Εξορθολογισμός (και όχι ανορθολογισμός όπως γράφεις) του δημόσιου τομέα δεν σημαίνει περικοπές μισθών και απολύσεις, αυτή είναι η σοσιαλφασιστική πολιτική του Καρατζανδρέου στην οποία αντιτίθεμαι, παντελώς λάθος κατάλαβες. Σημαίνει προσπάθεια περιορισμού της σπατάλης, της γραφειοκρατίας και αναδιάρθρωση των υπηρεσιών ώστε να είναι λειτουργικότερες, αποδοτικότερες. Σπατάλη δεν είναι οι μισθοί.
Το αν θα σε δανείσουν οι τράπεζες και τι όρους θα σου επιβάλουν μπορεί να "βολιδοσκοπηθεί", δεν το γνωρίζω. Απεναντίας, οι όροι που θα σου επιβάλλει το ΔΝΤ είναι πασίγνωστοι.
Γιατί θα έχουν λαμβάνειν. Απο πού; Έχοντας εξασφαλίσει την ανακούφιση από την πίεση των δανειστών με την στάση πληρωμών, θα υπάρχουν πολύ λιγότερα δημόσια έξοδα, αν δρομολογηθεί επίσης ο εξορθολογισμός του δημόσιου τομέα. Η ανάπτυξη θα έχει περισσότερες πιθανότητες να προχωρήσει -από ότι έχει με την συρρίκνωση των εισοδημάτων- τα δημόσια έσοδα θα αυξηθούν. Είναι υπόθεση που δεν γίνεται να ξέρω αν επαληθευτεί, κανείς όμως δεν μας βεβαιώνει πως τα μέτρα της κυβέρνησης θα αποδώσουν. Αντίθετα, οι πιθανότητες να εμβαθύνουμε τον φαύλο κύκλο του δημόσιου δανεισμού είναι μεγαλύτερες.
Δεν είναι μονόδρομος η "πολιτική" περικοπών, όπως θέλει να μας πείσει ο ΓΑΠ. Υπάρχουν κι άλλες προτάσεις, όπως αυτή της στάσης πληρωμών που δεν λέγονται απλά και μόνο για να αντιπολιτεύονται, όπως ισχυρίζεσαι.
Στο θέμα του πού θα βρεθούν τα λεφτά για τα άδεια ταμεία για να πληρωθούν οι μισθοί, έχεις δίκιο, δεν είναι απλή υπόθεση. Ίσως ένας εσωτερικός δανεισμός με έκδοση ομολόγων για τις ελληνικές τράπεζες μπορεί να το λύσει προσωρινά.
Πολύ καλό άρθρο, εύγε στο tvxs για την αναδημοσίευση.
Συμφωνώ με την πρόταση για στάση πληρωμών και επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, που προτείνει ο συγγραφέας (και όχι μόνο αυτός). Η πίεση για λήψη μέτρων θα μεταφερθεί έτσι στους δανειστές, που μη θέλοντας να χάσουν τα κεφάλαια που επένδυσαν αλλά και το κέρδος τους (τόκους), το πιθανότερο είναι να συμφωνήσουν σε μια μακρά περίοδο αποπληρωμής.
Υπάρχει όμως το πρόβλημα των άδειων ταμείων από τα οποία καταβάλλονται συν τοις άλλοις και οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων. Εδώ πέρα από τον εξωτερικό δανεισμό υπάρχει άλλη πρόταση; Πού θα βρεθούν τα λεφτά για να καταβληθούν οι μισθοί; Η απαλλοτρίωση που προτείνει ο συγγραφέας των περιουσιακών στοιχείων του μεγάλου κεφαλαίου και η σοσιαλιστική αναδιοργάνωση της παραγωγικής διαδικασίας αφενός μεν δεν γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη, αφετέρου το κεφάλαιο μπορεί άνετα να διαφύγει στο εξωτερικό, όπου ήδη είναι ένα σεβαστό μέρος του.
Μήπως μπορεί να λυθεί -προσωρινά έστω- το πρόβλημα των άδειων ταμείων με εσωτερικό δανεισμό, με την έκδοση π.χ. εθνικών ομολόγων για την ελληνική αγορά; Δεν ξέρω αν βρεθούν επενδυτές (τράπεζες κυρίως) που θα θελήσουν να ρισκάρουν, όμως αυτό μπορεί να "βολιδοσκοπηθεί" εκ των προτέρων.
