ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΤΕΛΕΧΟΥΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ
Άλλο ένα περιστατικό ακραίας κατασταλτικής τρομοκρατίας σημειώθηκε το βράδυ της Παρασκευής (19-3-2010), στο κέντρο της Αθήνας από τα πολλαπλώς καταγγελλόμενα μέλη των Ομάδων Δ. Το στέλεχος της Νεολαίας Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης και της Αντιπολεμικής Διεθνιστικής Κίνησης, Νίκος Χαραλαμπόπουλος, συνελήφθη καθώς επέστρεφε στην οικία του μετά το πέρας της σημαντικής Διεθνής Συνάντησης του Εργατικού και Αντιπολεμικού Κινήματος, που είχε οργανώσει η Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση, στον ιστορικό χώρο του Πολυτεχνείου Αθηνών.
Με το ευφάνταστο πρόσχημα της πυρπόλησης κάδου, μια δεκάδα ανδρών της εν λόγω κατασταλτικής δύναμης, περικύκλωσε τον συναγωνιστή Ν.Χ., και υπό καθεστώς έντονης λεκτικής πίεσης τον οδήγησε στην πλατεία Κάνιγγος, όπου σταθμεύει διμοιρία των ΜΑΤ και ακολούθως τον προσήγαγε σιδηροδέσμιο στη ΓΑΔΑ για εξακρίβωση στοιχείων.
Εντύπωση προκαλεί η έρευνα των αποσκευών του συναγωνιστή Ν.Χ. και η «σύλληψη» ανακοινώσεων της Αντιπολεμικής Διεθνιστικής Κίνησης.
Αφού ο συναγωνιστής Ν.Χ. παρέμεινε για αρκετή ώρα στο Τμήμα Προστασίας Κράτους-Πολιτεύματος, προκειμένου να εξακριβωθούν τα στοιχεία του, και αφού φυσικά δεν προέκυψε τίποτε ενοχοποιητικό εις βάρος του, αφέθηκε ελεύθερος.
Θεωρούμε ότι η αυθαίρετη σύλληψη του συναγωνιστή Ν.Χ., όπως και τόσες άλλες που σημάδεψαν την πορεία του Πολυτεχνείου, τις κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη 2009 και τις τελευταίες εργατικές πορείες, εντάσσονται σε ένα οργανωμένο τρομοκρατικό σχέδιο που επιδιώκει την με κάθε τρόπο καταστολή των αγωνιστών και των συλλογικοτήτων των κινημάτων των εργαζομένων και της νεολαίας.
Γνωρίζουμε ότι η δεκαετής δράση της Αντιπολεμικής Διεθνιστικής Κίνησης έχει ενοχλήσει και ενοχλεί. Τα κρούσματα καταστολής και παρακολούθησης ενάντια σε μια συνιστώσα του αντιπολεμικού κινήματος που παλεύει σταθερά για την ειρήνη στο Αιγαίο και στα Βαλκάνια, ενάντια στους πολεμικούς εξοπλισμούς, που πήρε και σχεδιάζει να λάβει σημαντικές πρωτοβουλίες διεθνιστικής αλληλεγγύης και στάθηκε στο πλευρό των αγωνιζόμενων λαών από το βομβαρδιζόμενο Λίβανο έως τη Γάζα και το Κόσσοβο, που καταγγέλλει με επιμονή και επιμονή τον πόλεμο τρομοκράτησης ων λαών, στον οποίο συγκεκριμένο ρόλο παίζει ο ελληνικός στρατός των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, έχουν αυξηθεί.
Όμως, η στοχοποιημένη σύλληψη του συναγωνιστή Ν.Χ., δεν αποσκοπεί μόνο στο φακέλωμα του ίδιου και των πρωτοβουλιών της Αντιπολεμικής Διεθνιστικής Κίνησης, αλλά στέλνει ένα σαφές μήνυμα: η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν είναι διατεθειμένη να ανεχτεί τίποτε που να ξεφεύγει από την επίσημη «εθνική γραμμή», αλλά αντίθετα παρακολουθεί, καταγράφει και τρομοκρατεί κάθε κίνηση του αντιπολεμικού κινήματος που μιλά από την σκοπιά των εργατικών αναγκών. Σκοπός της κυβέρνησης είναι να σταματήσει κάθε απόπειρα των εργαζόμενων σε Ελλάδα-Κύπρο-Τουρκία να συντονιστούν από τα κάτω και ανεξάρτητα από τους επίσημους κρατικούς θεσμούς, με πρόθεση να οργανώσουν κοινούς ταξικούς αγώνες ενάντια στις κυβερνήσεις της αντεργατικής λαίλαπας, της βίαιης περιστολής των λαϊκών ελευθεριών και του πολέμου.
Δε θα τους κάνουμε τη χάρη. Συνεχίζουμε πιο αγωνιστικά και αποφασισμένα. H καμπάνια για την ανάπτυξη κοινών εργατικών και αντιπολεμικών αγώνων σε Ελλάδα-Κύπρο-Τουρκία που συναποφασίσαμε με τους εν λόγω συναγωνιστές πρόκειται να εξαπλωθεί και κλιμακωθεί.
Καλούμε το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα να καταδικάσει την τρομοκρατική εκστρατεία της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, να συμβάλει στην κλιμάκωση των κοινωνικών αγώνων και να αποτελέσει το αντίπαλο δέος στα αντεργατικά τους σχέδια.
Η συνάντηση αγωνιστών του εργατικού και αντιπολεμικού κινήματος αποτελεί συνέχεια της μακρόχρονης πορείας κοινών αγώνων μεταξύ ανθρώπων που έσπασαν τα εθνικά δεσμά τους, ξεπέρασαν εθνικιστικά και φιλοπολεμικά στερεότυπα και επέλεξαν να χαράξουν μια διαφορετική, ταξική και διεθνιστική πορεία.
Ταυτόχρονα, πραγματοποιείται σε ένα περιβάλλον βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης, που προβάλλεται ως αιτία και αφορμή για τη βίαιη επίθεση στα εργατικά δικαιώματα, απειλώντας να διαμορφώσει μια ιστορικού βάθους ανατροπή στον συσχετισμό δύναμης μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας, εις βάρος των εργαζομένων. Σε ολόκληρη τη Βαλκανική χερσόνησο και στην Νοτιοανατολική Ευρώπη οι απαιτήσεις προσαρμογής των χωρών της περιοχής στο Κοινοτικό εκμεταλλευτικό δεδομένο της καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλληλοδιαπλέκονται με τις διαθέσεις του αστικού κατεστημένου κάθε κράτους έθνους να βαθύνει την εκμετάλλευση των εργαζομένων, ενώ ολοένα συχνότερα προβάλλει απειλητικό το Δ.Ν.Τ. με όλο τον πλούτο της αντεργατικής και ακραίας εφαρμογής των Νόμων της Αγοράς και του Κέρδους. Ακολουθεί η καταπάτηση των λαϊκών ελευθεριών, οι τρομονόμοι, η κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η θεσμοθέτηση της καταστολής του εσωτερικού εχθρού –λαού που περιγράφεται πλέον ως «Ασύμμετρη Απειλή», ακόμη και με χρήση του στρατιωτικού μηχανισμού. ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΣ-ΟΑΣΕ και εθνικοί στρατοί στοχοποιούν το παρόν και μέλλον των κοινωνικών αγώνων, έχοντας ως αρωγούς την προπαγάνδα και χειραγώγηση των ΜΜΕ, τη βάναυση καταστολή των αγώνων διαμέσου της δικαστικής εξουσίας. Συμπληρώνεται έτσι το πάζλ του Κοινοβουλευτικού Ολοκληρωτισμού ή αλλιώς της Σύγχρονης Αστικής Δημοκρατίας, δυτικού τύπου.
Παράλληλα, εντείνεται ο ανταγωνισμός των αστικών τάξεων Ελλάδας-Τουρκίας για την ανάδειξη τους ως περιφερειακές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, σε μια περιοχή που αναδεικνύονται νέες αγορές και χαρακτηρίζεται σταυροδρόμι μεταφοράς ενέργειας, ενώ βαθαίνει η πρόσδεση τους σε ΝΑΤΟ-ΟΑΣΕ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ και η συμμετοχή τους σε όλες τις φονικές ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Ταυτόχρονα, η αναβίωση των εθνικιστικών παθών και του φονταμενταλισμού, όπου συχνά οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις αναμοχλεύουν την ένταση για ίδιον όφελος, ο επεκτατισμός, ο μεγαλοϊδεατισμός, ο ρατσισμός είναι βασικές συνιστώσες της αστικής πολιτικής όλων των κρατών των Βαλκανίων και της Μαύρης Θάλασσας.
ΕΛΛΑΔΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ παρουσιάζουν διαρκώς το διπλό πρόσωπο του Ιανού
Αστικά κράτη που βρέθηκαν να συνεργάζονται σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις εναντίον των λαών, την ίδια στιγμή που ο μεταξύ τους ανταγωνισμός έδειχνε ικανός να τα οδηγήσει σε πολεμική σύγκρουση. Κράτη που συνεργάζονται στενά οικονομικά (τράπεζες, τουρισμός κλπ), αλλά και στο πλαίσιο της αντιτρομοκρατικής υστερίας της ιμπεριαλιστικής Δύσης φτάνοντας να δημιουργήσουν κοινά ελληνοτουρκικά τάγματα μισθοφόρων, στέλνοντας τις καλύτερες φρεγάτες τους να δράσουν μαζί στις ιμπεριαλιστικές ναυτικές αποστολές στη Μεσόγειο-Ινδικό Ωκεανό και στη Σομαλία, που καταργούν το πολιτικό άσυλο και παραδίδουν διωκόμενους αγωνιστές στην κρατική εκδικητική μανία (ουκ ολίγες εκτελέσεις Κούρδων-Τούρκων στρατιωτών που ζήτησαν πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα και εκτελέστηκαν από τον Τουρκικό Στρατό με συνοπτικές διαδικασίες αμέσως μετά την παράδοση τους από τις Ελληνικές Αρχές) και κατακόμβη θυμάτων-μεταναστών στα νερά του Αιγαίου και στα ναρκοπέδια του Έβρου διαφυλάττοντας την Ευρώπη-Φρούριο! Παράλληλα, Ελλάδα-Τουρκία καταστρατηγούν τις αστικές ιμπεριαλιστικές συνθήκες που έχουν υπογράψει: στρατιωτικοποιώντας τα νησιά του Αιγαίου, διατηρώντας το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια που μετατρέπει το Αιγαίο σε «Ελληνική Λίμνη», επεκτείνοντας τον εναέριο χώρο από 6 σε 10 μίλια, δημιουργώντας Ενιαίο Αμυντικό Χώρο μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου (επεκτείνοντας δηλαδή χωρικά και εναέρια σύνορα), οικοδομώντας ελληνική ναυτική-αεροπορική βάση στην Κύπρο, ενώ οι «Άσπονδοι Γείτονες» προχωρούν σε συνεχείς παραβιάσεις και παραβάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, εισέβαλαν παράνομα στην Κύπρο με λάφυρο» το μισό νησί, όπου το κατεχόμενο τμήμα της Β.Κύπρου αυτοαναγορεύεται ΤΔΒΚ, το οποίο η Τουρκία απειλεί να προσαρτήσει.
Αστικά κατεστημένα που απαίτησαν «εθνική ενότητα», δηλαδή υποταγή των εργαζομένων στα μεγαλοϊδεατικά και ιμπεριαλιστικά τους σχέδια, που συχνά πήραν τη μορφή ορθόδοξων και μουσουλμανικών τόξων. Όπου η «κοινωνική ειρήνη», δηλαδή η συμμόρφωση των εργαζομένων σε κάθε απαίτηση του κεφαλαίου για εμβάθυνση της εκμετάλλευσης τους και αύξηση των ποσοστών των καπιταλιστικών κερδών, πρόσφερε την απαιτούμενη υπεραξία που απαιτούνταν για την οικονομική διείσδυση της «Ηγεμονικής» Ελλάδας και Τουρκίας σε Βαλκάνια και Μαύρη Θάλασσα. Με τον ιδρώτα και τις «θυσίες» των εργαζόμενων έγιναν οι Αγορές του Αιώνα των πολεμικών εξοπλισμών, φτιάχτηκαν οι τεράστιοι στρατοί, από τους μεγαλύτερους του ΝΑΤΟ, επανδρώθηκαν με δεκάδες χιλιάδες Μισθοφόρους, πραιτοριανούς των Ελντοράντο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, εκπαιδευμένοι Καταστολείς Πλήθους, εντός και εκτός συνόρων. Αν οι εργαζόμενοι αντιστέκονταν στις επιλογές της αστικής πολιτικής και στα συμφέροντα του κόσμου του πλούτου και διεκδικούσαν τα δικαιώματα τους, υπήρχε πάντα η απειλή της μεταφοράς του εργοστασίου στην πιο φθηνή από άποψη εργατικού κόστους, Τουρκία και στα Βαλκάνια (πολιτική που απογύμνωσε βιομηχανικά την Πάτρα, τη Μακεδονία και μετέτρεψε τους ειδικευμένους Έλληνες εργαζόμενους της Βόρειας Ελλάδας σε καθημερινούς ταξιδιώτες-εργάτες στις γειτονικές βαλκανικές χώρες, για να δουλέψουν ανασφάλιστοι και με τις μισές Αμοιβές, στα ελληνικά εργοστάσια). Σήμερα απειλή είναι η μεταφορά των εργοστασίων σε Κίνα-Ινδία, ενώ οι ανάγκες του κεφαλαίου, με την συνδρομή του Ευρωπαϊκού Διευθυντηρίου, επιβάλλουν παντού εργασιακές σχέσεις made in China.
ΑΣΠΟΝΔΟΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ;
Οι σχέσεις των λαών της περιοχής έχουν «τραυματιστεί» καθόλη την σύγχρονη ιστορία. Η συγκρότηση των εθνικών κρατών, ο επεκτατισμός τους που δικαιολογήθηκε στο όνομα της απελευθέρωσης των «Αδούλωτων Πατρίδων», η εθνική ομογενοποίηση, πάντα οδηγούσε στον πόλεμο, στην πρόσδεση στο άρμα της Μεγάλης ιμπεριαλιστικής Δύναμης, στην εσωτερική καταπίεση. Πείνα και δυστυχία, προσφυγιά και «ακήρυκτος πόλεμος» εναντίον των μειονοτήτων, σφαγή και συμφωνημένη από τα κράτη ανταλλαγή πληθυσμών περίμενε πάντα τους λαούς, ως απόρροια των μεγαλοϊδεατικών βλέψεων ή των εξίσου βίαιων ειρηνικών λύσεων που επιβάλλονταν από τους αστούς πολιτικούς. Παράλληλα και ταυτόχρονα, εξελίσσονταν η βάναυση καταδίωξη του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς.
Ο Μεταπολεμικός κόσμος βρήκε τα δύο κράτη συμμάχους στο ΝΑΤΟ, να πολεμούν μαζί στην Κορέα και να εντάσσονται στα ίδια σχέδια αντιμετώπισης του «κομμουνιστικού κινδύνου». Οργανώσεις όπως η Νατοϊκή «Κόκκινη Προβιά και η Εργενεκόμ», οι Γκρίζοι Λύκοι και ο ΙΔΕΑ, εξασφάλισαν την υποταγή των εργαζομένων με βάναυσους τρόπους, ακόμη και με εκδήλωση πραξικοπημάτων του ελληνικού και τουρκικού στρατού. Επεμβάσεις που επέβαλαν ακόμη πιο ωμή εργατική εκμετάλλευση, έθεσαν ως στόχο την πολιτική και φυσική εξόντωση του εργατικού-αριστερού κινήματος. Ενδεικτικό του που μπορεί να φτάσει η αστική πολιτική για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της είναι η συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης των Σημίτη-Παπανδρέου-Πάγκαλου στην παράδοση του Οτσαλάν, ηγέτη του ΡΚΚ στην τουρκική ΜΙΤ και η ύπαρξη μακρόχρονης, μυστικής από τους λαούς, διπλωματίας.
Και η Κύπρος; Κεντροδεξιές και Κεντροαριστερές κυβερνήσεις που ασκούσαν τη γνωστή πολιτική των «Μητέρων Πατρίδων», Εκκλησία και Ισλάμ, ιμπεριαλιστικές βλέψεις επιδιαιτησίας και διαιώνισης της κατοχικής κυριαρχίας της Κύπρου (Βρετανία), εθνικιστικές αστικές τάξεις στην Κύπρο, Ακροδεξιά, έθρεψαν την σύγκρουση, έθεσαν ως πρωταρχικό στόχο τη διάσπαση των εργαζομένων, επιδιώκοντας την κυριαρχία της μιας κοινότητας επί της άλλης με όρους πλειοψηφίας ή την περιχαράκωση και απομόνωση σε καντόνια-προπλάσματα διαφορετικής κρατικής συγκρότησης (δίλημμα Ένωση ή Διχοτόμηση). Ο συμβιβασμός των ιμπεριαλιστικών βλέψεων Ελλάδας-Τουρκίας-Βρετανίας οριοθετήθηκε στις Συνθήκες του 1959-60, των Εγγυητριών Δυνάμεων. Το ελληνικό πραξικόπημα και η αναμενόμενη Τουρκική εισβολή και κατοχή είναι η ακραία έκφραση λύσεων που σχεδιάστηκαν και επιβλήθηκαν ερήμην του Κυπριακού λαού.
Οι ξένες προσπάθειας επιδιαιτησίας καταλήγουν σε σχέδια που ανταλλάσουν το Καστελόριζο με την Κύπρο ή μοιράζουν την Κύπρο μεταξύ Μητέρων Πατρίδων, ερήμην των Κυπρίων. Προτάσσουν τα συμφέροντα της Νατοϊκής Συμμαχίας, τη διαιώνιση της ιμπεριαλιστικής επικυριαρχίας στην Κύπρο, που τη θέλουν αβύθιστο αεροπλανοφόρο του ΝΑΤΟ και του ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ αργότερα, της Ελλάδας και Τουρκίας.
Τα συνεχή επεισόδια καταπίεσης των εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων σε Ίμβρο-Τένεδο-Πόλη και Θράκη αποκαλύπτουν το υποκριτικό ενδιαφέρον των εθνικών κρατών που εργαλειοποιούν τα θρησκευτικά (διορισμός ή εκλογή Μουφτή, Σχολή Χάλκης, μέλλον Πατριαρχείου κλπ) και μειονοτικά ζητήματα, χρησιμοποιώντας τα ως πιόνια στην σκακιέρα του ανταγωνισμού τους. Όμως, για τους λαούς υπάρχει η πραγματικότητα των διωγμών, της καθημερινής και συστηματικής παραβίασης των δικαιωμάτων τους. Οι πρόσφατες απειλές για τον διωγμό 100.000 Αρμενίων αγρίως εκμεταλλευόμενων εργατών είναι άλλο ένα επεισόδιο της ομηρίας του κόσμου της εργασίας από τα αστικά κατεστημένα και τους ιμπεριαλιστές.
Σταδιακά η διαμάχη για το Αιγαίο, που σέρνει πίσω του την αιματοβαμμένη κληρονομιά των Βαλκανικών πολέμων, έρχεται στο προσκήνιο παίρνοντας τα πρωτεία και εντάσσοντας στην ατζέντα όλα τα ζητήματα: υφαλοκρηπίδα, χωρικά ύδατα, εναέρια σύνορα, FIR, Νατοϊκά στρατηγεία, Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες. Η πεποίθηση ύπαρξης μεγάλων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου σε Κυπριακά χωρικά ύδατα και Αιγαίο αυξάνει την ένταση και τις απαιτήσεις. Γκρίζες ζώνες, παραβιάσεις και παρενοχλήσεις, Σχέδια Αποτροπής εμπλουτίζουν το λεξιλόγιο μας και η απειλή πολέμου δηλώνεται ξεκάθαρα.
Τα αστικά επιτελεία, τα ΜΜΕ και οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης σε Ελλάδα και Τουρκία χρεώνουν «στον απέναντι» την αιτία της έντασης, δείχνουν ως ένοχο την «επιθετικότητα και επεκτατικότητα του εχθρού-γείτονα», που πάντα εκμεταλλεύεται την πρόθεση επιδιαιτησίας των ΗΠΑ-Ε.Ε. Παράλληλα, όλες οι αστικές-ιμπεριαλιστικές λύσεις (σχέδια Ανάν, Ευρωπαϊκή προοπτική Τουρκίας, Ελληνοτουρκική πολιτική Φιλίας βασισμένη στις διαπροσωπικές σχέσεις των αστών πολιτικών κλπ) προσκρούουν στην άρνηση των λαών να αποδεχτούν Διχοτομικές λύσεις με έντονη την ξένη στρατιωτική παρουσία και επικυριαρχία, δεν μπορούν να υπερβούν τα επίδικα του ανταγωνισμού που διευρύνονται και αποκτούν νέα ποιότητα: Αιγαίο σταυροδρόμι ενέργειας, πιθανότητα ύπαρξης πετρελαϊκών κοιτασμάτων, ΑΟΖ.
ΕΙΝΑΙ Η Ε.Ε. ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ-ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ;
Πιστεύουμε ότι σήμερα, ο πιο παθιασμένος οπαδός της Ε.Ε. θα απαντούσε αρνητικά. Ο νέος γύρος λεηλασίας των εργατικών δικαιωμάτων και των λαϊκών ελευθεριών έχει την Ε.Ε. συνολικό εκφραστή των εργοδοτικών απαιτήσεων. Η Κοινή Ευρωπαϊκή Άμυνα και Ασφάλεια, η συνθήκη της Λισαβόνας προβλέπουν αρωγή των ευρωπαϊκών αστυνομικών-στρατιωτικών δυνάμεων στην προσπάθεια των κατασταλτικών δυνάμεων των εθνών κρατών να καταστείλουν εργατικές εξεγέρσεις που προκαλεί η βίαιη αντεργατική πολιτική. Ταυτόχρονα η Ε.Ε. είναι ένας ακόμη παράγοντας όξυνσης του ελληνοτουρκικού ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού αφού και οι δύο άρχουσες τάξεις εποφθαλμιούν τα Βαλκάνια ως «οικονομική και πολιτική ενδοχώρα», με τον Γ.Παπανδρέου να θέλει να αξιοποιήσει την σχέση της Ελλάδας με την Ε.Ε. για την ανάπτυξη προνομιακών σχέσεων. Ταυτόχρονα, η είσοδος της Κύπρου στην Ε.Ε. με άλυτο το Κυπριακό είναι μια επιθετική κίνηση, πρώτα από όλα για τους λαούς: ο Κληρίδης καλούσε τον Ευρωστρατό να δημιουργήσει βάση, ενώ γρήγορα η Κύπρος ενεπλάκει σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Η εκμετάλλευση των υποθαλάσσιων πλουτοπαραγωγικών πηγών και οι συμφωνίες καθορισμού χωρικών υδάτων απαντήθηκαν με τις τουρκικές απειλές πολέμου. Στην Τουρκία, η ένταξη στην Ε.Ε. προπαγανδιστικά προβάλλεται ως μέσο εκδημοκρατισμού. Όμως, κεμαλικό και ισλαμικό κατεστημένο δε μπορούν να ανεχθούν τους μεγάλους εργατικούς αγώνες και την παραχώρηση δικαιωμάτων στις μειονότητες, ενώ η ενταξιακή διαδικασία στην Ε.Ε. σημαίνει απλώς ότι το Πρωτόκολλο Αλληλοβοήθειας που επέτρεπε στον στρατό να επέμβει στην πολιτική ζωή, «καταργείται» καθώς ενσωματώνεται στο επίσημο θεσμικό οπλοστάσιο, όπως συμβαίνει εξάλλου στην Ελλάδα, στη Γερμανία και σε όλη την Ε.Ε.
Πιστεύουμε ότι είναι η ώρα της δράσης για το εργατικό και αντιπολεμικό κίνημα.
Με παρανομαστή τη διάθεση ανάπτυξης ενός νέου εργατικού διεθνισμού, των σύγχρονων αντικαπιταλιστικών κινημάτων που απαιτεί η εποχή μας, να φέρουμε στο προσκήνιο την απαίτηση ικανοποίησης των εργατικών αναγκών και δικαιωμάτων. Θεωρώντας ως το σημαντικότερο καθήκον των επαναστατικών δυνάμεων την πάλη εναντίον του δικού τους αστικού κράτους και κυβέρνησης. Αποκαλύπτοντας τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού. Πιστεύοντας ότι η σημαντικότερη συμβολή στην Ειρήνη είναι οι συντονισμένοι εργατικοί αγώνες, η αποφασισμένη δράση για το μπλοκάρισμα της δικής μας πολεμικής μηχανής με Κίνημα Μέσα και Έξω από τον Στρατό, η Άρνηση να Πολεμήσουμε για ΗΠΑ-Ε.Ε.-ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ, που βρίσκει την επαναστατική της συνέχεια στην απειλή μετατροπής του ιμπεριαλιστικού πολέμου σε ταξική εμφύλια σύγκρουση. Η μόνη δύναμη που μπορεί να αποτρέψει τον ελληνοτουρκικό πόλεμο είναι η Επαναστατική προετοιμασία του εργατικού κινήματος.
Απαιτείται η Διεθνής Δράση των κινημάτων σε Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρο που θα αγωνιστεί για:
Την Ανατροπή των Κυβερνήσεων της Αντεργατικής Λαίλαπας, της εξαφάνισης των λαϊκών ελευθεριών και του πολέμου. Διεκδικώντας λιγότερη δουλεία-δουλειά για όλους, με τα ίδια δικαιώματα για τους εργαζόμενους ανεξαρτήτως φυλής-θρησκείας-εθνικότητας, με αξιοπρεπή μισθό-σύνταξη. Μπλοκάρισμα των ιδιωτικοποιήσεων και της εμπορευματοποίησης των κοινωνικών αγαθών. Δωρεάν, Δημόσια Παιδεία, Υγεία, Ασφάλιση, Πολιτισμός σε όλους.
Σεβασμό των δικαιωμάτων των μειονοτήτων και αναγνώριση όλων των δικαιωμάτων στους μετανάστες. Ελεύθερη μετακίνηση για όλους. Διάλυση της frontex και εκκαθάριση των ναρκοπεδίων. Αναγνώριση του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού των μειονοτήτων. Την ταυτότητα καθορίζει ο αγωνιζόμενος άνθρωπος και η ταξική πάλη και όχι οι διακρατικές συμφωνίες, που εκφράζουν αστικά-κρατικά συμφέροντα, επιδιώξεις και συσχετισμό δύναμης μιας συγκεκριμένης περιόδου.
Απόλυτο σεβασμό στην κοινωνική-πολιτική-πολιτιστική και θρησκευτική έκφραση όλων. Άμεση δήμευση ολόκληρης της περιουσίας Εκκλησίας-Ισλάμ και ταυτόχρονη εκμετάλλευση της για τις κοινωνικές ανάγκες.
