Χμμμμ... Ας δούμε λίγο το νοητικό πλαίσιο της εποχής του Αισχύλου. Η Αθηναϊκή Δημοκρατία είναι εδραιωμένη, αλλά όχι ισχυρή. Γύρω της υπάρχουν ολιγαρχίες και τυρρανίες, ενώ μόλις έχει αποκρουστεί η περσική εισβολή. Ο Αισχύλος είναι μεν αριστοκρατικής καταγωγής, αλλά παράλληλα και βαθύτατα δημοκρατικός.
Φτιάχνει λοιπόν ένα μύθο (όχι παραμύθι, αλλά μύθο). Στηρίζεται πάνω στη μυθολογία και μετατρέπει τον Προμηθέα όχι απλώς σε μάρτυρα υπέρ της ανθρωπότητας, αλλά σε κατήγορο κατά της τυρρανίας. Ποιός είναι ο τύρρανος; Μα φυσικά ο Δίας. Γιατί είναι τύρρανος; Γιατί αποφασίζει και διατάζει (ως σχεδόν παντοδύναμος) και γιατί κρατάει τους ανθρώπους στο σκοτάδι και καταδικάζει τον πυρφόρο Προμηθέα. Και γιατί άραγε να πέσει κάποτε ένας τέτοιος παντοδύναμος τύρρανος; Γιατί διαπράττει ΥΒΡΗ. Η ύβρης του αφορά το μονοπώλιο της γνώσης, το ανεξέλεγκτο της δύναμης και των πράξεών του, αλλά κυρίως το ότι δεν αντιλαμβάνεται το εφήμερο της δύναμης. Ο Αισχύλος (τον οποίο απασχολεί συνεχώς η έννοια της ύβρης ) μας λέει πως η δύναμη είναι εφήμερη (ακόμη και η θεϊκή) και ότι όποιος δεν το αντιλαμβάνεται αυτό είναι μακροπρόθεσμα καταδικασμένος. Αυτή άλλωστε η συγκεκριμένη θεώρηση της ύβρεως είναι κεντρική καθόλο το "χρυσό αιώνα" και προφανέστατα συνδέεται και αντιπαραβάλλεται στην ευρύτερη έννοια της Δημοκρατίας (βλέπε επίσης την Αντιγόνη ως παρόμοιο παράδειγμα). Αυτό είναι το λαϊκό αίσθημα της εποχής και όχι ότι ο Δίας θα πέσει και θάρθει κάποιος μεσσίας που θα σώσει τον κοσμο. Οι Αθηναίοι γιορτάζουν που γλύτωσαν τη Δημοκρατία τους και ο "Δεσμώτης" είναι ακριβώς το απαύγασμα των επινικίων τους. Να σημειώσω εδώ ότι ακόμη εκείνη την εποχή η Αθήνα δεν είναι ηγεμονία, δεν καταπιέζει τους συμμάχους της και οι δούλοι είναι αποκλειστικά κτήμα των πλούσιων. Όταν οι Αθηναίοι εκείνης της εποχής μιλούν για Δημοκρατία εννοούν κάτι διαφορετικό απότι την εποχή του Περικλή μερικά χρόνια μόλις μετά.
Αυτή γενικά είναι η πλέον τεκμηριωμένη απάντηση το με τι ακριβώς ασχολείται ο Αισχύλος. Η "πρόβλεψη" είναι ένα ελλάσων μέρος του μύθου, με αποκλειστικό σκοπό να προειδοποιήσει για την ύβρη. Τα ίδια περίπου συναντάμε σε όλες τις τραγωδίες, ακριβώς γιατί αυτοί οι αληθινά μεγάλοι άνθρωποι δεν έγραφαν κάποια φανταστική ιστορία ή γνωστικιστικά παραμύθια, αλλά διαπαιδαγωγιτικούς μύθους.
Και τέλος... ξέχνα το εγωϊστικό γονίδιο. Για τους βιολόγους (εκτός ελλάδας ίσως) είναι μια πεθαμένη υπόθεση, έστω κι αν ο πιασάρικος τίτλος έχει μείνει. Μέχρι και ο Ντώκινς τόχει ψιλοκάνει γαργάρα τα ταλευταία χρόνια.
