«Δεν μπορούσα να ξέρω τι ήθελε να κάνει ο Κορκονέας»

«Είμαι αναλώσιμο είδος για την αστυνομία. Δεν με βλέπουν ως άνθρωπο αλλά ως μέσο επικοινωνίας με την κοινωνία και με χρησιμοποιούν ανάλογα με την περίσταση. Πολλοί είναι αυτοί που νομίζουν ότι έχω βγει από τη φυλακή. Είναι ψέμα. Κλείνω δέκα μήνες μέσα και η πολιτεία με έχει πετάξει σαν ένα κομμάτι κρέας στον δρόμο. Θύμα με κατέστησαν οι συνάδελφοί μου και οι εισαγγελείς. Όχι οι κουκουλοφόροι» δηλώνει ο Σαραλιώτης.

Ο Βασίλης Σαραλιώτης συνεχίζει με τη μαρτυρία του. «Ήταν του Αγίου Νικολάου. Μισή ώρα προτού σχολάσουμε. Είχα ρεπό, αλλά μου το ανακάλεσε ο προϊστάμενος. Πηγαίναμε σε σήμα του κέντρου με το περιπολικό και μας επιτέθηκαν. Οδηγούσε ο Κορκονέας. Όταν οδηγεί ο συνάδελφός σου δεν μπορείς εσύ ούτε να σταματήσεις, ούτε να φύγεις. Εκείνος παίρνει την ευθύνη να σταματήσει το όχημα και να κάνει ό,τι θέλει να κάνει. Ούτε να του κάνεις υποδείξεις μπορείς για το δρομολόγιο που θα ακολουθήσει. Δεν είναι τόσο εύκολο όσο θεώρησαν κάποιοι να παρέμβεις σε τέτοιες καταστάσεις πάνω στην ένταση. Δεν μπορούσα με τίποτα να φανταστώ ότι θα είχε αυτή την εξέλιξη. Γιατί αν το γνώριζα, δεν θα το έκανα. Δεν θα ήμουν παρών. Εαν τον έβλεπα να έχει θολώσει και πήγαινε το μυαλό μου ότι θα κάνει τέτοια ενέργεια, θα τον είχα προτρέψει. Αλλα δεν κατάλαβα τι σκεφτόταν. Δεν μου έδειξε τίποτα μέχρι τη στιγμή που πυροβόλησε».

Είσαι όντως θύμα;

Ασφαλώς ναι. Ήμασταν δύο αστυνομικοί σε περιπολία. Ο ένας έκανε μια πράξη. Από εκεί και πέρα, πρέπει να πληρώσει αυτός. Αυτός έφυγε μπροστά και εγώ έπρεπε να τον ακολουθήσω. Ήταν θέμα καθαρά δεοντολογίας και συναδελφικότητας. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούσα να ξέρω ότι ο Κορκονέας θα βγάλει το πιστόλι και θα πυροβολήσει. Αυτό είναι αδιανόητο να μου το καταλογίζουν. Είναι απίστευτο. Δεν είχα συζητήσει μαζί του. Δεν μου είχε δώσει καμία ένδειξη. Περίμενα να αντιδράσει στο περιστατικό όπως αντιδρούμε συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις στα Εξάρχεια. Σε κάθε περιστατικό αντιδράς με την ανάλογη σοβαρότητα. Το αν είχαμε χρόνο να αντιδράσουμε μέχρι να ανασυνταχθεί η διμοιρία, θεωρώ ότι τον είχαμε. Από εκεί και πέρα μέχρι να πυροβολήσει και να γίνει ότι έγινε, ήταν μεγάλη απόσταση.

Την πρώτη φορά κατεβήκατε με προτροπή του Κορκονέα;

«Όταν τον βλέπεις να κατεβαίνει αναγκάζεσαι να ακολουθήσεις. Δεν μου είπε πάμε. Τον ακολούθησα. Και τη δεύτερη φορά μέσα στην ένταση δεν μιλήσαμε».

Γιατί τον ακολούθησες;

Αυτή ήταν η δουλειά μου. Αυτό έπρεπε να κάνω. Αυτές είναι οι εντολές. Να μην αφήνεις το συνάδελφό μόνο του. Να περιπολούμε σε δυάδες. Αν τον άφηνα μόνο του και πήγαινε και σκοτωνόταν αυτός, τι θα μου λέγανε μετά στην αστυνομία; Θα είχα αφήσει ένα συνάδελφο μόνο του. Απροστάτευτο. Και δεν θα είχα το θάρρος να κοιτάξω κανέναν στα μάτια.



Το βίντεο που τραβήχτηκε από το μπαλκόνι και θεωρήθηκε ότι πυροβολείς πως το σχολιάζεις;

Αυτό που φάνηκε στη τηλεόραση δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Εγώ ήθελα να προστατεύσω τον συνάδελφό μου. Επειδή προπορευόταν και εγώ δεν ήξερα τι ήθελε να κάνει, δικές του σκέψεις ήταν, το μυαλό το δικό του ήταν. Είχαμε λάβει εντολή να απεμπλακούμε. Η εντολή όμως μέχρι να γίνει πράξη θέλει ώρα. Εμείς ήμασταν εκεί, δεν ήταν το κέντρο που δίνει εντολές. Εμείς πήγαμε εκεί τη δεύτερη φορά προληπτικά. Όταν ξέραμε ότι γινόταν συχνά επιθέσεις στη διμοιρία και ξέραμε ότι συνάδελφοί μας έχουν χτυπηθεί κατά καιρούς, θεωρήσαμε ότι είχαμε τον χρόνο και το περιθώριο να τους καθυστερήσουμε μέχρι να ανασυνταχθεί η διμοιρία.