Κατάργηση των τρομονόμων, των καμερών, του χαφιεδισμού και της παρακολούθησης κάθε στιγμής της κοινωνικής και πολιτικής ζωής. Διάλυση της Κρατικής Ασφάλειας, των ΜΑΤ-ΜΕΑ-ΕΚΑΜ, των δολοφονικών ομάδων Δ-Ε.
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ – ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ - ΙΜΠEΡΙΑΛΙΣΜΟ. Να βάλουμε ΒΕΤΟ:
Στις βάσεις του θανάτου και στα πυρηνικά. Στους πολεμικούς εξοπλισμούς και στους Μισθοφορικούς Στρατούς. Να καταργηθεί η πολεμική βιομηχανία και να προσανατολιστεί σε ειρηνικούς σκοπούς.
Σε ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ-ΟΑΣΕ-Ε.Ε. Λέμε ΟΧΙ στην είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε. και ταυτόχρονα αγωνιζόμαστε για την ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ της Ελλάδας και Κύπρου από ΝΑΤΟ-Ε.Ε.
Να επιστρέψουν τώρα όλα τα στρατεύματα που συμμετέχουν σε ιμπεριαλιστικές κατοχικές αποστολές. Καμιά συμμετοχή και καμιά προσφορά υπηρεσιών-διευκολύνσεων σε διεθνείς ιμπεριαλιστικούς στρατιωτικούς σχηματισμούς. Κανένας νέος Μισθοφόρος σε Στρατό και Αστυνομία.
ΓΙΑ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ-ΑΙΓΑΙΟΥ-ΚΥΠΡΟΥ:
Άμεση ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ Δυτικής και Ανατολικής Θράκης έως την Πόλη, Κύπρου, Μικράς Ασίας και νησιών Αιγαίου. Να καταργηθεί το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα Ελλάδας-Κύπρου. Διάλυση όλων των Αποβατικών Επιθετικών σχηματισμών. Καταστροφή των επιθετικών-στρατηγικών όπλων.
Σεβασμός των Μειονοτικών δικαιωμάτων. Κοινή συνδικαλιστική-κοινωνική-πολιτική δράση όλων των εργαζομένων. Διαχωρισμός Κράτους και κάθε μορφής πολιτειακής-πολιτικής-κοινωνικής συγκρότησης από την Εκκλησία και το Ισλάμ. Εκλογή του Μουφτή και αφαίρεση κάθε άλλης εξουσίας που ξεπερνά τα θρησκευτικά του καθήκοντα. Κοινή πάλη των εργαζομένων για την πολιτιστική-μορφωτική τους εξύψωση και την απελευθέρωση τους από τα δεσμά κάθε μορφής ανορθολογισμού.
Άμεση Αποχώρηση όλων των ξένων στρατευμάτων από την Κύπρο. Να φύγουν τώρα ΕΛΔΥΚ-ΤΟΥΡΔΥΚ-Βρετανικά στρατεύματα και δυνάμεις του ΟΗΕ. Κατάργηση των Συμφωνιών του 1959-60 περί Εγγυητριών Δυνάμεων, που έχουν παραβιαστεί πολλαπλώς από όλους. Να κλείσουν όλες οι ξένες βάσεις. Καμιά σχέση της Κύπρου με ΝΑΤΟ-Ε.Ε.-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ-ΟΑΣΕ.
Κύπρος Ανεξάρτητη από Μητέρες Πατρίδες και Ιμπεριαλιστικές Δυνάμεις. Λύση του Κυπριακού ζητήματος στη βάση των κοινών συμφερόντων Ελληνοκυπρίων-Τουρκοκυπρίων, Ενός Λαού με Δύο Εθνότητες, του συνόλου του κόσμου της εργασίας της πόλης και της υπαίθρου, ανεξαρτήτως εθνικότητας-θρησκείας-χώρας προέλευσης, που ζει για χρόνια μόνιμα στο νησί και ανατρέφει παιδιά 2ης και 3ης γενιάς.
Όχι στα Διχοτομικά Σχέδια Ανάν που διαιωνίζουν την κατοχή και την ιμπεριαλιστική επικυριαρχία.
Εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών με όρους συνεννόησης-συνεργασίας-ευημερίας της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Έξω οι ιμπεριαλιστές από την Νοτιοανατολική Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Καμιά συνεργασία μαζί τους είτε με τη μορφή των στρατιωτικών συμμάχων, είτε των επιδιαιτητών ή ακόμη περισσότερο, με τη μορφή των πολυεθνικών εταιρειών της ενέργειας.
Καμιά συνεργασία με το κράτος τρομοκράτη, το Ισραήλ. Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
Η εξέγερση του Δεκέμβρη (2008), τα αγροτικά μπλόκα, η μεγαλειώδης απεργία των απολυμένων της Tekel, τα κινήματα της εκπαίδευσης, οι πρόσφατες εργατικές κινητοποιήσεις είναι τροχιοδεικτικές βολές από το μέλλον των κοινωνικών εκρήξεων. Δυναμώνομε έμπρακτα τη φιλία μεταξύ του ελληνικού-κυπριακού-τουρκικού λαού. Θέλουμε να συμβάλλουμε στην ανάπτυξη κοινών αποφασιστικών ταξικών αγώνων, με στόχο την Αντικαπιταλιστική Επανάσταση και την Κοινωνική Απελευθέρωση.
ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΤΑΞΙΚΑ-ΔΡΟΥΜΕ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΑ.
Καλούμε σε Κοινή Καμπάνια και στις τρεις χώρες ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα, τον πόλεμο, τη μυστική διπλωματία που ετοιμάζουν λύσεις για Εμάς και Χωρίς Εμάς. Απευθυνόμαστε σε Εργατικά Σωματεία, Φοιτητικούς Συλλόγους, κάθε αγωνιστή και συλλογικότητα του κινήματος για Κοινή Δράση.
ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΣΕΙΣΜΟ ΣΤΗ ΧΙΛΗ
Σοκαρισμένη παρακολουθεί η ανθρωπότητα τις συνέπειες των ακραίων φαινομένων που έπληξαν την Αϊτή και τη Χιλή, οι λαοί των οποίων έχουν πραγματικά δεινοπαθήσει από δικτατορίες παρακινούμενες από στρατιωτικούς, ντόπια κατεστημένα, πολυεθνικές και τη CIA. Ο εγκέλαδος όμως δεν αποκάλυψε μόνο τις ακραίες συνέπειες της Καπιταλιστικής Ιμπεριαλιστικής Νέας Τάξης που έχει μετατρέψει ολόκληρες χώρες σε γκέτο, δεν έχει καμιά πρόβλεψη κοινωνικής πολιτικής και χρησιμοποιεί τον άνθρωπο και τη φύση ως καύσιμη ύλη για τα κέρδη, την ευημερία και την αρρωστημένη απόλαυση των πολυεθνικών και των αστικών κατεστημένων, αλλά και τις ακραίες αυταρχικές ρυθμίσεις που σε κάθε αφορμή υλοποιούνται, με την ολοένα μεγαλύτερη συμμετοχή των Ενόπλων Δυνάμεων.
Και τα λέμε όλα αυτά γιατί δίπλα στα δημοσιεύματα για το ανεπανάληπτο χάος και την απερίγραπτη καταστροφή, καταγράφονται ειδήσεις που αποκαλύπτουν ότι «ευγενικοί χορηγοί, ευαίσθητοι φιλάνθρωποι, φιλεύσπλαχνοι» ιεραπόστολοι προσέτρεξαν στην Αϊτή δήθεν για να βοηθήσουν και να απαλύνουν τον ανθρώπινο πόνο, ενώ στην πραγματικότητα αποτελούσαν προμηθευτές δικτύων παιδεραστών και κλινικών που έκαναν εμπόριο οργάνων, από ορφανά παιδιά, τα οποία απήγαγαν .
Όλες όμως αυτές οι αποκρουστικές συμπεριφορές που είχαν ως πρωταγωνιστές τους ανθρώπους «της πολιτισμένης και δημοκρατικής» Δύσης σημειώνονταν κάτω από τη μύτη των Αμερικανών πεζοναυτών που στάλθηκαν στην Αιτή όχι για να σώσουν ζωές, όχι για να βοηθήσουν τους ανήμπορους, αλλά για να επιβάλλουν τον Νόμο και την Τάξη. Και προπαντός να απαγορέψουν τα κύματα των απεγνωσμένων μεταναστών να φτάσουν στις αμερικανικές ακτές.
Παρόμοια γεγονότα, σε σαφώς μικρότερη κλίμακα, σημειώθηκαν λίγες ημέρες αργότερα στη Χιλή. Στους 795 έφτασαν οι νεκροί από τον καταστροφικό σεισμό των 8,8 Ρίχτερ που έπληξε την χώρα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, «περίπου δύο εκατομμύρια Χιλιανοί πιστεύεται ότι έχουν πληγεί από τον σεισμό του Σαββάτου, που αποτελεί έναν από τους πιο ισχυρούς που έχουν γίνει και κατέληξε στη μεγαλύτερη καταστροφή που έχει επέλθει στη Χιλή τα τελευταία 50 χρόνια. Ο σεισμός με επίκεντρο 115 χιλιόμετρα (70 μίλια) βόρειο-ανατολικά της Κονσεπσιόν και 325 χιλιόμετρα (202 μίλια) νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας Σαντιάγο, κατέστρεψε περίπου 1,5 εκατομμύρια νοικοκυριά στη Χιλή. Τα περισσότερα από τα κτίρια έχουν καταρρεύσει. Περίπου το 90% του ιστορικού κέντρου της πόλης Curico καταστράφηκε. Δρόμοι και γέφυρες σε όλη την πληγείσα περιοχή υπέστησαν ζημιές ή καταστράφηκαν. Το κόστος αποκατάστασης των ζημιών αποτιμάται μέχρι στιγμής στα 30 δισ. δολάρια, περίπου στο 10-20% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος».
Κοινωνική ένταση όμως επικράτησε από την πρώτη στιγμή, καθώς το κράτος και η κυβέρνηση απροετοίμαστοι καθώς ήταν, αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν στις τεράστιες ανάγκες των ανήμπορων και τρομοκρατημένων κατοίκων. Δεν άργησαν να σημειωθούν λεηλασίες σε σουπερμάρκετ από εξαθλιωμένους ανθρώπους που από το Σάββατο του σεισμού προσπαθούν να επιβιώσουν χωρίς φαγητό και νερό, ενώ στην Concepcion πάρα πολλοί από τους 500.000 αντιμετωπίζουν την έλλειψη τροφίμων νερού και παροχής ηλεκτρικού ρεύματος. Πολλοί από τους κατοίκους της πόλης βρίσκονται φοβισμένοι και εξαντλημένοι στους δρόμους.
Η κυβέρνηση όμως της Χιλής επέλεξε αντί να ζητήσει συγγνώμη από το δυστυχισμένο λαό, να σταθεί δίπλα του και να οργανώσει την τεράστια επιχείρηση στήριξης των πληγέντων περιοχών, έστειλε τον Στρατό. Πάνοπλοι Μισθοφόροι, που βεβαίως σιτίζονται, στεγάζονται και υποστηρίζονται με όλα τα μέσα ξεχύθηκαν εναντίον των πεινασμένων και κατεστραμμένων πολιτών, με το δάκτυλο στην σκανδάλη. Η κτηνωδία στρατού και κυβέρνησης αποκαλύπτεται μέσα από τις φωτογραφίες που απαθανατίζουν στρατιωτικές δυνάμεις να κάνουν χρήση δακρυγόνων σε όσους προσπάθησαν να διαφύγουν από τα καταστήματα με τρόφιμα και προϊόντα! Εξάλλου, η πρόεδρος της χώρας Michelle Bachelet, συμπλήρωσε την ειδική εντολή για αποστολή 14.000 Μισθοφόρων με μια έκκληση προς τους πολίτες «να οργανώσουν μηχανισμούς για την αυτοάμυνα τους» απέναντι στους συμπολίτες τους που πεινούν και διαδηλώνουν διαρκώς καταγγέλλοντας την αργή ή ανύπαρκτη κρατική αντίδραση!
Βεβαίως ο Χιλιανός στρατός που είναι άχρηστος να βοηθήσει τους πληγέντες και το έργο του περιορίζεται στη διασφάλιση του Νόμου και της Τάξης, δηλαδή να προστατεύσει τις περιουσίες των ιδιοκτητών πολυκαταστημάτων και σούπερ μάρκετ από τις επιθέσεις των πεινασμένων, ευθύνεται για την εκτίναξη του αριθμού των θυμάτων. Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Χιλής ευθύνονται για το θάνατο εκατοντάδων συμπολιτών τους. Σύμφωνα με ανταποκρίσεις «μεγάλες καταστροφές έχει προκαλέσει και το τσουνάμι που δημιουργήθηκε από τον ισχυρό σεισμό που έπληξε τη χώρα. Ο υπουργός Άμυνας Francisco Vidal παραδέχθηκε ότι το πολεμικό ναυτικό της χώρας έκανε λάθος εκτίμηση καθώς δεν εξέδωσε άμεσα ανακοίνωση για το τσουνάμι, μία κίνηση που θα μπορούσε να βοηθήσει τους κατοίκους των παράκτιων περιοχών να τις εγκαταλείψουν».
Είναι σαφές ότι η Χιλιανή κυβέρνηση όχι μόνο επανέλαβε ότι είχε κάνει η κυβέρνηση Μπους στην Νέα Ορλεάνη, που κατέβασε τον στρατό στους δρόμους μιας πλημμυρισμένης πόλης εξαιτίας των δικών των αντικοινωνικών πολιτικών, που έπνιξαν στο βούρκο ότι αντιστέκονταν στα μεγαλεπήβολα σχέδια ανάπλασης και καπιταλιστικής κερδοφορίας, αλλά ουσιαστικά εφαρμόζει τα κοινά ευρωπαϊκά σχέδια χρήσης του στρατού σε κατάστασης Έκτακτης Ανάγκης. Η περιστολή των κοινωνικών δαπανών, το γκρέμισμα του όποιου κράτους πρόνοιας αφήνει έκθετους τους πολίτες απέναντι σε κάθε φαινόμενο και ο Στρατός καλείται να προστατεύσει το αστικό σύστημα εξουσίας και την Ιδιοκτησία.
Αυτές εξάλλου είναι και οι αποφάσεις των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, που διαμέσου των υπουργών Εθνικής Άμυνας Βενιζέλου και Μεϊμαράκη εντάσσουν τον στρατό στην Πολιτική Προστασία, εκπαιδεύοντας τους φαντάρους που θα προσφέρουν δωρεάν, σε επικίνδυνες συνθήκες, τις υπηρεσίες τους (πυρκαγιές, διάσωση από σεισμούς, πλημμύρες κλπ) αντί για το διορισμό π.χ. πυροσβεστών, θα χρησιμοποιήσουν τις φασιστικές Λέσχες Εφέδρων, βγάζοντας τον στρατό στο δρόμο και για να επιβάλλει το Νόμο και την Καθεστηκυία Τάξη!
Όλα αυτά είναι γνωστά στον ανώνυμο αρθρογράφο της ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ που βρίσκει ευκαιρία να προπαγανδίσει τα αυταρχικά και μιλιταριστικά σχέδια κυβέρνησης και Ε.Ε.
Αναρωτιέται λοιπόν ο στρατευμένος κονδυλοφόρος: «τα γεγονότα αυτά, αλλά ακόμη περισσότερο το χάος που προκλήθηκε στην Αϊτή μετά τον εκεί φονικότατο σεισμό, θα πρέπει να προβληματίσουν τις ελληνικές αρχές. Η Ελλάδα είναι μια σεισμογενής περιοχή, η οποία έχει και στο παρελθόν βιώσει μεγάλους σεισμούς. Αν υπάρξει το μέγεθος καταστροφών που προκλήθηκε από τους δύο αυτούς φονικότατους σεισμούς, θα πρέπει να επέμβουν και οι ένοπλες δυνάμεις. Αναρωτιέται κανείς, όμως, αν με την παρούσα περιρρέουσα ευθυνοφοβία, την υπερπροστασία των στρατευσίμων και τις προσπάθειες να περιοριστεί η όποια πολεμική αποτελεσματικότητα του στρατεύματος, οι ιθύνοντες θα είχαν την πολιτική τόλμη να βγάλουν τον Στρατό να περιφρουρήσει την τάξη. Τα σχέδια υπάρχουν. Τολμά κανείς να τα θέσει σε εφαρμογή;»
Για μια ακόμη φορά αποκαλύπτεται ότι η ακροδεξιά που φωλιάζει και στα Μιλιταριστικά περιοδικά, αποτελεί τον λαγό που τρέχει την κούρσα της αντεργατικής-αυταρχικής-φιλοπόλεμης πολιτικής που εφαρμόζουν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, με την στήριξη των ΜΜΕ, οι ιδιοκτήτες των οποίων έχουν τεράστια διαπλεκόμενα συμφέροντας με πολεμικές βιομηχανίες, εφοπλιστικά και κατασκευαστικά συμφέροντα.
Απέναντι σε όλους αυτούς που προετοιμάζουν τον στρατό να στραφεί εναντίον του εχθρού λαού εντός και εκτός συνόρων πρέπει να σταθεί το αντιπολεμικό κίνημα.
Ποιο είναι το τίμημα της «καλοπέρασης» στο Ναύσταθμο Κρήτης; Γα να το θέσουμε καλύτερα, πόσα πρέπει να παραχωρήσει κανείς στις δυνάμεις του ΝΑΤΟ ή στις δυνάμεις του Ευρωστρατού (που όλο και πιο πολύ εκπαιδεύονται εδώ), για να έχει σε αντάλλαγμα από το Πολεμικό Ναυτικό, ένα πιάτο φαΐ που τρώγεται, ανθρώπινες υπηρεσίες, περιορισμένες αγγαρείες, θαλάμους και κρεβάτια χωρίς κοριούς; Πόσο πρέπει να «δουλέψει» για τη διαβόητη συνεργασία του ελληνικού κράτους με τι Νατοϊκές δυνάμεις, τις κοινές ασκήσεις με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις και τον ηγεμονικό ρόλο του ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στη συγκρότηση της Βαλκανικής Ταξιαρχίας (ομάδας κρούσης του Ευρωστρατού στα Βαλκάνια κι ευρύτερα) για να «δικαιούται» να έχει υπαξιωματικούς - αξιωματικούς, που διατηρούν μια τυπική συμπεριφορά απέναντι στους ναύτες και άδειες της προκοπής;
Τι πρέπει, δηλαδή, να κάνει κάποιος για πράγματα που θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον αυτονόητα αλλά θεωρούνται άπιαστο όνειρο για τους φαντάρους του Στρατού Ξηράς που δεν έχουν βύσμα, ενώ τα στερούνται συχνά και οι φαντάροι στο πολεμικό ναυτικό και την αεροπορία (εκεί, όπου η γενική εικόνα του βολέματος αντιστοιχεί συνήθως στα «δικά τους παιδιά»);
Τελικά το Π.Ν είναι τόσο «δημοκρατικό» όσο επιβάλλει η σχέση με το ΝΑΤΟ, τον Ευρωστρατό και οι διάφορες συμμαχίες του.
Έτσι οι Αμερικάνοι αντιμετωπίζουν τους ναύτες αλλά και τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής σαν υπηρετικό προσωπικό και όλα αυτά εις γνώσιν της ελληνικής διοίκησης και όλων των αρμόδιων φορέων. Εξάλλου, «οι δουλειές να πηγαίνουν καλά»… Το ίδιο ισχύει και για τα προβλήματα των κατοίκων και των ναυτών, από τη χρήση επικίνδυνων όπλων στο πεδίο βολής κλπ. Επανειλημμένα, έχουν διατυπωθεί διαμαρτυρίες, έχουν γίνει καταγγελίες για το πώς η βάση της Σούδας είναι «βάση θανάτου» για την τοπική κοινωνία και το στρατιωτικό προσωπικό. Δεν ιδρώνει όμως το αυτί κανενός από τη στρατιωτική ιεραρχία, το υπουργείο εθνικής άμυνας ή το τοπικό κράτος.
Από την άλλη, σε περίοδο οικονομικής κρίσης, με τις περικοπές να είναι πια πραγματικότητα, η φρεγάτα Λήμνος, απορροφώντας εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, από τη Σούδα σπεύδει στη Σομαλία να σώσει το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο από τους «αδίστακτους» πειρατές και με την ευκαιρία «να σφάξουν και κάνα αράπη» όπως δήλωσαν οι «λεβέντες» των Ο.Υ.Κ., για να πουλήσουν μαγκιά στους ναύτες.
Χωρίς πολλή λεβεντιά βέβαια σκίζονται να εξυπηρετούν τα ισραηλινά πλοία. Έτσι έμαθαν, όμως: «Οι αράπηδες» που ετοιμάζονται να σφάξουν είναι το αντίστοιχο των «βρωμιάρηδων μουσουλμάνων και παλαιστίνιων», που ξεκληρίζει ο ισραηλινός στρατός στη Γάζα και τα κατεχόμενα. Στα ισραηλινά πλοία έμαθαν πως βρίσκονται οι συνάδελφοι που αξίζουν το σεβασμό τους, κι όχι οι ναύτες στη βάση της Σούδας. Αυτή είναι η πολιτική του ελληνικού κράτους κι αυτήν έμαθαν να υπηρετούν αδιαμαρτύρητα και με λύσσα.
Τέτοια λοιπόν συμβαίνουν στο «δημοκρατικό και φιλελεύθερο» Π.Ν, του «διαμαντιού» στο σεβασμό του ναύτη και των δικαιωμάτων του, και ειδικότερα στην «κατεχόμενη» (από τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις και τους εταίρους-συμμάχους τους) Σούδα.
Και ανάλογη πρέπει να είναι και η απάντηση όλων των Φαντάρων-Πολίτες με Στολή σε στρατό ξηράς, αεροπορία και ναυτικό χωρίς να αναπαράγεται η άθλια λογική του «βύσματος» και του βολέματος. Αυτά που υποτίθεται ότι «απλόχερα» μας προσφέρουν, είναι τα ελάχιστα δεδομένα δικαιώματα των φαντάρων. Είναι τραγικό να θεωρούνται «προνόμια» ναυτών, που τα ανταλλάσσουν με άμισθη εκμετάλλευση για τις ανάγκες συνεργασίας του ελληνικού στρατού με το ΝΑΤΟ και τον Ευρωστρατό.
Να αρνηθούμε να είμαστε κι εμείς γρανάζια στην πολεμική μηχανή και στα ιμπεριαλιστικά σχέδια του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε, να μπλοκάρουμε την πολιτική της κυβέρνησης που στηρίζει ενεργά όλες τις επιλογές τους.
Αξιοπρεπείς συνθήκες μας χρωστάνε
Δε χρωστάμε δωρεάν εργασία στα βάρβαρα πολεμικά τους σχέδια και τους εξοπλισμούς τους.
Καμιά συμμετοχή των Φαντάρων στους πολεμικούς-δολοφονικούς τυχοδιωκτισμούς ΝΑΤΟ—ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ-ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Καλούμε τους φαντάρους να Αρνηθούν την οποιαδήποτε παροχή υπηρεσιών (συμμετοχή σε Ασκήσεις, τροφοδοσία, συντήρηση, φύλαξη κλπ) σε ΝΑΤΟ και ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ
Αν θέλουν να περικόψουν χρήματα, να το κάνουν ΣΤΑΜΑΤΏΝΤΑΣ τις αποστολές εκτός συνόρων και τους πανάκριβους εξοπλισμούς
Οι φαντάροι είμαστε πολίτες με στολή, θέλουμε αξιοπρεπείς συνθήκες για όλους
ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΑΙ ΜΠΕΓΛΙΤΗΣ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΥΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ
Με κάθε ευκαιρία το ΠΑΣΟΚ αποκαλύπτει την ταξικότητα της πολιτικής του. Ότι είναι ένα αστικό κόμμα εξουσίας που ενδιαφέρεται μόνο για τον κόσμο του πλούτου και θεωρεί ότι οι εργαζόμενοι και η νεολαία είναι αναλώσιμοι.
Παρά τα μεγάλα λόγια της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας «για σεβασμό των δικαιωμάτων των φαντάρων», ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευ.Βενιζέλος και ο αναπληρωτής του Μπεγλίτης είναι οι πρώτοι που τα παραβιάζουν, δίνοντας το ελεύθερο στους υφισταμένους τους στρατιωτικούς να διαιωνίζουν του Παραλόγου τη Θητεία. Αυτό αποκαλύπτει η αυθαιρεσία και ο αυταρχισμός του Ελληνικού Στρατού απέναντι στους φαντάρους της τελευταίας ΕΣΣΟ ΠΟΥ ΥΠΟΧΡΕΩΘΗΚΑΝ ΝΑ ΜΕΤΑΤΕΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ!
Δεκάδες ήταν τα τηλεφωνήματα από φαντάρους που υπηρετούσαν στα Κέντρα Νεοσυλλέκτων Θήβας-Σπάρτης-Μεσολογγίου-Κορίνθου-Άρτας-Τρίπολης-Καλαμάτας κλπ οι οποίοι Αρνήθηκαν να υπογράψουν ότι αποδέχονται τη Μετάθεση στην ΕΛΔΥΚ και τελικά μετατέθηκαν εκεί. Στο πλευρό τους στάθηκαν γονείς και φίλοι που διαπίστωσαν ότι το ελληνικό κράτος και ο στρατός είναι ο μεγαλύτερος παραβάτης των νόμων, ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι μια κυβέρνηση ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΑΠΑΤΕΩΝΩΝ.
Ο Ευ.Βενιζέλος μαζεύει τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια για να τους κάνει δηλώσεις περί «της ανάγκης να σταματήσει η παρουσία της ΕΛΔΥΚ-ΤΟΥΡΔΥΚ στην Κύπρο» ή ότι «οι συνθήκες του 1959-1960 που κατοχύρωσαν ρόλο Εγγυητή σε Βρετανία-Τουρκία-Ελλάδα έχουν παραβιαστεί και πρέπει να καταργηθούν», αλλά μόλις φύγουν οι κάμερες και κλείσουν τα δημοσιογραφικά κασετόφωνα διατάζει την ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΜΕΤΑΘΕΣΗ των φαντάρων που Αρνούνται στην ΕΛΔΥΚ.
ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-Στρατός ακολουθούν την ίδια απατεωνίστικη τακτική: δηλώνουν ότι η μετάθεση στην ΕΛΔΥΚ είναι καταρχήν εθελοντική και μετά με εκβιασμούς, απειλές για δυσμενή μετάθεση, πιέσεις υποχρεώνουν τους φαντάρους να πάνε στην Κύπρο.
Όμως ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΝ:
Η μετάθεση στην Κύπρο είναι μετάθεση εκτός ελληνικής επικράτειας και καμιά διαταγή δε μπορεί να υποχρεώσει το φαντάρο που έδωσε Όρκο Υποστηρίζει την Άμυνα της χώρας και το Σύνταγμα να βγει σε αποστολή εκτός ελληνικής επικράτειας.