Πιστεύω εις έναν φραπέ,
αφρώδη, παγοκράτορα,
ρουφηχτόν εκ καλάμου σπαστής,
εις στομάχους πάντων ερριμένον.
Και εις ένα αφρόγαλα, λευκόν, πηχτόν,
του καφέ συνοδό, και λιπογενές
το δια τον καφέ ποιηθέντα προ πάντων καπουτσίνο,
milk εκ βοδώς,
αφρόν αληθινόν, εκ μιξερός ηλεκτρικού,
χτυπηθέντα, ού γεννηθέντα,
ομοχρήσιμου του φραπέ,
δι ου το μάτι ορθάνοιξε.
Τον δι’ ημάς τους ανθρώπους
και δια την ημετέραν εργασίαν,
φυτροθέντα εν καφεοδένδρων
και μαζευθέντα εξ άρρενος εργάτου
και αγοράσθη εξ εταιρείας
και εσυσκευάσθηκε.
Αγορασθέντα τε υπό ημών,
εντός μικρής σακουλίτσας,
ή κουτιού ή βαζακίου
Και ετοιμάσθη τας πρώτας ώρας
κατά τας πρωινάς.
Και εισέπεσε εντός ποτηριού
και ζαχαρώθηκε εκ κουταλιάς του γλυκού.
Και πάλιν άφρισε μετά δόξης,
τσίτα κάνων κοιμητούς,
ώστε χουζουρίου έλθη το τέλος.
Και εις το ρεύμα το πάγιον,
το χρήσιμον, το μιξεροκινόν,
το εκ της δεής επαραγόμενον,
το συν ψυγείου και θηκών συνεργαζόμενο,
ώστε παρασκευαζόμενο,
παγακίων και υδάτων ψυχρών.
Εις μίαν, καφετερίαν, ομαδικήν και φιλικήν φραπεδοποσίαν,
ομολογώ εν τσίμπημα εις μπισκότου εκ του μπολ,
προσδοκώ τασάκι καθαρόν
και να είναι η ζάχαρη λιωμένη.
Πράγματι δεν είχα ξανακούσει έως τώρα ότι ο Αισχύλος ήταν... προφήτης :-]]]]]]]]]]]
Μήπως η Ιώ πήρε κι αυτή κάναν κρίνο και παράλληλα του ψυθίριζε τα λόγια του Προμηθέα στ' αυτί; Μπαγάσα Αισχύλε...
Είδες υπεράσπιση του Μίθρα και του Μάνι σ' αυτά που γράφω ε; Καλά...
Μάθε τώρα ότι την εποχή για την οποία μιλάμε τα αίματα γύρω από το θρησκευτικό ζήτημα ήταν τόσο ξαναμένα, ώστε μόνο ειρηνικά να μη μπορεί να επιβληθεί η όποια θρησκεία. Αν η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία γινόταν κράτος με άλλη επίσημη θρησκεία, αυτό θα γινόταν μόνο μέσω πολέμων, διωγμών, καταστροφών κλπ. Αυτό προσπάθησα να πω, αλλά μάλλον ήταν πολύ δυσνόητο. Αν είχαν επικρατήσει οι μιθραϊστές πιθανότατα να είχαν κάνει τα ίδια, όπως και οι μανιχαϊστές ή οποιοσδήποτε άλλος. Υποπτεύομαι δε ότι σε αυτή την περίπτωση θα σπάμαρες συνεχώς σχετικά με το πόσο θείος ήταν ο μίθρα και πόσο τραμπούκοι οι χριστιανοί :-]]]]]]]]]]]]]
Σύμφωνα με τον ίδιο τον ΓΑΠ, η φορολογία των τραπεζών ανέρχεται στο δυσθεώρητο... 7%. Μιλάμε πάντα για πραγματικά ποσά και την πραγματική κατάσταση και όχι για το τι λένε οι νόμοι (οι οποίοι πράγματι αναφέρουν ένα 25%). Υποθέτω πως γνωρίζεις ότι οι νόμοι έχουν... μπαλκονόπορτες, ειδικά αν μιλάμε για ομίλους που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=80096
Για τα 28 δις και το τι συμβαίνει με αυτά, δες την απογευματινή http://www.apogevmatini.gr/?p=68985
Αφενός έχει εκταμιευτεί ένα αρκετά μεγάλο ποσό, αφετέρου θα συνεχιστεί η βοήθεια, αν και όχι πλέον άμεσα με μετρητά. Αυτό που γίνεται πρακτικά είναι ότι ΑΝ βαρέσει κανόνι μια ιδιωτική τράπεζα, το κράτος θα πρέπει να καλύψει τις εγγυήσεις που έχει αναλάβει. Κι αυτό σε ένα κλάδο εντελώς κερδοφόρο για 15 χρόνια.
