Με το Μπίσμαρκ σίγουρα είχε αρκετά κοινά, όπως η εφαρμογή ρεαλιστικής πολιτικής. Οσον αφορά στις κοινωνικές πολιτικές βέβαια ο Μπίσμαρκ τις χρησιμοποίησε περισσότερο για λόγους στρατηγικής, μάλλον για να προλάβει τους σοσιαλιστές. Αργότερα δε φάνηκε να είναι τόσο ευαίσθητος σε κοινωνικά προβλήματα και ήρθε ακόμα και σε σύγκρουση με τον αυτοκράτορα με αφορμή τους κοινωνικούς προβληματισμούς του τελευταίου. Ο Μεταξάς έδειξε πιο κοινωνικό πρόσωπο…Από κει και πέρα ο Μπίσμαρκ μου φαίνεται περισσότερο φιλοπόλεμος και επιτηδευμένα προβοκάτορας και μηχανορράφος, ιδιαίτερα στις αρχές. Αργότερα , στη βουλγαρική κρίση το 88 φάνηκε περισσότερο πρακτικός και συγκρατημένος. Εκεί αυτοί οι δύο μοιάζουν, ζύγιζαν καλά το αίμα που θα χανόταν με τα κέρδη που θα αποκομίζονταν..
Ο Μεταξάς προτιμούσε να παραμένει ουδέτερος, και μετρούσε καλά τις στρατηγικές του κινήσεις. Γι΄αυτό το λόγο ήταν αρνητικός στη Μικρασιατική εκστρατεία, που για μένα ήταν απόλυτα σωστή επιλογή, και απεδείχθει και εκ των πραγμάτων. Παράλληλα ίσως φανερώνει έναν όχι ιμπεριαλιστικό/αλυτρωτικοστραφή δικτάτορα, αντίθετα με το Μπίσμαρκ, πάλι στις αρχές του. Επιδίωκε η Ελλάδα να παραμένει ουδέτερη πάση θυσία, και το έδειξε αρκετές φορές, όπως και στην περίπτωση των γερμανικών πλοίων Γκαίμπεν και Μπρεσλάου τα οποία ανεφοδιάστηκαν στη πορεία τους προς Τουρκία με εντολή του Βενιζέλου, και ο Μεταξάς τον κατάγγειλε τότε επίσημα.
Θεωρώ το καθεστώς του μια αστικού τύπου δικτατορία με τα τυπικά εξωτερικά φασιστικά χαρακτηριστικά, αλλά με ιδιαιτερότητες όσον αφορά στο ιδεολογικό της υπόβαθρο. Περισσότερο κατ΄εμέ φέρνει προς τις δικτατορίες του Φράνκο, του Ντόλφους της Αυστρίας και του Χόρτυ στη Ουγγαρία, μάλλον στρασσεριστής χωρίς το αντιεβραϊκό μένος.
Ο ίδιος ήταν πατριώτης, σαν εθνικιστής που ήταν. Είναι έννοιες που νομίζω ότι η πρώτη προϋποθέτει τη δεύτερη (ανάποδα τα΄πα!). Φασίστας με τη κλασσική έννοια, μάλλον ναι, αν και του λείπει το ελιτίστικο χαρακτηριστικό της κατακόρυφης ταξικής ιεραρχικής κατανομής, οπότε συμφωνώ με το δικό σου ορισμό της μοντέρνας έννοιας, επειδή ενώ ανέστειλε τη λειτουργία όλων των κομμάτων, δεν ήταν ισόρροπη αυτή η δίωξη. Ενώ έδειξε ιδιαίτερο μένος εναντίον του ΚΚΕ, απ΄την άλλη συμπεριέλαβε στο καθεστώς αρκετούς εθνικοσοσιαλιστές. Λογικό , αν σκεφτούμε ότι το ΚΚΕ ήταν διεθνιστικό και ερχόταν σε αντίθεση με τα εθνικιστικά του πιστέυω. Ο ίδιος έχει πει:
«Ημείς δεν είμεθα δικτατορία στρατιωτική, που επιβάλλεται με την βίαν. (αυτό όντως έγινε, έχει μείνει στην ιστορία ως «η δικτατορία των των δυό τσολιάδων» )Είμεθα ημείς Κυβέρνησις Εθνική, που εκφράζει την θέλησιν του Λαού και που σκοπόν έχει να αποδώση εις τον Λαόν το καλό, το μεγαλύτερο καλό. (είπαμε, ο δρόμος προς την κόλαση…) Παρ’ όλες τις οικονομικές μας δυσχέρειες και όλες τις δυσκολίες, που συναντούμε σε κάθε βήμα από την σπατάλη και την κραιπάλη του παρελθόντος (από τότε τα ίδια λέγανε!), που δεν άφησαν τίποτε που να μη το σκορπίσουν στους τέσσαρας ανέμους, σκεφθήκαμε με όλα ταύτα και είπαμε ότι ένα πράγμα μας επιβάλλεται, όπως-όπως μας επιβάλλεται. Η προστασία δια τους ενδεείς και τους πτωχούς, δι’ εκείνους ου πάσχουν χειρότερα από κάθε άλλον εις την ζωήν αυτήν, να τους εξασφαλίσουμε τουλάχιστον ένα πιάτο ζεστό φαγητό και ένα κρεββάτι εις το νοσοκομείον αν αρρωστήσουν». Ακόμα ένας αυτόκλητος εθνοσωτήρας, που αποφάσισε να σώσει το λαό χωρίς να τον ρωτήσει… ή μάλλον τον ρώτησε σε τόσες εκλογές, και πήρε αρνητική απάντηση.
όπου προβλέπεται ακόμα και «διανομή μέρους των καθαρών κερδών των εργοστασίων και των εταιριών στους εργάτες και τους εργαζόμενους». Εντελώς φιλεργατικό και υπέρ των κατώτερων τάξεων. Το καθεστώς διετείνετο ότι είχε πρωταρχικά φιλεργατική και φιλοαγροτική πολιτική, πολλοί τον είπαν και «συντηρητικό επαναστάτη».. Τι να το κάνεις όμως, μπορείς να καταλύεις τις θεμελιώδεις ελευθερίες και τα δικαιώματα του λαού «για την ευημερία του»? Πολιτικά τον θεωρώ ιδιαίτερα διορατικό, φαίνεται απ΄την εξήγηση που δίνει για το τελεσίγραφο των ιταλών: «Θα έπρεπε για ν΄αποφύγουμε τον πόλεμο να γίνουμε εθελοντές δούλοι και να πληρώσουμε αυτή την τιμή με το άπλωμα του δεξιού χεριού της Ελλάδας προς ακρωτηριασμό από την Ιταλία, και του αριστερού από τη Βουλγαρία. Φυσικά δεν είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς ότι σε μια τέτοια περίπτωση οι Άγγλοι θα έκοβαν και αυτοί τα πόδια της Ελλάδας»
Ως εδώ καλά όλα αυτά, όμως πως μπορείς να έχεις τέτοιους *καλούς* σκοπούς και παράλληλα νάχεις υπουργούς του πάγου και του ρετσινόλαδου, να φυλακίζεις και να βασανίζεις όποιον δε γουστάρεις, ένα ολόκληρο κόμμα στη φυλακή -50000 κομμουνιστές- , να στέλνεις στα μικρόνησα κάτι χιλιάδες, ένα σωρό κόσμο στην εξορία, ένα σωρό οικογένειες κατεστραμμένες για τα πιστεύω τους, εκτεταμένα βασανιστήρια αντιφρονούντων και κύρια κομμουνιστών, λογοκρισίες, παρανοϊκές απαγορεύσεις ακόμα και έργων αρχαίων συγγραφέων - εδώ ξεπέρασε κάθε γραφικότητα -, να κλείνεις προοδευτικά έντυπα, να καις βιβλία, να βγάζεις ειδικό νόμο «περί διώξεως του κομμουνισμού», ν΄απαγορεύεις τις απεργίες, να καθαιρείς τους αιρετούς εκπρόσωπους του λαού και να διορίζεις δικούς σου αχυράνθρωπους, ν΄ασκείς καθημερινά βία και νοθεία, όλα δηλαδή τα χαρακτηριστικά των φασιστικών καθεστώτων? Πως γίνεται να συγκεντρώνεις μέχρις σχιζοφρενικού σημείου, χαρακτηριστικά φιλολαϊκά και καταπιεστικά μαζί? Πως γίνεται να καταπιέζεις ένα λαό, να είσαι τύραννος, να καταστέλλεις τα θεμελιώδη δικαιώματά του και στην κηδεία σου να γίνεται εθνικός οδυρμός? Θα μου πεις, τέτοια κάνανε σχεδόν όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα… Πιστεύω ότι ο Μεταξάς στάθηκε δυό φορές πολύ τυχερός στη δικτατορική του καριέρα: Μια στην αρχή, όταν *συγκυριακά* διορίστηκε λόγω θανάτου του Δεμερτζή, αλλά και λόγω πολιτικής ανεπάρκειας των υπόλοιπων, πράγμα που παραδέχονταν και οι ίδιοι, ως μονόφθαλμος ανάμεσα σε τυφλούς, και μια στο τέλος, που του έμελλε η τιμή να πει το ΟΧΙ. Χωρίς αυτό θα είχε απεκδυθεί μεγάλο μέρος του όποιου μύθου και θα είχε απομείνει αυτό που ήταν: ένας εγωκεντρικός ολοκληρωτικός οραματιστής εθνικιστής δικτάτορας που θεωρούσε αποκλειστικά τον εαυτό του σωτήρα του λαού, που παρέμεινε πιστός στις προσωπικές του διαστρεβλωμένες αρχές απ΄την αρχή μέχρι το τέλος, και πιστεύω ότι θα είχε τελειώσει τις μέρες του περίπου όπως ο Φράνκο… ένας δικός μας «πατερούλης» απ΄την άλλη πάντα, μέχρι να του αφαιρεθεί και αυτουνού ο τίτλος…
Τώρα σχετικά με το στρατό στην Απω Ανατολή. Οι επιχειρήσεις που διεξήγαν ήταν εναντίον του άξονα, με αυτό το κριτήριο το εξετάζω. Απ΄αυτή την άποψη ήταν ελληνικός στρατός. Δεν έχω στοιχεία που να με οδηγούν να διαπιστώσω ότι έλαβαν μέρος σε επιχειρήσεις που εξυπηρετούσαν τους Αγγλους αποκλειστικά - αν ξέρεις κάτι τέτοιο θα με ενδιέφερε πολύ, γιατί θα έδειχνε από πόσο νωρίς κάνανε πλάνα στις πλάτες μας οι Αγγλοι. Αυτό μέχρι τη στάση του 44, γιατί μετά το πράγμα έγινε πιο περίπλοκο, και έγινε πλέον φανερό τι παιχνίδι έπαιζαν οι πρώτοι. Όμως μέχρι τότε το τοπίο ήταν θολό, ο τσώρτσιλ πιστεύω ότι δεν είχε ακόμη ξεκάθαρο σχέδιο γιατί ακόμα παίζονταν όλα. Για αργότερα δε το συζητάμε…Ιδού ο στρατός σας…!