Επίσης, η ΕΛΔΥΚ συμμετέχει σε μια «ειρηνευτική αποστολή». Από το 2001, υπάρχει διαταγή του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας που απαγορεύει τη μετακίνηση Εφέδρων στο Εξωτερικό. Και η Κύπρος είναι ξένη χώρα.
Οι διοικητές των Κέντρων Εκπαίδευσης, τα κλιμάκια του ΓΕΣ, η Στρατολογία στο Κ.Ε.Αυλώνας ισχυρίζονται ότι ή μετάθεση στην ΕΛΔΥΚ είναι καταρχήν εθελοντική. Αν δεν συμπληρωθεί ο αριθμός των εθελοντών, επιλέγονται τυχαία από τους προεπιλεγέντες και στέλνονται Υποχρεωτικά.
Δείξτε μας κύριοι του ΥΠΕΘΑ-ΓΕΣ την σχετική διαταγή ή τον νόμο που το Αναφέρει; ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΑΠΛΩΣ ΛΕΤΕ ΨΕΜΑΤΑ!
Γιατί κύριοι αξιωματικοί και πολιτικοί προϊστάμενοι του ΓΕΣ-ΓΕΕΘΑ ΚΡΥΒΕΤΕ τη διαταγή που αναφέρει τις προϋποθέσεις (όριο ηλικίας τα 25, σωματική ικανότητα Ι1-Ι2, κοινωνικά κριτήρια κλπ) που πρέπει να εκπληρώνουν οι φαντάροι για να πάνε Κύπρο;
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΕ ΒΕΝΙΖΕΛΕ ΚΑΙ ΜΠΕΓΛΙΤΗ Η ΙΣΗ ΘΗΤΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ;
Ενώ φιλικά άρθρα μιλούν για το «σαφάρι του ΥΠΕΘΑ να βρει τους κοπανατζήδες από τον στρατό» η ηγεσία του ΥΠΕΘΑ και του ΓΕΝ ΒΑΡΑΕΙ ΠΡΟΣΟΧΗ στον Λάτση-Κασιδόκωστα!
Ενώ ο Βενιζέλος-Μπεγλίτης υπόσχονται ότι θα σταματήσουν τις διακρίσεις στον Στρατό, ο Λάτσης-Κασιδόκωστας μένει σε πριβέ θάλαμο, δεν κάνει αγγαρείες και δεν βγαίνει στην Αναφορά.
Ταυτόχρονα, ένα άλλο «λουλούδι», ο πολύς Ψωμόπουλος, πίνει μπύρες με τους υπαξιωματικούς στο ΜΠΑΛΑΟΥΡΟ και χαιρετάει ειρωνικά τους χωμένους ναύτες από τα γραφεία των αξιωματικών, όπου τον φιλοξενούν για να κάνει ανενόχλητος τα τηλεφωνήματα του!
Και ο Υποδιοικητής του Κ.Ε.Κανελλόπουλου ΜΟΡΕΛΑΤΟΣ που μετέτρεψε το στρατιωτικό των πλουσιόπαιδων και των ανθρώπων της νύχτας σε ΜΠΑΡΟΤΣΑΡΚΑ σε καταγώγιο απαντά στους παραπονούμενους ναύτες: «Εδώ είναι Ελλάδα, έτσι γινόταν Πάντα».
Εμείς τους Απαντάμε:
Αυτή είναι η Ελλάδα και ο Στρατός του ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, των πλουσιόπαιδων ρεμαλιών, των βυσμάτων που θέλουν Ισχυρό Στρατό «για τους άλλους», των πολεμοκάπηλων λουφαδόρων που μας οδήγησαν εδώ και διασκεδάζουν μετρώντας τα κέρδη από τη δική μας εκμετάλλευση.
Αυτή είναι η Ελλάδα και ο Στρατός του Βενιζέλου και του Μεϊμαράκη, που θέλουν τη νεολαία Μισθοφόρο, που αυξάνουν την συμμετοχή του ελληνικού στρατού στις ιμπεριαλιστικές αποστολές ΝΑΤΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ, που αυξάνουν τις αγορές όπλων από αμερικανικές-ευρωπαϊκές και ελληνικές ιδιωτικές εταιρίες του ολέθρου!
Με αυτή την Ελλάδα ΔΕ ΘΕΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ.
Συνεχίζουμε των αγώνα για την Υπεράσπιση των Δικαιωμάτων του Φαντάρου-Πολίτη με Στολή Μέσα και Έξω από τα Στρατόπεδα!
Καλούμε όλη την αριστερά και τους ανεξάρτητους αγωνιστές να συντονίσουμε τα βήματα μας για να κατοχυρώσουμε τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΣΥΝΔΙΚΑΙΣΜΟ.
ΑΓΟΡΕΣ ΟΠΛΩΝ: ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙ Ο ΚΟΠΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Ινστιτούτου Έρευνας Διεθνούς Ειρήνης της Στοκχόλμης (SIPRI), που διαπιστώνει ότι στην εξεταζόμενη περίοδο 2004-2008, οι πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 22%, η Ελλάδα καταγράφει «Ευρωπαϊκή πρωτιά» στην εισαγωγή συμβατικών όπλων και βρίσκεται στην υψηλότατη πέμπτη θέση παγκοσμίως, ακλουθώντας τις αναδυόμενες υπερδυνάμεις Κίνα και Ινδία.
Ποιοι είναι όμως οι σημαντικότεροι προμηθευτές; Η Ελλάδα είναι ο δεύτερος πελάτης της Γερμανίας και ο τρίτος της Γαλλίας. Εισάγει το 31% του συνόλου των όπλων από τη Γερμανία, το 24% από τις ΗΠΑ και το 24% από τη Γαλλία. Αξίζει όμως να επισημάνουμε όπως επισημαίνει η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ (τεύχος Απριλίου 2010) ότι «η αμερικανική παρουσία στα συστήματα των Ενόπλων Δυνάμεων βαίνει συνεχώς μειούμενη, όπου τόσο στον Στρατό Ξηράς, όσο κυρίως στο Πολεμικό Ναυτικό η παρουσία των ΗΠΑ και συνεπώς το κομμάτι του στρατηγικού ελέγχου από τις ΗΠΑ να είναι εξαιρετικά μικρό στα κρίσιμα οπλικά συστήματα (άρματα μάχης, ΤΟΜΑ, φρεγάτες, υποβρύχια, πυραυλάκατοι, ακόμα και δευτερεύοντα οπλικά συστήματα όπως οι αντιαρματικοί πύραυλοι). Μπορούμε επομένως να μιλάμε για ολική υποχώρηση των ΗΠΑ από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, παντού εκτός από την Πολεμική Αεροπορία, όπου το 80% του στόλου των μαχητικών, παλαιών και νέων, εξακολουθεί να είναι Made in USA».
Και τα λέμε όλα αυτά γιατί το επόμενο χρονικό διάστημα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ καλείται να επιλέξει το νέο μαχητικό της Πολεμικής Αεροπορίας, με τον ευρωπαϊκό και αμερικανικό ανταγωνισμό, που ακολουθείται βεβαίως από μια ολόκληρη κουστωδία Ελλήνων βιομηχάνων-εμπόρων-αντιπροσώπων, πραγματικά να απογειώνεται! Για να έχουμε μια εικόνα των χρημάτων που παίζονται, αρκεί να υπενθυμίσουμε ότι το EF-2000 TYPHOON (EUROFIGHTER) ξεκινάει από τα 80 εκατ. ευρώ η μονάδα κατ’ ελάχιστον και υπολογίζεται ότι τα 60 αεροπλάνα που προτίθεται να αγοράσει η Πολεμική Αεροπορία θα κοστίσουν τουλάχιστον 6 δις ευρώ!!!
Από το 1999, αναφέρει η έκθεση, η Ελλάδα είναι σταθερά η μεγαλύτερη εισαγωγέας συμβατικών όπλων στην Ευρώπη. Οι ανάγκες του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού και των αποστολών εκτός συνόρων των ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ-ΟΗΕ αποτελούν τις πραγματικές αιτίες για αυτή την εξέλιξη. Οι εισαγωγές το διάστημα 2004-2008, όμως, μειώθηκαν κατά 5%, συγκριτικά με την περίοδο 1999-2003, κάτι που την «έριξε» από την τρίτη θέση -στην παγκόσμια λίστα εισαγωγέων- στην πέμπτη. Παράλληλα, στην όγδοη θέση, από την τέταρτη, έπεσε η Τουρκία το διάστημα 2004-2008.
Η έκθεση, ωστόσο, επισημαίνει ότι η Τουρκία υπέγραψε το 2008 πολύ σημαντικές συμφωνίες, μεταξύ των οποίων αυτή για 6 υποβρύχια τύπου 214 με τη Γερμανία και εκείνη για την προμήθεια 51 επιθετικών ελικοπτέρων Α-129 από την Ιταλία. Τα ελικόπτερα θα κατασκευαστούν στην Τουρκία. Από την άλλη μεριά δε μπορούμε να θεωρήσουμε άσχετη την επιλογή της κυβέρνησης του Γ.Παπανδρέου να αγοράσει από τη Γαλλία τις 6 φρεγάτες ΦΡΕΜ αξίας 3.5 δις ευρώ (που βεβαίως με το τεράστιο εκτόπισμα των 6000 τόνων αποκαλύπτονται δυσκίνητες στο Αιγαίο, αλλά ικανές να καλύψουν τις ωκεάνιες απαιτήσεις στα χωρικά ύδατα της Σομαλίας και του Ινδικού Ωκεανού), τα «γερμανικά υποβρύχια με κλίση», τις κορβέτες και τον εκσυγχρονισμό των φρεγατών ΜΕΚΟ.
Για μια κόμη φορά αποδεικνύεται ότι Ελληνικός και Τουρκικός λαός πληρώνουν με τον ιδρώτα τους τα μεγαλοϊδεατικά σχέδια των δύο αρχουσών τάξεων που επιδιώκουν ρόλο περιφερειακής ιμπεριαλιστικής δύναμης και χρυσοπληρώνουν με τις «θυσίες» των εργαζομένων τις ξένες και εθνικές ιδιωτικές πολεμικές βιομηχανίες, αναζητώντας επίσης στήριξη στα σχέδια τους από τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις διαμέσου της «Διπλωματίας των Εξοπλισμών».
Από την άλλη μεριά «ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας», η «διεύρυνση προς Ανατολάς» του ΝΑΤΟ, η πρόσδεση μιας σειράς χωρών της Μέσης Ανατολής στην αμερικανική υπερδύναμη έχουν ως αποτέλεσμα οι ΗΠΑ να παραμένουν ο μεγαλύτερος εξαγωγέας συμβατικών όπλων, παίρνοντας μάλιστα το 31% της «πίτας». Έπονται, στις επόμενες εννέα θέσεις της δεκάδας, ευρωπαϊκές χώρες «δείχνοντας» τις αναβαθμισμένες ιμπεριαλιστικές επεμβατικές διαθέσεις Ε.Ε.-Ρωσίας-Κίνας. Η Ρωσία είναι στη δεύτερη θέση, με 25% των παγκόσμιων εξαγωγών και ακολουθούν: Γερμανία (10%), Γαλλία (8%), Ηνωμένο Βασίλειο (4%), Ολλανδία (3%), Ιταλία (2%), Ισπανία (2%), Ουκρανία (2%) και Σουηδία (2%).
Ο κόσμος της καπιταλιστικής ιμπεριαλιστικής Νέας Τάξης αποδεικνύεται ωμά εκμεταλλευτικός, στυγνά αυταρχικός και ντύνεται ολοένα περισσότερο τα χρώματα του πολέμου. Καθώς οι ενδοιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται, αλληλοδιαπλεκόμενοι με τοπικούς εθνικισμούς και περιφερειακά ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, μετατρέποντας πλέον σε πεδίο μάχης των ανταγωνισμών τους το παγκόσμιο χωριό, οι εξοπλισμοί παίρνουν την ανιούσα.
Όπως καταγράφει άρθρο της Ελευθεροτυπίας (15-3-2010), «το Sipri διαπίστωσε ότι σε διεθνές επίπεδο το εμπόριο συμβατικών όπλων αυξήθηκε κατά 22%, με τα μαχητικά αεροσκάφη να αντιπροσωπεύουν το 27% του συνόλου των όπλων που αγοράστηκαν. Στη Νότια Αμερική οι εισαγωγές όπλων αυξήθηκαν κατά 150% την τελευταία πενταετία, σε σχέση με την αρχή της χιλιετίας. Στη Νοτιοανατολική Ασία η Μαλαισία αύξησε τις εισαγωγές της κατά 722% σε σχέση με την προηγούμενη τετραετία, η Σιγκαπούρη κατά 146% και η Ινδονησία κατά 84%. Από την εποχή του πολέμου στο Βιετνάμ είχε μέλος του ΑΣΕΑΝ να μπει στη λίστα των δέκα μεγαλύτερων εισαγωγέων όπλων και είναι η Σιγκαπούρη αυτή που τα... κατάφερε. Βρίσκεται στο νούμερο 7. Στο 9 ανέβηκε επικίνδυνα και μία ακόμα ασταθής χώρα: η Αλγερία».
Αποκαλύπτεται ξανά ότι μονόδρομος για την ειρήνη και ευημερία του κόσμου της εργασίας, είναι ο συνολικός, αποφασιστικός αντικαπιταλιστικός εργατικός διεθνιστικός αγώνας.
Το αίτημα για το ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΕΞΟΠΛΙΣΜΩΝ, της Εξόδου της χώρας από ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ-Ε.Ε., της επιστροφής των στρατευμάτων που βρίσκονται εκτός συνόρων πρέπει να αποτελέσει ζήτημα πάλης κάθε εργαζόμενου.
Η Διεθνή Συνάντηση του Εργατικού και Αντιπολεμικού Κινήματος στην Αθήνα (Πολυτεχνείο, κτίριο Γκίνη) την Παρασκευή 19-3-2010, στις 7:00 μ.μ. θέλει να συμβάλλει στην αναζήτηση αυτών των απαντήσεων.
«ΤΟ ΑΞΙΟΜΑΧΟ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΑΝΤΑΡΟΙ ΝΑ ΠΑ ΝΑ…»
ΣΚΗΝΕΣ «ΑΠΕΙΡΟΥ ΚΑΛΟΥΣ» ΑΠΟ ΤΑ «ΜΑΧΙΜΑ» 508 & 502 Μ/Κ ΤΠ
Το λέγαμε, το λέμε και θα το λέμε: ο ελληνικός στρατός, η ανασυγκρότησή του, το αξιόμαχό του και οι εκστρατευτικές ανάγκες της «ισχυρής Ελλάδας» (που τόσο αδρά περιγράφουν ο Παπανδρέου και ο Βενιζέλος) είναι φονικές μηχανές - πρώτα και κύρια - για τους ίδιους τους φαντάρους και τους ΕΠΟΠ.
Το σημερινό περιστατικό, όπως μας το μετέφεραν οι φαντάροι από τα προκεχωρημένα τάγματα της Ορεστιάδας 508 (Ρίζια) και 502 (Καβύλη) Μ/Κ ΤΠ είναι, ίσως, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά. Το σύνολο του προσωπικού αυτών των ταγμάτων βρίσκεται έξω από τα στρατόπεδα στα λεγόμενα «σκηνάκια» και σε απαιτητικές ασκήσεις αξιόμαχου.
Εδώ και μέρες υπάρχει πρόβλεψη για τον καιρό που λέει πως το σύνολο της Βόρειας Ελλάδας θα σκεπαζόταν από χιόνι και οι συνθήκες θα ήταν απαγορευτικές και αντίξοες, ακόμα και για την επιβίωση ανθρώπων που θα ήθελαν να «κάνουν εκδρομή».
Οι μετεωρολογικές υπηρεσίες του στρατού και η ΕΜΥ, της οποίας τα δελτία φιγουράριζαν στα κανάλια και τα υπόλοιπα μέσα, έχουν αγαστή συνεργασία. Οι υπηρεσίες του στρατού και η στρατιωτική ιεραρχία, ως το υπουργείο εθνικής άμυνας, είχαν αυτά τα δεδομένα στη διάθεση τους. Ήξεραν την κατάσταση και τους κινδύνους που αυτή ενέχει για το στρατιωτικό προσωπικό.
Παρόλα αυτά, το ΓΕΣ αποφάσισε, οι επιτελείς των σχηματισμών συσκέφτηκαν και αποφάσισαν, οι διοικητές των μονάδων αποφάσισαν και διέταξαν, οι φαντάροι να βγουν σε σκηνάκια κι επικίνδυνες ασκήσεις σε αυτό το χρονικό διάστημα.
Ο αντισυνταγματάρχης Μισόκαλος (διοικητής του 508) και ο αντισυνταγματάρχης Κοσκινιώτης (του 502), εκτελώντας στο ακέραιο αυτές τις οδηγίες, έχουν οδηγήσει τις μονάδες που διοικούν στην περιοχή της Στέρνας Έβρου, με σκοπό να εκτελέσουν στο ακέραιο το πρόγραμμα.
Οι φαντάροι στήνουν σκηνές και προετοιμάζονται για τις ασκήσεις στο ύπαιθρο, χωρίς καμία μέριμνα και καμία προστασία, σε τρομακτικές συνθήκες. Τέτοιες που, όταν συμβαίνουν – ειδικά σε κάποιο αστικό κέντρο, κάνουν τα ΜΜΕ να ουρλιάζουν για διάλυση και παράλυση της χώρας. Όμως, τώρα «περνάει ο στρατός, της (κραταιάς) Ελλάδας φρουρός»…
Το χιόνι φτάνει στους 10 πόντους, και διαρκώς αυξάνεται, το (ούτως ή άλλως άγριο) τοπίο από τα λαγκάδια και την αποψιλωμένη γη στη Στέρνα έχει γίνει ένας απέραντος βάλτος με λασπόνερα. Εκεί οι φαντάροι στήνουν σκηνές, με άθλια και παμπάλαια μέσα, βρεγμένοι ως το κόκαλο χωρίς ξεκούραση και προστασία. Ήδη, τουλάχιστον τέσσερα παιδιά «έχουν προλάβει» να πάνε άρρωστοι στους γιατρούς.
Εμείς ρωτάμε: δεν υπάρχει διαταγή για τα όρια των καιρικών συνθηκών (είτε ζέστης είτε κρύου) πέρα από τα οποία ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να υπάρχει εργασία στα στρατόπεδα, πόσο μάλλον ασκήσεις και σκηνάκια; Γιατί οι αξιωματικοί και η ιεραρχία διαρκώς τις παραβαίνουν και υπάρχουν πάρα πολλά περιστατικά; Γιατί η περιοχή ευθύνης της 3ης μηχανοκίνητης ταξιαρχίας έχει γίνει «φαρ-ουέστ», όπου όλες οι αυθαιρεσίες επιτρέπονται; Γιατί, στο όνομα του «να βγαίνει η δουλεία», το ΓΕΣ και η πολιτική ηγεσία διαρκώς τους καλύπτουν;
Η 3η μηχανοκίνητη ταξιαρχία (3η Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ) όπου υπάγονται και οι εν λόγω μονάδες, στην Ορεστιάδα Έβρου, ανέκαθεν «φημιζόταν» για τη σκληρότητα και τη βαναυσότητα απέναντι στο προσωπικό των μονάδων. Ήταν ανέκαθεν (και με την κάλυψη του ίδιου του ΓΕΣ), «λίκνο» αυθαιρεσιών και της μέχρι τέλους, εκμετάλλευσης των φαντάρων, στο όνομα της πολεμικής ετοιμότητας.
Την παράδοση, ακόμα και τώρα στην «αλλαγή φρουράς» ταξιάρχου, η παράδοση συνεχίζεται. Ο υποδιοικητής της ταξιαρχίας και ο επιτελάρχης, αντισυνταγματάρχης Αλοίμονος, υπήρξαν οι βασικοί εμπνευστές αυτής της επιλογής, αναλαμβάνοντας τις ασκήσεις από το αντίστοιχο σώμα στρατού. Και δε μένουν μόνο σε αυτό: όσα «κορμιά» και να πέσουν, όσο και να εκτεθεί σε κίνδυνο η ζωή των φαντάρων και των ΕΠΟΠ, είναι διατεθειμένοι να φτάσουν ως το τέλος. Οι καριέρες τους να ’ναι καλά και η προετοιμασία για πόλεμο να γίνεται…
Σε επικοινωνία με την ταξιαρχία από την Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων, για να διαμαρτυρηθούμε και να μεταφερθούν τα προβλήματα των φαντάρων (αφού κανείς άλλος δε δίνει δεκάρα), οι αντιδράσεις των γονιών, ακόμα και οι αμφιβολίες των αξιωματικών και υπαξιωματικών για τις ακραίες συνθήκες, η περίφημη «μέριμνα για τον άνθρωπο και το στρατιώτη» φανερώθηκε από τους έλληνες ανώτερους αξιωματικούς σε όλο της το μεγαλείο.
Ο επιτελάρχης, αντισυνταγματάρχης Αλοίμονος, αρκέστηκε στο να απαντήσει στις αιτιάσεις με το μεγαλοπρεπές: «Άντε από δω, ρε»! Ο δε υποδιοικητής, αφού μας είπε ψέματα, πως στην Ορεστιάδα η θερμοκρασία είναι 2 βαθμούς κελσίου (προφανώς έξω από το θερμαινόμενο γραφείο του - όμως ξεχνά ότι και αυτή είναι βάρβαρη θερμοκρασία), έδωσε αναλυτική περιγραφή για την αντίληψη και τα πραγματικά κίνητρα αυτής της απόφασης: «Σιγά μην κάτσω να ασχοληθώ με τον κάθε φαντάρο»! Στη διαμαρτυρία για αυτή την απαράδεκτη κατάσταση, ήταν ακόμα πιο σαφής: «Δε με νοιάζει»!
Τελικά, στον κυρίαρχο ελληνικό στρατό των τριών ηπείρων, κανείς δε νοιάζεται για τη ζωή, την υγεία, τις συνθήκες διαβίωσης των φαντάρων. Όλοι και όλα αναλώσιμοι, στο βαθμό που αυτό χρειάζεται (αίμα και ζωές) για να κινηθεί η μηχανή καταστολής και πολέμου.
Αναρωτιόμαστε: είναι η αδιαφορία των αξιωματικών και της ιεραρχίας που οδηγεί στην εξόντωση του προσωπικού και ειδικά των φαντάρων και των ΕΠΟΠ; Μάλλον η απορία μας έχει λυθεί: για το στρατό, την πολιτική του ηγεσία, τους επιτελείς και τους διοικητές, η μεγάλη μάζα των στρατευμένων είναι ανύπαρκτη, όταν πρόκειται για τα δικαιώματά τους. Είναι υπαρκτή μόνο αν «λιώνει» και συνθλίβεται κάτω από τις βάρβαρες επιλογές τους, την καριέρα τους, την εικόνα τους και το ρόλο που παίζουν.
ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑΣ, ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ Δ’ ΣΩΜΑΤΟΣ ΣΤΡΑΤΟΥ, ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΓΕΣ ΦΡΑΓΚΟ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ
ΟΙ ΔΙΟΙΚΗΤΕΣ ΤΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΚΑΙ ΤΙΣ «ΕΝΤΟΛΕΣ ΠΟΥ ΕΚΤΕΛΟΥΝ». ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΙ
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ.
ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΛΩΣΙΜΟ ΥΛΙΚΟ «ΓΙΑ ΠΕΤΑΜΑ» ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΑΞΙΟΜΑΧΟΥ
Αυτές είναι κύριε Βενιζέλο «οι οδηγίες προς τους διοικητές και τους επιτελείς, για τα δικαιώματα και την προστασία της αξιοπρέπειας των φαντάρων»; Συγχαρητήρια…
Σε εποχές κρίσης η κατάσταση πολώνεται, είτε στα δεξιά είτε στα αριστερά. Οι ακραίες αντεργατικές πολιτικές που συνεπικουρούνται από βίαιες κατασταλτικές μεθόδους, ταυτόχρονα δημιουργούν και νέες ανάγκες ενσωμάτωσης των εργαζομένων, νέες απαιτήσεις αφομοίωσης της οργής και της αγανάκτησής μας, σε διαφορετικές εκδοχές της αστικής πολιτικής. Αυτό το ρόλο έχει αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτός είναι τελικά ο κρυφός σκοπός που παρακινεί τους ακτιβισμούς του Αλ. Αλαβάνου παρέα με τις ΚΟΕ-ΚΕΔΑ, αυτό είναι το κουστούμι που «έκοψαν και έραψαν» στον Τσίπρα, αλλά του είναι άβολο και φαίνεται.
Ο Αλαβάνος λοιπόν ξαναχτύπησε. Σε δηλώσεις του προέβαλε τα δικά του πρέπει: «Η κυβέρνηση πρέπει να φύγει το συντομότερο δυνατό».
Προσέξτε: δε λέει να ανατραπεί από μαχητικούς εργατικούς αγώνες η αντεργατική πολιτική που ενιαία πρεσβεύουν η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και το ΛΑΟΣ, η ΕΕ, τα «εθνο-πατριωτικά» ΜΜΕ κι οι Εργοδότες (καμιά εξάλλου συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ δεν αμφισβητεί τον αστικοποιημένο-γραφειοκρατικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ). Δεν περιγράφει πώς η δύναμη των αγώνων μας και η βαθύτερη συνειδητοποίηση της ανάγκης συνολικού αντικαπιταλιστικού αγώνα θα μας οδηγήσει να ζητήσουμε όχι μόνο τα κλεμμένα πίσω, αλλά και το σύνολο του πλούτου που παράγουμε, την κατάργηση του απάνθρωπου καθεστώτος εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Αυτά όμως ήταν γνωστά από πριν και (όπως σε κάθε κρίσιμη καμπή) πάνε κι ένα βήμα παρακάτω. Ο Αλαβάνος και οι σύντροφοί του που τον ακολουθούν, είναι εδώ για «να υπάρξει στροφή στη χώρα μας πριν πέσει στον γκρεμό».
Να σώσει τη χώρα θέλει, όχι να γίνουν και να νικήσουν οι εργατικοί αγώνες. Εθνική Πρόταση Σωτηρίας του Κατεστημένου καταθέτει. Δεν απαιτεί την ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών αναγκών και δικαιωμάτων που εκφράζει μια μαχητική Εργατική Πολιτική, παίρνοντας διαζύγιο από το μικροαστισμό του ΠΑΜΕ και τις «εθνικές», δηλαδή αστικές, ανάγκες.
Με ποιους, με ποια πολιτική θα σώσει τη χώρα; Προτείνει μέτωπο «μαζί με όλους αυτούς, θέση έχουν οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ, που είδαν το χώρο τους από εγχείρημα του κοινωνικού αποκλεισμού τον πρώτο καιρό του Α. Παπανδρέου να γίνεται φορέας της χειρότερης επίθεσης ενάντια στους εργαζόμενους επί Γ. Παπανδρέου, χειρότερη ακόμα κι από της δεξιάς κυβέρνησης Μητσοτάκη».