Καλά ρε dosas... Αναφέρεις τον Προμηθέα Δεσμώτη ως "προφητεία" για την "ειρηνική" επικράτηση του χριστιανισμού; Στ' αλήθεια νομίζεις ότι ο Αισχύλος έγραψε προφητείες ρε dosas;
«Στην Αλεξάνδρεια... του Σεράπειου πάντα τα οικοδομήματα όπως στους ποιητικούς μύθους των Γιγάντων έγιναν... Θεοδοσίου δε βασιλεύοντος και (επισκόπου) Θεοφίλου πρωτοστατούντος... τα αναθήματα του Σεραπείου (οι χριστιανοί) κατελυμένοντο, και όχι μονό χωρίς μάχη ενίκησαν, αλλα τους ανδριάντες και τα αναθήματα κατέκλεπτον... του δε Σεραπείου μόνο το έδαφος δεν απέσπασαν κι’ αυτό δια το βάρος των λίθων, επειδή (οι λίθοι της θεμελίου δόμησης) ήταν αμετακίνητοι. Οι πολεμικότατοι δε αυτοί φιλοχρήματοι, την ασέβεια αυτή εις έπαινον τους καταλόγιζαν.
Έπειτα… εισέβαλαν οι καλούμενοι μοναχοί, άνθρωποι μεν (μόνο) κατά το είδος, ο δε βίος αυτών συώδης (καπρικός, γουρουνώδης) και εμφανώς πάσχοντες, μύρια έπρατταν κακά και ανείπωτα, αλλά αυτά ευσέβειαν ενόμιζαν...
Και συμπληρώνει θρηνώντας: τότε πας άνθρωπος (μελανή) φορών εσθήτα (ράσα) τυραννικήν είχεν εξουσίαν και δημοσίως να ασχημονεί ημπορούσε… Ναι… σε τόση "αρετή" άλλαξε (η νέα θρησκεία) τον άνθρωπο...» Ευνάπιος (346-414 μ.Χ.) ΒΙΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ ΚΑΙ ΣΟΦΙΣΤΩΝ 6.11
Η καταστροφή του Σεράπειου της Αλεξάνδρειας, μέσα από την περιγραφή του Ευνάπιου, διακεκριμένου λόγιου της εποχής και φίλου του Ιουλιανού (του λεγόμενου παραβάτη). Μόνο τα μάρμαρα του δαπέδου δε σήκωσαν οι χριστιανοί κι αυτό γιατί ήταν πολύ βαριά. Ενδιαφέρον είναι ότι ο Ευνάπιος δεν μιλάει για κάψιμο βιβλίων, μιας και είχε δοθεί αυτοκρατορική εντολή να μεταφερθούν τα πιο πολύτιμα από αυτά στην Κων/πολη προκειμένου να μεγαλώσει η προσωπική συλλογή του Θεοδόσιου του "Μέγα". Για να θυμηθούμε το πόσο μέγας ήταν ο συγκεκριμένος, δύο χρόνια πριν την καταστροφή του Σεράπειου είχε διατάξει τους λεγεωνάριους να σφάξουν μεταξύ 7 και 15.000 θεσσαλονικέων, επειδή είχαν εξεγερθεί και εκτελέσει το Γότθο φρούραρχο της πόλης. Δύο χρόνια μετά την καταστροφή του σεράπειου, τα χριστιανικά στρατεύματα του θεοδόσιου συγκρούστηκαν με τα ειδωλολατρικά του Βίριου Νικόμαχου Φλαβιανού, ο οποίος είχε υποσχεθεί ότι αν νικούσε θα μετέτρεπε τους χριστιανικούς ναούς σε στάβλους.
