Σύλληψη μετανάστη κατά την έξοδο του από νοσοκομείο
Το περιστατικό σημειώθηκε την περασμένη Τετάρτη και τελικά ο μετανάστης συνελήφθη από την αστυνομία. Όπως τονίζουν με ανακοίνωσή τους οι εργαζόμενοι, αποτελεί «ένα γεγονός που μας θίγει σαν εργαζόμενους και χτυπάει το δικαίωμα κάθε κατοίκου αυτής της χώρας σε νοσοκομειακή και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη».
Οι εργαζόμενοι τονίζουν πως ο ρόλος τους δεν περιλαμβάνει τη λειτουργία τους «καταδότες των μεταναστών στους μηχανισμούς καταστολής». Κάνουν λόγο για απόφαση που καταδεικνύει τον «υπερβάλλοντα ζήλο των ιθυνόντων του νοσοκομείου, ο οποίος βρίσκει έρεισμα στην πολιτική που χτυπάει καθημερινά το δικαίωμα των μεταναστών, αλλά και Ελλήνων εργαζόμενων, σε αξιοπρεπή διαβίωση».
Με αίτημα την πλήρη και δωρεάν περίθαλψη για όλο το λαό, η ανακοίνωση των εργαζόμενων του 7ου Νοσοκομείου ΙΚΑ επισημαίνουν, παράλληλα, ότι «οι ρατσιστικές εγκύκλιοι των υπουργείων υγείας και δημόσιας τάξης δεν έχουν περάσει γιατί γιατροί και προσωπικό των νοσοκομείων αρνούνται να παίξουν το ρόλο του καταδότη και έχουν καταγγελθεί από συλλογικά συνδικαλιστικά όργανα. (Σωματεία, ΕΙΝΑΠ, ΠΟΕΔΗΝ κ.λπ.)».
Πρόκειται για συνολικά 6 εγκύκλιους που έχουν εκδοθεί από το 2000, οι οποίες προβλέπουν υποχρέωση των νοσοκομείων να ειδοποιούν την αστυνομία όταν νοσηλεύεται ασθενής που δεν διαθέτει άδεια παραμονής.
Ειδικότερα, η εγκύκλιο Υ4α/ ΟΙΚ.8997,13.7.2000 για τους μη νόμιμα ευρισκόμενους στην Ελλάδα μετανάστες προβλέπει ότι τα νοσοκομεία θα παρέχουν «τις απαραίτητες υπηρεσίες αποκλειστικά σε περιπτώσεις επείγοντος περιστατικού και μέχρι τη σταθεροποίηση της κατάστασης της υγείας τους. Σε κάθε περίπτωση, ειδοποιούνται άμεσα από το νοσοκομείο οι κατά τόπους υπεύθυνες Αστυνομικές υπηρεσίες για τις περαιτέρω νόμιμες ενέργειες».
«Οι μετανάστες είναι από τα πιο σκληρά εργαζόμενα κομμάτια του λαού. Δουλεύουν κάτω από άθλιες συνθήκες εργασίας, χωρίς ασφάλιση, μόνο και μόνο για να βγάλουν το «ψωμί» τους. Επιλέγουν τον δρόμο της ξενιτιάς – μετανάστευσης με την ελπίδα να βρουν κάτι καλύτερο για να ζήσουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους. Όπως ακριβώς έκαναν οι δικοί μας μετανάστες τις δεκαετίες από το 50 ως το 70 αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Αντί αυτού όμως, σε κάθε χώρα όπου φτάνουν οι μετανάστες, αντιμετωπίζουν χειρότερες καταστάσεις από αυτές που διαδραματίζονταν στις χώρες τους!», αναφέρουν οι εργαζόμενοι.
Ανάλογη είναι και η περίπτωση του 29χρονου Αλγερινού μετανάστη, ο οποίος πριν από περίπου 1 χρόνο νοσηλευόταν στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο της Αθήνας «Γ. Γεννηματάς», όπου είχε χειρουργηθεί ύστερα από σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι. Η αστυνομία τον φρουρούσε κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του, με σκοπό να τον απελάσει.
Short Link: http://tvxs.gr/node/18814
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια
22 Σχόλια
ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ και ψευδοανθρωπιστικά επιχειρήματα που δεν ακουμπούν στην ουσία τους τα παγκόσμια προβλήματα τα οποία προκαλούν οι ισχυροί.
