«Πίσω από αυτές τις αυτοκτονίες υπάρχουν υπεύθυνοι»

O Ζιλ Γκαρνιέ αναφέρει στη συνέντευξή του: «Νομίζω ότι, και στη Γαλλία, φτάσαμε σε ένα σύστημα όπου ο ανταγωνισμός δεν υπάρχει απλώς μεταξύ των χωρών, δεν υπάρχει απλώς μεταξύ των λαών, αλλά εντοπίζεται πλέον σε κάθε επιχείρηση. Αυτή η λογική της δημιουργίας ανταγωνισμού ανάμεσα στους εργαζόμενους και τους συναδέλφους τους προκαλεί καταστροφικές καταστάσεις. Αν δεν ανακτήσουμε την ικανότητα να εργαζόμαστε μαζί, όχι μόνο σε μια λογική ανταγωνισμού, πιστεύω ότι θα υπάρξουν πολλά πράγματα που θα αλλάξουν σε αυτή την επιχείρηση.

Ξέρετε, πρόκειται για μια επιχείρηση η οποία ήταν κρατική. Επομένως, υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονταν σε αυτή την υπηρεσία όταν εκείνη ήταν δημόσια. Και τους ζητούμε τώρα να ενταχθούν σε μια λογική, αποκλειστικά ανταγωνιστική. Πιστεύω ότι ο τρόπος τους να λένε «όχι» είναι κάποιες φορές να αγωνίζονται, κάποιες φορές να συνδικαλίζονται, κάποιες φορές να απεργούν. Όταν το βάρος γίνεται υπερβολικά μεγάλο, δυστυχώς, υπάρχουν άνθρωποι που φτάνουν στην αυτοκτονία. Όμως πίσω από αυτές τις αυτοκτονίες υπάρχουν υπεύθυνοι. Υπάρχει μια πολύ ωραία φράση μιας Γαλλίδας συγγραφέως, που λέγεται Έλσα Τριολέ, η οποία λέει ότι «δεν υπάρχουν ποτέ αυτοκτονίες. Υπάρχουν μόνο δολοφονίες». Διότι, όταν αυτοκτονεί κάποιος, υπάρχει αναγκαστικά μια αιτία. Και εκεί η αιτία είναι η διαχείριση της επιχείρησης.

Αυτό το σύστημα αμφισβητούν όλοι οι εργαζόμενοι και δυστυχώς έπρεπε να περιμένουμε τον 24ο θάνατο για να πουν «σταματούμε τις αλλαγές στα τμήματα», «σταματούμε να ζητάμε από ανθρώπους που ήταν υπεύθυνοι δικτύων να γίνονται υπεύθυνοι τηλεφωνικών κέντρων» κ.λπ. Οι άνθρωποι έχουν μια τεχνογνωσία και θέλουν να δουλέψουν πάνω στο αντικείμενό τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν επιθυμούν να αλλάξουν, αλλά δεν θέλουν να το κάνουν με τις προϋποθέσεις που τους επιβάλλουν. Nομίζω ότι η Γαλλία έχει συνειδητοποιήσει τι γίνεται και ότι αυτή η επιχείρηση είναι υποχρεωμένη να αλλάξει. Αν δεν αλλάξει, πιστεύω ότι θα υπάρξει μια πολύ σοβαρή κοινωνική σύγκρουση».