Η Πολωνία ήταν απ΄τα μεγαλύτερα θύματα του πολέμου, ακόμα μεγαλύτερο κι΄απ΄την Τσεχοσλοβακία!
Στην πρώτη παράγραφο συμφωνώ απόλυτα, ιδιάιτερα στη τρίτη πρόταση.Επί της δεύτερης παραγράφου, το σκεπτικό μου βασίζεται όχι στις προ του πραξικοπήματος αντιδράσεις, αλλά στα μεταγενέστερα δεδομένα των γεγονότων των Δεκεμβριανών. Εκεί φάνηκε ότι παρόλο που υπήρχε τεράστια οργάνωση, στρατιωτική υποδομή και αρκετό λαϊκό έρεισμα το πράγμα κατέληξε με την ήττα του ΕΛΑΣ. Βέβαια θα μου πεις, εκεί βάλανε πλάτη οι Άγγλοι, όμως το ίδιο επιχείρημα αντιτάσσω με τους Ιταλογερμανούς. Παράλληλα υπολογίζω και το γεγονός ότι θα υπήρχε και εσωτερική βοήθεια στον εχθρό από ένα σωρό φιλοναζί, αντικομμουνιστές και τυχοδιώκτες οι οποίοι εκδηλώθηκαν άλλωστε αργότερα. Προσθέτω και τους ταγματασφαλίτες, οπότε καταλαβαίνεις πως η εξίσωση μου βγαίνει όπως λέω παραπάνω. Εδώ δεν έγινε ούτε καν μια απόπειρα εκτέλεσης του Λογοθετόπουλου, τι μαζικές αντιδράσεις να γίνονταν; Θα πνίγονταν στο αίμα και θα τελείωνε το πράγμα εκεί… αρκεί να σκεφτούμε τα γεγονότα του Ιουλίου του 43…
Εστιάζω δε πολύ, όπως έγραψα απέξω απέξω στο προηγούμενο ποστ ότι το κλειδί της επιτυχημένης άμυνας ήταν η ταχύτατη κινητοποίηση και επιστράτευση. Αν είχαν προλάβει να περάσουν οι ιταλοί στο εσωτερικό πριν την επιστράτευση τότε το πράγμα θα είχε λήξει πριν προλάβει να αντιδράσει κανείς. Οι αντιδραστικοί αξιωματικοί και στρατιώτες απλά θα είχαν σκοτωθεί στο μέτωπο πριν φτάσει η παραμικρή ενίσχυση, αφού η επιστράτευση θα είχε κηρυχθεί αρκετά αργότερα. Τέλος πάντων κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι την αλληλουχία. Το παράδειγμα της Γιουγκοσλαβίας με οδηγεί στον εξής συλλογισμό: Ο Μεταξάς στο ρόλο του βασιλιά Πέτρου του δεύτερου, να ηγείται ενός κράτους-μαριονέτας, το οποίο ήδη θα είχε απωλέσει το βόρειο κομμάτι του απ΄τους βούλγαρους, όπως έγινε αργότερα. Τσετνικς έχουμε τους ταγματασφαλίτες, παρτιζάνους έχουμε, τον ΕΛΑΣ, ακόμα και δική μας κροατία θα είχαμε, τη Μακεδονία.Μας βγαίνει αρκετά καλά το μοντέλο. Ο Μεταξάς ποτέ όμως δεν έδειξε να έχει τέτοιο σκοπό, εννοώ την διατήρηση της απόλυτης εξουσίας έναντι *κάθε* τιμήματος..Προς αυτή την κατεύθυνση συνηγορούν οι δυό παραιτήσεις του, μια από αρχηγός του Γ. Επιτελείου, επί διχασμού, και μια δεύτερη από αρχιστράτηγος της Μικρασιατικής εκστρατείας λόγω διαφωνίας με τους χειρισμούς. Χωρίς να θέλω κάνω συγκρίσεις με σημερινές καταστάσεις, τον βρίσκω πολύ πιο υπεύθυνο για τις επιλογές του από πολύ κόσμο… Τέλος πάντων, η κουβέντα αποκτάει εξαιρετικό ενδιαφέρον και θέλει χρόνο.
Τρίτη παράγραφος, οι κακόμοιροι οι Πολωνοί τι να κάνουν? Τους ξεπούλησαν τελικά όλοι, άξονας και σύμμαχοι, όμως αυτό έγινε πολύ αργότερα στη Γιάλτα.Μέχρι τότε ήλπιζαν ότι η Πολωνία θα απελευθερωθεί μετά την ήττα του άξονα, οπότε αυτό που έπρεπε να κάνουν ήταν να πολεμήσουν -για μια πατρίδα που τελικά ήτανε χαμένη από χέρι- μαζί με τουςσυμμάχους.Πιστεύω ότι τότε ούτε ο ίδιος ο Τσώρτσιλ δεν ήξερε τι πρόκειται να γίνει! Γι΄αυτό και αργότερα δεν τους άφηναν να συναντηθούν με τους σοβιετικούς, αυτό θα σήμαινε διάσπαση στις δυνάμεις των συμμάχων. Λέγοντας Ελληνικός στρατός εννοώ ότι αποτελούσε ενιαίο στρατιωτικό τμήμα με έλληνες αξιωματικούς ενταγμένο στη συμμαχική ανώτερη διοίκηση, εκούσια, και με δική του σημαία. Αναλάμβαναν αποστολές αυτόνομα η σε συνεργασία με άλλες συμμαχικές δυνάμεις, πάντα όμως υπό ελληνική διοίκηση. Ακόμα και ο Ιερός Λόχος που είχε ενταχθεί αργότερα στα SAS είχε έλληνες διοικητές. Προς αυτό συνηγορεί η ανταρσία του 44 που σηματοδότησε το τέλος της εκούσιας παρουσίας για το ενιαίο στρατιωτικό σώμα στη Μ. Ανατολή.
Στην τελευταία παράγραφο συμφωνώ απολύτως, με μια μικρή διαφοροποίηση σε ότι αφορά τα περιθώρια ελιγμών, τα οποία η συνείδησή του μάλλον τα αυτοπεριόρισε, όμως πάλι δεν έχει τόση σημασία. Κρίθηκε απ΄το έργο του και από ένας ολοκληρωτικός φασίστας θεωρείται πλέον μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, αυτό του επιφύλασσε η ιστορία. Θεωρώ σε ότι αφορά την εξωτερική πολιτική κινήθηκε σε γενικές γραμμές με γνώμονα το συμφέρον της Ελλάδας περισσότερο και όχι το δικό του. Όχι όμως ότι δεν έκανε και τρομερά λάθη, όπως όταν παρέδωσε το Ρούπελ.. Πάντως με τις επιλογές του χάλασε πολλούς μεγάλους της εποχής, και προσωπικά θεωρώ πολύ περίεργο τον αιφνίδιο θάνατό του…
Ε , στο φινάλε οι τεκμηριωμένες διαφωνίες είναι πάντα εποικοδομητικές!