Από το ρεσάλτο λοιπόν επανάληψη
Τα ανθρωπιστικά προσχήματα
Οι «Αριστεροί», οι «εκσυγχρονιστές» και οι νέο-φιλελεύθεροι μας προτείνουν μια «ανθρωπιστική» προσέγγιση στο ζήτημα της εισαγωγής ξένων εργατών. Οι ηθικές βεβαίως προσεγγίσεις δεν οδηγούν μόνο σε αδιέξοδα, αλλά συχνά γίνονται και το άλλοθι των μεγαλύτερων εγκλημάτων. Όλοι λοιπόν αυτοί αρνούνται πεισματικά να δουν το υπαρκτό πρόβλημα, αφήνοντας έτσι χώρο στην ακροδεξιά δημαγωγία.
Οι «αριστεροί» των φράσεων όχι μόνο δεν δείχνουν καμιά διάθεση να μελετήσουν και να αναλύσουν το ζήτημα της εισαγωγής εργατών, συνακόλουθα να επεξεργαστούν έτσι τα πρακτικά καθήκοντα μιας αριστερής πολιτικής, αλλά αφορίζουν ως «ρατσιστική» κάθε απόπειρα ανάλυσης του ζητήματος και κάθε προβληματισμό πάνω στο μεταναστευτικό.
Τα Επιχειρήματά τους αντλούνται από το οπλοστάσιο του ψευδοανθρωπισμού του κεφαλαίου. Ξεχνούν αυτοί «αριστεροί» ότι το κεφάλαιο επιβάλει τους δόλιους σκοπούς του όχι μόνο με τη βία, αλλά και την καθιέρωση διάφορων ηθικών κανόνων. Σήμερα η κοσμοπολίτικη «αριστερά» όχι μόνο υιοθετεί αυτούς τους ηθικούς κανόνες τους καθιερωμένους από τους δουλοκτήτες για τους σκλάβους τους, αλλά αποτελεί και τον πιο «μαχητικό» προπαγανδιστή αυτών των κανόνων.
Ένα από τα πιο ύπουλα ηθικά αξιώματα είναι αυτό περί «ανθρωπισμού».
Βεβαίως ο αφηρημένος ανθρωπισμός (αυτό το δόλιο ηθικό αξίωμα) και η μικροαστική φιλανθρωπία των φιλοδωρημάτων στους φουκαράδες αλλοδαπούς δεν έχει καμιά σχέση με τον πραγματικό ανθρωπισμό και την Αριστερά. Αυτό είναι γνωστό σε κάθε έναν που στοιχειωδώς έχει κάποια σχέση με τη μαρξιστική φιλολογία.
Φυσικά το δράμα των αλλοδαπών δεν μας αφήνει ασυγκίνητους. Γνωρίζουμε, ότι αποτελούν τα μεγάλα θύματα της ιμπεριαλιστικής κτηνωδίας. Το ζήτημα όμως είναι άλλο: Το πώς τα εξαθλιωμένα θύματα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας χρησιμοποιούνται από το κεφάλαιο για να γιγαντώσει την εκμετάλλευσή του, να διογκώσει τα κέρδη του, να αποκτηνώσει τους εργαζόμενους (ντόπιους και ξένους) και να αλώσει τις κατακτήσεις (οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές). Μιλάμε δηλαδή για ένα ζήτημα εξόχως πολιτικό. Και τα ζητήματα αυτά δεν είναι ζητήματα ελεημοσύνης..
Η κοσμοπολίτικη αριστερά όχι μόνο εξαφανίζει το πολιτικό ζήτημα, αλλά και υποβαθμίζει τον ανθρωπισμό στα επίπεδα της ελεημοσύνης. Αυτός όμως ο αφηρημένος ανθρωπισμός είναι ο «ανθρωπισμός» που πουλιέται και καταναλώνεται από τις κυρίαρχες δομές εξουσίας, από το ΝΑΤΟ και τους Ευρωπαίους υποτελείς ηγέτες της ΕΕ. Αυτός ο «ανθρωπισμός» είναι ό,τι το πιο απάνθρωπο και κτηνώδες. Τα εξαθλιωμένα θύματα που δημιουργεί ο καπιταλισμός τα χρησιμοποιεί ενάντια στον ίδιο τον εαυτό τους και ενάντια στους άλλους εργαζόμενους. Τα εκμεταλλεύεται ληστρικά, τους δίνει ψίχουλα, τα έχει χωρίς δικαιώματα, τα ρίχνει στο επίπεδο των παλιών δούλων, τα εξαθλιώνει και αποκτηνώνει, έτσι που να τα χρησιμοποιεί για πάσα χρήση. Παράλληλα ρίχνει τα μεροκάματα των εργατών, αφανίζει τις κατακτήσεις τους, υπονομεύει την οργάνωσή τους (και χωρίς οργάνωση δεν υπάρχει ούτε αντίσταση ούτε αγώνας), διογκώνει την ανεργία, την αθλιότητα, την περιθωριοποίηση, καλλιεργεί το μίσος εργατών εναντίον εργατών. Αυτή είναι απανθρωπιά και κτηνωδία. Αυτό αναλύουμε και στηλιτεύουμε. Και οι εκσυγχρονισμένοι «αριστεροί» παρακάμπτουν το πρόβλημα. Χάνουν το δάσος πίσω από το δέντρο. Επικαλύπτουν το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα με ηθικά αξιώματα περί ανθρωπισμού και τα γλυκερά μικροαστικά κλισέ της ελεημοσύνης.