Εξίσου ενδιαφέρον είναι ότι την εποχή της επιβολής του χριστιανισμού, η πιο μεγάλη θρησκεία στην ανατολική μεσόγειο φαίνεται πως ήταν ο Μιθραϊσμός, ενώ η ταχύτερα εξαπλούμενη φαίνεται πως ήταν ο μανιχαϊσμός. Ο μεν μιθραϊσμός ξεριζώθηκε επίσης δια της βίας από τη Ρωμαϊκη αυτοκρατορία, αλλά επέζησε στα Παρθικά βασίλεια και την αυτοκρατορία των σασσανιδών, οι δε οπαδοί του Μάνι (του οποίου πρώτος μαθητής ήταν ο πατέρας του!) εξαπλώθηκαν σε όλη την Ασία και επέζησαν μέχρι το 13ο αιώνα.
Τόσο "φυσικά" επήλθε η επικράτηση του χριστιανισμού στον ελληνορωμαϊκό κόσμο.
Τα σχόλια του χρήστη
Μες τη φτώχεια γίνεται το συνέδριο της ΓΣΕΕ. Του χρόνου στο Sun City παιδιά ή σε κάνα Λας Βέγκας.
Έχει και μπίνγκο; Να δω τον παναγόπουλο να φωνάζει "μπίνγκο!" και να πεθάνω :-]]]]]]]]]]]]]
Χμμμμ... Ας δούμε λίγο το νοητικό πλαίσιο της εποχής του Αισχύλου. Η Αθηναϊκή Δημοκρατία είναι εδραιωμένη, αλλά όχι ισχυρή. Γύρω της υπάρχουν ολιγαρχίες και τυρρανίες, ενώ μόλις έχει αποκρουστεί η περσική εισβολή. Ο Αισχύλος είναι μεν αριστοκρατικής καταγωγής, αλλά παράλληλα και βαθύτατα δημοκρατικός.
Φτιάχνει λοιπόν ένα μύθο (όχι παραμύθι, αλλά μύθο). Στηρίζεται πάνω στη μυθολογία και μετατρέπει τον Προμηθέα όχι απλώς σε μάρτυρα υπέρ της ανθρωπότητας, αλλά σε κατήγορο κατά της τυρρανίας. Ποιός είναι ο τύρρανος; Μα φυσικά ο Δίας. Γιατί είναι τύρρανος; Γιατί αποφασίζει και διατάζει (ως σχεδόν παντοδύναμος) και γιατί κρατάει τους ανθρώπους στο σκοτάδι και καταδικάζει τον πυρφόρο Προμηθέα. Και γιατί άραγε να πέσει κάποτε ένας τέτοιος παντοδύναμος τύρρανος; Γιατί διαπράττει ΥΒΡΗ. Η ύβρης του αφορά το μονοπώλιο της γνώσης, το ανεξέλεγκτο της δύναμης και των πράξεών του, αλλά κυρίως το ότι δεν αντιλαμβάνεται το εφήμερο της δύναμης. Ο Αισχύλος (τον οποίο απασχολεί συνεχώς η έννοια της ύβρης ) μας λέει πως η δύναμη είναι εφήμερη (ακόμη και η θεϊκή) και ότι όποιος δεν το αντιλαμβάνεται αυτό είναι μακροπρόθεσμα καταδικασμένος. Αυτή άλλωστε η συγκεκριμένη θεώρηση της ύβρεως είναι κεντρική καθόλο το "χρυσό αιώνα" και προφανέστατα συνδέεται και αντιπαραβάλλεται στην ευρύτερη έννοια της Δημοκρατίας (βλέπε επίσης την Αντιγόνη ως παρόμοιο παράδειγμα). Αυτό είναι το λαϊκό αίσθημα της εποχής και όχι ότι ο Δίας θα πέσει και θάρθει κάποιος μεσσίας που θα σώσει τον κοσμο. Οι Αθηναίοι γιορτάζουν που γλύτωσαν τη Δημοκρατία τους και ο "Δεσμώτης" είναι ακριβώς το απαύγασμα των επινικίων τους. Να σημειώσω εδώ ότι ακόμη εκείνη την εποχή η Αθήνα δεν είναι ηγεμονία, δεν καταπιέζει τους συμμάχους της και οι δούλοι είναι αποκλειστικά κτήμα των πλούσιων. Όταν οι Αθηναίοι εκείνης της εποχής μιλούν για Δημοκρατία εννοούν κάτι διαφορετικό απότι την εποχή του Περικλή μερικά χρόνια μόλις μετά.