Δε μπορούμε να μη διαπιστώσουμε τις ομοιότητες του Αλαβάνειου σαλπίσματος με τις εκτιμήσεις του Αλ Τσαντίρι. Ιαχές που απευθύνονται στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ, πρεσβεύοντας μια νέα σοσιαλδημοκρατία που ξεκινά από το «αριστερό-λαϊκό» ΠΑΣΟΚ και σημαδεύει στην ενσωμάτωση των παρυφών της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, αφυδατώνοντας τελικά το πολιτικό νεύρο σημαντικών στιγμών του κινήματος. Ιαχές που εμφανίζουν μια αριστερά του Αλαβάνου να συγκροτεί Μέτωπο Αλληλεγγύης αναπολώντας τον Λαϊκισμό και τη διγλωσσία του Ανδρέα («φεύγουν οι βάσεις» που μένουν για πάντα), εχθρική σε ένα πραγματικό Εργατικό Μέτωπο Αντίστασης, Ρήξης, Ανατροπής της κυβέρνησης, της Ε.Ε. και του κόσμου του πλούτου.
Ο Αλαβάνος αναβαπτίζει στο σήμερα τη διαδρομή του Παπανδρεϊσμού, της μακράς διακυβέρνησης της αστικής πολιτικής που ενσωμάτωσε το κίνημα της Μεταπολίτευσης, (με ευθύνη και της Αριστεράς - «πραγματική Αλλαγή» ζητούσες τότε σύντροφε), που πρώτη σήμανε την αντεργατική επίθεση με την χρόνια λιτότητα, τρομοκράτησε τους εργαζόμενους με πολιτική επιστράτευση, κατέβασε το στρατό στο δρόμο για να σπάσει απεργίες (ΕΑΣ-ΟΤΑ κλπ) και στοχοποίησε το κίνημα της νεολαίας (δολοφονία 15χρονου Καλτεζά, παραβίαση Πανεπιστημιακού Ασύλου κλπ), που εργάστηκε ως πιστός εταίρος στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της ΕΟΚ, όταν μαζί, εξάλλου, σύντροφε ψηφίζατε ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΝ Υπέρ του Μάαστριχτ!
Αλλά ο Αλαβάνος, που φαίνεται ότι έχει πάρει μαθήματα εκμετάλλευσης των εθνικιστικών στερεοτύπων από τον Ανδρέα, φέρνει ξανά στο προσκήνιο τη θεωρία της εξάρτησης και σηκώνει ψηλά τις σημαίες της «Εθνικής Ανεξαρτησίας και της Λαϊκής Κυριαρχίας».
Ζητά δημοψήφισμα για το Σύμφωνο Σταθερότητας, που βεβαίως ξεπερνιέται καθημερινά από σκληρότερα αντεργατικά μέτρα, γιατί «τα άρθρα 121 και 124 δίνουν στην Ε.Ε. τη δυνατότητα να κυβερνά στην Ελλάδα με τα μέτρα που τυπικά ανακοίνωσε το φερέφωνό της, η κυβέρνηση Παπανδρέου, χωρίς να έχει καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση ακόμα κι από το εκλογικό της πρόγραμμα».
Παίζει ουσιαστικά την «αριστερή εκδοχή» του παιχνιδιού της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που έχει στήσει ολόκληρο προπαγανδιστικό μηχανισμό για να μας πείσει ότι τα μέτρα δεν είναι επιλογή της, δεν είναι απαίτηση του κεφαλαίου στη χώρα μας, που επικαλείται την καπιταλιστική κρίση για να εργασιακό Μεσαίωνα, να διευρύνει τα ποσοστά κερδοφορίας του και να καθυποτάξει σε βάθος χρόνου τους εργαζόμενους. Είναι εντολή των Βρυξελλών, των Γερμανών κατακτητών, είναι των κερδοσκόπων, είναι…..
Έτσι λοιπόν, ένα πολιτικός της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που αρνήθηκε και περιγέλασε το Δημοψήφισμα για την Συνθήκη του Μάαστριχτ, έρχεται ξανά, αυτή τη φορά για να αρνηθεί στους εργαζόμενους τη δυνατότητα πάλης για την Αντικαπιταλιστική Αποδέσμευση της Ελλάδας από την Ε.Ε.
Και το κάνει τώρα, που όλοι μας έχουμε την ευκαιρία να δούμε την πραγματική αντεργατική-αυταρχική-πολεμική ουσία της καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ενοποίησης και να σταθούμε αποφασιστικά απέναντι της. Όμως, ο Αλαβάνος ήταν και είναι από τους πρωταγωνιστές της καθεστωτικής Αριστεράς που δημιούργησε το μύθο «της Ευρώπης των Λαών», που περιφρουρεί τον ευρωπαϊκό μονόδρομο και θέλει να φυλακίσει σε αυτόν τις όποιες ριζοσπαστικές συνιστώσες του κινήματος, έχοντας ως όχημα την «Ενότητα της Αριστεράς»!
Θα επιτρέψουμε, η αρχή που έγινε με τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει συνέχεια;
Στο τέλος, βεβαίως, αποκαλύπτεται όλη η ουσία της πολιτικής πρότασης του Αλ.Αλαβάνου, πολιτικού μιας Αριστεράς με διαφορετικό πρόγραμμα ανάπτυξης, μια πρόταση που βεβαίως απευθύνεται στο αστικό σύστημα εξουσίας (η αναπτυξιολαγνεία, είναι ένα ακόμη χαρακτηριστικό του, αλλά όχι μόνο αυτού). Ο κυβερνητισμός καταντάει χούι για την εκδοχή της καθεστωτικής αριστεράς που πρεσβεύει ο Αλ.Αλαβάνος κι αντιλαμβάνεται ως υπεύθυνη δύναμη ότι «χρειάζονται επείγοντα μέτρα», ξανά θυσίες από τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και την νεολαία.
Αποκαλύπτεται, πλέον, ένα φυσιογνωμικό χαρακτηριστικό του Αλαβάνου: να πατάς σε δύο βάρκες (το έκανε με επιτυχία απέναντι στο νεολαιίστικο κίνημα του ’06-’07 κι από τότε το περιφέρει ως καρικατούρα), να μιλάς για τα δικαιώματα νέων κι εργαζομένων και, ταυτόχρονα, να κλείνεις το μάτι στο κράτος και το αστικό κατεστημένο, καταθέτοντας προτάσεις μεταρρύθμισης. Είναι άραγε τυχαίο πως τον πολιτικό κατήφορο του ΣΥΡΙΖΑ (και του Αλαβάνου προσωπικά), σηματοδότησε η Εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008;
Αναρωτήθηκε λοιπόν «γιατί η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν βρήκε, έστω συμβολικά, 1 ευρώ να κόψει από τις δαπάνες για εξοπλισμούς».
Νομίζουμε ότι δε θα αδικούσαμε το σύντροφο Αλέκο αν του προσάπταμε τον χαρακτηρισμό «της απατημένης συζύγου»: Εσύ, Αλαβάνο, ως επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ πριν από λίγο καιρό δεν έκανες πρόταση συγκυβέρνησης στο ΠΑΣΟΚ, σε συμφωνία με το σύντροφο Τσίπρα (που ένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, βεβαίως, τον Βυσμάτωσε στο Πολεμικό Ναυτικό);
Και το πρόβλημα σου τελικά, σύντροφε Αλέκο, είναι αν θα περιοριστούν οι εξοπλισμοί ή αν πρέπει να τους μπλοκάρει το εργατικό και αντιπολεμικό κίνημα;
Ο Αλαβάνος προσπαθούσε πάντα να ισορροπεί στην πολιτική του φυσιογνωμία: από τη μια, ο αριστερός «πατριώτης» που λέει όχι στην είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ, καταγγέλλοντας την «τουρκική επιθετικότητα» (αλλά όχι τον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό Ελλάδας-Τουρκίας) και, από την άλλη, ο κοσμοπολίτης πολιτικός που απαιτεί ενδυνάμωση της κοινής Ευρωπαϊκής Πολιτικής Άμυνας και Ασφάλειας. Από τη μια, εκτοξεύει (προσεκτικές) αντιαμερικανικές κορώνες και, από την άλλη, απαιτεί την ισχυροποίηση του ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ (το «ειρηνικό αντίπαλο δέος»). Δεν είναι άραγε άξιο σχολιασμού το γεγονός ότι ο σύντροφος Αλέκος δεν καταδικάζει τις αποστολές εκτός συνόρων, που - εκτός των άλλων - στοιχίζουν 500 εκατ. ευρώ το χρόνο;
Απεναντίας, αυτό το μείγμα εθνικισμού και ευρωπαϊσμού τον ωθεί να σκεφτεί και την εγχώρια ιδιωτικοποιημένη-μετοχοποιημένη πολεμική βιομηχανία, που διεκδικεί σημαντικό τμήμα των πολεμικών παραγγελιών, είτε απευθείας είτε ως εργολάβος των αμερικανικών και ευρωπαϊκών βιομηχανιών του Ολέθρου. Στις σύντομες δηλώσεις του τρεις φορές καταγγέλλει «την εισαγωγή όπλων», την «αγορά πολεμικών αεροσκαφών» (που φυσικά εισάγονται), «τις μεγαλύτερες εισαγωγές όπλων στην Ευρωζώνη», χωρίς να πει λέξη για την ιδιωτική και κρατική εγχώρια βιομηχανία του Θανάτου.
Η αντίληψη της «πατριωτικής αριστεράς», που υπερθεματίζει υπέρ της ανάπτυξης της εθνικής πολεμικής βιομηχανίας, φανερώνεται στην ουσία της όταν, στη λίστα όσων έχουν τεράστια κέρδη στην πλάτη εργαζομένων και πάνω σε κάθε πολεμικό τυχοδιωκτισμό, παροτρύνουν τις εθνικιστικές φωνές και χρηματοδοτούν τους πολεμοκάπηλους, συναντώνται μερικά από τα σημαντικότερα ονόματα του ελληνικού αστικού κατεστημένου, δημοσιευμένα ξανά και ξανά.
Αυτοί θα θίγονταν αν μπλοκάρονταν οι πολεμικοί εξοπλισμοί, αυτοί θα έχαναν πολλά, αν οι εργαζόμενοι σε Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρο και στα Βαλκάνια, συνολικά, επέβαλαν Ειρήνη, μέσα από κοινούς, μαχητικούς, εργατικούς αγώνες.
Πρώτα από όλα όμως, θα έχανε το αστικό κατεστημένο, που στο όνομα των «εθνικών κινδύνων» απαιτεί κοινωνική ειρήνη και εθνική ενότητα εκμεταλλευτών και εργαζομένων.
«Σύντροφε» Αλέκο,
Ακόμη μια φορά, αποδεικνύεται ότι είναι άλλο πράγμα να μιλάς για τη γενιά των 600-700 ευρώ
ΕΛΑ ΑΛΕΚΟ (ΑΛΑΒΑΝΟ)!
ΠΟΣΑ ΕΥΡΩ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ;
Σε εποχές κρίσης η κατάσταση πολώνεται, είτε στα δεξιά είτε στα αριστερά. Οι ακραίες αντεργατικές πολιτικές που συνεπικουρούνται από βίαιες κατασταλτικές μεθόδους, ταυτόχρονα δημιουργούν και νέες ανάγκες ενσωμάτωσης των εργαζομένων, νέες απαιτήσεις αφομοίωσης της οργής και της αγανάκτησής μας, σε διαφορετικές εκδοχές της αστικής πολιτικής. Αυτό το ρόλο έχει αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτός είναι τελικά ο κρυφός σκοπός που παρακινεί τους ακτιβισμούς του Αλ. Αλαβάνου παρέα με τις ΚΟΕ-ΚΕΔΑ, αυτό είναι το κουστούμι που «έκοψαν και έραψαν» στον Τσίπρα, αλλά του είναι άβολο και φαίνεται.
Ο Αλαβάνος λοιπόν ξαναχτύπησε. Σε δηλώσεις του προέβαλε τα δικά του πρέπει: «Η κυβέρνηση πρέπει να φύγει το συντομότερο δυνατό».
Προσέξτε: δε λέει να ανατραπεί από μαχητικούς εργατικούς αγώνες η αντεργατική πολιτική που ενιαία πρεσβεύουν η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και το ΛΑΟΣ, η ΕΕ, τα «εθνο-πατριωτικά» ΜΜΕ κι οι Εργοδότες (καμιά εξάλλου συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ δεν αμφισβητεί τον αστικοποιημένο-γραφειοκρατικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ). Δεν περιγράφει πώς η δύναμη των αγώνων μας και η βαθύτερη συνειδητοποίηση της ανάγκης συνολικού αντικαπιταλιστικού αγώνα θα μας οδηγήσει να ζητήσουμε όχι μόνο τα κλεμμένα πίσω, αλλά και το σύνολο του πλούτου που παράγουμε, την κατάργηση του απάνθρωπου καθεστώτος εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Αυτά όμως ήταν γνωστά από πριν και (όπως σε κάθε κρίσιμη καμπή) πάνε κι ένα βήμα παρακάτω. Ο Αλαβάνος και οι σύντροφοί του που τον ακολουθούν, είναι εδώ για «να υπάρξει στροφή στη χώρα μας πριν πέσει στον γκρεμό».
Να σώσει τη χώρα θέλει, όχι να γίνουν και να νικήσουν οι εργατικοί αγώνες. Εθνική Πρόταση Σωτηρίας του Κατεστημένου καταθέτει. Δεν απαιτεί την ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών αναγκών και δικαιωμάτων που εκφράζει μια μαχητική Εργατική Πολιτική, παίρνοντας διαζύγιο από το μικροαστισμό του ΠΑΜΕ και τις «εθνικές», δηλαδή αστικές, ανάγκες.
Με ποιους, με ποια πολιτική θα σώσει τη χώρα; Προτείνει μέτωπο «μαζί με όλους αυτούς, θέση έχουν οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ, που είδαν το χώρο τους από εγχείρημα του κοινωνικού αποκλεισμού τον πρώτο καιρό του Α. Παπανδρέου να γίνεται φορέας της χειρότερης επίθεσης ενάντια στους εργαζόμενους επί Γ. Παπανδρέου, χειρότερη ακόμα κι από της δεξιάς κυβέρνησης Μητσοτάκη».
Δε μπορούμε να μη διαπιστώσουμε τις ομοιότητες του Αλαβάνειου σαλπίσματος με τις εκτιμήσεις του Αλ Τσαντίρι. Ιαχές που απευθύνονται στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ, πρεσβεύοντας μια νέα σοσιαλδημοκρατία που ξεκινά από το «αριστερό-λαϊκό» ΠΑΣΟΚ και σημαδεύει στην ενσωμάτωση των παρυφών της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, αφυδατώνοντας τελικά το πολιτικό νεύρο σημαντικών στιγμών του κινήματος. Ιαχές που εμφανίζουν μια αριστερά του Αλαβάνου να συγκροτεί Μέτωπο Αλληλεγγύης αναπολώντας τον Λαϊκισμό και τη διγλωσσία του Ανδρέα («φεύγουν οι βάσεις» που μένουν για πάντα), εχθρική σε ένα πραγματικό Εργατικό Μέτωπο Αντίστασης, Ρήξης, Ανατροπής της κυβέρνησης, της Ε.Ε. και του κόσμου του πλούτου.
Ο Αλαβάνος αναβαπτίζει στο σήμερα τη διαδρομή του Παπανδρεϊσμού, της μακράς διακυβέρνησης της αστικής πολιτικής που ενσωμάτωσε το κίνημα της Μεταπολίτευσης, (με ευθύνη και της Αριστεράς - «πραγματική Αλλαγή» ζητούσες τότε σύντροφε), που πρώτη σήμανε την αντεργατική επίθεση με την χρόνια λιτότητα, τρομοκράτησε τους εργαζόμενους με πολιτική επιστράτευση, κατέβασε το στρατό στο δρόμο για να σπάσει απεργίες (ΕΑΣ-ΟΤΑ κλπ) και στοχοποίησε το κίνημα της νεολαίας (δολοφονία 15χρονου Καλτεζά, παραβίαση Πανεπιστημιακού Ασύλου κλπ), που εργάστηκε ως πιστός εταίρος στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της ΕΟΚ, όταν μαζί, εξάλλου, σύντροφε ψηφίζατε ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΝ Υπέρ του Μάαστριχτ!
Αλλά ο Αλαβάνος, που φαίνεται ότι έχει πάρει μαθήματα εκμετάλλευσης των εθνικιστικών στερεοτύπων από τον Ανδρέα, φέρνει ξανά στο προσκήνιο τη θεωρία της εξάρτησης και σηκώνει ψηλά τις σημαίες της «Εθνικής Ανεξαρτησίας και της Λαϊκής Κυριαρχίας».
Ζητά δημοψήφισμα για το Σύμφωνο Σταθερότητας, που βεβαίως ξεπερνιέται καθημερινά από σκληρότερα αντεργατικά μέτρα, γιατί «τα άρθρα 121 και 124 δίνουν στην Ε.Ε. τη δυνατότητα να κυβερνά στην Ελλάδα με τα μέτρα που τυπικά ανακοίνωσε το φερέφωνό της, η κυβέρνηση Παπανδρέου, χωρίς να έχει καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση ακόμα κι από το εκλογικό της πρόγραμμα».
Παίζει ουσιαστικά την «αριστερή εκδοχή» του παιχνιδιού της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που έχει στήσει ολόκληρο προπαγανδιστικό μηχανισμό για να μας πείσει ότι τα μέτρα δεν είναι επιλογή της, δεν είναι απαίτηση του κεφαλαίου στη χώρα μας, που επικαλείται την καπιταλιστική κρίση για να εργασιακό Μεσαίωνα, να διευρύνει τα ποσοστά κερδοφορίας του και να καθυποτάξει σε βάθος χρόνου τους εργαζόμενους. Είναι εντολή των Βρυξελλών, των Γερμανών κατακτητών, είναι των κερδοσκόπων, είναι…..
Έτσι λοιπόν, ένα πολιτικός της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που αρνήθηκε και περιγέλασε το Δημοψήφισμα για την Συνθήκη του Μάαστριχτ, έρχεται ξανά, αυτή τη φορά για να αρνηθεί στους εργαζόμενους τη δυνατότητα πάλης για την Αντικαπιταλιστική Αποδέσμευση της Ελλάδας από την Ε.Ε.
Και το κάνει τώρα, που όλοι μας έχουμε την ευκαιρία να δούμε την πραγματική αντεργατική-αυταρχική-πολεμική ουσία της καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ενοποίησης και να σταθούμε αποφασιστικά απέναντι της. Όμως, ο Αλαβάνος ήταν και είναι από τους πρωταγωνιστές της καθεστωτικής Αριστεράς που δημιούργησε το μύθο «της Ευρώπης των Λαών», που περιφρουρεί τον ευρωπαϊκό μονόδρομο και θέλει να φυλακίσει σε αυτόν τις όποιες ριζοσπαστικές συνιστώσες του κινήματος, έχοντας ως όχημα την «Ενότητα της Αριστεράς»!
Θα επιτρέψουμε, η αρχή που έγινε με τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει συνέχεια;
Στο τέλος, βεβαίως, αποκαλύπτεται όλη η ουσία της πολιτικής πρότασης του Αλ.Αλαβάνου, πολιτικού μιας Αριστεράς με διαφορετικό πρόγραμμα ανάπτυξης, μια πρόταση που βεβαίως απευθύνεται στο αστικό σύστημα εξουσίας (η αναπτυξιολαγνεία, είναι ένα ακόμη χαρακτηριστικό του, αλλά όχι μόνο αυτού). Ο κυβερνητισμός καταντάει χούι για την εκδοχή της καθεστωτικής αριστεράς που πρεσβεύει ο Αλ.Αλαβάνος κι αντιλαμβάνεται ως υπεύθυνη δύναμη ότι «χρειάζονται επείγοντα μέτρα», ξανά θυσίες από τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και την νεολαία.
Αποκαλύπτεται, πλέον, ένα φυσιογνωμικό χαρακτηριστικό του Αλαβάνου: να πατάς σε δύο βάρκες (το έκανε με επιτυχία απέναντι στο νεολαιίστικο κίνημα του ’06-’07 κι από τότε το περιφέρει ως καρικατούρα), να μιλάς για τα δικαιώματα νέων κι εργαζομένων και, ταυτόχρονα, να κλείνεις το μάτι στο κράτος και το αστικό κατεστημένο, καταθέτοντας προτάσεις μεταρρύθμισης. Είναι άραγε τυχαίο πως τον πολιτικό κατήφορο του ΣΥΡΙΖΑ (και του Αλαβάνου προσωπικά), σηματοδότησε η Εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008;
Αναρωτήθηκε λοιπόν «γιατί η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν βρήκε, έστω συμβολικά, 1 ευρώ να κόψει από τις δαπάνες για εξοπλισμούς».
Νομίζουμε ότι δε θα αδικούσαμε το σύντροφο Αλέκο αν του προσάπταμε τον χαρακτηρισμό «της απατημένης συζύγου»: Εσύ, Αλαβάνο, ως επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ πριν από λίγο καιρό δεν έκανες πρόταση συγκυβέρνησης στο ΠΑΣΟΚ, σε συμφωνία με το σύντροφο Τσίπρα (που ένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, βεβαίως, τον Βυσμάτωσε στο Πολεμικό Ναυτικό);
Και το πρόβλημα σου τελικά, σύντροφε Αλέκο, είναι αν θα περιοριστούν οι εξοπλισμοί ή αν πρέπει να τους μπλοκάρει το εργατικό και αντιπολεμικό κίνημα;
Ο Αλαβάνος προσπαθούσε πάντα να ισορροπεί στην πολιτική του φυσιογνωμία: από τη μια, ο αριστερός «πατριώτης» που λέει όχι στην είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ, καταγγέλλοντας την «τουρκική επιθετικότητα» (αλλά όχι τον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό Ελλάδας-Τουρκίας) και, από την άλλη, ο κοσμοπολίτης πολιτικός που απαιτεί ενδυνάμωση της κοινής Ευρωπαϊκής Πολιτικής Άμυνας και Ασφάλειας. Από τη μια, εκτοξεύει (προσεκτικές) αντιαμερικανικές κορώνες και, από την άλλη, απαιτεί την ισχυροποίηση του ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ (το «ειρηνικό αντίπαλο δέος»). Δεν είναι άραγε άξιο σχολιασμού το γεγονός ότι ο σύντροφος Αλέκος δεν καταδικάζει τις αποστολές εκτός συνόρων, που - εκτός των άλλων - στοιχίζουν 500 εκατ. ευρώ το χρόνο;
Απεναντίας, αυτό το μείγμα εθνικισμού και ευρωπαϊσμού τον ωθεί να σκεφτεί και την εγχώρια ιδιωτικοποιημένη-μετοχοποιημένη πολεμική βιομηχανία, που διεκδικεί σημαντικό τμήμα των πολεμικών παραγγελιών, είτε απευθείας είτε ως εργολάβος των αμερικανικών και ευρωπαϊκών βιομηχανιών του Ολέθρου. Στις σύντομες δηλώσεις του τρεις φορές καταγγέλλει «την εισαγωγή όπλων», την «αγορά πολεμικών αεροσκαφών» (που φυσικά εισάγονται), «τις μεγαλύτερες εισαγωγές όπλων στην Ευρωζώνη», χωρίς να πει λέξη για την ιδιωτική και κρατική εγχώρια βιομηχανία του Θανάτου.
Η αντίληψη της «πατριωτικής αριστεράς», που υπερθεματίζει υπέρ της ανάπτυξης της εθνικής πολεμικής βιομηχανίας, φανερώνεται στην ουσία της όταν, στη λίστα όσων έχουν τεράστια κέρδη στην πλάτη εργαζομένων και πάνω σε κάθε πολεμικό τυχοδιωκτισμό, παροτρύνουν τις εθνικιστικές φωνές και χρηματοδοτούν τους πολεμοκάπηλους, συναντώνται μερικά από τα σημαντικότερα ονόματα του ελληνικού αστικού κατεστημένου, δημοσιευμένα ξανά και ξανά.
Αυτοί θα θίγονταν αν μπλοκάρονταν οι πολεμικοί εξοπλισμοί, αυτοί θα έχαναν πολλά, αν οι εργαζόμενοι σε Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρο και στα Βαλκάνια, συνολικά, επέβαλαν Ειρήνη, μέσα από κοινούς, μαχητικούς, εργατικούς αγώνες.
Πρώτα από όλα όμως, θα έχανε το αστικό κατεστημένο, που στο όνομα των «εθνικών κινδύνων» απαιτεί κοινωνική ειρήνη και εθνική ενότητα εκμεταλλευτών και εργαζομένων.
«Σύντροφε» Αλέκο,
Ακόμη μια φορά, αποδεικνύεται ότι είναι άλλο πράγμα να μιλάς για τη γενιά των 600-700 ευρώ
και άλλο πράγμα να ζεις με 600-700 ευρώ.
Τα σχόλια του χρήστη
http://diktiospartakos.blogspot.com/2010/03/blog-post_20.html
ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΤΕΛΕΧΟΥΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ
Άλλο ένα περιστατικό ακραίας κατασταλτικής τρομοκρατίας σημειώθηκε το βράδυ της Παρασκευής (19-3-2010), στο κέντρο της Αθήνας από τα πολλαπλώς καταγγελλόμενα μέλη των Ομάδων Δ. Το στέλεχος της Νεολαίας Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης και της Αντιπολεμικής Διεθνιστικής Κίνησης, Νίκος Χαραλαμπόπουλος, συνελήφθη καθώς επέστρεφε στην οικία του μετά το πέρας της σημαντικής Διεθνής Συνάντησης του Εργατικού και Αντιπολεμικού Κινήματος, που είχε οργανώσει η Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση, στον ιστορικό χώρο του Πολυτεχνείου Αθηνών.
Με το ευφάνταστο πρόσχημα της πυρπόλησης κάδου, μια δεκάδα ανδρών της εν λόγω κατασταλτικής δύναμης, περικύκλωσε τον συναγωνιστή Ν.Χ., και υπό καθεστώς έντονης λεκτικής πίεσης τον οδήγησε στην πλατεία Κάνιγγος, όπου σταθμεύει διμοιρία των ΜΑΤ και ακολούθως τον προσήγαγε σιδηροδέσμιο στη ΓΑΔΑ για εξακρίβωση στοιχείων.
Εντύπωση προκαλεί η έρευνα των αποσκευών του συναγωνιστή Ν.Χ. και η «σύλληψη» ανακοινώσεων της Αντιπολεμικής Διεθνιστικής Κίνησης.