Το δημοψήφισμα (ή η προσφυγή σε εκλογές) είναι απαραίτητο γιατί η κυβέρνηση δεν έχει λαϊκή εντολή να εφαρμόσει πρόγραμμα περικοπών μισθών και παροχών, αύξησης της έμμεσης φορολογίας. Δεν εκλέχτηκε για να εφαρμόσει τέτοιο πρόγραμμα, άλλος τα "έταξε" αυτά και μάλιστα σε ηπιότερη μορφή και οι εκλογείς τον έστειλαν οίκαδε. Χρειάζεται επομένως η κυβέρνηση λαϊκή νομιμοποίηση για να εφαρμόσει ακροδεξιά πολιτική.
Από την άλλη πλευρά βέβαια, δεν αρκεί ένα δημοψήφισμα του τύπου "Ναι-Όχι". Πρέπει το "όχι στα μέτρα" να συνοδεύεται με εναλλακτική πρόταση. Μια τέτοια πρόταση θα μπορούσε να είναι η κήρυξη στάσης πληρωμών με σκοπό την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους μας. Όταν οι δανειστές σου φοβούνται πως δεν θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους, τότε μπορεί να δεχτούν να "ρυθμίσουν" το χρέος σου, εισάγοντας π.χ. μακροπρόθεσμη περίοδο εξόφλησης με χαμηλότερες ετήσιες δόσεις. Στην περίπτωση αυτή δεν χρειάζονται περικοπές μισθών ( που δεν έχουν τέλος κιόλας ) αλλά σταδιακό εξορθολογισμό του δημοσίου τομέα.
Δεν προκαλεί απορία η επιλεκτική στήριξη αιτημάτων του ΛΑΟΣ προς τους αστυνομικούς που αδικούνται. Είναι η μόνη κοινωνική ομάδα που έχει δἰκαια αιτήματα, οι υπόλοιπες στην πυρά του σοσιαλφασισμού της κυβέρνησης. Αναμένεται άλλωστε αυξημένος φόρτος εργασίας για τους αστυνομικούς υπό τις εντολές του Υπουργού Καταστολής του Πολίτη, λόγω αυξημένης πιθανότητας κοινωνικής "αναταραχής".
Πιθανότατα οι αστυνομικοί θα γλιτώσουν τον πέλεκυ των περικοπών, έχουν "κοινωνικό" έργο να επιτελέσουν.
"Πατρίδα η οικουμένη, συγγενείς οι αγαθοί, αλλόφυλοι οι πονηροί" (Πλούταρχος, Περί Αλεξάνδρου ηθικής)
Ο εθνικισμός ξανακάνει την εμφάνισή του στην Γερμανία, όπως φαίνεται από μια σειρά δημοσιευμάτων στα γερμανικά ΜΜΕ. Με αφορμή την ελληνική "εξαπάτηση και ασωτία" η γερμανική ελίτ και τα παπαγαλάκια της επιθυμούν να καταδείξουν και να εξαργυρώσουν την ηγεμονική θέση της Γερμανίας στον Ευρωπαϊκό χώρο.
Η σταδιακή επανάκτηση της ηγεμονικής θέσης της γερμανικής ελίτ (η Γερμανία είναι η 2η μεγαλύτερη εξαγωγική δύναμη στον κόσμο -μετά την Κίνα-) οδηγεί την τελευταία στην επανανακάλυψη του ναζιστικού ιδεολογήματος περί γερμανικής "ανωτερότητας".
Ελπίζω να κάνω λάθος, αλλά νομίζω πως οι βάρβαροι ξανάρχονται, αυτή τη φορά μέσα από την αγορά.
Οι ελίτ μας μάλλον το προτιμούσαν από την αρχή, μια και το επιτόκιο δανεισμού θα είναι χαμηλότερο από αυτό των αγορών. Θα περιλαμβάνει και ακόμα πιο αυστηρά μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας, αν κρίνουμε από τους όρους που "εξασφάλισε" η Λετονία. Λουκούμι δηλαδή για την οικονομική μας ελίτ.
Ο ακροδεξιός μονόδρομος του Καρατζανδρέου δεν έχει τέλος.
Ακροδεξιοί δεν είναι μόνο οι εν Πασόκ ρατσιστές, κύριε Ανταυτού. Είναι πρωτίστως οι ΑΣΚΟΥΝΤΕΣ ακροδεξιά πολιτική, όπως καληώρα η κυβέρνηση Καρατζανδρέου, της αφεντιάς σας συμπεριλαμβανομένης.