Αυτή γενικά είναι η πλέον τεκμηριωμένη απάντηση το με τι ακριβώς ασχολείται ο Αισχύλος. Η "πρόβλεψη" είναι ένα ελλάσων μέρος του μύθου, με αποκλειστικό σκοπό να προειδοποιήσει για την ύβρη. Τα ίδια περίπου συναντάμε σε όλες τις τραγωδίες, ακριβώς γιατί αυτοί οι αληθινά μεγάλοι άνθρωποι δεν έγραφαν κάποια φανταστική ιστορία ή γνωστικιστικά παραμύθια, αλλά διαπαιδαγωγιτικούς μύθους.
Και τέλος... ξέχνα το εγωϊστικό γονίδιο. Για τους βιολόγους (εκτός ελλάδας ίσως) είναι μια πεθαμένη υπόθεση, έστω κι αν ο πιασάρικος τίτλος έχει μείνει. Μέχρι και ο Ντώκινς τόχει ψιλοκάνει γαργάρα τα ταλευταία χρόνια.
Τι θυμήθηκες...
http://www.youtube.com/watch?v=unRIaNahZpU
+1000
Παλιά αλλά αξέχαστα
http://indy.gr/newswire/eftase-i-eidik-dynami-ton-mpatson-gia-kafe-sti-b...
Και ο όρκος της ΕΛΑΣ
Πιστεύω εις έναν φραπέ,
αφρώδη, παγοκράτορα,
ρουφηχτόν εκ καλάμου σπαστής,
εις στομάχους πάντων ερριμένον.
Και εις ένα αφρόγαλα, λευκόν, πηχτόν,
του καφέ συνοδό, και λιπογενές
το δια τον καφέ ποιηθέντα προ πάντων καπουτσίνο,
milk εκ βοδώς,
αφρόν αληθινόν, εκ μιξερός ηλεκτρικού,
χτυπηθέντα, ού γεννηθέντα,
ομοχρήσιμου του φραπέ,
δι ου το μάτι ορθάνοιξε.
Τον δι’ ημάς τους ανθρώπους
και δια την ημετέραν εργασίαν,
φυτροθέντα εν καφεοδένδρων
και μαζευθέντα εξ άρρενος εργάτου
και αγοράσθη εξ εταιρείας
και εσυσκευάσθηκε.
Αγορασθέντα τε υπό ημών,
εντός μικρής σακουλίτσας,
ή κουτιού ή βαζακίου
Και ετοιμάσθη τας πρώτας ώρας
κατά τας πρωινάς.
Και εισέπεσε εντός ποτηριού
και ζαχαρώθηκε εκ κουταλιάς του γλυκού.
Και πάλιν άφρισε μετά δόξης,
τσίτα κάνων κοιμητούς,
ώστε χουζουρίου έλθη το τέλος.
Και εις το ρεύμα το πάγιον,
το χρήσιμον, το μιξεροκινόν,
το εκ της δεής επαραγόμενον,
το συν ψυγείου και θηκών συνεργαζόμενο,
ώστε παρασκευαζόμενο,
παγακίων και υδάτων ψυχρών.