Αφού ο συναγωνιστής Ν.Χ. παρέμεινε για αρκετή ώρα στο Τμήμα Προστασίας Κράτους-Πολιτεύματος, προκειμένου να εξακριβωθούν τα στοιχεία του, και αφού φυσικά δεν προέκυψε τίποτε ενοχοποιητικό εις βάρος του, αφέθηκε ελεύθερος.
Θεωρούμε ότι η αυθαίρετη σύλληψη του συναγωνιστή Ν.Χ., όπως και τόσες άλλες που σημάδεψαν την πορεία του Πολυτεχνείου, τις κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη 2009 και τις τελευταίες εργατικές πορείες, εντάσσονται σε ένα οργανωμένο τρομοκρατικό σχέδιο που επιδιώκει την με κάθε τρόπο καταστολή των αγωνιστών και των συλλογικοτήτων των κινημάτων των εργαζομένων και της νεολαίας.
Γνωρίζουμε ότι η δεκαετής δράση της Αντιπολεμικής Διεθνιστικής Κίνησης έχει ενοχλήσει και ενοχλεί. Τα κρούσματα καταστολής και παρακολούθησης ενάντια σε μια συνιστώσα του αντιπολεμικού κινήματος που παλεύει σταθερά για την ειρήνη στο Αιγαίο και στα Βαλκάνια, ενάντια στους πολεμικούς εξοπλισμούς, που πήρε και σχεδιάζει να λάβει σημαντικές πρωτοβουλίες διεθνιστικής αλληλεγγύης και στάθηκε στο πλευρό των αγωνιζόμενων λαών από το βομβαρδιζόμενο Λίβανο έως τη Γάζα και το Κόσσοβο, που καταγγέλλει με επιμονή και επιμονή τον πόλεμο τρομοκράτησης ων λαών, στον οποίο συγκεκριμένο ρόλο παίζει ο ελληνικός στρατός των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, έχουν αυξηθεί.
Όμως, η στοχοποιημένη σύλληψη του συναγωνιστή Ν.Χ., δεν αποσκοπεί μόνο στο φακέλωμα του ίδιου και των πρωτοβουλιών της Αντιπολεμικής Διεθνιστικής Κίνησης, αλλά στέλνει ένα σαφές μήνυμα: η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν είναι διατεθειμένη να ανεχτεί τίποτε που να ξεφεύγει από την επίσημη «εθνική γραμμή», αλλά αντίθετα παρακολουθεί, καταγράφει και τρομοκρατεί κάθε κίνηση του αντιπολεμικού κινήματος που μιλά από την σκοπιά των εργατικών αναγκών. Σκοπός της κυβέρνησης είναι να σταματήσει κάθε απόπειρα των εργαζόμενων σε Ελλάδα-Κύπρο-Τουρκία να συντονιστούν από τα κάτω και ανεξάρτητα από τους επίσημους κρατικούς θεσμούς, με πρόθεση να οργανώσουν κοινούς ταξικούς αγώνες ενάντια στις κυβερνήσεις της αντεργατικής λαίλαπας, της βίαιης περιστολής των λαϊκών ελευθεριών και του πολέμου.
Δε θα τους κάνουμε τη χάρη. Συνεχίζουμε πιο αγωνιστικά και αποφασισμένα. H καμπάνια για την ανάπτυξη κοινών εργατικών και αντιπολεμικών αγώνων σε Ελλάδα-Κύπρο-Τουρκία που συναποφασίσαμε με τους εν λόγω συναγωνιστές πρόκειται να εξαπλωθεί και κλιμακωθεί.
Καλούμε το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα να καταδικάσει την τρομοκρατική εκστρατεία της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, να συμβάλει στην κλιμάκωση των κοινωνικών αγώνων και να αποτελέσει το αντίπαλο δέος στα αντεργατικά τους σχέδια.
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ (ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437 diktiospartakos.blogspot.com)
ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
ΔΙΕΘΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ
ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
ΕΛΛΑΔΑΣ-ΚΥΠΡΟΥ-ΤΟΥΡΚΙΑΣ
(ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19/3/2010, 7:00 Μ.Μ. ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ-ΣΤΟΥΡΝΑΡΗ , ΚΤΙΡΙΟ ΓΚΙΝΗ)
ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΛΕΗΛΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΩΝ
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΟΙ ΚΟΙΝΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΙ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
ΟΜΙΛΗΤΕΣ:
ΜΠΙΝΑΛΙ ΙΛΝΤΑΝ, ΜΕΛΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΠΟΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΠΝΟΥ ΤΕΚΕΛ
MERYEM OZSOGUT, ΜΕΛΟΣ ΤΟΥΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ
ΜΕΡΤ ΚΟΥΚΡΕΡ (DIP), ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
ΣΕΪΝΤ ΝΤΟΓΑΝ, ΤΟΥΡΚΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
ΦΑΪΚΑ ΝΤΕΝΙΖ ΠΑΣΣΑ, ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΑ, ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΝΕΑ ΚΥΠΡΟΣ
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ, ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΑ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ, ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΑΑΚ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ
ΤΗΛ. ΕΠΙ. 6932955437 diktiospartakos.blogspot.com
ΚΕΙΜΕΝΟ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ-ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
ΕΛΛΑΔΑΣ-ΚΥΠΡΟΥ-ΤΟΥΡΚΙΑΣ
Η συνάντηση αγωνιστών του εργατικού και αντιπολεμικού κινήματος αποτελεί συνέχεια της μακρόχρονης πορείας κοινών αγώνων μεταξύ ανθρώπων που έσπασαν τα εθνικά δεσμά τους, ξεπέρασαν εθνικιστικά και φιλοπολεμικά στερεότυπα και επέλεξαν να χαράξουν μια διαφορετική, ταξική και διεθνιστική πορεία.
Ταυτόχρονα, πραγματοποιείται σε ένα περιβάλλον βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης, που προβάλλεται ως αιτία και αφορμή για τη βίαιη επίθεση στα εργατικά δικαιώματα, απειλώντας να διαμορφώσει μια ιστορικού βάθους ανατροπή στον συσχετισμό δύναμης μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας, εις βάρος των εργαζομένων. Σε ολόκληρη τη Βαλκανική χερσόνησο και στην Νοτιοανατολική Ευρώπη οι απαιτήσεις προσαρμογής των χωρών της περιοχής στο Κοινοτικό εκμεταλλευτικό δεδομένο της καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλληλοδιαπλέκονται με τις διαθέσεις του αστικού κατεστημένου κάθε κράτους έθνους να βαθύνει την εκμετάλλευση των εργαζομένων, ενώ ολοένα συχνότερα προβάλλει απειλητικό το Δ.Ν.Τ. με όλο τον πλούτο της αντεργατικής και ακραίας εφαρμογής των Νόμων της Αγοράς και του Κέρδους. Ακολουθεί η καταπάτηση των λαϊκών ελευθεριών, οι τρομονόμοι, η κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η θεσμοθέτηση της καταστολής του εσωτερικού εχθρού –λαού που περιγράφεται πλέον ως «Ασύμμετρη Απειλή», ακόμη και με χρήση του στρατιωτικού μηχανισμού. ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΣ-ΟΑΣΕ και εθνικοί στρατοί στοχοποιούν το παρόν και μέλλον των κοινωνικών αγώνων, έχοντας ως αρωγούς την προπαγάνδα και χειραγώγηση των ΜΜΕ, τη βάναυση καταστολή των αγώνων διαμέσου της δικαστικής εξουσίας. Συμπληρώνεται έτσι το πάζλ του Κοινοβουλευτικού Ολοκληρωτισμού ή αλλιώς της Σύγχρονης Αστικής Δημοκρατίας, δυτικού τύπου.
Παράλληλα, εντείνεται ο ανταγωνισμός των αστικών τάξεων Ελλάδας-Τουρκίας για την ανάδειξη τους ως περιφερειακές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, σε μια περιοχή που αναδεικνύονται νέες αγορές και χαρακτηρίζεται σταυροδρόμι μεταφοράς ενέργειας, ενώ βαθαίνει η πρόσδεση τους σε ΝΑΤΟ-ΟΑΣΕ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ και η συμμετοχή τους σε όλες τις φονικές ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Ταυτόχρονα, η αναβίωση των εθνικιστικών παθών και του φονταμενταλισμού, όπου συχνά οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις αναμοχλεύουν την ένταση για ίδιον όφελος, ο επεκτατισμός, ο μεγαλοϊδεατισμός, ο ρατσισμός είναι βασικές συνιστώσες της αστικής πολιτικής όλων των κρατών των Βαλκανίων και της Μαύρης Θάλασσας.
ΕΛΛΑΔΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ παρουσιάζουν διαρκώς το διπλό πρόσωπο του Ιανού
Αστικά κράτη που βρέθηκαν να συνεργάζονται σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις εναντίον των λαών, την ίδια στιγμή που ο μεταξύ τους ανταγωνισμός έδειχνε ικανός να τα οδηγήσει σε πολεμική σύγκρουση. Κράτη που συνεργάζονται στενά οικονομικά (τράπεζες, τουρισμός κλπ), αλλά και στο πλαίσιο της αντιτρομοκρατικής υστερίας της ιμπεριαλιστικής Δύσης φτάνοντας να δημιουργήσουν κοινά ελληνοτουρκικά τάγματα μισθοφόρων, στέλνοντας τις καλύτερες φρεγάτες τους να δράσουν μαζί στις ιμπεριαλιστικές ναυτικές αποστολές στη Μεσόγειο-Ινδικό Ωκεανό και στη Σομαλία, που καταργούν το πολιτικό άσυλο και παραδίδουν διωκόμενους αγωνιστές στην κρατική εκδικητική μανία (ουκ ολίγες εκτελέσεις Κούρδων-Τούρκων στρατιωτών που ζήτησαν πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα και εκτελέστηκαν από τον Τουρκικό Στρατό με συνοπτικές διαδικασίες αμέσως μετά την παράδοση τους από τις Ελληνικές Αρχές) και κατακόμβη θυμάτων-μεταναστών στα νερά του Αιγαίου και στα ναρκοπέδια του Έβρου διαφυλάττοντας την Ευρώπη-Φρούριο! Παράλληλα, Ελλάδα-Τουρκία καταστρατηγούν τις αστικές ιμπεριαλιστικές συνθήκες που έχουν υπογράψει: στρατιωτικοποιώντας τα νησιά του Αιγαίου, διατηρώντας το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια που μετατρέπει το Αιγαίο σε «Ελληνική Λίμνη», επεκτείνοντας τον εναέριο χώρο από 6 σε 10 μίλια, δημιουργώντας Ενιαίο Αμυντικό Χώρο μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου (επεκτείνοντας δηλαδή χωρικά και εναέρια σύνορα), οικοδομώντας ελληνική ναυτική-αεροπορική βάση στην Κύπρο, ενώ οι «Άσπονδοι Γείτονες» προχωρούν σε συνεχείς παραβιάσεις και παραβάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, εισέβαλαν παράνομα στην Κύπρο με λάφυρο» το μισό νησί, όπου το κατεχόμενο τμήμα της Β.Κύπρου αυτοαναγορεύεται ΤΔΒΚ, το οποίο η Τουρκία απειλεί να προσαρτήσει.
Αστικά κατεστημένα που απαίτησαν «εθνική ενότητα», δηλαδή υποταγή των εργαζομένων στα μεγαλοϊδεατικά και ιμπεριαλιστικά τους σχέδια, που συχνά πήραν τη μορφή ορθόδοξων και μουσουλμανικών τόξων. Όπου η «κοινωνική ειρήνη», δηλαδή η συμμόρφωση των εργαζομένων σε κάθε απαίτηση του κεφαλαίου για εμβάθυνση της εκμετάλλευσης τους και αύξηση των ποσοστών των καπιταλιστικών κερδών, πρόσφερε την απαιτούμενη υπεραξία που απαιτούνταν για την οικονομική διείσδυση της «Ηγεμονικής» Ελλάδας και Τουρκίας σε Βαλκάνια και Μαύρη Θάλασσα. Με τον ιδρώτα και τις «θυσίες» των εργαζόμενων έγιναν οι Αγορές του Αιώνα των πολεμικών εξοπλισμών, φτιάχτηκαν οι τεράστιοι στρατοί, από τους μεγαλύτερους του ΝΑΤΟ, επανδρώθηκαν με δεκάδες χιλιάδες Μισθοφόρους, πραιτοριανούς των Ελντοράντο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, εκπαιδευμένοι Καταστολείς Πλήθους, εντός και εκτός συνόρων. Αν οι εργαζόμενοι αντιστέκονταν στις επιλογές της αστικής πολιτικής και στα συμφέροντα του κόσμου του πλούτου και διεκδικούσαν τα δικαιώματα τους, υπήρχε πάντα η απειλή της μεταφοράς του εργοστασίου στην πιο φθηνή από άποψη εργατικού κόστους, Τουρκία και στα Βαλκάνια (πολιτική που απογύμνωσε βιομηχανικά την Πάτρα, τη Μακεδονία και μετέτρεψε τους ειδικευμένους Έλληνες εργαζόμενους της Βόρειας Ελλάδας σε καθημερινούς ταξιδιώτες-εργάτες στις γειτονικές βαλκανικές χώρες, για να δουλέψουν ανασφάλιστοι και με τις μισές Αμοιβές, στα ελληνικά εργοστάσια). Σήμερα απειλή είναι η μεταφορά των εργοστασίων σε Κίνα-Ινδία, ενώ οι ανάγκες του κεφαλαίου, με την συνδρομή του Ευρωπαϊκού Διευθυντηρίου, επιβάλλουν παντού εργασιακές σχέσεις made in China.
ΑΣΠΟΝΔΟΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ;
Οι σχέσεις των λαών της περιοχής έχουν «τραυματιστεί» καθόλη την σύγχρονη ιστορία. Η συγκρότηση των εθνικών κρατών, ο επεκτατισμός τους που δικαιολογήθηκε στο όνομα της απελευθέρωσης των «Αδούλωτων Πατρίδων», η εθνική ομογενοποίηση, πάντα οδηγούσε στον πόλεμο, στην πρόσδεση στο άρμα της Μεγάλης ιμπεριαλιστικής Δύναμης, στην εσωτερική καταπίεση. Πείνα και δυστυχία, προσφυγιά και «ακήρυκτος πόλεμος» εναντίον των μειονοτήτων, σφαγή και συμφωνημένη από τα κράτη ανταλλαγή πληθυσμών περίμενε πάντα τους λαούς, ως απόρροια των μεγαλοϊδεατικών βλέψεων ή των εξίσου βίαιων ειρηνικών λύσεων που επιβάλλονταν από τους αστούς πολιτικούς. Παράλληλα και ταυτόχρονα, εξελίσσονταν η βάναυση καταδίωξη του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς.
Ο Μεταπολεμικός κόσμος βρήκε τα δύο κράτη συμμάχους στο ΝΑΤΟ, να πολεμούν μαζί στην Κορέα και να εντάσσονται στα ίδια σχέδια αντιμετώπισης του «κομμουνιστικού κινδύνου». Οργανώσεις όπως η Νατοϊκή «Κόκκινη Προβιά και η Εργενεκόμ», οι Γκρίζοι Λύκοι και ο ΙΔΕΑ, εξασφάλισαν την υποταγή των εργαζομένων με βάναυσους τρόπους, ακόμη και με εκδήλωση πραξικοπημάτων του ελληνικού και τουρκικού στρατού. Επεμβάσεις που επέβαλαν ακόμη πιο ωμή εργατική εκμετάλλευση, έθεσαν ως στόχο την πολιτική και φυσική εξόντωση του εργατικού-αριστερού κινήματος. Ενδεικτικό του που μπορεί να φτάσει η αστική πολιτική για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της είναι η συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης των Σημίτη-Παπανδρέου-Πάγκαλου στην παράδοση του Οτσαλάν, ηγέτη του ΡΚΚ στην τουρκική ΜΙΤ και η ύπαρξη μακρόχρονης, μυστικής από τους λαούς, διπλωματίας.
Και η Κύπρος; Κεντροδεξιές και Κεντροαριστερές κυβερνήσεις που ασκούσαν τη γνωστή πολιτική των «Μητέρων Πατρίδων», Εκκλησία και Ισλάμ, ιμπεριαλιστικές βλέψεις επιδιαιτησίας και διαιώνισης της κατοχικής κυριαρχίας της Κύπρου (Βρετανία), εθνικιστικές αστικές τάξεις στην Κύπρο, Ακροδεξιά, έθρεψαν την σύγκρουση, έθεσαν ως πρωταρχικό στόχο τη διάσπαση των εργαζομένων, επιδιώκοντας την κυριαρχία της μιας κοινότητας επί της άλλης με όρους πλειοψηφίας ή την περιχαράκωση και απομόνωση σε καντόνια-προπλάσματα διαφορετικής κρατικής συγκρότησης (δίλημμα Ένωση ή Διχοτόμηση). Ο συμβιβασμός των ιμπεριαλιστικών βλέψεων Ελλάδας-Τουρκίας-Βρετανίας οριοθετήθηκε στις Συνθήκες του 1959-60, των Εγγυητριών Δυνάμεων. Το ελληνικό πραξικόπημα και η αναμενόμενη Τουρκική εισβολή και κατοχή είναι η ακραία έκφραση λύσεων που σχεδιάστηκαν και επιβλήθηκαν ερήμην του Κυπριακού λαού.
Οι ξένες προσπάθειας επιδιαιτησίας καταλήγουν σε σχέδια που ανταλλάσουν το Καστελόριζο με την Κύπρο ή μοιράζουν την Κύπρο μεταξύ Μητέρων Πατρίδων, ερήμην των Κυπρίων. Προτάσσουν τα συμφέροντα της Νατοϊκής Συμμαχίας, τη διαιώνιση της ιμπεριαλιστικής επικυριαρχίας στην Κύπρο, που τη θέλουν αβύθιστο αεροπλανοφόρο του ΝΑΤΟ και του ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ αργότερα, της Ελλάδας και Τουρκίας.
Τα συνεχή επεισόδια καταπίεσης των εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων σε Ίμβρο-Τένεδο-Πόλη και Θράκη αποκαλύπτουν το υποκριτικό ενδιαφέρον των εθνικών κρατών που εργαλειοποιούν τα θρησκευτικά (διορισμός ή εκλογή Μουφτή, Σχολή Χάλκης, μέλλον Πατριαρχείου κλπ) και μειονοτικά ζητήματα, χρησιμοποιώντας τα ως πιόνια στην σκακιέρα του ανταγωνισμού τους. Όμως, για τους λαούς υπάρχει η πραγματικότητα των διωγμών, της καθημερινής και συστηματικής παραβίασης των δικαιωμάτων τους. Οι πρόσφατες απειλές για τον διωγμό 100.000 Αρμενίων αγρίως εκμεταλλευόμενων εργατών είναι άλλο ένα επεισόδιο της ομηρίας του κόσμου της εργασίας από τα αστικά κατεστημένα και τους ιμπεριαλιστές.
Σταδιακά η διαμάχη για το Αιγαίο, που σέρνει πίσω του την αιματοβαμμένη κληρονομιά των Βαλκανικών πολέμων, έρχεται στο προσκήνιο παίρνοντας τα πρωτεία και εντάσσοντας στην ατζέντα όλα τα ζητήματα: υφαλοκρηπίδα, χωρικά ύδατα, εναέρια σύνορα, FIR, Νατοϊκά στρατηγεία, Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες. Η πεποίθηση ύπαρξης μεγάλων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου σε Κυπριακά χωρικά ύδατα και Αιγαίο αυξάνει την ένταση και τις απαιτήσεις. Γκρίζες ζώνες, παραβιάσεις και παρενοχλήσεις, Σχέδια Αποτροπής εμπλουτίζουν το λεξιλόγιο μας και η απειλή πολέμου δηλώνεται ξεκάθαρα.
Τα αστικά επιτελεία, τα ΜΜΕ και οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης σε Ελλάδα και Τουρκία χρεώνουν «στον απέναντι» την αιτία της έντασης, δείχνουν ως ένοχο την «επιθετικότητα και επεκτατικότητα του εχθρού-γείτονα», που πάντα εκμεταλλεύεται την πρόθεση επιδιαιτησίας των ΗΠΑ-Ε.Ε. Παράλληλα, όλες οι αστικές-ιμπεριαλιστικές λύσεις (σχέδια Ανάν, Ευρωπαϊκή προοπτική Τουρκίας, Ελληνοτουρκική πολιτική Φιλίας βασισμένη στις διαπροσωπικές σχέσεις των αστών πολιτικών κλπ) προσκρούουν στην άρνηση των λαών να αποδεχτούν Διχοτομικές λύσεις με έντονη την ξένη στρατιωτική παρουσία και επικυριαρχία, δεν μπορούν να υπερβούν τα επίδικα του ανταγωνισμού που διευρύνονται και αποκτούν νέα ποιότητα: Αιγαίο σταυροδρόμι ενέργειας, πιθανότητα ύπαρξης πετρελαϊκών κοιτασμάτων, ΑΟΖ.
ΕΙΝΑΙ Η Ε.Ε. ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ-ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ;
Πιστεύουμε ότι σήμερα, ο πιο παθιασμένος οπαδός της Ε.Ε. θα απαντούσε αρνητικά. Ο νέος γύρος λεηλασίας των εργατικών δικαιωμάτων και των λαϊκών ελευθεριών έχει την Ε.Ε. συνολικό εκφραστή των εργοδοτικών απαιτήσεων. Η Κοινή Ευρωπαϊκή Άμυνα και Ασφάλεια, η συνθήκη της Λισαβόνας προβλέπουν αρωγή των ευρωπαϊκών αστυνομικών-στρατιωτικών δυνάμεων στην προσπάθεια των κατασταλτικών δυνάμεων των εθνών κρατών να καταστείλουν εργατικές εξεγέρσεις που προκαλεί η βίαιη αντεργατική πολιτική. Ταυτόχρονα η Ε.Ε. είναι ένας ακόμη παράγοντας όξυνσης του ελληνοτουρκικού ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού αφού και οι δύο άρχουσες τάξεις εποφθαλμιούν τα Βαλκάνια ως «οικονομική και πολιτική ενδοχώρα», με τον Γ.Παπανδρέου να θέλει να αξιοποιήσει την σχέση της Ελλάδας με την Ε.Ε. για την ανάπτυξη προνομιακών σχέσεων. Ταυτόχρονα, η είσοδος της Κύπρου στην Ε.Ε. με άλυτο το Κυπριακό είναι μια επιθετική κίνηση, πρώτα από όλα για τους λαούς: ο Κληρίδης καλούσε τον Ευρωστρατό να δημιουργήσει βάση, ενώ γρήγορα η Κύπρος ενεπλάκει σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Η εκμετάλλευση των υποθαλάσσιων πλουτοπαραγωγικών πηγών και οι συμφωνίες καθορισμού χωρικών υδάτων απαντήθηκαν με τις τουρκικές απειλές πολέμου. Στην Τουρκία, η ένταξη στην Ε.Ε. προπαγανδιστικά προβάλλεται ως μέσο εκδημοκρατισμού. Όμως, κεμαλικό και ισλαμικό κατεστημένο δε μπορούν να ανεχθούν τους μεγάλους εργατικούς αγώνες και την παραχώρηση δικαιωμάτων στις μειονότητες, ενώ η ενταξιακή διαδικασία στην Ε.Ε. σημαίνει απλώς ότι το Πρωτόκολλο Αλληλοβοήθειας που επέτρεπε στον στρατό να επέμβει στην πολιτική ζωή, «καταργείται» καθώς ενσωματώνεται στο επίσημο θεσμικό οπλοστάσιο, όπως συμβαίνει εξάλλου στην Ελλάδα, στη Γερμανία και σε όλη την Ε.Ε.
Πιστεύουμε ότι είναι η ώρα της δράσης για το εργατικό και αντιπολεμικό κίνημα.
Με παρανομαστή τη διάθεση ανάπτυξης ενός νέου εργατικού διεθνισμού, των σύγχρονων αντικαπιταλιστικών κινημάτων που απαιτεί η εποχή μας, να φέρουμε στο προσκήνιο την απαίτηση ικανοποίησης των εργατικών αναγκών και δικαιωμάτων. Θεωρώντας ως το σημαντικότερο καθήκον των επαναστατικών δυνάμεων την πάλη εναντίον του δικού τους αστικού κράτους και κυβέρνησης. Αποκαλύπτοντας τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού. Πιστεύοντας ότι η σημαντικότερη συμβολή στην Ειρήνη είναι οι συντονισμένοι εργατικοί αγώνες, η αποφασισμένη δράση για το μπλοκάρισμα της δικής μας πολεμικής μηχανής με Κίνημα Μέσα και Έξω από τον Στρατό, η Άρνηση να Πολεμήσουμε για ΗΠΑ-Ε.Ε.-ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ, που βρίσκει την επαναστατική της συνέχεια στην απειλή μετατροπής του ιμπεριαλιστικού πολέμου σε ταξική εμφύλια σύγκρουση. Η μόνη δύναμη που μπορεί να αποτρέψει τον ελληνοτουρκικό πόλεμο είναι η Επαναστατική προετοιμασία του εργατικού κινήματος.
Απαιτείται η Διεθνής Δράση των κινημάτων σε Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρο που θα αγωνιστεί για:
Την Ανατροπή των Κυβερνήσεων της Αντεργατικής Λαίλαπας, της εξαφάνισης των λαϊκών ελευθεριών και του πολέμου. Διεκδικώντας λιγότερη δουλεία-δουλειά για όλους, με τα ίδια δικαιώματα για τους εργαζόμενους ανεξαρτήτως φυλής-θρησκείας-εθνικότητας, με αξιοπρεπή μισθό-σύνταξη. Μπλοκάρισμα των ιδιωτικοποιήσεων και της εμπορευματοποίησης των κοινωνικών αγαθών. Δωρεάν, Δημόσια Παιδεία, Υγεία, Ασφάλιση, Πολιτισμός σε όλους.
Σεβασμό των δικαιωμάτων των μειονοτήτων και αναγνώριση όλων των δικαιωμάτων στους μετανάστες. Ελεύθερη μετακίνηση για όλους. Διάλυση της frontex και εκκαθάριση των ναρκοπεδίων. Αναγνώριση του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού των μειονοτήτων. Την ταυτότητα καθορίζει ο αγωνιζόμενος άνθρωπος και η ταξική πάλη και όχι οι διακρατικές συμφωνίες, που εκφράζουν αστικά-κρατικά συμφέροντα, επιδιώξεις και συσχετισμό δύναμης μιας συγκεκριμένης περιόδου.
Απόλυτο σεβασμό στην κοινωνική-πολιτική-πολιτιστική και θρησκευτική έκφραση όλων. Άμεση δήμευση ολόκληρης της περιουσίας Εκκλησίας-Ισλάμ και ταυτόχρονη εκμετάλλευση της για τις κοινωνικές ανάγκες.
Κατάργηση των τρομονόμων, των καμερών, του χαφιεδισμού και της παρακολούθησης κάθε στιγμής της κοινωνικής και πολιτικής ζωής. Διάλυση της Κρατικής Ασφάλειας, των ΜΑΤ-ΜΕΑ-ΕΚΑΜ, των δολοφονικών ομάδων Δ-Ε.
