Νέα τσιμεντοποίηση στην Πάρνηθα, με απόφαση Σουφλιά

Νομοθέτημα του κ. Σουφλιά, που προωθήθηκε μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Πάρνηθα, αποχαρακτήρισε έκταση 500 στρεμμάτων η οποία εντασσόταν στην Α’ ζώνη προστασίας, προκειμένου να επιτραπεί η κατασκευή τεχνολογικού πάρκου στην περιοχή των Αφιδνών (Κιούρκα). Η περιοχή είχε χαρακτηριστεί τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους από το 1976, ενώ από το 1985 ανήκε στις προστατευόμενες περιοχές της Πάρνηθας. Το νέο τεχνολογικό πάρκο προκειται να κατασκευαστεί στον αυχένα μεταξύ Πάρνηθας και Πεντέλης, τη μοναδική βόρεια πύλη αερισμού και ανανέωσης ατμοσφαιρικού αέρα του λεκανοπεδίου, απ’ όπου οι άνεμοι απομακρύνουν το 65% των ρύπων της Aττικής.

Ο όγκος τσιμέντου των νέων κτιρίων θα ξεπεράσει τα 495.000 κυβικά μέτρα, ενώ η επιφάνειά τους θα φτάνει τα 110.000 τετραγωνικά και το ύψος τους τα 11 μέτρα. Στο πάρκο θα εργάζονται 7.000 άτομα ενώ υπολογίζονται 500 με 1.000 επισκέπτες ημερησίως, γεγονός που σημαίνει ότι περί τα 4.000 αυτοκίνητα θα επιβαρύνουν την περιοχή.

Η εξαίρεση της περιοχής από το καθεστώς προστασίας αρχικά είχε χαρακτηριστεί μη νόμιμη από το Συμβούλιο της Επικρατείας το 2006. Το υπουργείο δυο χρόνια αργότερα θεσμοθέτησε την ίδια διάταξη με βασικό επιχείρημα ότι το τεχνολογικό πάρκο δεν αποτελεί βιομηχανική δραστηριότητα.

Σύμφωνα με διάταγμα του 2003 για την περιοχή των Μεσογείων, η Αττική διαθέτει ήδη χωροθετημένο τεχνολογικό πάρκο στα Σπάτα όπου προβλέπεται η εγκατάσταση ερευνητικών κέντρων και συνοδευτικές δραστηριότητες με ΑΕΙ και ΤΕΙ καθώς και επιχειρήσεις υψηλής τεχνολογίας.

Η Νομαρχία Ανατολικής Αττικής σχεδιάζει να προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά του τροποποιημένου Προεδρικού Διατάγματος και ενάντια στην έγκριση που δίνει για οικοδόμηση των 216 στρεμμάτων από την ιδιωτική εταιρεία ΤΕΧΝΟΠΟΛΗΣ-ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ΑΕ. Από την άλλη, όμως, η ίδια η Νομαρχία, μαζί με τέσσερις δήμους της βόρειας πλευράς της Πάρνηθας, έχουν στραφεί εναντίον της θέσπισης νέων ρυθμίσεων για την προστασία της περιοχής, προσφεύγοντας πάλι στο Συμβούλιο της Επικρατείας και ζητώντας να «χαλαρώσουν» οι όροι πολεοδόμησης σε περιοχές του δρυμού.