Εις μίαν, καφετερίαν, ομαδικήν και φιλικήν φραπεδοποσίαν,
ομολογώ εν τσίμπημα εις μπισκότου εκ του μπολ,
προσδοκώ τασάκι καθαρόν
και να είναι η ζάχαρη λιωμένη.
Αμήν
Πράγματι δεν είχα ξανακούσει έως τώρα ότι ο Αισχύλος ήταν... προφήτης :-]]]]]]]]]]]
Μήπως η Ιώ πήρε κι αυτή κάναν κρίνο και παράλληλα του ψυθίριζε τα λόγια του Προμηθέα στ' αυτί; Μπαγάσα Αισχύλε...
Είδες υπεράσπιση του Μίθρα και του Μάνι σ' αυτά που γράφω ε; Καλά...
Μάθε τώρα ότι την εποχή για την οποία μιλάμε τα αίματα γύρω από το θρησκευτικό ζήτημα ήταν τόσο ξαναμένα, ώστε μόνο ειρηνικά να μη μπορεί να επιβληθεί η όποια θρησκεία. Αν η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία γινόταν κράτος με άλλη επίσημη θρησκεία, αυτό θα γινόταν μόνο μέσω πολέμων, διωγμών, καταστροφών κλπ. Αυτό προσπάθησα να πω, αλλά μάλλον ήταν πολύ δυσνόητο. Αν είχαν επικρατήσει οι μιθραϊστές πιθανότατα να είχαν κάνει τα ίδια, όπως και οι μανιχαϊστές ή οποιοσδήποτε άλλος. Υποπτεύομαι δε ότι σε αυτή την περίπτωση θα σπάμαρες συνεχώς σχετικά με το πόσο θείος ήταν ο μίθρα και πόσο τραμπούκοι οι χριστιανοί :-]]]]]]]]]]]]]
Σύμφωνα με τον ίδιο τον ΓΑΠ, η φορολογία των τραπεζών ανέρχεται στο δυσθεώρητο... 7%. Μιλάμε πάντα για πραγματικά ποσά και την πραγματική κατάσταση και όχι για το τι λένε οι νόμοι (οι οποίοι πράγματι αναφέρουν ένα 25%). Υποθέτω πως γνωρίζεις ότι οι νόμοι έχουν... μπαλκονόπορτες, ειδικά αν μιλάμε για ομίλους που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό.
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=80096
Για τα 28 δις και το τι συμβαίνει με αυτά, δες την απογευματινή
http://www.apogevmatini.gr/?p=68985
Αφενός έχει εκταμιευτεί ένα αρκετά μεγάλο ποσό, αφετέρου θα συνεχιστεί η βοήθεια, αν και όχι πλέον άμεσα με μετρητά. Αυτό που γίνεται πρακτικά είναι ότι ΑΝ βαρέσει κανόνι μια ιδιωτική τράπεζα, το κράτος θα πρέπει να καλύψει τις εγγυήσεις που έχει αναλάβει. Κι αυτό σε ένα κλάδο εντελώς κερδοφόρο για 15 χρόνια.
Καλά ρε dosas... Αναφέρεις τον Προμηθέα Δεσμώτη ως "προφητεία" για την "ειρηνική" επικράτηση του χριστιανισμού; Στ' αλήθεια νομίζεις ότι ο Αισχύλος έγραψε προφητείες ρε dosas;
Τι άλλο θ' ακούσουμε πλέον...
«Στην Αλεξάνδρεια... του Σεράπειου πάντα τα οικοδομήματα όπως στους ποιητικούς μύθους των Γιγάντων έγιναν... Θεοδοσίου δε βασιλεύοντος και (επισκόπου) Θεοφίλου πρωτοστατούντος... τα αναθήματα του Σεραπείου (οι χριστιανοί) κατελυμένοντο, και όχι μονό χωρίς μάχη ενίκησαν, αλλα τους ανδριάντες και τα αναθήματα κατέκλεπτον... του δε Σεραπείου μόνο το έδαφος δεν απέσπασαν κι’ αυτό δια το βάρος των λίθων, επειδή (οι λίθοι της θεμελίου δόμησης) ήταν αμετακίνητοι. Οι πολεμικότατοι δε αυτοί φιλοχρήματοι, την ασέβεια αυτή εις έπαινον τους καταλόγιζαν.