1.Πάνω κάτω το ίδιο λέμε. Στο θέμα της επιρροής του στο στρατό δίνω βάση στο γεγονός ότι είχαν προηγηθεί πολύ πριν εκκαθαρίσεις στελεχών διαφορετικής τοποθέτησης, οπότε η βρετανόφιλη πλευρά ήταν εξασθενημένη. Ο ίδιος ο Μεταξάς σημειώνει κατ΄επανάληψη ότι θεωρεί δεδομένο τη βρετανική τελική επικράτηση απέναντι στους Γερμανούς-Ιταλούς –Σοβιετικούς (μη ξεχνάμε ότι υπήρχε ακόμη ενεργό το σύμφωνο Μολ/Ριμπ., και ο ίδιος δε μπόρεσε ποτέ να προβλέψει την επιχείρηση Μπαρμπαρόσσα). Ο Μεταξάς ζήτησε 10 μεραρχίες, οι άγγλοι του πρόσφεραν 2. Προφανώς επειδή τόσο λίγες δυνάμεις δε θα έκαναν τίποτε εναντίον των γερμανών ο Μεταξάς απέρριψε την προσφορά ως άχρηστη, και μου φαίνεται αρκετά λογικό αφού τελικά οι γερμανοί θα υπερίσχυαν. Προσωπικά πιστεύω ότι και 10 μεραρχίες να έστελναν πάλι το ίδιο θα γινόταν, εκτός αν περίμενε ή υπολόγιζε κάτι που δεν ξέρω, πιθανολογώ όμως ότι πόνταρε στην υπεροχή των συμμάχων στην Αφρική, οπότε προσδοκούσε τη μεταφορά του μετώπου του πολέμου από την αφρικανική ήπειρο στα Ελληνικά σύνορα και προσπαθούσε να κερδίσει χρόνο με τις δυνάμεις που ζήτησε. Σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό οι 2 μεραρχίες δε θα μπορούσαν να κερδίσουν τον απαιτούμενο χρόνο… Αναφορικά με την τελική επιλογή συμφωνώ με αυτό που λες, όμως έτσι καταλήγουμε ότι ο Μεταξάς παρακολουθούσε και όντως έκρινε σωστά τα γεγονότα, τουλάχιστο στο μεγαλύτερο μέρος τους..
2.Όχι απαραίτητα. Οι προετοιμασίες είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα, ήδη απ΄το ’36, όταν θεμελιώθηκε η γραμμή Μεταξά, έτσι είναι απόλυτα φανερό τι σκοπούς είχε ήδη . Τουλάχιστο αυτό πρεπει να του αναγνωριστεί, ότι σκεφτόταν πατριωτικά. Για τον ίδιο λόγο που είχε κρατήσει τη γνωστή του στάση κατά τη διάρκεια του διχασμού. Για τη συνέχεια του σκεπτικού σου φαντάσου την Ελλάδα χωρίς Ελληνικό στρατό και τίγκα στον Ιταλικό. Αυτό ζήτησαν οι Ιταλοί. Με το συνεργάτη λοιπόν των Ιταλών Μεταξά, το στρατό ανύπαρκτο, το δικτάτορα να λύνει και να δένει μέσω του υφιστάμενου κρατικού/παρακρατικού μηχανισμού που ήδη δούλευε γι΄αυτον, υπήρχε περίπτωση οποιασδήποτε αντίδρασης ή αποτελεσματικής αντίστασης του Ελληνικού λαού άμεσα? Από ποιόν? Θυμίσου ότι η ηγεσία και τα περισσότερα δυνατά στελέχη του ΚΚΕ, που ουσιαστικά θεμελίωσε, οργάνωσε και διεξήγε μετέπειτα το μεγαλύτερο μέρος της αντίστασης κατά των Γερμανών ήταν ήδη στη φυλακή, και με την εισβολή των Ιταλών δεν υπήρχε περίπτωση ν΄αποφυλακιστούν ποτέ. Οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις ήταν από ανοργάνωτες ως ευνουχισμένες, χωρίς καμμιά αντίδραση ήδη προ της επιβολής της δικτατορίας. Συμπεραίνω λοιπόν ότι με παραλυμένα τα αντανακλαστικά του λαού για μεγάλο διάστημα και χωρίς καμιά σοβαρή πολιτική καθοδήγηση, χωρίς καμιά δυνατότητα αυτοοργάνωσης, ήταν σχεδόν απίθανο να γίνουν επεισόδια τέτοιας κρίσιμης έκτασης ώστε να τα λάβει σοβαρά υπόψη του ο δικτάτορας, στην περίπτωση πάντα που θα σκεφτόταν με κριτήριο τα γνωστά κριτήρια των απανταχού δικτατόρων…
3. Οι αμερικάνοι έφτασαν στην Αφρική το Νοέμβρη του ’42 με την επιχείρηση «Δαυλός». Μέχρι τότε ο Ελληνικός στρατός παρέμενε Ελληνικός και πολεμούσε με τη βρετανική κοινοπολιτεία και τους υπόλοιπους (Πολωνούς, ελεύθερους Γάλλους και κάτι άλλα υπολείμματα στρατών) τον κοινό εχθρό. Ελληνική κυβέρνηση φυσικά δεν υπήρχε, όλο αυτό είναι κωμικό. Αυτό δεν τους κάνει όργανα στα χέρια των Άγγλων, για όνομα. Προσωπικά πάλι δεν ξέρω τι θα ήταν περισσότερο συμφέρον: η ένταξη κάποιου στο στρατό στην Αφρική ή η παραμονή του εντός Ελλάδας για ένταξη στην εδώ αντίσταση..Με το πρώτο αφενός απέφευγες τα αντίποινα των γερμανών, αφετέρου μάλλον μας προσέδωσε ένα διαπραγματευτικό επιχείρημα για την μετέπειτα προσάρτηση των δωδεκανήσων με τη συνθήκη ειρήνης το 47, ίσως όμως πάλι αυτό το γεγονός να συνέβει απλά γιατί οι άγγλοι είδαν τα όνειρά τους για κυριαρχία σε αυτά να εξανεμίζεται και απλά το πράγμα ωρίμασε και ήταν προτιμότερο να περάσουν στην Ελλάδα που είχε λάβει μέρος στον πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων αφενός, αφετέρου τη θεωρούσαν το σύνορο με το ανατολικό μπλοκ..
Το τελευταίο σου σχόλιο είναι αυτονόητο, όμως θεωρώ απλώς σαβούρα όποιον χρησιμοποιεί τέτοια γλώσσα και κάνει τέτοια σχόλια, ιδιαίτερα όταν είναι ανακριβής και ανιστόρητος...Μερικοί απλά δε μπορούν να συμμετέχουν στον πρωϊνό καφέ και περνούν την ώρα τους αλλού...
Ο μεταξάς ήταν και προσωπικός φίλος του γκαίμπελς , στελεχών των ες ες, αλλά και θαυμαστής του χίτλερ και της χιτλερικής κουλτούρας.
Γι' αυτό και προσπάθησε να οργανώσει το ελληνικό κράτος σύμφωνα με το ναζιστικό πρότυπο της γερμανίας.
΄Αρα γιατί είπε το "όχι" , αφού ήταν γερμανόφιλος και φιλοναζιστής;
Στην ελλάδα τότε υπήρχαν αγγλικές στρατιωτικές βάσεις και η ελλάδα ήταν κάτω από την στρατιωτικοοικονομική επιρροή της αγγλίας.
Οι ιταλογερμανοί ζήταγαν δρόμους διέλευσης, μέσω ελλάδας, για την εισβολή τους στην μέση ανατολή.
Αν όμως παίρναγαν από την ελλάδα θα τους κτυπούσε ο αγγλικός στρατός.
Οι ιταλογερμανοί δεν χρειάζονταν την ελλάδα, απλά ήθελαν ασφαλή δίοδο για την μέση ανατολή και αυτό το είχαν ξεκαθαρήσει στον μεταξά, τονίζοντάς του ότι δεν θέλουν να κατακτήσουν την ελλάδα, αλλά να μην χτυπηθούν από τους άγγλους (κατά την διάρκεια της διελευσής τους για την β. αφρική).
΄Ετσι ο μεταξάς είπε το "όχι", πιεζόμενος από τους άγγλους και αντιβαίνοντας τον φιλοναζισμό του
------------------------------
Φιλαράκο αυτό το εβγαλες μόνος σου ή το διάβασες σε κάνα περιοδικό επιστημονικής προπαγαδοφαντασίας?