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ – ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ - ΙΜΠEΡΙΑΛΙΣΜΟ. Να βάλουμε ΒΕΤΟ:
Στις βάσεις του θανάτου και στα πυρηνικά. Στους πολεμικούς εξοπλισμούς και στους Μισθοφορικούς Στρατούς. Να καταργηθεί η πολεμική βιομηχανία και να προσανατολιστεί σε ειρηνικούς σκοπούς.
Σε ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ-ΟΑΣΕ-Ε.Ε. Λέμε ΟΧΙ στην είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε. και ταυτόχρονα αγωνιζόμαστε για την ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ της Ελλάδας και Κύπρου από ΝΑΤΟ-Ε.Ε.
Να επιστρέψουν τώρα όλα τα στρατεύματα που συμμετέχουν σε ιμπεριαλιστικές κατοχικές αποστολές. Καμιά συμμετοχή και καμιά προσφορά υπηρεσιών-διευκολύνσεων σε διεθνείς ιμπεριαλιστικούς στρατιωτικούς σχηματισμούς. Κανένας νέος Μισθοφόρος σε Στρατό και Αστυνομία.
ΓΙΑ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ-ΑΙΓΑΙΟΥ-ΚΥΠΡΟΥ:
Άμεση ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ Δυτικής και Ανατολικής Θράκης έως την Πόλη, Κύπρου, Μικράς Ασίας και νησιών Αιγαίου. Να καταργηθεί το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα Ελλάδας-Κύπρου. Διάλυση όλων των Αποβατικών Επιθετικών σχηματισμών. Καταστροφή των επιθετικών-στρατηγικών όπλων.
Σεβασμός των Μειονοτικών δικαιωμάτων. Κοινή συνδικαλιστική-κοινωνική-πολιτική δράση όλων των εργαζομένων. Διαχωρισμός Κράτους και κάθε μορφής πολιτειακής-πολιτικής-κοινωνικής συγκρότησης από την Εκκλησία και το Ισλάμ. Εκλογή του Μουφτή και αφαίρεση κάθε άλλης εξουσίας που ξεπερνά τα θρησκευτικά του καθήκοντα. Κοινή πάλη των εργαζομένων για την πολιτιστική-μορφωτική τους εξύψωση και την απελευθέρωση τους από τα δεσμά κάθε μορφής ανορθολογισμού.
Άμεση Αποχώρηση όλων των ξένων στρατευμάτων από την Κύπρο. Να φύγουν τώρα ΕΛΔΥΚ-ΤΟΥΡΔΥΚ-Βρετανικά στρατεύματα και δυνάμεις του ΟΗΕ. Κατάργηση των Συμφωνιών του 1959-60 περί Εγγυητριών Δυνάμεων, που έχουν παραβιαστεί πολλαπλώς από όλους. Να κλείσουν όλες οι ξένες βάσεις. Καμιά σχέση της Κύπρου με ΝΑΤΟ-Ε.Ε.-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ-ΟΑΣΕ.
Κύπρος Ανεξάρτητη από Μητέρες Πατρίδες και Ιμπεριαλιστικές Δυνάμεις. Λύση του Κυπριακού ζητήματος στη βάση των κοινών συμφερόντων Ελληνοκυπρίων-Τουρκοκυπρίων, Ενός Λαού με Δύο Εθνότητες, του συνόλου του κόσμου της εργασίας της πόλης και της υπαίθρου, ανεξαρτήτως εθνικότητας-θρησκείας-χώρας προέλευσης, που ζει για χρόνια μόνιμα στο νησί και ανατρέφει παιδιά 2ης και 3ης γενιάς.
Όχι στα Διχοτομικά Σχέδια Ανάν που διαιωνίζουν την κατοχή και την ιμπεριαλιστική επικυριαρχία.
Εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών με όρους συνεννόησης-συνεργασίας-ευημερίας της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Έξω οι ιμπεριαλιστές από την Νοτιοανατολική Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Καμιά συνεργασία μαζί τους είτε με τη μορφή των στρατιωτικών συμμάχων, είτε των επιδιαιτητών ή ακόμη περισσότερο, με τη μορφή των πολυεθνικών εταιρειών της ενέργειας.
Καμιά συνεργασία με το κράτος τρομοκράτη, το Ισραήλ. Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
Η εξέγερση του Δεκέμβρη (2008), τα αγροτικά μπλόκα, η μεγαλειώδης απεργία των απολυμένων της Tekel, τα κινήματα της εκπαίδευσης, οι πρόσφατες εργατικές κινητοποιήσεις είναι τροχιοδεικτικές βολές από το μέλλον των κοινωνικών εκρήξεων. Δυναμώνομε έμπρακτα τη φιλία μεταξύ του ελληνικού-κυπριακού-τουρκικού λαού. Θέλουμε να συμβάλλουμε στην ανάπτυξη κοινών αποφασιστικών ταξικών αγώνων, με στόχο την Αντικαπιταλιστική Επανάσταση και την Κοινωνική Απελευθέρωση.
ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΤΑΞΙΚΑ-ΔΡΟΥΜΕ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΑ.
Καλούμε σε Κοινή Καμπάνια και στις τρεις χώρες ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα, τον πόλεμο, τη μυστική διπλωματία που ετοιμάζουν λύσεις για Εμάς και Χωρίς Εμάς. Απευθυνόμαστε σε Εργατικά Σωματεία, Φοιτητικούς Συλλόγους, κάθε αγωνιστή και συλλογικότητα του κινήματος για Κοινή Δράση.
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ (τηλ. 6932955437-diktiospartakos.blogspot.com)
ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΣΕΙΣΜΟ ΣΤΗ ΧΙΛΗ
Σοκαρισμένη παρακολουθεί η ανθρωπότητα τις συνέπειες των ακραίων φαινομένων που έπληξαν την Αϊτή και τη Χιλή, οι λαοί των οποίων έχουν πραγματικά δεινοπαθήσει από δικτατορίες παρακινούμενες από στρατιωτικούς, ντόπια κατεστημένα, πολυεθνικές και τη CIA. Ο εγκέλαδος όμως δεν αποκάλυψε μόνο τις ακραίες συνέπειες της Καπιταλιστικής Ιμπεριαλιστικής Νέας Τάξης που έχει μετατρέψει ολόκληρες χώρες σε γκέτο, δεν έχει καμιά πρόβλεψη κοινωνικής πολιτικής και χρησιμοποιεί τον άνθρωπο και τη φύση ως καύσιμη ύλη για τα κέρδη, την ευημερία και την αρρωστημένη απόλαυση των πολυεθνικών και των αστικών κατεστημένων, αλλά και τις ακραίες αυταρχικές ρυθμίσεις που σε κάθε αφορμή υλοποιούνται, με την ολοένα μεγαλύτερη συμμετοχή των Ενόπλων Δυνάμεων.
Και τα λέμε όλα αυτά γιατί δίπλα στα δημοσιεύματα για το ανεπανάληπτο χάος και την απερίγραπτη καταστροφή, καταγράφονται ειδήσεις που αποκαλύπτουν ότι «ευγενικοί χορηγοί, ευαίσθητοι φιλάνθρωποι, φιλεύσπλαχνοι» ιεραπόστολοι προσέτρεξαν στην Αϊτή δήθεν για να βοηθήσουν και να απαλύνουν τον ανθρώπινο πόνο, ενώ στην πραγματικότητα αποτελούσαν προμηθευτές δικτύων παιδεραστών και κλινικών που έκαναν εμπόριο οργάνων, από ορφανά παιδιά, τα οποία απήγαγαν .
Όλες όμως αυτές οι αποκρουστικές συμπεριφορές που είχαν ως πρωταγωνιστές τους ανθρώπους «της πολιτισμένης και δημοκρατικής» Δύσης σημειώνονταν κάτω από τη μύτη των Αμερικανών πεζοναυτών που στάλθηκαν στην Αιτή όχι για να σώσουν ζωές, όχι για να βοηθήσουν τους ανήμπορους, αλλά για να επιβάλλουν τον Νόμο και την Τάξη. Και προπαντός να απαγορέψουν τα κύματα των απεγνωσμένων μεταναστών να φτάσουν στις αμερικανικές ακτές.
Παρόμοια γεγονότα, σε σαφώς μικρότερη κλίμακα, σημειώθηκαν λίγες ημέρες αργότερα στη Χιλή. Στους 795 έφτασαν οι νεκροί από τον καταστροφικό σεισμό των 8,8 Ρίχτερ που έπληξε την χώρα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, «περίπου δύο εκατομμύρια Χιλιανοί πιστεύεται ότι έχουν πληγεί από τον σεισμό του Σαββάτου, που αποτελεί έναν από τους πιο ισχυρούς που έχουν γίνει και κατέληξε στη μεγαλύτερη καταστροφή που έχει επέλθει στη Χιλή τα τελευταία 50 χρόνια. Ο σεισμός με επίκεντρο 115 χιλιόμετρα (70 μίλια) βόρειο-ανατολικά της Κονσεπσιόν και 325 χιλιόμετρα (202 μίλια) νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας Σαντιάγο, κατέστρεψε περίπου 1,5 εκατομμύρια νοικοκυριά στη Χιλή. Τα περισσότερα από τα κτίρια έχουν καταρρεύσει. Περίπου το 90% του ιστορικού κέντρου της πόλης Curico καταστράφηκε. Δρόμοι και γέφυρες σε όλη την πληγείσα περιοχή υπέστησαν ζημιές ή καταστράφηκαν. Το κόστος αποκατάστασης των ζημιών αποτιμάται μέχρι στιγμής στα 30 δισ. δολάρια, περίπου στο 10-20% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος».
Κοινωνική ένταση όμως επικράτησε από την πρώτη στιγμή, καθώς το κράτος και η κυβέρνηση απροετοίμαστοι καθώς ήταν, αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν στις τεράστιες ανάγκες των ανήμπορων και τρομοκρατημένων κατοίκων. Δεν άργησαν να σημειωθούν λεηλασίες σε σουπερμάρκετ από εξαθλιωμένους ανθρώπους που από το Σάββατο του σεισμού προσπαθούν να επιβιώσουν χωρίς φαγητό και νερό, ενώ στην Concepcion πάρα πολλοί από τους 500.000 αντιμετωπίζουν την έλλειψη τροφίμων νερού και παροχής ηλεκτρικού ρεύματος. Πολλοί από τους κατοίκους της πόλης βρίσκονται φοβισμένοι και εξαντλημένοι στους δρόμους.
Η κυβέρνηση όμως της Χιλής επέλεξε αντί να ζητήσει συγγνώμη από το δυστυχισμένο λαό, να σταθεί δίπλα του και να οργανώσει την τεράστια επιχείρηση στήριξης των πληγέντων περιοχών, έστειλε τον Στρατό. Πάνοπλοι Μισθοφόροι, που βεβαίως σιτίζονται, στεγάζονται και υποστηρίζονται με όλα τα μέσα ξεχύθηκαν εναντίον των πεινασμένων και κατεστραμμένων πολιτών, με το δάκτυλο στην σκανδάλη. Η κτηνωδία στρατού και κυβέρνησης αποκαλύπτεται μέσα από τις φωτογραφίες που απαθανατίζουν στρατιωτικές δυνάμεις να κάνουν χρήση δακρυγόνων σε όσους προσπάθησαν να διαφύγουν από τα καταστήματα με τρόφιμα και προϊόντα! Εξάλλου, η πρόεδρος της χώρας Michelle Bachelet, συμπλήρωσε την ειδική εντολή για αποστολή 14.000 Μισθοφόρων με μια έκκληση προς τους πολίτες «να οργανώσουν μηχανισμούς για την αυτοάμυνα τους» απέναντι στους συμπολίτες τους που πεινούν και διαδηλώνουν διαρκώς καταγγέλλοντας την αργή ή ανύπαρκτη κρατική αντίδραση!
Βεβαίως ο Χιλιανός στρατός που είναι άχρηστος να βοηθήσει τους πληγέντες και το έργο του περιορίζεται στη διασφάλιση του Νόμου και της Τάξης, δηλαδή να προστατεύσει τις περιουσίες των ιδιοκτητών πολυκαταστημάτων και σούπερ μάρκετ από τις επιθέσεις των πεινασμένων, ευθύνεται για την εκτίναξη του αριθμού των θυμάτων. Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Χιλής ευθύνονται για το θάνατο εκατοντάδων συμπολιτών τους. Σύμφωνα με ανταποκρίσεις «μεγάλες καταστροφές έχει προκαλέσει και το τσουνάμι που δημιουργήθηκε από τον ισχυρό σεισμό που έπληξε τη χώρα. Ο υπουργός Άμυνας Francisco Vidal παραδέχθηκε ότι το πολεμικό ναυτικό της χώρας έκανε λάθος εκτίμηση καθώς δεν εξέδωσε άμεσα ανακοίνωση για το τσουνάμι, μία κίνηση που θα μπορούσε να βοηθήσει τους κατοίκους των παράκτιων περιοχών να τις εγκαταλείψουν».
Είναι σαφές ότι η Χιλιανή κυβέρνηση όχι μόνο επανέλαβε ότι είχε κάνει η κυβέρνηση Μπους στην Νέα Ορλεάνη, που κατέβασε τον στρατό στους δρόμους μιας πλημμυρισμένης πόλης εξαιτίας των δικών των αντικοινωνικών πολιτικών, που έπνιξαν στο βούρκο ότι αντιστέκονταν στα μεγαλεπήβολα σχέδια ανάπλασης και καπιταλιστικής κερδοφορίας, αλλά ουσιαστικά εφαρμόζει τα κοινά ευρωπαϊκά σχέδια χρήσης του στρατού σε κατάστασης Έκτακτης Ανάγκης. Η περιστολή των κοινωνικών δαπανών, το γκρέμισμα του όποιου κράτους πρόνοιας αφήνει έκθετους τους πολίτες απέναντι σε κάθε φαινόμενο και ο Στρατός καλείται να προστατεύσει το αστικό σύστημα εξουσίας και την Ιδιοκτησία.
Αυτές εξάλλου είναι και οι αποφάσεις των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, που διαμέσου των υπουργών Εθνικής Άμυνας Βενιζέλου και Μεϊμαράκη εντάσσουν τον στρατό στην Πολιτική Προστασία, εκπαιδεύοντας τους φαντάρους που θα προσφέρουν δωρεάν, σε επικίνδυνες συνθήκες, τις υπηρεσίες τους (πυρκαγιές, διάσωση από σεισμούς, πλημμύρες κλπ) αντί για το διορισμό π.χ. πυροσβεστών, θα χρησιμοποιήσουν τις φασιστικές Λέσχες Εφέδρων, βγάζοντας τον στρατό στο δρόμο και για να επιβάλλει το Νόμο και την Καθεστηκυία Τάξη!
Όλα αυτά είναι γνωστά στον ανώνυμο αρθρογράφο της ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ που βρίσκει ευκαιρία να προπαγανδίσει τα αυταρχικά και μιλιταριστικά σχέδια κυβέρνησης και Ε.Ε.
Αναρωτιέται λοιπόν ο στρατευμένος κονδυλοφόρος: «τα γεγονότα αυτά, αλλά ακόμη περισσότερο το χάος που προκλήθηκε στην Αϊτή μετά τον εκεί φονικότατο σεισμό, θα πρέπει να προβληματίσουν τις ελληνικές αρχές. Η Ελλάδα είναι μια σεισμογενής περιοχή, η οποία έχει και στο παρελθόν βιώσει μεγάλους σεισμούς. Αν υπάρξει το μέγεθος καταστροφών που προκλήθηκε από τους δύο αυτούς φονικότατους σεισμούς, θα πρέπει να επέμβουν και οι ένοπλες δυνάμεις. Αναρωτιέται κανείς, όμως, αν με την παρούσα περιρρέουσα ευθυνοφοβία, την υπερπροστασία των στρατευσίμων και τις προσπάθειες να περιοριστεί η όποια πολεμική αποτελεσματικότητα του στρατεύματος, οι ιθύνοντες θα είχαν την πολιτική τόλμη να βγάλουν τον Στρατό να περιφρουρήσει την τάξη. Τα σχέδια υπάρχουν. Τολμά κανείς να τα θέσει σε εφαρμογή;»
Για μια ακόμη φορά αποκαλύπτεται ότι η ακροδεξιά που φωλιάζει και στα Μιλιταριστικά περιοδικά, αποτελεί τον λαγό που τρέχει την κούρσα της αντεργατικής-αυταρχικής-φιλοπόλεμης πολιτικής που εφαρμόζουν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, με την στήριξη των ΜΜΕ, οι ιδιοκτήτες των οποίων έχουν τεράστια διαπλεκόμενα συμφέροντας με πολεμικές βιομηχανίες, εφοπλιστικά και κατασκευαστικά συμφέροντα.
Απέναντι σε όλους αυτούς που προετοιμάζουν τον στρατό να στραφεί εναντίον του εχθρού λαού εντός και εκτός συνόρων πρέπει να σταθεί το αντιπολεμικό κίνημα.
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
Diktiospartakos.blogspot.com
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437
ΓΡΑΜΜΑ ΝΑΥΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗ ΣΟΥΔΑ
Για ένα κομμάτι ψωμί δε φτάνει μόνο η δουλειά
Για ένα κομμάτι ψωμί πρέπει να δώσεις πολλά,
Δε φτάνει μόνο το μυαλό σου
Δε φτάνει μόνο το κορμί σου
Το πιο σπουδαίο είναι η ψυχή σου Δικέ μου!
Έχει τους νόμους της αυτή η ιστορία
Δε φτάνει μόνο η δουλειά…
Ποιο είναι το τίμημα της «καλοπέρασης» στο Ναύσταθμο Κρήτης; Γα να το θέσουμε καλύτερα, πόσα πρέπει να παραχωρήσει κανείς στις δυνάμεις του ΝΑΤΟ ή στις δυνάμεις του Ευρωστρατού (που όλο και πιο πολύ εκπαιδεύονται εδώ), για να έχει σε αντάλλαγμα από το Πολεμικό Ναυτικό, ένα πιάτο φαΐ που τρώγεται, ανθρώπινες υπηρεσίες, περιορισμένες αγγαρείες, θαλάμους και κρεβάτια χωρίς κοριούς; Πόσο πρέπει να «δουλέψει» για τη διαβόητη συνεργασία του ελληνικού κράτους με τι Νατοϊκές δυνάμεις, τις κοινές ασκήσεις με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις και τον ηγεμονικό ρόλο του ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στη συγκρότηση της Βαλκανικής Ταξιαρχίας (ομάδας κρούσης του Ευρωστρατού στα Βαλκάνια κι ευρύτερα) για να «δικαιούται» να έχει υπαξιωματικούς - αξιωματικούς, που διατηρούν μια τυπική συμπεριφορά απέναντι στους ναύτες και άδειες της προκοπής;
Τι πρέπει, δηλαδή, να κάνει κάποιος για πράγματα που θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον αυτονόητα αλλά θεωρούνται άπιαστο όνειρο για τους φαντάρους του Στρατού Ξηράς που δεν έχουν βύσμα, ενώ τα στερούνται συχνά και οι φαντάροι στο πολεμικό ναυτικό και την αεροπορία (εκεί, όπου η γενική εικόνα του βολέματος αντιστοιχεί συνήθως στα «δικά τους παιδιά»);
Τελικά το Π.Ν είναι τόσο «δημοκρατικό» όσο επιβάλλει η σχέση με το ΝΑΤΟ, τον Ευρωστρατό και οι διάφορες συμμαχίες του.
Έτσι οι Αμερικάνοι αντιμετωπίζουν τους ναύτες αλλά και τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής σαν υπηρετικό προσωπικό και όλα αυτά εις γνώσιν της ελληνικής διοίκησης και όλων των αρμόδιων φορέων. Εξάλλου, «οι δουλειές να πηγαίνουν καλά»… Το ίδιο ισχύει και για τα προβλήματα των κατοίκων και των ναυτών, από τη χρήση επικίνδυνων όπλων στο πεδίο βολής κλπ. Επανειλημμένα, έχουν διατυπωθεί διαμαρτυρίες, έχουν γίνει καταγγελίες για το πώς η βάση της Σούδας είναι «βάση θανάτου» για την τοπική κοινωνία και το στρατιωτικό προσωπικό. Δεν ιδρώνει όμως το αυτί κανενός από τη στρατιωτική ιεραρχία, το υπουργείο εθνικής άμυνας ή το τοπικό κράτος.
Από την άλλη, σε περίοδο οικονομικής κρίσης, με τις περικοπές να είναι πια πραγματικότητα, η φρεγάτα Λήμνος, απορροφώντας εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, από τη Σούδα σπεύδει στη Σομαλία να σώσει το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο από τους «αδίστακτους» πειρατές και με την ευκαιρία «να σφάξουν και κάνα αράπη» όπως δήλωσαν οι «λεβέντες» των Ο.Υ.Κ., για να πουλήσουν μαγκιά στους ναύτες.
Χωρίς πολλή λεβεντιά βέβαια σκίζονται να εξυπηρετούν τα ισραηλινά πλοία. Έτσι έμαθαν, όμως: «Οι αράπηδες» που ετοιμάζονται να σφάξουν είναι το αντίστοιχο των «βρωμιάρηδων μουσουλμάνων και παλαιστίνιων», που ξεκληρίζει ο ισραηλινός στρατός στη Γάζα και τα κατεχόμενα. Στα ισραηλινά πλοία έμαθαν πως βρίσκονται οι συνάδελφοι που αξίζουν το σεβασμό τους, κι όχι οι ναύτες στη βάση της Σούδας. Αυτή είναι η πολιτική του ελληνικού κράτους κι αυτήν έμαθαν να υπηρετούν αδιαμαρτύρητα και με λύσσα.
Τέτοια λοιπόν συμβαίνουν στο «δημοκρατικό και φιλελεύθερο» Π.Ν, του «διαμαντιού» στο σεβασμό του ναύτη και των δικαιωμάτων του, και ειδικότερα στην «κατεχόμενη» (από τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις και τους εταίρους-συμμάχους τους) Σούδα.
Και ανάλογη πρέπει να είναι και η απάντηση όλων των Φαντάρων-Πολίτες με Στολή σε στρατό ξηράς, αεροπορία και ναυτικό χωρίς να αναπαράγεται η άθλια λογική του «βύσματος» και του βολέματος. Αυτά που υποτίθεται ότι «απλόχερα» μας προσφέρουν, είναι τα ελάχιστα δεδομένα δικαιώματα των φαντάρων. Είναι τραγικό να θεωρούνται «προνόμια» ναυτών, που τα ανταλλάσσουν με άμισθη εκμετάλλευση για τις ανάγκες συνεργασίας του ελληνικού στρατού με το ΝΑΤΟ και τον Ευρωστρατό.
Να αρνηθούμε να είμαστε κι εμείς γρανάζια στην πολεμική μηχανή και στα ιμπεριαλιστικά σχέδια του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε, να μπλοκάρουμε την πολιτική της κυβέρνησης που στηρίζει ενεργά όλες τις επιλογές τους.
Αξιοπρεπείς συνθήκες μας χρωστάνε
Δε χρωστάμε δωρεάν εργασία στα βάρβαρα πολεμικά τους σχέδια και τους εξοπλισμούς τους.
Καμιά συμμετοχή των Φαντάρων στους πολεμικούς-δολοφονικούς τυχοδιωκτισμούς ΝΑΤΟ—ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ-ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Καλούμε τους φαντάρους να Αρνηθούν την οποιαδήποτε παροχή υπηρεσιών (συμμετοχή σε Ασκήσεις, τροφοδοσία, συντήρηση, φύλαξη κλπ) σε ΝΑΤΟ και ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ
Αν θέλουν να περικόψουν χρήματα, να το κάνουν ΣΤΑΜΑΤΏΝΤΑΣ τις αποστολές εκτός συνόρων και τους πανάκριβους εξοπλισμούς
Οι φαντάροι είμαστε πολίτες με στολή, θέλουμε αξιοπρεπείς συνθήκες για όλους
Θέλουμε να ικανοποιηθούν όλες οι ανάγκες μας.
Απαιτούμε τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ των Φαντάρων
ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
Τηλ. Επικ. 6932955437
Diktiospartakos.blogspot.com
ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΑΙ ΜΠΕΓΛΙΤΗΣ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΥΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ
Με κάθε ευκαιρία το ΠΑΣΟΚ αποκαλύπτει την ταξικότητα της πολιτικής του. Ότι είναι ένα αστικό κόμμα εξουσίας που ενδιαφέρεται μόνο για τον κόσμο του πλούτου και θεωρεί ότι οι εργαζόμενοι και η νεολαία είναι αναλώσιμοι.
Παρά τα μεγάλα λόγια της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας «για σεβασμό των δικαιωμάτων των φαντάρων», ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευ.Βενιζέλος και ο αναπληρωτής του Μπεγλίτης είναι οι πρώτοι που τα παραβιάζουν, δίνοντας το ελεύθερο στους υφισταμένους τους στρατιωτικούς να διαιωνίζουν του Παραλόγου τη Θητεία. Αυτό αποκαλύπτει η αυθαιρεσία και ο αυταρχισμός του Ελληνικού Στρατού απέναντι στους φαντάρους της τελευταίας ΕΣΣΟ ΠΟΥ ΥΠΟΧΡΕΩΘΗΚΑΝ ΝΑ ΜΕΤΑΤΕΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ!
Δεκάδες ήταν τα τηλεφωνήματα από φαντάρους που υπηρετούσαν στα Κέντρα Νεοσυλλέκτων Θήβας-Σπάρτης-Μεσολογγίου-Κορίνθου-Άρτας-Τρίπολης-Καλαμάτας κλπ οι οποίοι Αρνήθηκαν να υπογράψουν ότι αποδέχονται τη Μετάθεση στην ΕΛΔΥΚ και τελικά μετατέθηκαν εκεί. Στο πλευρό τους στάθηκαν γονείς και φίλοι που διαπίστωσαν ότι το ελληνικό κράτος και ο στρατός είναι ο μεγαλύτερος παραβάτης των νόμων, ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι μια κυβέρνηση ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΑΠΑΤΕΩΝΩΝ.
Ο Ευ.Βενιζέλος μαζεύει τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια για να τους κάνει δηλώσεις περί «της ανάγκης να σταματήσει η παρουσία της ΕΛΔΥΚ-ΤΟΥΡΔΥΚ στην Κύπρο» ή ότι «οι συνθήκες του 1959-1960 που κατοχύρωσαν ρόλο Εγγυητή σε Βρετανία-Τουρκία-Ελλάδα έχουν παραβιαστεί και πρέπει να καταργηθούν», αλλά μόλις φύγουν οι κάμερες και κλείσουν τα δημοσιογραφικά κασετόφωνα διατάζει την ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΜΕΤΑΘΕΣΗ των φαντάρων που Αρνούνται στην ΕΛΔΥΚ.
ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-Στρατός ακολουθούν την ίδια απατεωνίστικη τακτική: δηλώνουν ότι η μετάθεση στην ΕΛΔΥΚ είναι καταρχήν εθελοντική και μετά με εκβιασμούς, απειλές για δυσμενή μετάθεση, πιέσεις υποχρεώνουν τους φαντάρους να πάνε στην Κύπρο.
Όμως ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΝ:
Η μετάθεση στην Κύπρο είναι μετάθεση εκτός ελληνικής επικράτειας και καμιά διαταγή δε μπορεί να υποχρεώσει το φαντάρο που έδωσε Όρκο Υποστηρίζει την Άμυνα της χώρας και το Σύνταγμα να βγει σε αποστολή εκτός ελληνικής επικράτειας.
Επίσης, η ΕΛΔΥΚ συμμετέχει σε μια «ειρηνευτική αποστολή». Από το 2001, υπάρχει διαταγή του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας που απαγορεύει τη μετακίνηση Εφέδρων στο Εξωτερικό. Και η Κύπρος είναι ξένη χώρα.
Οι διοικητές των Κέντρων Εκπαίδευσης, τα κλιμάκια του ΓΕΣ, η Στρατολογία στο Κ.Ε.Αυλώνας ισχυρίζονται ότι ή μετάθεση στην ΕΛΔΥΚ είναι καταρχήν εθελοντική. Αν δεν συμπληρωθεί ο αριθμός των εθελοντών, επιλέγονται τυχαία από τους προεπιλεγέντες και στέλνονται Υποχρεωτικά.
Δείξτε μας κύριοι του ΥΠΕΘΑ-ΓΕΣ την σχετική διαταγή ή τον νόμο που το Αναφέρει; ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΑΠΛΩΣ ΛΕΤΕ ΨΕΜΑΤΑ!
Γιατί κύριοι αξιωματικοί και πολιτικοί προϊστάμενοι του ΓΕΣ-ΓΕΕΘΑ ΚΡΥΒΕΤΕ τη διαταγή που αναφέρει τις προϋποθέσεις (όριο ηλικίας τα 25, σωματική ικανότητα Ι1-Ι2, κοινωνικά κριτήρια κλπ) που πρέπει να εκπληρώνουν οι φαντάροι για να πάνε Κύπρο;
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΕ ΒΕΝΙΖΕΛΕ ΚΑΙ ΜΠΕΓΛΙΤΗ Η ΙΣΗ ΘΗΤΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ;
Ενώ φιλικά άρθρα μιλούν για το «σαφάρι του ΥΠΕΘΑ να βρει τους κοπανατζήδες από τον στρατό» η ηγεσία του ΥΠΕΘΑ και του ΓΕΝ ΒΑΡΑΕΙ ΠΡΟΣΟΧΗ στον Λάτση-Κασιδόκωστα!
Ενώ ο Βενιζέλος-Μπεγλίτης υπόσχονται ότι θα σταματήσουν τις διακρίσεις στον Στρατό, ο Λάτσης-Κασιδόκωστας μένει σε πριβέ θάλαμο, δεν κάνει αγγαρείες και δεν βγαίνει στην Αναφορά.
Ταυτόχρονα, ένα άλλο «λουλούδι», ο πολύς Ψωμόπουλος, πίνει μπύρες με τους υπαξιωματικούς στο ΜΠΑΛΑΟΥΡΟ και χαιρετάει ειρωνικά τους χωμένους ναύτες από τα γραφεία των αξιωματικών, όπου τον φιλοξενούν για να κάνει ανενόχλητος τα τηλεφωνήματα του!
Και ο Υποδιοικητής του Κ.Ε.Κανελλόπουλου ΜΟΡΕΛΑΤΟΣ που μετέτρεψε το στρατιωτικό των πλουσιόπαιδων και των ανθρώπων της νύχτας σε ΜΠΑΡΟΤΣΑΡΚΑ σε καταγώγιο απαντά στους παραπονούμενους ναύτες: «Εδώ είναι Ελλάδα, έτσι γινόταν Πάντα».
Εμείς τους Απαντάμε:
Αυτή είναι η Ελλάδα και ο Στρατός του ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, των πλουσιόπαιδων ρεμαλιών, των βυσμάτων που θέλουν Ισχυρό Στρατό «για τους άλλους», των πολεμοκάπηλων λουφαδόρων που μας οδήγησαν εδώ και διασκεδάζουν μετρώντας τα κέρδη από τη δική μας εκμετάλλευση.
Αυτή είναι η Ελλάδα και ο Στρατός του Βενιζέλου και του Μεϊμαράκη, που θέλουν τη νεολαία Μισθοφόρο, που αυξάνουν την συμμετοχή του ελληνικού στρατού στις ιμπεριαλιστικές αποστολές ΝΑΤΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ, που αυξάνουν τις αγορές όπλων από αμερικανικές-ευρωπαϊκές και ελληνικές ιδιωτικές εταιρίες του ολέθρου!
Με αυτή την Ελλάδα ΔΕ ΘΕΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ.
Συνεχίζουμε των αγώνα για την Υπεράσπιση των Δικαιωμάτων του Φαντάρου-Πολίτη με Στολή Μέσα και Έξω από τα Στρατόπεδα!
Καλούμε όλη την αριστερά και τους ανεξάρτητους αγωνιστές να συντονίσουμε τα βήματα μας για να κατοχυρώσουμε τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΣΥΝΔΙΚΑΙΣΜΟ.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437
Diktiospartakos.blogspot.com
ΑΓΟΡΕΣ ΟΠΛΩΝ: ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙ Ο ΚΟΠΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Ινστιτούτου Έρευνας Διεθνούς Ειρήνης της Στοκχόλμης (SIPRI), που διαπιστώνει ότι στην εξεταζόμενη περίοδο 2004-2008, οι πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 22%, η Ελλάδα καταγράφει «Ευρωπαϊκή πρωτιά» στην εισαγωγή συμβατικών όπλων και βρίσκεται στην υψηλότατη πέμπτη θέση παγκοσμίως, ακλουθώντας τις αναδυόμενες υπερδυνάμεις Κίνα και Ινδία.
Ποιοι είναι όμως οι σημαντικότεροι προμηθευτές; Η Ελλάδα είναι ο δεύτερος πελάτης της Γερμανίας και ο τρίτος της Γαλλίας. Εισάγει το 31% του συνόλου των όπλων από τη Γερμανία, το 24% από τις ΗΠΑ και το 24% από τη Γαλλία. Αξίζει όμως να επισημάνουμε όπως επισημαίνει η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ (τεύχος Απριλίου 2010) ότι «η αμερικανική παρουσία στα συστήματα των Ενόπλων Δυνάμεων βαίνει συνεχώς μειούμενη, όπου τόσο στον Στρατό Ξηράς, όσο κυρίως στο Πολεμικό Ναυτικό η παρουσία των ΗΠΑ και συνεπώς το κομμάτι του στρατηγικού ελέγχου από τις ΗΠΑ να είναι εξαιρετικά μικρό στα κρίσιμα οπλικά συστήματα (άρματα μάχης, ΤΟΜΑ, φρεγάτες, υποβρύχια, πυραυλάκατοι, ακόμα και δευτερεύοντα οπλικά συστήματα όπως οι αντιαρματικοί πύραυλοι). Μπορούμε επομένως να μιλάμε για ολική υποχώρηση των ΗΠΑ από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, παντού εκτός από την Πολεμική Αεροπορία, όπου το 80% του στόλου των μαχητικών, παλαιών και νέων, εξακολουθεί να είναι Made in USA».
Και τα λέμε όλα αυτά γιατί το επόμενο χρονικό διάστημα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ καλείται να επιλέξει το νέο μαχητικό της Πολεμικής Αεροπορίας, με τον ευρωπαϊκό και αμερικανικό ανταγωνισμό, που ακολουθείται βεβαίως από μια ολόκληρη κουστωδία Ελλήνων βιομηχάνων-εμπόρων-αντιπροσώπων, πραγματικά να απογειώνεται! Για να έχουμε μια εικόνα των χρημάτων που παίζονται, αρκεί να υπενθυμίσουμε ότι το EF-2000 TYPHOON (EUROFIGHTER) ξεκινάει από τα 80 εκατ. ευρώ η μονάδα κατ’ ελάχιστον και υπολογίζεται ότι τα 60 αεροπλάνα που προτίθεται να αγοράσει η Πολεμική Αεροπορία θα κοστίσουν τουλάχιστον 6 δις ευρώ!!!
Από το 1999, αναφέρει η έκθεση, η Ελλάδα είναι σταθερά η μεγαλύτερη εισαγωγέας συμβατικών όπλων στην Ευρώπη. Οι ανάγκες του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού και των αποστολών εκτός συνόρων των ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ-ΟΗΕ αποτελούν τις πραγματικές αιτίες για αυτή την εξέλιξη. Οι εισαγωγές το διάστημα 2004-2008, όμως, μειώθηκαν κατά 5%, συγκριτικά με την περίοδο 1999-2003, κάτι που την «έριξε» από την τρίτη θέση -στην παγκόσμια λίστα εισαγωγέων- στην πέμπτη. Παράλληλα, στην όγδοη θέση, από την τέταρτη, έπεσε η Τουρκία το διάστημα 2004-2008.
Η έκθεση, ωστόσο, επισημαίνει ότι η Τουρκία υπέγραψε το 2008 πολύ σημαντικές συμφωνίες, μεταξύ των οποίων αυτή για 6 υποβρύχια τύπου 214 με τη Γερμανία και εκείνη για την προμήθεια 51 επιθετικών ελικοπτέρων Α-129 από την Ιταλία. Τα ελικόπτερα θα κατασκευαστούν στην Τουρκία. Από την άλλη μεριά δε μπορούμε να θεωρήσουμε άσχετη την επιλογή της κυβέρνησης του Γ.Παπανδρέου να αγοράσει από τη Γαλλία τις 6 φρεγάτες ΦΡΕΜ αξίας 3.5 δις ευρώ (που βεβαίως με το τεράστιο εκτόπισμα των 6000 τόνων αποκαλύπτονται δυσκίνητες στο Αιγαίο, αλλά ικανές να καλύψουν τις ωκεάνιες απαιτήσεις στα χωρικά ύδατα της Σομαλίας και του Ινδικού Ωκεανού), τα «γερμανικά υποβρύχια με κλίση», τις κορβέτες και τον εκσυγχρονισμό των φρεγατών ΜΕΚΟ.
Για μια κόμη φορά αποδεικνύεται ότι Ελληνικός και Τουρκικός λαός πληρώνουν με τον ιδρώτα τους τα μεγαλοϊδεατικά σχέδια των δύο αρχουσών τάξεων που επιδιώκουν ρόλο περιφερειακής ιμπεριαλιστικής δύναμης και χρυσοπληρώνουν με τις «θυσίες» των εργαζομένων τις ξένες και εθνικές ιδιωτικές πολεμικές βιομηχανίες, αναζητώντας επίσης στήριξη στα σχέδια τους από τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις διαμέσου της «Διπλωματίας των Εξοπλισμών».
Από την άλλη μεριά «ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας», η «διεύρυνση προς Ανατολάς» του ΝΑΤΟ, η πρόσδεση μιας σειράς χωρών της Μέσης Ανατολής στην αμερικανική υπερδύναμη έχουν ως αποτέλεσμα οι ΗΠΑ να παραμένουν ο μεγαλύτερος εξαγωγέας συμβατικών όπλων, παίρνοντας μάλιστα το 31% της «πίτας». Έπονται, στις επόμενες εννέα θέσεις της δεκάδας, ευρωπαϊκές χώρες «δείχνοντας» τις αναβαθμισμένες ιμπεριαλιστικές επεμβατικές διαθέσεις Ε.Ε.-Ρωσίας-Κίνας. Η Ρωσία είναι στη δεύτερη θέση, με 25% των παγκόσμιων εξαγωγών και ακολουθούν: Γερμανία (10%), Γαλλία (8%), Ηνωμένο Βασίλειο (4%), Ολλανδία (3%), Ιταλία (2%), Ισπανία (2%), Ουκρανία (2%) και Σουηδία (2%).
Ο κόσμος της καπιταλιστικής ιμπεριαλιστικής Νέας Τάξης αποδεικνύεται ωμά εκμεταλλευτικός, στυγνά αυταρχικός και ντύνεται ολοένα περισσότερο τα χρώματα του πολέμου. Καθώς οι ενδοιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται, αλληλοδιαπλεκόμενοι με τοπικούς εθνικισμούς και περιφερειακά ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, μετατρέποντας πλέον σε πεδίο μάχης των ανταγωνισμών τους το παγκόσμιο χωριό, οι εξοπλισμοί παίρνουν την ανιούσα.
Όπως καταγράφει άρθρο της Ελευθεροτυπίας (15-3-2010), «το Sipri διαπίστωσε ότι σε διεθνές επίπεδο το εμπόριο συμβατικών όπλων αυξήθηκε κατά 22%, με τα μαχητικά αεροσκάφη να αντιπροσωπεύουν το 27% του συνόλου των όπλων που αγοράστηκαν. Στη Νότια Αμερική οι εισαγωγές όπλων αυξήθηκαν κατά 150% την τελευταία πενταετία, σε σχέση με την αρχή της χιλιετίας. Στη Νοτιοανατολική Ασία η Μαλαισία αύξησε τις εισαγωγές της κατά 722% σε σχέση με την προηγούμενη τετραετία, η Σιγκαπούρη κατά 146% και η Ινδονησία κατά 84%. Από την εποχή του πολέμου στο Βιετνάμ είχε μέλος του ΑΣΕΑΝ να μπει στη λίστα των δέκα μεγαλύτερων εισαγωγέων όπλων και είναι η Σιγκαπούρη αυτή που τα... κατάφερε. Βρίσκεται στο νούμερο 7. Στο 9 ανέβηκε επικίνδυνα και μία ακόμα ασταθής χώρα: η Αλγερία».
Αποκαλύπτεται ξανά ότι μονόδρομος για την ειρήνη και ευημερία του κόσμου της εργασίας, είναι ο συνολικός, αποφασιστικός αντικαπιταλιστικός εργατικός διεθνιστικός αγώνας.
Το αίτημα για το ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΕΞΟΠΛΙΣΜΩΝ, της Εξόδου της χώρας από ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ-Ε.Ε., της επιστροφής των στρατευμάτων που βρίσκονται εκτός συνόρων πρέπει να αποτελέσει ζήτημα πάλης κάθε εργαζόμενου.
Η Διεθνή Συνάντηση του Εργατικού και Αντιπολεμικού Κινήματος στην Αθήνα (Πολυτεχνείο, κτίριο Γκίνη) την Παρασκευή 19-3-2010, στις 7:00 μ.μ. θέλει να συμβάλλει στην αναζήτηση αυτών των απαντήσεων.
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437
Diktiospartakos.blogspot.com
ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
Ελλάδας, Κύπρου, Τουρκίας
http://diktiospartakos.blogspot.com/2010/03/blog-post_4688.html
(Παρασκευή 19-3-2010, 7μμ, Πολυτεχνείο- Στουρνάρη, Κτίριο Γκίνη)
ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΛΕΗΛΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΣΤΙΚΩΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΩΝ
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΟΙ ΚΟΙΝΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΟΙ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ- ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 6932 955437 diktiospartakos.blogspot.com
«ΤΟ ΑΞΙΟΜΑΧΟ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΑΝΤΑΡΟΙ ΝΑ ΠΑ ΝΑ…»
ΣΚΗΝΕΣ «ΑΠΕΙΡΟΥ ΚΑΛΟΥΣ» ΑΠΟ ΤΑ «ΜΑΧΙΜΑ» 508 & 502 Μ/Κ ΤΠ
Το λέγαμε, το λέμε και θα το λέμε: ο ελληνικός στρατός, η ανασυγκρότησή του, το αξιόμαχό του και οι εκστρατευτικές ανάγκες της «ισχυρής Ελλάδας» (που τόσο αδρά περιγράφουν ο Παπανδρέου και ο Βενιζέλος) είναι φονικές μηχανές - πρώτα και κύρια - για τους ίδιους τους φαντάρους και τους ΕΠΟΠ.
Το σημερινό περιστατικό, όπως μας το μετέφεραν οι φαντάροι από τα προκεχωρημένα τάγματα της Ορεστιάδας 508 (Ρίζια) και 502 (Καβύλη) Μ/Κ ΤΠ είναι, ίσως, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά. Το σύνολο του προσωπικού αυτών των ταγμάτων βρίσκεται έξω από τα στρατόπεδα στα λεγόμενα «σκηνάκια» και σε απαιτητικές ασκήσεις αξιόμαχου.
Εδώ και μέρες υπάρχει πρόβλεψη για τον καιρό που λέει πως το σύνολο της Βόρειας Ελλάδας θα σκεπαζόταν από χιόνι και οι συνθήκες θα ήταν απαγορευτικές και αντίξοες, ακόμα και για την επιβίωση ανθρώπων που θα ήθελαν να «κάνουν εκδρομή».
Οι μετεωρολογικές υπηρεσίες του στρατού και η ΕΜΥ, της οποίας τα δελτία φιγουράριζαν στα κανάλια και τα υπόλοιπα μέσα, έχουν αγαστή συνεργασία. Οι υπηρεσίες του στρατού και η στρατιωτική ιεραρχία, ως το υπουργείο εθνικής άμυνας, είχαν αυτά τα δεδομένα στη διάθεση τους. Ήξεραν την κατάσταση και τους κινδύνους που αυτή ενέχει για το στρατιωτικό προσωπικό.
Παρόλα αυτά, το ΓΕΣ αποφάσισε, οι επιτελείς των σχηματισμών συσκέφτηκαν και αποφάσισαν, οι διοικητές των μονάδων αποφάσισαν και διέταξαν, οι φαντάροι να βγουν σε σκηνάκια κι επικίνδυνες ασκήσεις σε αυτό το χρονικό διάστημα.
Ο αντισυνταγματάρχης Μισόκαλος (διοικητής του 508) και ο αντισυνταγματάρχης Κοσκινιώτης (του 502), εκτελώντας στο ακέραιο αυτές τις οδηγίες, έχουν οδηγήσει τις μονάδες που διοικούν στην περιοχή της Στέρνας Έβρου, με σκοπό να εκτελέσουν στο ακέραιο το πρόγραμμα.
Οι φαντάροι στήνουν σκηνές και προετοιμάζονται για τις ασκήσεις στο ύπαιθρο, χωρίς καμία μέριμνα και καμία προστασία, σε τρομακτικές συνθήκες. Τέτοιες που, όταν συμβαίνουν – ειδικά σε κάποιο αστικό κέντρο, κάνουν τα ΜΜΕ να ουρλιάζουν για διάλυση και παράλυση της χώρας. Όμως, τώρα «περνάει ο στρατός, της (κραταιάς) Ελλάδας φρουρός»…
Το χιόνι φτάνει στους 10 πόντους, και διαρκώς αυξάνεται, το (ούτως ή άλλως άγριο) τοπίο από τα λαγκάδια και την αποψιλωμένη γη στη Στέρνα έχει γίνει ένας απέραντος βάλτος με λασπόνερα. Εκεί οι φαντάροι στήνουν σκηνές, με άθλια και παμπάλαια μέσα, βρεγμένοι ως το κόκαλο χωρίς ξεκούραση και προστασία. Ήδη, τουλάχιστον τέσσερα παιδιά «έχουν προλάβει» να πάνε άρρωστοι στους γιατρούς.
Εμείς ρωτάμε: δεν υπάρχει διαταγή για τα όρια των καιρικών συνθηκών (είτε ζέστης είτε κρύου) πέρα από τα οποία ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να υπάρχει εργασία στα στρατόπεδα, πόσο μάλλον ασκήσεις και σκηνάκια; Γιατί οι αξιωματικοί και η ιεραρχία διαρκώς τις παραβαίνουν και υπάρχουν πάρα πολλά περιστατικά; Γιατί η περιοχή ευθύνης της 3ης μηχανοκίνητης ταξιαρχίας έχει γίνει «φαρ-ουέστ», όπου όλες οι αυθαιρεσίες επιτρέπονται; Γιατί, στο όνομα του «να βγαίνει η δουλεία», το ΓΕΣ και η πολιτική ηγεσία διαρκώς τους καλύπτουν;
Η 3η μηχανοκίνητη ταξιαρχία (3η Μ/Κ ΤΑΞ ΠΖ) όπου υπάγονται και οι εν λόγω μονάδες, στην Ορεστιάδα Έβρου, ανέκαθεν «φημιζόταν» για τη σκληρότητα και τη βαναυσότητα απέναντι στο προσωπικό των μονάδων. Ήταν ανέκαθεν (και με την κάλυψη του ίδιου του ΓΕΣ), «λίκνο» αυθαιρεσιών και της μέχρι τέλους, εκμετάλλευσης των φαντάρων, στο όνομα της πολεμικής ετοιμότητας.
Την παράδοση, ακόμα και τώρα στην «αλλαγή φρουράς» ταξιάρχου, η παράδοση συνεχίζεται. Ο υποδιοικητής της ταξιαρχίας και ο επιτελάρχης, αντισυνταγματάρχης Αλοίμονος, υπήρξαν οι βασικοί εμπνευστές αυτής της επιλογής, αναλαμβάνοντας τις ασκήσεις από το αντίστοιχο σώμα στρατού. Και δε μένουν μόνο σε αυτό: όσα «κορμιά» και να πέσουν, όσο και να εκτεθεί σε κίνδυνο η ζωή των φαντάρων και των ΕΠΟΠ, είναι διατεθειμένοι να φτάσουν ως το τέλος. Οι καριέρες τους να ’ναι καλά και η προετοιμασία για πόλεμο να γίνεται…
Σε επικοινωνία με την ταξιαρχία από την Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων, για να διαμαρτυρηθούμε και να μεταφερθούν τα προβλήματα των φαντάρων (αφού κανείς άλλος δε δίνει δεκάρα), οι αντιδράσεις των γονιών, ακόμα και οι αμφιβολίες των αξιωματικών και υπαξιωματικών για τις ακραίες συνθήκες, η περίφημη «μέριμνα για τον άνθρωπο και το στρατιώτη» φανερώθηκε από τους έλληνες ανώτερους αξιωματικούς σε όλο της το μεγαλείο.
Ο επιτελάρχης, αντισυνταγματάρχης Αλοίμονος, αρκέστηκε στο να απαντήσει στις αιτιάσεις με το μεγαλοπρεπές: «Άντε από δω, ρε»! Ο δε υποδιοικητής, αφού μας είπε ψέματα, πως στην Ορεστιάδα η θερμοκρασία είναι 2 βαθμούς κελσίου (προφανώς έξω από το θερμαινόμενο γραφείο του - όμως ξεχνά ότι και αυτή είναι βάρβαρη θερμοκρασία), έδωσε αναλυτική περιγραφή για την αντίληψη και τα πραγματικά κίνητρα αυτής της απόφασης: «Σιγά μην κάτσω να ασχοληθώ με τον κάθε φαντάρο»! Στη διαμαρτυρία για αυτή την απαράδεκτη κατάσταση, ήταν ακόμα πιο σαφής: «Δε με νοιάζει»!
Τελικά, στον κυρίαρχο ελληνικό στρατό των τριών ηπείρων, κανείς δε νοιάζεται για τη ζωή, την υγεία, τις συνθήκες διαβίωσης των φαντάρων. Όλοι και όλα αναλώσιμοι, στο βαθμό που αυτό χρειάζεται (αίμα και ζωές) για να κινηθεί η μηχανή καταστολής και πολέμου.
Αναρωτιόμαστε: είναι η αδιαφορία των αξιωματικών και της ιεραρχίας που οδηγεί στην εξόντωση του προσωπικού και ειδικά των φαντάρων και των ΕΠΟΠ; Μάλλον η απορία μας έχει λυθεί: για το στρατό, την πολιτική του ηγεσία, τους επιτελείς και τους διοικητές, η μεγάλη μάζα των στρατευμένων είναι ανύπαρκτη, όταν πρόκειται για τα δικαιώματά τους. Είναι υπαρκτή μόνο αν «λιώνει» και συνθλίβεται κάτω από τις βάρβαρες επιλογές τους, την καριέρα τους, την εικόνα τους και το ρόλο που παίζουν.
ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑΣ, ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ Δ’ ΣΩΜΑΤΟΣ ΣΤΡΑΤΟΥ, ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΓΕΣ ΦΡΑΓΚΟ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ
ΟΙ ΔΙΟΙΚΗΤΕΣ ΤΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΚΑΙ ΤΙΣ «ΕΝΤΟΛΕΣ ΠΟΥ ΕΚΤΕΛΟΥΝ». ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΙ
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ.
ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΛΩΣΙΜΟ ΥΛΙΚΟ «ΓΙΑ ΠΕΤΑΜΑ» ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΑΞΙΟΜΑΧΟΥ
Αυτές είναι κύριε Βενιζέλο «οι οδηγίες προς τους διοικητές και τους επιτελείς, για τα δικαιώματα και την προστασία της αξιοπρέπειας των φαντάρων»; Συγχαρητήρια…
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
ΤΗΛ: 6932 955437
http://diktiospartakos.blogspot.com
ΕΛΑ ΑΛΕΚΟ (ΑΛΑΒΑΝΟ)!
ΠΟΣΑ ΕΥΡΩ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ;
Σε εποχές κρίσης η κατάσταση πολώνεται, είτε στα δεξιά είτε στα αριστερά. Οι ακραίες αντεργατικές πολιτικές που συνεπικουρούνται από βίαιες κατασταλτικές μεθόδους, ταυτόχρονα δημιουργούν και νέες ανάγκες ενσωμάτωσης των εργαζομένων, νέες απαιτήσεις αφομοίωσης της οργής και της αγανάκτησής μας, σε διαφορετικές εκδοχές της αστικής πολιτικής. Αυτό το ρόλο έχει αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτός είναι τελικά ο κρυφός σκοπός που παρακινεί τους ακτιβισμούς του Αλ. Αλαβάνου παρέα με τις ΚΟΕ-ΚΕΔΑ, αυτό είναι το κουστούμι που «έκοψαν και έραψαν» στον Τσίπρα, αλλά του είναι άβολο και φαίνεται.
Ο Αλαβάνος λοιπόν ξαναχτύπησε. Σε δηλώσεις του προέβαλε τα δικά του πρέπει: «Η κυβέρνηση πρέπει να φύγει το συντομότερο δυνατό».