Έπειτα… εισέβαλαν οι καλούμενοι μοναχοί, άνθρωποι μεν (μόνο) κατά το είδος, ο δε βίος αυτών συώδης (καπρικός, γουρουνώδης) και εμφανώς πάσχοντες, μύρια έπρατταν κακά και ανείπωτα, αλλά αυτά ευσέβειαν ενόμιζαν...
Και συμπληρώνει θρηνώντας: τότε πας άνθρωπος (μελανή) φορών εσθήτα (ράσα) τυραννικήν είχεν εξουσίαν και δημοσίως να ασχημονεί ημπορούσε… Ναι… σε τόση "αρετή" άλλαξε (η νέα θρησκεία) τον άνθρωπο...» Ευνάπιος (346-414 μ.Χ.) ΒΙΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ ΚΑΙ ΣΟΦΙΣΤΩΝ 6.11
Η καταστροφή του Σεράπειου της Αλεξάνδρειας, μέσα από την περιγραφή του Ευνάπιου, διακεκριμένου λόγιου της εποχής και φίλου του Ιουλιανού (του λεγόμενου παραβάτη). Μόνο τα μάρμαρα του δαπέδου δε σήκωσαν οι χριστιανοί κι αυτό γιατί ήταν πολύ βαριά. Ενδιαφέρον είναι ότι ο Ευνάπιος δεν μιλάει για κάψιμο βιβλίων, μιας και είχε δοθεί αυτοκρατορική εντολή να μεταφερθούν τα πιο πολύτιμα από αυτά στην Κων/πολη προκειμένου να μεγαλώσει η προσωπική συλλογή του Θεοδόσιου του "Μέγα". Για να θυμηθούμε το πόσο μέγας ήταν ο συγκεκριμένος, δύο χρόνια πριν την καταστροφή του Σεράπειου είχε διατάξει τους λεγεωνάριους να σφάξουν μεταξύ 7 και 15.000 θεσσαλονικέων, επειδή είχαν εξεγερθεί και εκτελέσει το Γότθο φρούραρχο της πόλης. Δύο χρόνια μετά την καταστροφή του σεράπειου, τα χριστιανικά στρατεύματα του θεοδόσιου συγκρούστηκαν με τα ειδωλολατρικά του Βίριου Νικόμαχου Φλαβιανού, ο οποίος είχε υποσχεθεί ότι αν νικούσε θα μετέτρεπε τους χριστιανικούς ναούς σε στάβλους.
Εξίσου ενδιαφέρον είναι ότι την εποχή της επιβολής του χριστιανισμού, η πιο μεγάλη θρησκεία στην ανατολική μεσόγειο φαίνεται πως ήταν ο Μιθραϊσμός, ενώ η ταχύτερα εξαπλούμενη φαίνεται πως ήταν ο μανιχαϊσμός. Ο μεν μιθραϊσμός ξεριζώθηκε επίσης δια της βίας από τη Ρωμαϊκη αυτοκρατορία, αλλά επέζησε στα Παρθικά βασίλεια και την αυτοκρατορία των σασσανιδών, οι δε οπαδοί του Μάνι (του οποίου πρώτος μαθητής ήταν ο πατέρας του!) εξαπλώθηκαν σε όλη την Ασία και επέζησαν μέχρι το 13ο αιώνα.
Τόσο "φυσικά" επήλθε η επικράτηση του χριστιανισμού στον ελληνορωμαϊκό κόσμο.
@λ
Φίλε ξαναστείλε το mail αν θες. Υπήρχε σφάλμα στο λογαριασμό μου.
1bluetrue@gmail.com
Δείτε κι αυτό
http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=142554