Τα σχόλια του χρήστη
Εξορθολογισμός (και όχι ανορθολογισμός όπως γράφεις) του δημόσιου τομέα δεν σημαίνει περικοπές μισθών και απολύσεις, αυτή είναι η σοσιαλφασιστική πολιτική του Καρατζανδρέου στην οποία αντιτίθεμαι, παντελώς λάθος κατάλαβες. Σημαίνει προσπάθεια περιορισμού της σπατάλης, της γραφειοκρατίας και αναδιάρθρωση των υπηρεσιών ώστε να είναι λειτουργικότερες, αποδοτικότερες. Σπατάλη δεν είναι οι μισθοί.
Το αν θα σε δανείσουν οι τράπεζες και τι όρους θα σου επιβάλουν μπορεί να "βολιδοσκοπηθεί", δεν το γνωρίζω. Απεναντίας, οι όροι που θα σου επιβάλλει το ΔΝΤ είναι πασίγνωστοι.
Γιατί θα έχουν λαμβάνειν. Απο πού; Έχοντας εξασφαλίσει την ανακούφιση από την πίεση των δανειστών με την στάση πληρωμών, θα υπάρχουν πολύ λιγότερα δημόσια έξοδα, αν δρομολογηθεί επίσης ο εξορθολογισμός του δημόσιου τομέα. Η ανάπτυξη θα έχει περισσότερες πιθανότητες να προχωρήσει -από ότι έχει με την συρρίκνωση των εισοδημάτων- τα δημόσια έσοδα θα αυξηθούν. Είναι υπόθεση που δεν γίνεται να ξέρω αν επαληθευτεί, κανείς όμως δεν μας βεβαιώνει πως τα μέτρα της κυβέρνησης θα αποδώσουν. Αντίθετα, οι πιθανότητες να εμβαθύνουμε τον φαύλο κύκλο του δημόσιου δανεισμού είναι μεγαλύτερες.
Δεν είναι μονόδρομος η "πολιτική" περικοπών, όπως θέλει να μας πείσει ο ΓΑΠ. Υπάρχουν κι άλλες προτάσεις, όπως αυτή της στάσης πληρωμών που δεν λέγονται απλά και μόνο για να αντιπολιτεύονται, όπως ισχυρίζεσαι.
Στο θέμα του πού θα βρεθούν τα λεφτά για τα άδεια ταμεία για να πληρωθούν οι μισθοί, έχεις δίκιο, δεν είναι απλή υπόθεση. Ίσως ένας εσωτερικός δανεισμός με έκδοση ομολόγων για τις ελληνικές τράπεζες μπορεί να το λύσει προσωρινά.
Πολύ καλό άρθρο, εύγε στο tvxs για την αναδημοσίευση.
Συμφωνώ με την πρόταση για στάση πληρωμών και επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, που προτείνει ο συγγραφέας (και όχι μόνο αυτός). Η πίεση για λήψη μέτρων θα μεταφερθεί έτσι στους δανειστές, που μη θέλοντας να χάσουν τα κεφάλαια που επένδυσαν αλλά και το κέρδος τους (τόκους), το πιθανότερο είναι να συμφωνήσουν σε μια μακρά περίοδο αποπληρωμής.
Υπάρχει όμως το πρόβλημα των άδειων ταμείων από τα οποία καταβάλλονται συν τοις άλλοις και οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων. Εδώ πέρα από τον εξωτερικό δανεισμό υπάρχει άλλη πρόταση; Πού θα βρεθούν τα λεφτά για να καταβληθούν οι μισθοί; Η απαλλοτρίωση που προτείνει ο συγγραφέας των περιουσιακών στοιχείων του μεγάλου κεφαλαίου και η σοσιαλιστική αναδιοργάνωση της παραγωγικής διαδικασίας αφενός μεν δεν γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη, αφετέρου το κεφάλαιο μπορεί άνετα να διαφύγει στο εξωτερικό, όπου ήδη είναι ένα σεβαστό μέρος του.
Μήπως μπορεί να λυθεί -προσωρινά έστω- το πρόβλημα των άδειων ταμείων με εσωτερικό δανεισμό, με την έκδοση π.χ. εθνικών ομολόγων για την ελληνική αγορά; Δεν ξέρω αν βρεθούν επενδυτές (τράπεζες κυρίως) που θα θελήσουν να ρισκάρουν, όμως αυτό μπορεί να "βολιδοσκοπηθεί" εκ των προτέρων.