Προσέξτε: δε λέει να ανατραπεί από μαχητικούς εργατικούς αγώνες η αντεργατική πολιτική που ενιαία πρεσβεύουν η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και το ΛΑΟΣ, η ΕΕ, τα «εθνο-πατριωτικά» ΜΜΕ κι οι Εργοδότες (καμιά εξάλλου συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ δεν αμφισβητεί τον αστικοποιημένο-γραφειοκρατικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ). Δεν περιγράφει πώς η δύναμη των αγώνων μας και η βαθύτερη συνειδητοποίηση της ανάγκης συνολικού αντικαπιταλιστικού αγώνα θα μας οδηγήσει να ζητήσουμε όχι μόνο τα κλεμμένα πίσω, αλλά και το σύνολο του πλούτου που παράγουμε, την κατάργηση του απάνθρωπου καθεστώτος εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Αυτά όμως ήταν γνωστά από πριν και (όπως σε κάθε κρίσιμη καμπή) πάνε κι ένα βήμα παρακάτω. Ο Αλαβάνος και οι σύντροφοί του που τον ακολουθούν, είναι εδώ για «να υπάρξει στροφή στη χώρα μας πριν πέσει στον γκρεμό».
Να σώσει τη χώρα θέλει, όχι να γίνουν και να νικήσουν οι εργατικοί αγώνες. Εθνική Πρόταση Σωτηρίας του Κατεστημένου καταθέτει. Δεν απαιτεί την ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών αναγκών και δικαιωμάτων που εκφράζει μια μαχητική Εργατική Πολιτική, παίρνοντας διαζύγιο από το μικροαστισμό του ΠΑΜΕ και τις «εθνικές», δηλαδή αστικές, ανάγκες.
Με ποιους, με ποια πολιτική θα σώσει τη χώρα; Προτείνει μέτωπο «μαζί με όλους αυτούς, θέση έχουν οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ, που είδαν το χώρο τους από εγχείρημα του κοινωνικού αποκλεισμού τον πρώτο καιρό του Α. Παπανδρέου να γίνεται φορέας της χειρότερης επίθεσης ενάντια στους εργαζόμενους επί Γ. Παπανδρέου, χειρότερη ακόμα κι από της δεξιάς κυβέρνησης Μητσοτάκη».
Δε μπορούμε να μη διαπιστώσουμε τις ομοιότητες του Αλαβάνειου σαλπίσματος με τις εκτιμήσεις του Αλ Τσαντίρι. Ιαχές που απευθύνονται στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ, πρεσβεύοντας μια νέα σοσιαλδημοκρατία που ξεκινά από το «αριστερό-λαϊκό» ΠΑΣΟΚ και σημαδεύει στην ενσωμάτωση των παρυφών της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, αφυδατώνοντας τελικά το πολιτικό νεύρο σημαντικών στιγμών του κινήματος. Ιαχές που εμφανίζουν μια αριστερά του Αλαβάνου να συγκροτεί Μέτωπο Αλληλεγγύης αναπολώντας τον Λαϊκισμό και τη διγλωσσία του Ανδρέα («φεύγουν οι βάσεις» που μένουν για πάντα), εχθρική σε ένα πραγματικό Εργατικό Μέτωπο Αντίστασης, Ρήξης, Ανατροπής της κυβέρνησης, της Ε.Ε. και του κόσμου του πλούτου.
Ο Αλαβάνος αναβαπτίζει στο σήμερα τη διαδρομή του Παπανδρεϊσμού, της μακράς διακυβέρνησης της αστικής πολιτικής που ενσωμάτωσε το κίνημα της Μεταπολίτευσης, (με ευθύνη και της Αριστεράς - «πραγματική Αλλαγή» ζητούσες τότε σύντροφε), που πρώτη σήμανε την αντεργατική επίθεση με την χρόνια λιτότητα, τρομοκράτησε τους εργαζόμενους με πολιτική επιστράτευση, κατέβασε το στρατό στο δρόμο για να σπάσει απεργίες (ΕΑΣ-ΟΤΑ κλπ) και στοχοποίησε το κίνημα της νεολαίας (δολοφονία 15χρονου Καλτεζά, παραβίαση Πανεπιστημιακού Ασύλου κλπ), που εργάστηκε ως πιστός εταίρος στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της ΕΟΚ, όταν μαζί, εξάλλου, σύντροφε ψηφίζατε ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΝ Υπέρ του Μάαστριχτ!
Αλλά ο Αλαβάνος, που φαίνεται ότι έχει πάρει μαθήματα εκμετάλλευσης των εθνικιστικών στερεοτύπων από τον Ανδρέα, φέρνει ξανά στο προσκήνιο τη θεωρία της εξάρτησης και σηκώνει ψηλά τις σημαίες της «Εθνικής Ανεξαρτησίας και της Λαϊκής Κυριαρχίας».
Ζητά δημοψήφισμα για το Σύμφωνο Σταθερότητας, που βεβαίως ξεπερνιέται καθημερινά από σκληρότερα αντεργατικά μέτρα, γιατί «τα άρθρα 121 και 124 δίνουν στην Ε.Ε. τη δυνατότητα να κυβερνά στην Ελλάδα με τα μέτρα που τυπικά ανακοίνωσε το φερέφωνό της, η κυβέρνηση Παπανδρέου, χωρίς να έχει καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση ακόμα κι από το εκλογικό της πρόγραμμα».
Παίζει ουσιαστικά την «αριστερή εκδοχή» του παιχνιδιού της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που έχει στήσει ολόκληρο προπαγανδιστικό μηχανισμό για να μας πείσει ότι τα μέτρα δεν είναι επιλογή της, δεν είναι απαίτηση του κεφαλαίου στη χώρα μας, που επικαλείται την καπιταλιστική κρίση για να εργασιακό Μεσαίωνα, να διευρύνει τα ποσοστά κερδοφορίας του και να καθυποτάξει σε βάθος χρόνου τους εργαζόμενους. Είναι εντολή των Βρυξελλών, των Γερμανών κατακτητών, είναι των κερδοσκόπων, είναι…..
Έτσι λοιπόν, ένα πολιτικός της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που αρνήθηκε και περιγέλασε το Δημοψήφισμα για την Συνθήκη του Μάαστριχτ, έρχεται ξανά, αυτή τη φορά για να αρνηθεί στους εργαζόμενους τη δυνατότητα πάλης για την Αντικαπιταλιστική Αποδέσμευση της Ελλάδας από την Ε.Ε.
Και το κάνει τώρα, που όλοι μας έχουμε την ευκαιρία να δούμε την πραγματική αντεργατική-αυταρχική-πολεμική ουσία της καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ενοποίησης και να σταθούμε αποφασιστικά απέναντι της. Όμως, ο Αλαβάνος ήταν και είναι από τους πρωταγωνιστές της καθεστωτικής Αριστεράς που δημιούργησε το μύθο «της Ευρώπης των Λαών», που περιφρουρεί τον ευρωπαϊκό μονόδρομο και θέλει να φυλακίσει σε αυτόν τις όποιες ριζοσπαστικές συνιστώσες του κινήματος, έχοντας ως όχημα την «Ενότητα της Αριστεράς»!
Θα επιτρέψουμε, η αρχή που έγινε με τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει συνέχεια;
Στο τέλος, βεβαίως, αποκαλύπτεται όλη η ουσία της πολιτικής πρότασης του Αλ.Αλαβάνου, πολιτικού μιας Αριστεράς με διαφορετικό πρόγραμμα ανάπτυξης, μια πρόταση που βεβαίως απευθύνεται στο αστικό σύστημα εξουσίας (η αναπτυξιολαγνεία, είναι ένα ακόμη χαρακτηριστικό του, αλλά όχι μόνο αυτού). Ο κυβερνητισμός καταντάει χούι για την εκδοχή της καθεστωτικής αριστεράς που πρεσβεύει ο Αλ.Αλαβάνος κι αντιλαμβάνεται ως υπεύθυνη δύναμη ότι «χρειάζονται επείγοντα μέτρα», ξανά θυσίες από τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και την νεολαία.
Αποκαλύπτεται, πλέον, ένα φυσιογνωμικό χαρακτηριστικό του Αλαβάνου: να πατάς σε δύο βάρκες (το έκανε με επιτυχία απέναντι στο νεολαιίστικο κίνημα του ’06-’07 κι από τότε το περιφέρει ως καρικατούρα), να μιλάς για τα δικαιώματα νέων κι εργαζομένων και, ταυτόχρονα, να κλείνεις το μάτι στο κράτος και το αστικό κατεστημένο, καταθέτοντας προτάσεις μεταρρύθμισης. Είναι άραγε τυχαίο πως τον πολιτικό κατήφορο του ΣΥΡΙΖΑ (και του Αλαβάνου προσωπικά), σηματοδότησε η Εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008;
Αναρωτήθηκε λοιπόν «γιατί η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν βρήκε, έστω συμβολικά, 1 ευρώ να κόψει από τις δαπάνες για εξοπλισμούς».
Νομίζουμε ότι δε θα αδικούσαμε το σύντροφο Αλέκο αν του προσάπταμε τον χαρακτηρισμό «της απατημένης συζύγου»: Εσύ, Αλαβάνο, ως επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ πριν από λίγο καιρό δεν έκανες πρόταση συγκυβέρνησης στο ΠΑΣΟΚ, σε συμφωνία με το σύντροφο Τσίπρα (που ένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, βεβαίως, τον Βυσμάτωσε στο Πολεμικό Ναυτικό);
Και το πρόβλημα σου τελικά, σύντροφε Αλέκο, είναι αν θα περιοριστούν οι εξοπλισμοί ή αν πρέπει να τους μπλοκάρει το εργατικό και αντιπολεμικό κίνημα;
Ο Αλαβάνος προσπαθούσε πάντα να ισορροπεί στην πολιτική του φυσιογνωμία: από τη μια, ο αριστερός «πατριώτης» που λέει όχι στην είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ, καταγγέλλοντας την «τουρκική επιθετικότητα» (αλλά όχι τον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό Ελλάδας-Τουρκίας) και, από την άλλη, ο κοσμοπολίτης πολιτικός που απαιτεί ενδυνάμωση της κοινής Ευρωπαϊκής Πολιτικής Άμυνας και Ασφάλειας. Από τη μια, εκτοξεύει (προσεκτικές) αντιαμερικανικές κορώνες και, από την άλλη, απαιτεί την ισχυροποίηση του ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ (το «ειρηνικό αντίπαλο δέος»). Δεν είναι άραγε άξιο σχολιασμού το γεγονός ότι ο σύντροφος Αλέκος δεν καταδικάζει τις αποστολές εκτός συνόρων, που - εκτός των άλλων - στοιχίζουν 500 εκατ. ευρώ το χρόνο;
Απεναντίας, αυτό το μείγμα εθνικισμού και ευρωπαϊσμού τον ωθεί να σκεφτεί και την εγχώρια ιδιωτικοποιημένη-μετοχοποιημένη πολεμική βιομηχανία, που διεκδικεί σημαντικό τμήμα των πολεμικών παραγγελιών, είτε απευθείας είτε ως εργολάβος των αμερικανικών και ευρωπαϊκών βιομηχανιών του Ολέθρου. Στις σύντομες δηλώσεις του τρεις φορές καταγγέλλει «την εισαγωγή όπλων», την «αγορά πολεμικών αεροσκαφών» (που φυσικά εισάγονται), «τις μεγαλύτερες εισαγωγές όπλων στην Ευρωζώνη», χωρίς να πει λέξη για την ιδιωτική και κρατική εγχώρια βιομηχανία του Θανάτου.
Η αντίληψη της «πατριωτικής αριστεράς», που υπερθεματίζει υπέρ της ανάπτυξης της εθνικής πολεμικής βιομηχανίας, φανερώνεται στην ουσία της όταν, στη λίστα όσων έχουν τεράστια κέρδη στην πλάτη εργαζομένων και πάνω σε κάθε πολεμικό τυχοδιωκτισμό, παροτρύνουν τις εθνικιστικές φωνές και χρηματοδοτούν τους πολεμοκάπηλους, συναντώνται μερικά από τα σημαντικότερα ονόματα του ελληνικού αστικού κατεστημένου, δημοσιευμένα ξανά και ξανά.
Αυτοί θα θίγονταν αν μπλοκάρονταν οι πολεμικοί εξοπλισμοί, αυτοί θα έχαναν πολλά, αν οι εργαζόμενοι σε Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρο και στα Βαλκάνια, συνολικά, επέβαλαν Ειρήνη, μέσα από κοινούς, μαχητικούς, εργατικούς αγώνες.
Πρώτα από όλα όμως, θα έχανε το αστικό κατεστημένο, που στο όνομα των «εθνικών κινδύνων» απαιτεί κοινωνική ειρήνη και εθνική ενότητα εκμεταλλευτών και εργαζομένων.
«Σύντροφε» Αλέκο,
Ακόμη μια φορά, αποδεικνύεται ότι είναι άλλο πράγμα να μιλάς για τη γενιά των 600-700 ευρώ
και άλλο πράγμα να ζεις με 600-700 ευρώ.
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΤΗΛ: 6932 955437
http://diktiospartakos.blogspot.com
ΕΛΑ ΑΛΕΚΟ (ΑΛΑΒΑΝΟ)!
ΠΟΣΑ ΕΥΡΩ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ;
Σε εποχές κρίσης η κατάσταση πολώνεται, είτε στα δεξιά είτε στα αριστερά. Οι ακραίες αντεργατικές πολιτικές που συνεπικουρούνται από βίαιες κατασταλτικές μεθόδους, ταυτόχρονα δημιουργούν και νέες ανάγκες ενσωμάτωσης των εργαζομένων, νέες απαιτήσεις αφομοίωσης της οργής και της αγανάκτησής μας, σε διαφορετικές εκδοχές της αστικής πολιτικής. Αυτό το ρόλο έχει αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτός είναι τελικά ο κρυφός σκοπός που παρακινεί τους ακτιβισμούς του Αλ. Αλαβάνου παρέα με τις ΚΟΕ-ΚΕΔΑ, αυτό είναι το κουστούμι που «έκοψαν και έραψαν» στον Τσίπρα, αλλά του είναι άβολο και φαίνεται.
Ο Αλαβάνος λοιπόν ξαναχτύπησε. Σε δηλώσεις του προέβαλε τα δικά του πρέπει: «Η κυβέρνηση πρέπει να φύγει το συντομότερο δυνατό».
Προσέξτε: δε λέει να ανατραπεί από μαχητικούς εργατικούς αγώνες η αντεργατική πολιτική που ενιαία πρεσβεύουν η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και το ΛΑΟΣ, η ΕΕ, τα «εθνο-πατριωτικά» ΜΜΕ κι οι Εργοδότες (καμιά εξάλλου συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ δεν αμφισβητεί τον αστικοποιημένο-γραφειοκρατικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ). Δεν περιγράφει πώς η δύναμη των αγώνων μας και η βαθύτερη συνειδητοποίηση της ανάγκης συνολικού αντικαπιταλιστικού αγώνα θα μας οδηγήσει να ζητήσουμε όχι μόνο τα κλεμμένα πίσω, αλλά και το σύνολο του πλούτου που παράγουμε, την κατάργηση του απάνθρωπου καθεστώτος εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Αυτά όμως ήταν γνωστά από πριν και (όπως σε κάθε κρίσιμη καμπή) πάνε κι ένα βήμα παρακάτω. Ο Αλαβάνος και οι σύντροφοί του που τον ακολουθούν, είναι εδώ για «να υπάρξει στροφή στη χώρα μας πριν πέσει στον γκρεμό».
Να σώσει τη χώρα θέλει, όχι να γίνουν και να νικήσουν οι εργατικοί αγώνες. Εθνική Πρόταση Σωτηρίας του Κατεστημένου καταθέτει. Δεν απαιτεί την ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών αναγκών και δικαιωμάτων που εκφράζει μια μαχητική Εργατική Πολιτική, παίρνοντας διαζύγιο από το μικροαστισμό του ΠΑΜΕ και τις «εθνικές», δηλαδή αστικές, ανάγκες.
Με ποιους, με ποια πολιτική θα σώσει τη χώρα; Προτείνει μέτωπο «μαζί με όλους αυτούς, θέση έχουν οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ, που είδαν το χώρο τους από εγχείρημα του κοινωνικού αποκλεισμού τον πρώτο καιρό του Α. Παπανδρέου να γίνεται φορέας της χειρότερης επίθεσης ενάντια στους εργαζόμενους επί Γ. Παπανδρέου, χειρότερη ακόμα κι από της δεξιάς κυβέρνησης Μητσοτάκη».
Δε μπορούμε να μη διαπιστώσουμε τις ομοιότητες του Αλαβάνειου σαλπίσματος με τις εκτιμήσεις του Αλ Τσαντίρι. Ιαχές που απευθύνονται στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ, πρεσβεύοντας μια νέα σοσιαλδημοκρατία που ξεκινά από το «αριστερό-λαϊκό» ΠΑΣΟΚ και σημαδεύει στην ενσωμάτωση των παρυφών της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, αφυδατώνοντας τελικά το πολιτικό νεύρο σημαντικών στιγμών του κινήματος. Ιαχές που εμφανίζουν μια αριστερά του Αλαβάνου να συγκροτεί Μέτωπο Αλληλεγγύης αναπολώντας τον Λαϊκισμό και τη διγλωσσία του Ανδρέα («φεύγουν οι βάσεις» που μένουν για πάντα), εχθρική σε ένα πραγματικό Εργατικό Μέτωπο Αντίστασης, Ρήξης, Ανατροπής της κυβέρνησης, της Ε.Ε. και του κόσμου του πλούτου.
Ο Αλαβάνος αναβαπτίζει στο σήμερα τη διαδρομή του Παπανδρεϊσμού, της μακράς διακυβέρνησης της αστικής πολιτικής που ενσωμάτωσε το κίνημα της Μεταπολίτευσης, (με ευθύνη και της Αριστεράς - «πραγματική Αλλαγή» ζητούσες τότε σύντροφε), που πρώτη σήμανε την αντεργατική επίθεση με την χρόνια λιτότητα, τρομοκράτησε τους εργαζόμενους με πολιτική επιστράτευση, κατέβασε το στρατό στο δρόμο για να σπάσει απεργίες (ΕΑΣ-ΟΤΑ κλπ) και στοχοποίησε το κίνημα της νεολαίας (δολοφονία 15χρονου Καλτεζά, παραβίαση Πανεπιστημιακού Ασύλου κλπ), που εργάστηκε ως πιστός εταίρος στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της ΕΟΚ, όταν μαζί, εξάλλου, σύντροφε ψηφίζατε ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΝ Υπέρ του Μάαστριχτ!
Αλλά ο Αλαβάνος, που φαίνεται ότι έχει πάρει μαθήματα εκμετάλλευσης των εθνικιστικών στερεοτύπων από τον Ανδρέα, φέρνει ξανά στο προσκήνιο τη θεωρία της εξάρτησης και σηκώνει ψηλά τις σημαίες της «Εθνικής Ανεξαρτησίας και της Λαϊκής Κυριαρχίας».
Ζητά δημοψήφισμα για το Σύμφωνο Σταθερότητας, που βεβαίως ξεπερνιέται καθημερινά από σκληρότερα αντεργατικά μέτρα, γιατί «τα άρθρα 121 και 124 δίνουν στην Ε.Ε. τη δυνατότητα να κυβερνά στην Ελλάδα με τα μέτρα που τυπικά ανακοίνωσε το φερέφωνό της, η κυβέρνηση Παπανδρέου, χωρίς να έχει καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση ακόμα κι από το εκλογικό της πρόγραμμα».
Παίζει ουσιαστικά την «αριστερή εκδοχή» του παιχνιδιού της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που έχει στήσει ολόκληρο προπαγανδιστικό μηχανισμό για να μας πείσει ότι τα μέτρα δεν είναι επιλογή της, δεν είναι απαίτηση του κεφαλαίου στη χώρα μας, που επικαλείται την καπιταλιστική κρίση για να εργασιακό Μεσαίωνα, να διευρύνει τα ποσοστά κερδοφορίας του και να καθυποτάξει σε βάθος χρόνου τους εργαζόμενους. Είναι εντολή των Βρυξελλών, των Γερμανών κατακτητών, είναι των κερδοσκόπων, είναι…..
Έτσι λοιπόν, ένα πολιτικός της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που αρνήθηκε και περιγέλασε το Δημοψήφισμα για την Συνθήκη του Μάαστριχτ, έρχεται ξανά, αυτή τη φορά για να αρνηθεί στους εργαζόμενους τη δυνατότητα πάλης για την Αντικαπιταλιστική Αποδέσμευση της Ελλάδας από την Ε.Ε.
Και το κάνει τώρα, που όλοι μας έχουμε την ευκαιρία να δούμε την πραγματική αντεργατική-αυταρχική-πολεμική ουσία της καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής Ευρωπαϊκής Ενοποίησης και να σταθούμε αποφασιστικά απέναντι της. Όμως, ο Αλαβάνος ήταν και είναι από τους πρωταγωνιστές της καθεστωτικής Αριστεράς που δημιούργησε το μύθο «της Ευρώπης των Λαών», που περιφρουρεί τον ευρωπαϊκό μονόδρομο και θέλει να φυλακίσει σε αυτόν τις όποιες ριζοσπαστικές συνιστώσες του κινήματος, έχοντας ως όχημα την «Ενότητα της Αριστεράς»!
Θα επιτρέψουμε, η αρχή που έγινε με τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει συνέχεια;
Στο τέλος, βεβαίως, αποκαλύπτεται όλη η ουσία της πολιτικής πρότασης του Αλ.Αλαβάνου, πολιτικού μιας Αριστεράς με διαφορετικό πρόγραμμα ανάπτυξης, μια πρόταση που βεβαίως απευθύνεται στο αστικό σύστημα εξουσίας (η αναπτυξιολαγνεία, είναι ένα ακόμη χαρακτηριστικό του, αλλά όχι μόνο αυτού). Ο κυβερνητισμός καταντάει χούι για την εκδοχή της καθεστωτικής αριστεράς που πρεσβεύει ο Αλ.Αλαβάνος κι αντιλαμβάνεται ως υπεύθυνη δύναμη ότι «χρειάζονται επείγοντα μέτρα», ξανά θυσίες από τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και την νεολαία.
Αποκαλύπτεται, πλέον, ένα φυσιογνωμικό χαρακτηριστικό του Αλαβάνου: να πατάς σε δύο βάρκες (το έκανε με επιτυχία απέναντι στο νεολαιίστικο κίνημα του ’06-’07 κι από τότε το περιφέρει ως καρικατούρα), να μιλάς για τα δικαιώματα νέων κι εργαζομένων και, ταυτόχρονα, να κλείνεις το μάτι στο κράτος και το αστικό κατεστημένο, καταθέτοντας προτάσεις μεταρρύθμισης. Είναι άραγε τυχαίο πως τον πολιτικό κατήφορο του ΣΥΡΙΖΑ (και του Αλαβάνου προσωπικά), σηματοδότησε η Εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008;
Αναρωτήθηκε λοιπόν «γιατί η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν βρήκε, έστω συμβολικά, 1 ευρώ να κόψει από τις δαπάνες για εξοπλισμούς».
Νομίζουμε ότι δε θα αδικούσαμε το σύντροφο Αλέκο αν του προσάπταμε τον χαρακτηρισμό «της απατημένης συζύγου»: Εσύ, Αλαβάνο, ως επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ πριν από λίγο καιρό δεν έκανες πρόταση συγκυβέρνησης στο ΠΑΣΟΚ, σε συμφωνία με το σύντροφο Τσίπρα (που ένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, βεβαίως, τον Βυσμάτωσε στο Πολεμικό Ναυτικό);
Και το πρόβλημα σου τελικά, σύντροφε Αλέκο, είναι αν θα περιοριστούν οι εξοπλισμοί ή αν πρέπει να τους μπλοκάρει το εργατικό και αντιπολεμικό κίνημα;
Ο Αλαβάνος προσπαθούσε πάντα να ισορροπεί στην πολιτική του φυσιογνωμία: από τη μια, ο αριστερός «πατριώτης» που λέει όχι στην είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ, καταγγέλλοντας την «τουρκική επιθετικότητα» (αλλά όχι τον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό Ελλάδας-Τουρκίας) και, από την άλλη, ο κοσμοπολίτης πολιτικός που απαιτεί ενδυνάμωση της κοινής Ευρωπαϊκής Πολιτικής Άμυνας και Ασφάλειας. Από τη μια, εκτοξεύει (προσεκτικές) αντιαμερικανικές κορώνες και, από την άλλη, απαιτεί την ισχυροποίηση του ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ (το «ειρηνικό αντίπαλο δέος»). Δεν είναι άραγε άξιο σχολιασμού το γεγονός ότι ο σύντροφος Αλέκος δεν καταδικάζει τις αποστολές εκτός συνόρων, που - εκτός των άλλων - στοιχίζουν 500 εκατ. ευρώ το χρόνο;
Απεναντίας, αυτό το μείγμα εθνικισμού και ευρωπαϊσμού τον ωθεί να σκεφτεί και την εγχώρια ιδιωτικοποιημένη-μετοχοποιημένη πολεμική βιομηχανία, που διεκδικεί σημαντικό τμήμα των πολεμικών παραγγελιών, είτε απευθείας είτε ως εργολάβος των αμερικανικών και ευρωπαϊκών βιομηχανιών του Ολέθρου. Στις σύντομες δηλώσεις του τρεις φορές καταγγέλλει «την εισαγωγή όπλων», την «αγορά πολεμικών αεροσκαφών» (που φυσικά εισάγονται), «τις μεγαλύτερες εισαγωγές όπλων στην Ευρωζώνη», χωρίς να πει λέξη για την ιδιωτική και κρατική εγχώρια βιομηχανία του Θανάτου.
Η αντίληψη της «πατριωτικής αριστεράς», που υπερθεματίζει υπέρ της ανάπτυξης της εθνικής πολεμικής βιομηχανίας, φανερώνεται στην ουσία της όταν, στη λίστα όσων έχουν τεράστια κέρδη στην πλάτη εργαζομένων και πάνω σε κάθε πολεμικό τυχοδιωκτισμό, παροτρύνουν τις εθνικιστικές φωνές και χρηματοδοτούν τους πολεμοκάπηλους, συναντώνται μερικά από τα σημαντικότερα ονόματα του ελληνικού αστικού κατεστημένου, δημοσιευμένα ξανά και ξανά.
Αυτοί θα θίγονταν αν μπλοκάρονταν οι πολεμικοί εξοπλισμοί, αυτοί θα έχαναν πολλά, αν οι εργαζόμενοι σε Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρο και στα Βαλκάνια, συνολικά, επέβαλαν Ειρήνη, μέσα από κοινούς, μαχητικούς, εργατικούς αγώνες.
Πρώτα από όλα όμως, θα έχανε το αστικό κατεστημένο, που στο όνομα των «εθνικών κινδύνων» απαιτεί κοινωνική ειρήνη και εθνική ενότητα εκμεταλλευτών και εργαζομένων.
«Σύντροφε» Αλέκο,
Ακόμη μια φορά, αποδεικνύεται ότι είναι άλλο πράγμα να μιλάς για τη γενιά των 600-700 ευρώ
και άλλο πράγμα να ζεις με 600-700 ευρώ.
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΤΗΛ: 6932 955437
http://diktiospartakos.blogspot.com