Οι πρωτοι εγγλέζοι έφτασαν το Μάρτη του ΄41, 55-60.000 από δαύτους. Όλα τα άλλα που γράφεις αποτελόυν αποκυήματα επιστημονικής μάλλον φαντασίας, δικής σου ή κάποιων άλλων πλαστογράφων της ιστορίας.Προσωπικος φίλος του Γκαίμπελς? Χιτλερική κουλτούρα? Τέτοιες μπούρδες κράτα τις για σένα, προσβάλλουν το διανοητικό επίπεδο, την ιστορία την ίδια αλλά και την ιστορική γνώση των υπόλοιπων.Οσο και να χτυπιέσαι, ο μεταξάς δεν ήταν φιλοναζιστής, αυτό αποτελεί τερατώδη αρλούμπα.Πως ένας φιλοναζιστής θα είχε προτείνει στους Αγγλους συμμαχία, απ΄το 38 ήδη, την οποία οι εγγλέζοι απέρριψαν?Πως ό ίδιος φιλοναζιστής , κολλητός όπως μας τα λες με το γκαίμπελς και το χίτλερ, ΑΠΕΡΡΙΨΕ πρόταση της γερμανίας καταμεσής του πολέμου, το 1940, για ειρήνευση με την Ιταλία? Αυτό φυσικά αναιρεί πλήρως και τα περί βρετανικών βάσεων...Φασίστας ναι, ασφαλώς, ο οποίος είχε σαφώς συνάψει μεγάλες εμπορικές/αγροτικές συμφωνίες με τους γερμανούς, και καλά έκανε αφού πληρώνανε για να πάρουν τεράστιο κομμάτι της αγροτικής παραγωγής, στον οποίο όμως οφείλουμε να αναγνωρίσουμε πέραν των αρνητικών χαρακτηριστικών του το γεγονός ότι είπε το "ΟΧΙ". Αυτός το είπε, κυριολεκτικά, και κανείς άλλος.Μπορεί να ήταν φασίστας, παραπάνω όμως ήταν εθνικόφρων,με όλα τα χαρακτηριστικά, θετικά και αρνητικά, και αυτό στη συγκεκριμένη φάση έκανε τα πράγματα να πάρουν την τροπή που πήραν.Και σίγουρα για να ειπωθεί ένα τέτοιο ΟΧΙ πρέπει να έχει γίνει τεράστια προετοιμασία, η οποία όντως έιχε γίνει,πάλι με δική του μέριμνα και έμπνευση, για την οποία όμως ο λαός είχε ματώσει, και συνεπώς ήταν λαϊκή επιταγή αυτό το ΟΧΙ. Αν είχαμε τότε τους σημερινούς έχει κανείς την εντύπωση ότι το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο?
Οπως και ναχει, είτε πρόκειται για τους "πυρήνες της ηιθιότητας" είτε όχι, κάτι βρωμάει, και με κάτι τέτοιες συλήψεις τουλάχιστο φαινεται κάτι να κινείται.Προς ποιά κατεύθυνση όμως...Αυτό θα φανεί ούτως ή άλλως σύντομα.
Υ.Γ
Καλού κακού εξαφάνισα απ΄το σπίτι ότι κατσαρόλα και ρολόϊ είχα, για παν ενδεχόμενο...
Γιατί, με την "απόσυρση κλιματιστικών τι έγινε".Πληρώσαμε κάθε κλιματιστικό όσο κόστισε + την έκπτωση.Ωστόσο, αγαπητέ Mind the gap, αυτά τα χρήματα δεν προέρχονται από φόρους, αλλα απ΄το ΕΣΠΑ.Πληρώνουμε το 20%. Ασφαλώς το ανεπαρκές μπουρδέλο που έχουμε για κράτος δε μπόρεσε να προβλέψει και να καταστείλει την κερδοσκοπία των ιδιωτών.Μήπως όμως αυτό έγινε σκοπιμα ωστε να γίνει μεγαλύτερος τζίρος στην αγορα?
Αυτό ισχύει σίγουρα, πολλά πράγματα μπορείς να καταλήξεις χωρίς να το ξέρεις. Για παράδειγμα, η χρόνια κατατριβή με τη μαρξιστική θεωρία, με την προϋπόθεση πάντα της έλλειψης κρίσης, προσωπικού κριτήριου και εμπειρίας, αλλά και του υπερβολικού βαθμού αυτοεκτίμησης (το λέω ευγενικά), μπορεί να σε μεταβάλλει σε ένα ειρωνικό φασιστοειδές, το οποίο μάλιστα θεωρεί τον εαυτό του διανοούμενο, και στη χειρότερη περίπτωση το υπόψη άτομο αυτοχαρακτηρίζεται ως δημοκράτης. Όταν ξεπεράσεις τα εφηβικά σου συμπλέγματα περί πνευματικής υπεροχής και ξεμπερδέψεις με την τερμινολογία σου ως ,μέθοδο υπεκφυγής τα ξαναλέμε, αν και δε νομίζω να έχω την υπομονή να παριμένω κάτι που θ’αργήσει τόσο πολύ. Επί τη ευκαιρία, δες και τι είναι μπλογκ, αφού είσαι και εκεί εντελώς αδαής:
A blog (a contraction of the term "weblog")[1] is a type of website, usually maintained by an individual with regular entries of commentary, descriptions of events, or other material such as graphics or video. Entries are commonly displayed in reverse-chronological order. "Blog" can also be used as a verb, meaning to maintain or add content to a blog.
Many blogs provide commentary or news on a particular subject; others function as more personal online diaries. A typical blog combines text, images, and links to other blogs, Web pages, and other media related to its topic. The ability for readers to leave comments in an interactive format is an important part of many blogs. Most blogs are primarily textual, although some focus on art (artlog), photographs (photoblog), sketches (sketchblog), videos (vlog), music (MP3 blog), and audio (podcasting).
Πάμε πάλι.Γι΄αυτό σου έγραψα ότι μάλλον δεν κατάλαβα καλά. Αναφέρομαι στο ποστ που γράφεις περί θυμάτων κοινωνικών αυτοματισμών. Δεν ήσουν αρκετά σαφής. Δεν αρκεί να καταλαβαίνεις εσύ τι γράφεις, αλλά και αυτός στον οποίο απευθύνεσαι. Στο επόμενο σου απάντησα σαφώς ότι υπάρχει, δίνω και τον ορισμό. Αν θέλεις μπορούμε να επαναλαμβάνουμε εσαεί τα ίδια πάντως….Δεδομένης της εξήγησης που έδωσα, περιττεύει το μισό σου ποστ. Πάμε στο άλλο μισό, μιας και έχεις πρόβλημα κατανόησης, περί αποτελεσματικότητας της διαμαρτυρίας. Εξηγώ: Αντικειμενικά, όταν προκαλεί την κοινωνική αντίδραση με το μέρος αυτού που διαμαρτύρεται. Στο άλλο σκέλος, φυσικά και δεν αφαιρείται κανένα δικαίωμα, σωστή ή λάθος μέθοδος διαμαρτυρίας. Απλά, η διαμαρτυρία γίνεται πλέον άσκοπα και οδηγεί σε απαξίωση αυτής καθεαυτής. (βλέπε Γιάννης και λύκος). Απλό. Αν θες να φωνάζεις δηλαδή, φώναζε όσο θες. Σε ακούν όλο και λιγότερο. Ότι συμβαίνει εδώ. Πάμε στα Υ.Γ.
1. Ούτε είναι τσιτάτα, ούτε φτηνά , ούτε άκυρα. Είναι ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ,θες δε θες, πρακτική όλων των φασιστικών καθεστώτων στη διάρκεια της ιστορίας. Η επιχειρηματολογία μου απευθύνεται σε σκεπτόμενους ανθρώπους και όχι στους βουτηχτές της μαρμίτας που είπα πριν. Αυτοί ούτως ή άλλως ακούν μόνο τα λόγια τους.
2. Πρώτος εγώ δε μίλησα για τους κουκουλοφόρους πλιατσικολόγους και για τα φασιστοειδή τους παμίτες? Αυτό γιατί περνά στο ντούκου? Τουλάχιστο οι ροπαλοφόροι της Πάτρας ήταν ανεξέλεγκτοι αυτενεργοί πολίτες, όχι πιονάκια του συστήματος.
3. Είπαμε, η ρητορική και τα επιχειρήματά σας του στυλ «Εμείς και μόνο εμείς είμαστε ο λαός ® και διατηρούμε αποκλειστικά πάλι εμείς το δικαίωμα να εκφράζουμε και να μεταχειριζόμαστε κατά το δοκούν τη λαϊκή κυριαρχία» απευθύνονται μόνο στη μαρμίτα, τους άλλους δε μας αγγίζουν. Καθημερινά αποξενώνεστε περισσότερο απ΄την κοινωνία και τα προβλήματά της, και το μόνο που έχετε να αντιπαρατάξετε είναι η απαρχαιωμένη ρητορική, συνομήλικη της όποιας απολιθωμένης ιδεολογίας σας, ανεξαρτήτως απόχρωσης.
Φυσικά όλα τα παρακάτω απευθύνονται στο zaphod, δε μπαίνω στον κόπο να απαντήσω σε σένα.Τουλάχιστο όχι πριν ολοκληρώσεις την εμβριθή μελέτη του oxfordjournals, πραγματικά θα συμβάλλει σημαντικά στην επιμόρφωσή σου και στην ικανότητα διεξαγωγής διαλόγου πέραν της χοντροκομμένης ειρωνίας.Αν όμως πραγματικά αντλείς έστω και σε μικρό βαθμό ικανοποίηση απ΄τον τρόπο που εκφράζεις την πνευματική σου ανεπάρκεια μέσω του μπλογκ, σε βαθμό βέβαια που αυτό αποβαίνει κλινικά επωφελές για τη ψυχική σου κατάστασή, τότε μπορείς ασφαλώς να συνεχίσεις.Είμαι βέβαιος ότι όλοι όσοι αναγκαστικά διαβάζουν αυτά που γράφεις τα βρίσκουν εξίσου διασκεδαστικάόσο εγώ ;)
Τα σχόλια του χρήστη
Εχω καιρό να φάω κόκκινη σημαία και ανησυχώ! Που είναι όλοι?