Το δημοψήφισμα (ή η προσφυγή σε εκλογές) είναι απαραίτητο γιατί η κυβέρνηση δεν έχει λαϊκή εντολή να εφαρμόσει πρόγραμμα περικοπών μισθών και παροχών, αύξησης της έμμεσης φορολογίας. Δεν εκλέχτηκε για να εφαρμόσει τέτοιο πρόγραμμα, άλλος τα "έταξε" αυτά και μάλιστα σε ηπιότερη μορφή και οι εκλογείς τον έστειλαν οίκαδε. Χρειάζεται επομένως η κυβέρνηση λαϊκή νομιμοποίηση για να εφαρμόσει ακροδεξιά πολιτική.
Από την άλλη πλευρά βέβαια, δεν αρκεί ένα δημοψήφισμα του τύπου "Ναι-Όχι". Πρέπει το "όχι στα μέτρα" να συνοδεύεται με εναλλακτική πρόταση. Μια τέτοια πρόταση θα μπορούσε να είναι η κήρυξη στάσης πληρωμών με σκοπό την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους μας. Όταν οι δανειστές σου φοβούνται πως δεν θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους, τότε μπορεί να δεχτούν να "ρυθμίσουν" το χρέος σου, εισάγοντας π.χ. μακροπρόθεσμη περίοδο εξόφλησης με χαμηλότερες ετήσιες δόσεις. Στην περίπτωση αυτή δεν χρειάζονται περικοπές μισθών ( που δεν έχουν τέλος κιόλας ) αλλά σταδιακό εξορθολογισμό του δημοσίου τομέα.
Δεν προκαλεί απορία η επιλεκτική στήριξη αιτημάτων του ΛΑΟΣ προς τους αστυνομικούς που αδικούνται. Είναι η μόνη κοινωνική ομάδα που έχει δἰκαια αιτήματα, οι υπόλοιπες στην πυρά του σοσιαλφασισμού της κυβέρνησης. Αναμένεται άλλωστε αυξημένος φόρτος εργασίας για τους αστυνομικούς υπό τις εντολές του Υπουργού Καταστολής του Πολίτη, λόγω αυξημένης πιθανότητας κοινωνικής "αναταραχής".
Πιθανότατα οι αστυνομικοί θα γλιτώσουν τον πέλεκυ των περικοπών, έχουν "κοινωνικό" έργο να επιτελέσουν.
"Μάστιγα" εννοούσε τη νεολαία, τους εργαζόμενους, τους μικρομεσαίους, τους ηλικιωμένους, τους αγρότες. "Μαζί" εννοούσε τον ΛΑΟΣ.
"Πατρίδα η οικουμένη, συγγενείς οι αγαθοί, αλλόφυλοι οι πονηροί" (Πλούταρχος, Περί Αλεξάνδρου ηθικής)
Ο εθνικισμός ξανακάνει την εμφάνισή του στην Γερμανία, όπως φαίνεται από μια σειρά δημοσιευμάτων στα γερμανικά ΜΜΕ. Με αφορμή την ελληνική "εξαπάτηση και ασωτία" η γερμανική ελίτ και τα παπαγαλάκια της επιθυμούν να καταδείξουν και να εξαργυρώσουν την ηγεμονική θέση της Γερμανίας στον Ευρωπαϊκό χώρο.
Η σταδιακή επανάκτηση της ηγεμονικής θέσης της γερμανικής ελίτ (η Γερμανία είναι η 2η μεγαλύτερη εξαγωγική δύναμη στον κόσμο -μετά την Κίνα-) οδηγεί την τελευταία στην επανανακάλυψη του ναζιστικού ιδεολογήματος περί γερμανικής "ανωτερότητας".
Ελπίζω να κάνω λάθος, αλλά νομίζω πως οι βάρβαροι ξανάρχονται, αυτή τη φορά μέσα από την αγορά.
Το ΔΝΤ προ των πυλών.
Οι ελίτ μας μάλλον το προτιμούσαν από την αρχή, μια και το επιτόκιο δανεισμού θα είναι χαμηλότερο από αυτό των αγορών. Θα περιλαμβάνει και ακόμα πιο αυστηρά μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας, αν κρίνουμε από τους όρους που "εξασφάλισε" η Λετονία. Λουκούμι δηλαδή για την οικονομική μας ελίτ.
Ο ακροδεξιός μονόδρομος του Καρατζανδρέου δεν έχει τέλος.
Ακροδεξιοί δεν είναι μόνο οι εν Πασόκ ρατσιστές, κύριε Ανταυτού. Είναι πρωτίστως οι ΑΣΚΟΥΝΤΕΣ ακροδεξιά πολιτική, όπως καληώρα η κυβέρνηση Καρατζανδρέου, της αφεντιάς σας συμπεριλαμβανομένης.