Το μεγάλο κεφάλαιο σήμερα με τα ιδεολογήματα του «διεθνισμού» και τα ηθικά αξιώματα του «ανθρωπισμού» προωθεί την εισαγωγή ξένων εργατών: Τη λογική δηλαδή της παγκοσμιοποίησης και το στρατηγικό στόχο των υπερεθνικών ελίτ εξουσίας που είναι (όπως το τονίσαμε πολλές φορές) η ισοπέδωση της εργατικής τάξης, ο αφανισμός όλων των λαϊκών κεκτημένων (οικονομικών, κοινωνικών, συνδικαλιστικών, πολιτικών) και η άλωση των εθνικών κρατών.
Τα μεγάλα καπιταλιστικά συγκροτήματα του Τύπου και των τηλεοπτικών καναλιών έχουν γίνει οι φορείς του «ανθρωπισμού»(!), του «διεθνισμού»(!) και του «αντιρατσισμού»!!! (είναι να γελάει κανείς, αλλά το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό για να γελάμε). Προσπαθούν λοιπόν όλα αυτά τα φερέφωνα να πείσουν τον ελληνικό λαό, ότι είναι «δημοκρατική του υποχρέωση» να εγκρίνει την εισαγωγή ξένων εργατών. Δηλαδή έχουν την κυνικότητα και το θράσος να ζητούν από τον ελληνικό λαό να λειάνει ο ίδιος με το σαπούνι τη θηλιά του σχοινιού που θα τον κρεμάσει…
Τα μεγάλα καπιταλιστικά συγκροτήματα του Τύπου και οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις του τόπου (ολόκληρο το πολιτικό και πνευματικό κατεστημένο) αποκαλύπτουν και προωθούν τους σχεδιασμούς του μεγάλου κεφαλαίου: « Η Ελλάδα το 2015 θα κατοικείται από 3,5 εκατομμύρια μετανάστες». Δηλαδή από έναν αριθμό πολύ μεγαλύτερο από το συνολικό αριθμό της σημερινής εργατικής τάξης.
Αναμφισβήτητα ο σκοπός του μεγάλου κεφαλαίου είναι η αναζήτηση μιας απόλυτα υποτακτικής εργατικής τάξης, παραιτημένης από κάθε εργατικό δικαίωμα. Σκοπός των υπερεθνικών καπιταλιστικών ελίτ εξουσίας είναι η κατεδάφιση των κεκτημένων και η άλωση των αντιστάσεων και ιδιαίτερα η διάλυση των λαών εκείνων που αντιστέκονται, που έχουν ανυπόταχτο πνεύμα, Ιστορία και πολιτικούς αγώνες. Όπως ο ελληνικός λαός.
Τους σκοπούς του μεγάλου κεφαλαίου εύκολα τους αντιλαμβάνεται κανείς. Το κεφάλαιο λειτουργεί σύμφωνα με τα συμφέροντά του, σύμφωνα με τις επιταγές και τη λογική του συστήματος του υπερεθνικού ιμπεριαλισμού.
Το παράδοξο είναι να μιλάς στο όνομα της προόδου, στο όνομα δηλαδή των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων και να ταυτίζεσαι με της σκοπούς του κεφαλαίου και της επιταγές της Νέας Τάξης. Και το χειρότερο: Να καλύπτεις την ενσωμάτωσή σου στο καπιταλιστικό σύστημα και της υπηρεσίες σου στο μεγάλο κεφάλαιο με ιδεολογικά και ηθικολογικά «πολύ-πολιτισμικά» εφευρήματα περί «ανθρωπισμού», «διεθνισμού», «αντιρατσισμού» κλπ.
Αυτή η «αριστερά» είναι καταδικασμένη γιατί έχει περάσει στην αντίπερα όχθη και έχει μεταλλαχτεί σε ιδεολογικό τρομοκράτη και πολιτική αστυνομία του συστήματος. Αποτελεί την «αριστερή» ελίτ της παγκοσμιοποίησης.