@bobfisher
Με το Μπίσμαρκ σίγουρα είχε αρκετά κοινά, όπως η εφαρμογή ρεαλιστικής πολιτικής. Οσον αφορά στις κοινωνικές πολιτικές βέβαια ο Μπίσμαρκ τις χρησιμοποίησε περισσότερο για λόγους στρατηγικής, μάλλον για να προλάβει τους σοσιαλιστές. Αργότερα δε φάνηκε να είναι τόσο ευαίσθητος σε κοινωνικά προβλήματα και ήρθε ακόμα και σε σύγκρουση με τον αυτοκράτορα με αφορμή τους κοινωνικούς προβληματισμούς του τελευταίου. Ο Μεταξάς έδειξε πιο κοινωνικό πρόσωπο…Από κει και πέρα ο Μπίσμαρκ μου φαίνεται περισσότερο φιλοπόλεμος και επιτηδευμένα προβοκάτορας και μηχανορράφος, ιδιαίτερα στις αρχές. Αργότερα , στη βουλγαρική κρίση το 88 φάνηκε περισσότερο πρακτικός και συγκρατημένος. Εκεί αυτοί οι δύο μοιάζουν, ζύγιζαν καλά το αίμα που θα χανόταν με τα κέρδη που θα αποκομίζονταν..
Ο Μεταξάς προτιμούσε να παραμένει ουδέτερος, και μετρούσε καλά τις στρατηγικές του κινήσεις. Γι΄αυτό το λόγο ήταν αρνητικός στη Μικρασιατική εκστρατεία, που για μένα ήταν απόλυτα σωστή επιλογή, και απεδείχθει και εκ των πραγμάτων. Παράλληλα ίσως φανερώνει έναν όχι ιμπεριαλιστικό/αλυτρωτικοστραφή δικτάτορα, αντίθετα με το Μπίσμαρκ, πάλι στις αρχές του. Επιδίωκε η Ελλάδα να παραμένει ουδέτερη πάση θυσία, και το έδειξε αρκετές φορές, όπως και στην περίπτωση των γερμανικών πλοίων Γκαίμπεν και Μπρεσλάου τα οποία ανεφοδιάστηκαν στη πορεία τους προς Τουρκία με εντολή του Βενιζέλου, και ο Μεταξάς τον κατάγγειλε τότε επίσημα.
Θεωρώ το καθεστώς του μια αστικού τύπου δικτατορία με τα τυπικά εξωτερικά φασιστικά χαρακτηριστικά, αλλά με ιδιαιτερότητες όσον αφορά στο ιδεολογικό της υπόβαθρο. Περισσότερο κατ΄εμέ φέρνει προς τις δικτατορίες του Φράνκο, του Ντόλφους της Αυστρίας και του Χόρτυ στη Ουγγαρία, μάλλον στρασσεριστής χωρίς το αντιεβραϊκό μένος.
Ο ίδιος ήταν πατριώτης, σαν εθνικιστής που ήταν. Είναι έννοιες που νομίζω ότι η πρώτη προϋποθέτει τη δεύτερη (ανάποδα τα΄πα!). Φασίστας με τη κλασσική έννοια, μάλλον ναι, αν και του λείπει το ελιτίστικο χαρακτηριστικό της κατακόρυφης ταξικής ιεραρχικής κατανομής, οπότε συμφωνώ με το δικό σου ορισμό της μοντέρνας έννοιας, επειδή ενώ ανέστειλε τη λειτουργία όλων των κομμάτων, δεν ήταν ισόρροπη αυτή η δίωξη. Ενώ έδειξε ιδιαίτερο μένος εναντίον του ΚΚΕ, απ΄την άλλη συμπεριέλαβε στο καθεστώς αρκετούς εθνικοσοσιαλιστές. Λογικό , αν σκεφτούμε ότι το ΚΚΕ ήταν διεθνιστικό και ερχόταν σε αντίθεση με τα εθνικιστικά του πιστέυω. Ο ίδιος έχει πει:
«Ημείς δεν είμεθα δικτατορία στρατιωτική, που επιβάλλεται με την βίαν. (αυτό όντως έγινε, έχει μείνει στην ιστορία ως «η δικτατορία των των δυό τσολιάδων» )Είμεθα ημείς Κυβέρνησις Εθνική, που εκφράζει την θέλησιν του Λαού και που σκοπόν έχει να αποδώση εις τον Λαόν το καλό, το μεγαλύτερο καλό. (είπαμε, ο δρόμος προς την κόλαση…) Παρ’ όλες τις οικονομικές μας δυσχέρειες και όλες τις δυσκολίες, που συναντούμε σε κάθε βήμα από την σπατάλη και την κραιπάλη του παρελθόντος (από τότε τα ίδια λέγανε!), που δεν άφησαν τίποτε που να μη το σκορπίσουν στους τέσσαρας ανέμους, σκεφθήκαμε με όλα ταύτα και είπαμε ότι ένα πράγμα μας επιβάλλεται, όπως-όπως μας επιβάλλεται. Η προστασία δια τους ενδεείς και τους πτωχούς, δι’ εκείνους ου πάσχουν χειρότερα από κάθε άλλον εις την ζωήν αυτήν, να τους εξασφαλίσουμε τουλάχιστον ένα πιάτο ζεστό φαγητό και ένα κρεββάτι εις το νοσοκομείον αν αρρωστήσουν». Ακόμα ένας αυτόκλητος εθνοσωτήρας, που αποφάσισε να σώσει το λαό χωρίς να τον ρωτήσει… ή μάλλον τον ρώτησε σε τόσες εκλογές, και πήρε αρνητική απάντηση.
Εδώ υπάρχει το πρόγραμμα του κόμματός του:
http://www.ioannismetaxas.gr/Komma%20Eleftherofronon.pdf
όπου προβλέπεται ακόμα και «διανομή μέρους των καθαρών κερδών των εργοστασίων και των εταιριών στους εργάτες και τους εργαζόμενους». Εντελώς φιλεργατικό και υπέρ των κατώτερων τάξεων. Το καθεστώς διετείνετο ότι είχε πρωταρχικά φιλεργατική και φιλοαγροτική πολιτική, πολλοί τον είπαν και «συντηρητικό επαναστάτη».. Τι να το κάνεις όμως, μπορείς να καταλύεις τις θεμελιώδεις ελευθερίες και τα δικαιώματα του λαού «για την ευημερία του»? Πολιτικά τον θεωρώ ιδιαίτερα διορατικό, φαίνεται απ΄την εξήγηση που δίνει για το τελεσίγραφο των ιταλών: «Θα έπρεπε για ν΄αποφύγουμε τον πόλεμο να γίνουμε εθελοντές δούλοι και να πληρώσουμε αυτή την τιμή με το άπλωμα του δεξιού χεριού της Ελλάδας προς ακρωτηριασμό από την Ιταλία, και του αριστερού από τη Βουλγαρία. Φυσικά δεν είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς ότι σε μια τέτοια περίπτωση οι Άγγλοι θα έκοβαν και αυτοί τα πόδια της Ελλάδας»
Ως εδώ καλά όλα αυτά, όμως πως μπορείς να έχεις τέτοιους *καλούς* σκοπούς και παράλληλα νάχεις υπουργούς του πάγου και του ρετσινόλαδου, να φυλακίζεις και να βασανίζεις όποιον δε γουστάρεις, ένα ολόκληρο κόμμα στη φυλακή -50000 κομμουνιστές- , να στέλνεις στα μικρόνησα κάτι χιλιάδες, ένα σωρό κόσμο στην εξορία, ένα σωρό οικογένειες κατεστραμμένες για τα πιστεύω τους, εκτεταμένα βασανιστήρια αντιφρονούντων και κύρια κομμουνιστών, λογοκρισίες, παρανοϊκές απαγορεύσεις ακόμα και έργων αρχαίων συγγραφέων - εδώ ξεπέρασε κάθε γραφικότητα -, να κλείνεις προοδευτικά έντυπα, να καις βιβλία, να βγάζεις ειδικό νόμο «περί διώξεως του κομμουνισμού», ν΄απαγορεύεις τις απεργίες, να καθαιρείς τους αιρετούς εκπρόσωπους του λαού και να διορίζεις δικούς σου αχυράνθρωπους, ν΄ασκείς καθημερινά βία και νοθεία, όλα δηλαδή τα χαρακτηριστικά των φασιστικών καθεστώτων? Πως γίνεται να συγκεντρώνεις μέχρις σχιζοφρενικού σημείου, χαρακτηριστικά φιλολαϊκά και καταπιεστικά μαζί? Πως γίνεται να καταπιέζεις ένα λαό, να είσαι τύραννος, να καταστέλλεις τα θεμελιώδη δικαιώματά του και στην κηδεία σου να γίνεται εθνικός οδυρμός? Θα μου πεις, τέτοια κάνανε σχεδόν όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα… Πιστεύω ότι ο Μεταξάς στάθηκε δυό φορές πολύ τυχερός στη δικτατορική του καριέρα: Μια στην αρχή, όταν *συγκυριακά* διορίστηκε λόγω θανάτου του Δεμερτζή, αλλά και λόγω πολιτικής ανεπάρκειας των υπόλοιπων, πράγμα που παραδέχονταν και οι ίδιοι, ως μονόφθαλμος ανάμεσα σε τυφλούς, και μια στο τέλος, που του έμελλε η τιμή να πει το ΟΧΙ. Χωρίς αυτό θα είχε απεκδυθεί μεγάλο μέρος του όποιου μύθου και θα είχε απομείνει αυτό που ήταν: ένας εγωκεντρικός ολοκληρωτικός οραματιστής εθνικιστής δικτάτορας που θεωρούσε αποκλειστικά τον εαυτό του σωτήρα του λαού, που παρέμεινε πιστός στις προσωπικές του διαστρεβλωμένες αρχές απ΄την αρχή μέχρι το τέλος, και πιστεύω ότι θα είχε τελειώσει τις μέρες του περίπου όπως ο Φράνκο… ένας δικός μας «πατερούλης» απ΄την άλλη πάντα, μέχρι να του αφαιρεθεί και αυτουνού ο τίτλος…
Τώρα σχετικά με το στρατό στην Απω Ανατολή. Οι επιχειρήσεις που διεξήγαν ήταν εναντίον του άξονα, με αυτό το κριτήριο το εξετάζω. Απ΄αυτή την άποψη ήταν ελληνικός στρατός. Δεν έχω στοιχεία που να με οδηγούν να διαπιστώσω ότι έλαβαν μέρος σε επιχειρήσεις που εξυπηρετούσαν τους Αγγλους αποκλειστικά - αν ξέρεις κάτι τέτοιο θα με ενδιέφερε πολύ, γιατί θα έδειχνε από πόσο νωρίς κάνανε πλάνα στις πλάτες μας οι Αγγλοι. Αυτό μέχρι τη στάση του 44, γιατί μετά το πράγμα έγινε πιο περίπλοκο, και έγινε πλέον φανερό τι παιχνίδι έπαιζαν οι πρώτοι. Όμως μέχρι τότε το τοπίο ήταν θολό, ο τσώρτσιλ πιστεύω ότι δεν είχε ακόμη ξεκάθαρο σχέδιο γιατί ακόμα παίζονταν όλα. Για αργότερα δε το συζητάμε…Ιδού ο στρατός σας…!
