Αυτό που κάνει η μητέρα είναι σύγχρονη τέχνη, σύμφωνα με την οποία το «κόνσεπτ» και η επιτηδευμένη έκθεσή του είναι εξίσου σημαντικό, αν όχι σημαντικότερο, της ίδιας της δημιουργίας. Το αν η μητέρα είναι ανώμαλη ή όχι, σε καμία περίπτωση δεν συμπεραίνεται από τη δημιουργία της.
Ο γονιός που εμπιστεύεται το παιδί του σε τέτοιους ανθρώπους, απλά διαπράττει και ο ίδιος έγκλημα. Η πιθανότητα σωματικού βιασμού μπορεί να είναι μικρή, μα ο πνευματικός-ψυχικός βιασμός δεδομένος!
Τις αναπηρίες του τόπου μας αρχίζουμε να τις αντιλαμβανόμαστε σαν αναπηρίες, από τη στιγμή που δεν μπορούμε άλλο και με τον οποιονδήποτε τρόπο, να επωφεληθούμε από αυτές. Μέχρι τότε θα τις συντηρούμε…
Δυστυχώς αυτή η απόλυτα λανθασμένη αντίληψη για το τι είναι «ανάπτυξη», συνεχίζει να επικρατεί. Οι τοπικές κοινωνίες συνήθως υποσκάπτουν τέτοιες προστατευόμενες περιοχές, γιατί θεωρούν πως θίγονται τα μικροσυμφέροντά τους. Ζούμε ουσιαστικά με παντελή έλλειψη κοινωνικής συνείδησης· τα μικροσυμφέροντα θριαμβεύουν και να μας καταδιώκουν από καταβολής Νεοελληνικού Κράτους!
Τα σχόλια του χρήστη
«…εκτεταμένα ρεπορτάζ, επαινετικά για τους Ελληνες, που προστατεύουν τα παιδιά τους από πολλούς διατροφικούς κινδύνους.»!!!
Όχι «λολ», «λολάρα»!!!
:)
Αυτό που κάνει η μητέρα είναι σύγχρονη τέχνη, σύμφωνα με την οποία το «κόνσεπτ» και η επιτηδευμένη έκθεσή του είναι εξίσου σημαντικό, αν όχι σημαντικότερο, της ίδιας της δημιουργίας. Το αν η μητέρα είναι ανώμαλη ή όχι, σε καμία περίπτωση δεν συμπεραίνεται από τη δημιουργία της.
Εξαιρετικό από κάθε άποψη!
Ο γονιός που εμπιστεύεται το παιδί του σε τέτοιους ανθρώπους, απλά διαπράττει και ο ίδιος έγκλημα. Η πιθανότητα σωματικού βιασμού μπορεί να είναι μικρή, μα ο πνευματικός-ψυχικός βιασμός δεδομένος!
Εννοώ πως επί της ουσίας ζούμε με παντελή έλλειψη κοινωνικής συνείδησης, και αντιλαμβανόμαστε κάτι ως κακό μόνο αν πλήττει τα μικροσυμφέροντά μας.
Τις αναπηρίες του τόπου μας αρχίζουμε να τις αντιλαμβανόμαστε σαν αναπηρίες, από τη στιγμή που δεν μπορούμε άλλο και με τον οποιονδήποτε τρόπο, να επωφεληθούμε από αυτές. Μέχρι τότε θα τις συντηρούμε…
Δυστυχώς αυτή η απόλυτα λανθασμένη αντίληψη για το τι είναι «ανάπτυξη», συνεχίζει να επικρατεί. Οι τοπικές κοινωνίες συνήθως υποσκάπτουν τέτοιες προστατευόμενες περιοχές, γιατί θεωρούν πως θίγονται τα μικροσυμφέροντά τους. Ζούμε ουσιαστικά με παντελή έλλειψη κοινωνικής συνείδησης· τα μικροσυμφέροντα θριαμβεύουν και να μας καταδιώκουν από καταβολής Νεοελληνικού Κράτους!
Το ότι η κατάχρηση εξουσίας είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση για την Ελληνική Αστυνομία, δεν αναιρεί το γεγονός ότι όντως αδικούνται ως εργαζόμενοι!
Τέτοιου είδους αντιδράσεις είναι γελοίες για τον υπόλοιπο κόσμο, και δυστυχώς καθόλου γελοίες για τους άμεσα ενδιαφερόμενους…