Η εξέγερση που κρύφτηκε κάτω από το χαλί

Με το πέρασμα του χρόνου η όποια δικαιολόγηση της αναταραχής(«έ, κάπου έχουν δίκηο και τα παιδιά») έδινε την θέση της σε μια επιλεκτική παρουσίαση που στεκόταν αποκλειστικά στις καταστροφές οι οποίες σημειώθηκαν στο κέντρο των μεγάλων Ελληνικών πόλεων.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έγιναν καταστροφές και ήταν αδικαιολόγητες : μάλιστα την Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου το βράδυ, μετά τις διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας και την πλήρη απώλεια του ελέγχου από την αστυνομία , ομάδες διαδηλωτών έσπασαν αδιακρίτως και λεληλάτησαν καταστήματα στο κέντρο της πόλης.

Ομως δεν ήταν αυτό ο περσινός Δεκέμβρης: οι κινητοποιήσεις επεκτάθηκαν στις συνοικίες των μεγάλων πόλεων και σε όλη την Ελλάδα, η αποχή από τα μαθήματα και οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν μέχρι τις γιορτές αλλά και μετά απ αυτές. Στην Γλυφάδα οι μαθητές πολιόρκησαν το αστυνομικό τμήμα. Στην Φλώρινα και την Καστοριά έγιναν διαδηλώσεις για πρώτη φορα μετά τον εμφύλιο πόλεμο.

Η ίδια άλλωστε η απώλεια του ελέγχου από την αστυνομία και την κυβέρνηση εκείνο το βράδυ της 8ης Δεκεμβρίου προσδιορίζει και το χαρακτήρα των γεγονότων: ο Δεκέμβρης του 2008 ήταν ένα ξέσπασμα οργής, μια εξέγερση της ελληνικής νεολαίας. Η δολοφονία του Γρηγορόπουλου ήταν η σπίθα που έβαλε φωτιά στον ελληνικό βάλτο. [1]

Φυσικά η υπόθεση δεν μπορούσε να πάει πολύ μακριά. Χωρίς συγκεκριμμένους πολιτικούς στόχους , ακόμη και η καλύτερη εξέγερση του κόσμου θα χάσει κάποια στιγμή την δυναμική της: στην συγκεκριμμένη περίπτωση ούτε το αίτημα της παραίτησης των υπουργών-υπεύθυνων για την Αστυνομία δεν διατυπώθηκε με σαφήνεια.

Μετά από δύο 24ωρα παράλυσης από τον φόβο που προξενούσαν τα ανεξέλεγκτα πλήθη έξω από την Βουλή, η κυβέρνηση ανέκτησε την ψυχραιμία και προχώρησε σε πολιτικές συμμαχίες τόσο με το ΛΑΟΣ που μπήκε για πρώτη φορά επισήμως στο πολιτικό παιχνίδι όσο και με το ΚΚΕ που για το μόνο που ανησυχούσε ήταν μήπως χάσει την εκλογική του πρωτοκαθεδρία στους ψηφοφόρους που ψηφίζουν αριστερά.

Το ΠΑΣΟΚ είχε ήδη φροντίσει να πάρει αποστάσεις τόσο από την αστυνομία όσο και από βίαιες εκδηλώσεις ώστε να καρπωθεί εκλογικά την αναταραχή χωρίς να χρεωθεί τις καταστροφές και ο ΣΥΝ, το μόνο κόμμα που δεν έκρυβε την συμπάθεια του για τους διαδηλωτές, αναγκάστηκε να βάλει νερό στο κρασί του όταν δέχθηκε τα συνδιασμένα πυρά της ιδιότυπης κυβερνητικής συμμαχίας και των ΜΜΕ.

Ομως ακόμη και αυτοί που πιστεύουν πραγματικά ότι πέρυσι τέτοια εποχή κάποιοι τρελλάθηκαν και άρχισαν να διαδηλώνουν και να σπάνε καταστήματα θα έπρεπε να προσπαθήσουν να καταλάβουν τις αιτίες της τρέλλας. Γιατί υπάρχει εξήγηση για το γεγονός ότι από όλες τις χώρες της Ευρώπης ή την Αμερική οι νέοι εξεγέρθηκαν στην Ελλάδα, με αφορμή την δολοφονία Γρηγορόπουλου και την ατιμωρησία της αστυνομίας.

Οι Ελληνες μαθητές είναι υποχρεωμένοι να υποστούν ίσως το πιο καταπιεστικό και στρεσογόνο σύστημα Μέσης Εκπαίδευσης στον κόσμο που μετά από πολύ σκληρές εισαγωγικές εξετάσεις οδηγεί στην έρημο των ελληνικών πανεπιστημίων τα οποία μαστίζονται εδώ και χρόνια από μια παρατεταμενη κρίση και υποβαθμίζονται συνεχώς.

Σαν να μην έφτανε η υποκρισία ενός σύστηματος που οι μεγάλοι κάθε πολιτικής απόχρωσης έχουν βαφτίσει δωρεάν δημόσια εκπαίδευση ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για το πλήρως ιδιωτικοποιημένο καθεστώς των φροντιστηρίων, οι Ελληνες νέοι μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον συνεχούς κοινωνικής, οικολογικής και πολεοδομικής υποβάθμισης που έχει επιβληθεί από ένα διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και διαιωνίζεται από το πομπώδες και ψεύτικο κύκλωμα των ΜΜΕ.

Ενώ στα τηλεοπτικά παράθυρα παρελαύνουν δισεκατομύρια σκανδάλων για τα οποία κανείς δεν πληρώνει ποτέ τον λογαριασμό, για πρώτη φορά μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου η νέα γενιά των -700 ευρώ καλείται να ζήσει χειρότερα απ ότι οι γονείς της . Υπερχρεωμένη από τα γενοφάσκια της, καλείται να πληρώσει τα χρέη που άλλοι δημιούργησαν. ΟΙ νέοι εξεγείρονται γιατί τους υποχρεώνουν να ζήσουν σε ένα γκρίζο περιβάλλον χωρίς ελπίδα.

Καμμία από τις αιτίες που κάνουν μια κοινωνία να βράζει από θυμό δεν έγινε προσπάθεια να διορθωθεί. Η κυβέρνηση Καραμανλή ξεκίνησε ένα για τα μάτια του κόσμου διάλογο για το εκπαιδευτικό σύστημα που σταμάτησε λόγω εκλογών. Οι συνθήκες εργασίας δεν βελτιώθηκαν, οι ένοχοι των σκανδάλων αμνηστεύθηκαν με το κλείσιμο της Βουλής. Αντί να αλλάξουν πολιτική, οι αντιπαθείς τράπεζες έφτιαξαν σιδερένια ρολά για τις βιτρίνες, σε περίπτωση που προκύψει νέα επιδημία καταστροφικής τρέλλας σαν κι αυτή του Δεκέμβρη. Με την βοήθεια των ΜΜΕ που θυμίζουν μόνο τις καταστροφές, οι ένοχοι έκρυψαν τις αιτίες κάτω από το χαλί νομίζοντας βλακωδώς ότι έλυσαν και το πρόβλημα.

Το άρθρο στηρίζεται σε παρόμοια ανάλυση που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα στο Lifo [2].

Αύριο:

Κυβέρνηση, βία και τρομοκρατία: η πολιτική απαγωγή της εξέγερσης.