Η Πολωνία ήταν απ΄τα μεγαλύτερα θύματα του πολέμου, ακόμα μεγαλύτερο κι΄απ΄την Τσεχοσλοβακία!
Στην πρώτη παράγραφο συμφωνώ απόλυτα, ιδιάιτερα στη τρίτη πρόταση.Επί της δεύτερης παραγράφου, το σκεπτικό μου βασίζεται όχι στις προ του πραξικοπήματος αντιδράσεις, αλλά στα μεταγενέστερα δεδομένα των γεγονότων των Δεκεμβριανών. Εκεί φάνηκε ότι παρόλο που υπήρχε τεράστια οργάνωση, στρατιωτική υποδομή και αρκετό λαϊκό έρεισμα το πράγμα κατέληξε με την ήττα του ΕΛΑΣ. Βέβαια θα μου πεις, εκεί βάλανε πλάτη οι Άγγλοι, όμως το ίδιο επιχείρημα αντιτάσσω με τους Ιταλογερμανούς. Παράλληλα υπολογίζω και το γεγονός ότι θα υπήρχε και εσωτερική βοήθεια στον εχθρό από ένα σωρό φιλοναζί, αντικομμουνιστές και τυχοδιώκτες οι οποίοι εκδηλώθηκαν άλλωστε αργότερα. Προσθέτω και τους ταγματασφαλίτες, οπότε καταλαβαίνεις πως η εξίσωση μου βγαίνει όπως λέω παραπάνω. Εδώ δεν έγινε ούτε καν μια απόπειρα εκτέλεσης του Λογοθετόπουλου, τι μαζικές αντιδράσεις να γίνονταν; Θα πνίγονταν στο αίμα και θα τελείωνε το πράγμα εκεί… αρκεί να σκεφτούμε τα γεγονότα του Ιουλίου του 43…
Εστιάζω δε πολύ, όπως έγραψα απέξω απέξω στο προηγούμενο ποστ ότι το κλειδί της επιτυχημένης άμυνας ήταν η ταχύτατη κινητοποίηση και επιστράτευση. Αν είχαν προλάβει να περάσουν οι ιταλοί στο εσωτερικό πριν την επιστράτευση τότε το πράγμα θα είχε λήξει πριν προλάβει να αντιδράσει κανείς. Οι αντιδραστικοί αξιωματικοί και στρατιώτες απλά θα είχαν σκοτωθεί στο μέτωπο πριν φτάσει η παραμικρή ενίσχυση, αφού η επιστράτευση θα είχε κηρυχθεί αρκετά αργότερα. Τέλος πάντων κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι την αλληλουχία. Το παράδειγμα της Γιουγκοσλαβίας με οδηγεί στον εξής συλλογισμό: Ο Μεταξάς στο ρόλο του βασιλιά Πέτρου του δεύτερου, να ηγείται ενός κράτους-μαριονέτας, το οποίο ήδη θα είχε απωλέσει το βόρειο κομμάτι του απ΄τους βούλγαρους, όπως έγινε αργότερα. Τσετνικς έχουμε τους ταγματασφαλίτες, παρτιζάνους έχουμε, τον ΕΛΑΣ, ακόμα και δική μας κροατία θα είχαμε, τη Μακεδονία.Μας βγαίνει αρκετά καλά το μοντέλο. Ο Μεταξάς ποτέ όμως δεν έδειξε να έχει τέτοιο σκοπό, εννοώ την διατήρηση της απόλυτης εξουσίας έναντι *κάθε* τιμήματος..Προς αυτή την κατεύθυνση συνηγορούν οι δυό παραιτήσεις του, μια από αρχηγός του Γ. Επιτελείου, επί διχασμού, και μια δεύτερη από αρχιστράτηγος της Μικρασιατικής εκστρατείας λόγω διαφωνίας με τους χειρισμούς. Χωρίς να θέλω κάνω συγκρίσεις με σημερινές καταστάσεις, τον βρίσκω πολύ πιο υπεύθυνο για τις επιλογές του από πολύ κόσμο… Τέλος πάντων, η κουβέντα αποκτάει εξαιρετικό ενδιαφέρον και θέλει χρόνο.
Τρίτη παράγραφος, οι κακόμοιροι οι Πολωνοί τι να κάνουν? Τους ξεπούλησαν τελικά όλοι, άξονας και σύμμαχοι, όμως αυτό έγινε πολύ αργότερα στη Γιάλτα.Μέχρι τότε ήλπιζαν ότι η Πολωνία θα απελευθερωθεί μετά την ήττα του άξονα, οπότε αυτό που έπρεπε να κάνουν ήταν να πολεμήσουν -για μια πατρίδα που τελικά ήτανε χαμένη από χέρι- μαζί με τουςσυμμάχους.Πιστεύω ότι τότε ούτε ο ίδιος ο Τσώρτσιλ δεν ήξερε τι πρόκειται να γίνει! Γι΄αυτό και αργότερα δεν τους άφηναν να συναντηθούν με τους σοβιετικούς, αυτό θα σήμαινε διάσπαση στις δυνάμεις των συμμάχων. Λέγοντας Ελληνικός στρατός εννοώ ότι αποτελούσε ενιαίο στρατιωτικό τμήμα με έλληνες αξιωματικούς ενταγμένο στη συμμαχική ανώτερη διοίκηση, εκούσια, και με δική του σημαία. Αναλάμβαναν αποστολές αυτόνομα η σε συνεργασία με άλλες συμμαχικές δυνάμεις, πάντα όμως υπό ελληνική διοίκηση. Ακόμα και ο Ιερός Λόχος που είχε ενταχθεί αργότερα στα SAS είχε έλληνες διοικητές. Προς αυτό συνηγορεί η ανταρσία του 44 που σηματοδότησε το τέλος της εκούσιας παρουσίας για το ενιαίο στρατιωτικό σώμα στη Μ. Ανατολή.
Στην τελευταία παράγραφο συμφωνώ απολύτως, με μια μικρή διαφοροποίηση σε ότι αφορά τα περιθώρια ελιγμών, τα οποία η συνείδησή του μάλλον τα αυτοπεριόρισε, όμως πάλι δεν έχει τόση σημασία. Κρίθηκε απ΄το έργο του και από ένας ολοκληρωτικός φασίστας θεωρείται πλέον μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, αυτό του επιφύλασσε η ιστορία. Θεωρώ σε ότι αφορά την εξωτερική πολιτική κινήθηκε σε γενικές γραμμές με γνώμονα το συμφέρον της Ελλάδας περισσότερο και όχι το δικό του. Όχι όμως ότι δεν έκανε και τρομερά λάθη, όπως όταν παρέδωσε το Ρούπελ.. Πάντως με τις επιλογές του χάλασε πολλούς μεγάλους της εποχής, και προσωπικά θεωρώ πολύ περίεργο τον αιφνίδιο θάνατό του…
Ε , στο φινάλε οι τεκμηριωμένες διαφωνίες είναι πάντα εποικοδομητικές!
