αν και δεν ήταν ακριβώς αυτός ο σκοπός του σχολίου μου. Είμαι αρνητικά προκατηλειμμένος ενάντια στην Χρυσή Αυγή και στο ναζισμό λόγω των βιαιοτήτων και εκτρωμάτων που είναι συνυφασμένοι αυτοί οι δύο θεσμοί. Απλά θέλω να δω πως οδηγήθηκαν σε αυτή τη λογική.