1.Πάνω κάτω το ίδιο λέμε. Στο θέμα της επιρροής του στο στρατό δίνω βάση στο γεγονός ότι είχαν προηγηθεί πολύ πριν εκκαθαρίσεις στελεχών διαφορετικής τοποθέτησης, οπότε η βρετανόφιλη πλευρά ήταν εξασθενημένη. Ο ίδιος ο Μεταξάς σημειώνει κατ΄επανάληψη ότι θεωρεί δεδομένο τη βρετανική τελική επικράτηση απέναντι στους Γερμανούς-Ιταλούς –Σοβιετικούς (μη ξεχνάμε ότι υπήρχε ακόμη ενεργό το σύμφωνο Μολ/Ριμπ., και ο ίδιος δε μπόρεσε ποτέ να προβλέψει την επιχείρηση Μπαρμπαρόσσα). Ο Μεταξάς ζήτησε 10 μεραρχίες, οι άγγλοι του πρόσφεραν 2. Προφανώς επειδή τόσο λίγες δυνάμεις δε θα έκαναν τίποτε εναντίον των γερμανών ο Μεταξάς απέρριψε την προσφορά ως άχρηστη, και μου φαίνεται αρκετά λογικό αφού τελικά οι γερμανοί θα υπερίσχυαν. Προσωπικά πιστεύω ότι και 10 μεραρχίες να έστελναν πάλι το ίδιο θα γινόταν, εκτός αν περίμενε ή υπολόγιζε κάτι που δεν ξέρω, πιθανολογώ όμως ότι πόνταρε στην υπεροχή των συμμάχων στην Αφρική, οπότε προσδοκούσε τη μεταφορά του μετώπου του πολέμου από την αφρικανική ήπειρο στα Ελληνικά σύνορα και προσπαθούσε να κερδίσει χρόνο με τις δυνάμεις που ζήτησε. Σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό οι 2 μεραρχίες δε θα μπορούσαν να κερδίσουν τον απαιτούμενο χρόνο… Αναφορικά με την τελική επιλογή συμφωνώ με αυτό που λες, όμως έτσι καταλήγουμε ότι ο Μεταξάς παρακολουθούσε και όντως έκρινε σωστά τα γεγονότα, τουλάχιστο στο μεγαλύτερο μέρος τους..
2.Όχι απαραίτητα. Οι προετοιμασίες είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα, ήδη απ΄το ’36, όταν θεμελιώθηκε η γραμμή Μεταξά, έτσι είναι απόλυτα φανερό τι σκοπούς είχε ήδη . Τουλάχιστο αυτό πρεπει να του αναγνωριστεί, ότι σκεφτόταν πατριωτικά. Για τον ίδιο λόγο που είχε κρατήσει τη γνωστή του στάση κατά τη διάρκεια του διχασμού. Για τη συνέχεια του σκεπτικού σου φαντάσου την Ελλάδα χωρίς Ελληνικό στρατό και τίγκα στον Ιταλικό. Αυτό ζήτησαν οι Ιταλοί. Με το συνεργάτη λοιπόν των Ιταλών Μεταξά, το στρατό ανύπαρκτο, το δικτάτορα να λύνει και να δένει μέσω του υφιστάμενου κρατικού/παρακρατικού μηχανισμού που ήδη δούλευε γι΄αυτον, υπήρχε περίπτωση οποιασδήποτε αντίδρασης ή αποτελεσματικής αντίστασης του Ελληνικού λαού άμεσα? Από ποιόν? Θυμίσου ότι η ηγεσία και τα περισσότερα δυνατά στελέχη του ΚΚΕ, που ουσιαστικά θεμελίωσε, οργάνωσε και διεξήγε μετέπειτα το μεγαλύτερο μέρος της αντίστασης κατά των Γερμανών ήταν ήδη στη φυλακή, και με την εισβολή των Ιταλών δεν υπήρχε περίπτωση ν΄αποφυλακιστούν ποτέ. Οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις ήταν από ανοργάνωτες ως ευνουχισμένες, χωρίς καμμιά αντίδραση ήδη προ της επιβολής της δικτατορίας. Συμπεραίνω λοιπόν ότι με παραλυμένα τα αντανακλαστικά του λαού για μεγάλο διάστημα και χωρίς καμιά σοβαρή πολιτική καθοδήγηση, χωρίς καμιά δυνατότητα αυτοοργάνωσης, ήταν σχεδόν απίθανο να γίνουν επεισόδια τέτοιας κρίσιμης έκτασης ώστε να τα λάβει σοβαρά υπόψη του ο δικτάτορας, στην περίπτωση πάντα που θα σκεφτόταν με κριτήριο τα γνωστά κριτήρια των απανταχού δικτατόρων…
3. Οι αμερικάνοι έφτασαν στην Αφρική το Νοέμβρη του ’42 με την επιχείρηση «Δαυλός». Μέχρι τότε ο Ελληνικός στρατός παρέμενε Ελληνικός και πολεμούσε με τη βρετανική κοινοπολιτεία και τους υπόλοιπους (Πολωνούς, ελεύθερους Γάλλους και κάτι άλλα υπολείμματα στρατών) τον κοινό εχθρό. Ελληνική κυβέρνηση φυσικά δεν υπήρχε, όλο αυτό είναι κωμικό. Αυτό δεν τους κάνει όργανα στα χέρια των Άγγλων, για όνομα. Προσωπικά πάλι δεν ξέρω τι θα ήταν περισσότερο συμφέρον: η ένταξη κάποιου στο στρατό στην Αφρική ή η παραμονή του εντός Ελλάδας για ένταξη στην εδώ αντίσταση..Με το πρώτο αφενός απέφευγες τα αντίποινα των γερμανών, αφετέρου μάλλον μας προσέδωσε ένα διαπραγματευτικό επιχείρημα για την μετέπειτα προσάρτηση των δωδεκανήσων με τη συνθήκη ειρήνης το 47, ίσως όμως πάλι αυτό το γεγονός να συνέβει απλά γιατί οι άγγλοι είδαν τα όνειρά τους για κυριαρχία σε αυτά να εξανεμίζεται και απλά το πράγμα ωρίμασε και ήταν προτιμότερο να περάσουν στην Ελλάδα που είχε λάβει μέρος στον πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων αφενός, αφετέρου τη θεωρούσαν το σύνορο με το ανατολικό μπλοκ..
Το τελευταίο σου σχόλιο είναι αυτονόητο, όμως θεωρώ απλώς σαβούρα όποιον χρησιμοποιεί τέτοια γλώσσα και κάνει τέτοια σχόλια, ιδιαίτερα όταν είναι ανακριβής και ανιστόρητος...Μερικοί απλά δε μπορούν να συμμετέχουν στον πρωϊνό καφέ και περνούν την ώρα τους αλλού...
Ο μεταξάς ήταν και προσωπικός φίλος του γκαίμπελς , στελεχών των ες ες, αλλά και θαυμαστής του χίτλερ και της χιτλερικής κουλτούρας.
Γι' αυτό και προσπάθησε να οργανώσει το ελληνικό κράτος σύμφωνα με το ναζιστικό πρότυπο της γερμανίας.
΄Αρα γιατί είπε το "όχι" , αφού ήταν γερμανόφιλος και φιλοναζιστής;
Στην ελλάδα τότε υπήρχαν αγγλικές στρατιωτικές βάσεις και η ελλάδα ήταν κάτω από την στρατιωτικοοικονομική επιρροή της αγγλίας.
Οι ιταλογερμανοί ζήταγαν δρόμους διέλευσης, μέσω ελλάδας, για την εισβολή τους στην μέση ανατολή.
Αν όμως παίρναγαν από την ελλάδα θα τους κτυπούσε ο αγγλικός στρατός.
Οι ιταλογερμανοί δεν χρειάζονταν την ελλάδα, απλά ήθελαν ασφαλή δίοδο για την μέση ανατολή και αυτό το είχαν ξεκαθαρήσει στον μεταξά, τονίζοντάς του ότι δεν θέλουν να κατακτήσουν την ελλάδα, αλλά να μην χτυπηθούν από τους άγγλους (κατά την διάρκεια της διελευσής τους για την β. αφρική).
΄Ετσι ο μεταξάς είπε το "όχι", πιεζόμενος από τους άγγλους και αντιβαίνοντας τον φιλοναζισμό του
------------------------------
Φιλαράκο αυτό το εβγαλες μόνος σου ή το διάβασες σε κάνα περιοδικό επιστημονικής προπαγαδοφαντασίας?
Οι πρωτοι εγγλέζοι έφτασαν το Μάρτη του ΄41, 55-60.000 από δαύτους. Όλα τα άλλα που γράφεις αποτελόυν αποκυήματα επιστημονικής μάλλον φαντασίας, δικής σου ή κάποιων άλλων πλαστογράφων της ιστορίας.Προσωπικος φίλος του Γκαίμπελς? Χιτλερική κουλτούρα? Τέτοιες μπούρδες κράτα τις για σένα, προσβάλλουν το διανοητικό επίπεδο, την ιστορία την ίδια αλλά και την ιστορική γνώση των υπόλοιπων.Οσο και να χτυπιέσαι, ο μεταξάς δεν ήταν φιλοναζιστής, αυτό αποτελεί τερατώδη αρλούμπα.Πως ένας φιλοναζιστής θα είχε προτείνει στους Αγγλους συμμαχία, απ΄το 38 ήδη, την οποία οι εγγλέζοι απέρριψαν?Πως ό ίδιος φιλοναζιστής , κολλητός όπως μας τα λες με το γκαίμπελς και το χίτλερ, ΑΠΕΡΡΙΨΕ πρόταση της γερμανίας καταμεσής του πολέμου, το 1940, για ειρήνευση με την Ιταλία? Αυτό φυσικά αναιρεί πλήρως και τα περί βρετανικών βάσεων...Φασίστας ναι, ασφαλώς, ο οποίος είχε σαφώς συνάψει μεγάλες εμπορικές/αγροτικές συμφωνίες με τους γερμανούς, και καλά έκανε αφού πληρώνανε για να πάρουν τεράστιο κομμάτι της αγροτικής παραγωγής, στον οποίο όμως οφείλουμε να αναγνωρίσουμε πέραν των αρνητικών χαρακτηριστικών του το γεγονός ότι είπε το "ΟΧΙ". Αυτός το είπε, κυριολεκτικά, και κανείς άλλος.Μπορεί να ήταν φασίστας, παραπάνω όμως ήταν εθνικόφρων,με όλα τα χαρακτηριστικά, θετικά και αρνητικά, και αυτό στη συγκεκριμένη φάση έκανε τα πράγματα να πάρουν την τροπή που πήραν.Και σίγουρα για να ειπωθεί ένα τέτοιο ΟΧΙ πρέπει να έχει γίνει τεράστια προετοιμασία, η οποία όντως έιχε γίνει,πάλι με δική του μέριμνα και έμπνευση, για την οποία όμως ο λαός είχε ματώσει, και συνεπώς ήταν λαϊκή επιταγή αυτό το ΟΧΙ. Αν είχαμε τότε τους σημερινούς έχει κανείς την εντύπωση ότι το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο?
Οπως και ναχει, είτε πρόκειται για τους "πυρήνες της ηιθιότητας" είτε όχι, κάτι βρωμάει, και με κάτι τέτοιες συλήψεις τουλάχιστο φαινεται κάτι να κινείται.Προς ποιά κατεύθυνση όμως...Αυτό θα φανεί ούτως ή άλλως σύντομα.
Υ.Γ
Καλού κακού εξαφάνισα απ΄το σπίτι ότι κατσαρόλα και ρολόϊ είχα, για παν ενδεχόμενο...
Γιατί, με την "απόσυρση κλιματιστικών τι έγινε".Πληρώσαμε κάθε κλιματιστικό όσο κόστισε + την έκπτωση.Ωστόσο, αγαπητέ Mind the gap, αυτά τα χρήματα δεν προέρχονται από φόρους, αλλα απ΄το ΕΣΠΑ.Πληρώνουμε το 20%. Ασφαλώς το ανεπαρκές μπουρδέλο που έχουμε για κράτος δε μπόρεσε να προβλέψει και να καταστείλει την κερδοσκοπία των ιδιωτών.Μήπως όμως αυτό έγινε σκοπιμα ωστε να γίνει μεγαλύτερος τζίρος στην αγορα?
Αυτό ισχύει σίγουρα, πολλά πράγματα μπορείς να καταλήξεις χωρίς να το ξέρεις. Για παράδειγμα, η χρόνια κατατριβή με τη μαρξιστική θεωρία, με την προϋπόθεση πάντα της έλλειψης κρίσης, προσωπικού κριτήριου και εμπειρίας, αλλά και του υπερβολικού βαθμού αυτοεκτίμησης (το λέω ευγενικά), μπορεί να σε μεταβάλλει σε ένα ειρωνικό φασιστοειδές, το οποίο μάλιστα θεωρεί τον εαυτό του διανοούμενο, και στη χειρότερη περίπτωση το υπόψη άτομο αυτοχαρακτηρίζεται ως δημοκράτης. Όταν ξεπεράσεις τα εφηβικά σου συμπλέγματα περί πνευματικής υπεροχής και ξεμπερδέψεις με την τερμινολογία σου ως ,μέθοδο υπεκφυγής τα ξαναλέμε, αν και δε νομίζω να έχω την υπομονή να παριμένω κάτι που θ’αργήσει τόσο πολύ. Επί τη ευκαιρία, δες και τι είναι μπλογκ, αφού είσαι και εκεί εντελώς αδαής:
A blog (a contraction of the term "weblog")[1] is a type of website, usually maintained by an individual with regular entries of commentary, descriptions of events, or other material such as graphics or video. Entries are commonly displayed in reverse-chronological order. "Blog" can also be used as a verb, meaning to maintain or add content to a blog.
Many blogs provide commentary or news on a particular subject; others function as more personal online diaries. A typical blog combines text, images, and links to other blogs, Web pages, and other media related to its topic. The ability for readers to leave comments in an interactive format is an important part of many blogs. Most blogs are primarily textual, although some focus on art (artlog), photographs (photoblog), sketches (sketchblog), videos (vlog), music (MP3 blog), and audio (podcasting).
Πάμε πάλι.Γι΄αυτό σου έγραψα ότι μάλλον δεν κατάλαβα καλά. Αναφέρομαι στο ποστ που γράφεις περί θυμάτων κοινωνικών αυτοματισμών. Δεν ήσουν αρκετά σαφής. Δεν αρκεί να καταλαβαίνεις εσύ τι γράφεις, αλλά και αυτός στον οποίο απευθύνεσαι. Στο επόμενο σου απάντησα σαφώς ότι υπάρχει, δίνω και τον ορισμό. Αν θέλεις μπορούμε να επαναλαμβάνουμε εσαεί τα ίδια πάντως….Δεδομένης της εξήγησης που έδωσα, περιττεύει το μισό σου ποστ. Πάμε στο άλλο μισό, μιας και έχεις πρόβλημα κατανόησης, περί αποτελεσματικότητας της διαμαρτυρίας. Εξηγώ: Αντικειμενικά, όταν προκαλεί την κοινωνική αντίδραση με το μέρος αυτού που διαμαρτύρεται. Στο άλλο σκέλος, φυσικά και δεν αφαιρείται κανένα δικαίωμα, σωστή ή λάθος μέθοδος διαμαρτυρίας. Απλά, η διαμαρτυρία γίνεται πλέον άσκοπα και οδηγεί σε απαξίωση αυτής καθεαυτής. (βλέπε Γιάννης και λύκος). Απλό. Αν θες να φωνάζεις δηλαδή, φώναζε όσο θες. Σε ακούν όλο και λιγότερο. Ότι συμβαίνει εδώ. Πάμε στα Υ.Γ.
1. Ούτε είναι τσιτάτα, ούτε φτηνά , ούτε άκυρα. Είναι ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ,θες δε θες, πρακτική όλων των φασιστικών καθεστώτων στη διάρκεια της ιστορίας. Η επιχειρηματολογία μου απευθύνεται σε σκεπτόμενους ανθρώπους και όχι στους βουτηχτές της μαρμίτας που είπα πριν. Αυτοί ούτως ή άλλως ακούν μόνο τα λόγια τους.
2. Πρώτος εγώ δε μίλησα για τους κουκουλοφόρους πλιατσικολόγους και για τα φασιστοειδή τους παμίτες? Αυτό γιατί περνά στο ντούκου? Τουλάχιστο οι ροπαλοφόροι της Πάτρας ήταν ανεξέλεγκτοι αυτενεργοί πολίτες, όχι πιονάκια του συστήματος.
3. Είπαμε, η ρητορική και τα επιχειρήματά σας του στυλ «Εμείς και μόνο εμείς είμαστε ο λαός ® και διατηρούμε αποκλειστικά πάλι εμείς το δικαίωμα να εκφράζουμε και να μεταχειριζόμαστε κατά το δοκούν τη λαϊκή κυριαρχία» απευθύνονται μόνο στη μαρμίτα, τους άλλους δε μας αγγίζουν. Καθημερινά αποξενώνεστε περισσότερο απ΄την κοινωνία και τα προβλήματά της, και το μόνο που έχετε να αντιπαρατάξετε είναι η απαρχαιωμένη ρητορική, συνομήλικη της όποιας απολιθωμένης ιδεολογίας σας, ανεξαρτήτως απόχρωσης.
@μπομπψαρα
Φυσικά όλα τα παρακάτω απευθύνονται στο zaphod, δε μπαίνω στον κόπο να απαντήσω σε σένα.Τουλάχιστο όχι πριν ολοκληρώσεις την εμβριθή μελέτη του oxfordjournals, πραγματικά θα συμβάλλει σημαντικά στην επιμόρφωσή σου και στην ικανότητα διεξαγωγής διαλόγου πέραν της χοντροκομμένης ειρωνίας.Αν όμως πραγματικά αντλείς έστω και σε μικρό βαθμό ικανοποίηση απ΄τον τρόπο που εκφράζεις την πνευματική σου ανεπάρκεια μέσω του μπλογκ, σε βαθμό βέβαια που αυτό αποβαίνει κλινικά επωφελές για τη ψυχική σου κατάστασή, τότε μπορείς ασφαλώς να συνεχίσεις.Είμαι βέβαιος ότι όλοι όσοι αναγκαστικά διαβάζουν αυτά που γράφεις τα βρίσκουν εξίσου διασκεδαστικάόσο εγώ ;)