Νίκη του Αχμαντινετζάντ στις ιρανικές εκλογές

Αντίθετα, οι ψήφοι που έχει κερδίσει ο βασικός του αντίπαλος, πρώην πρωθυπουργός Μουσαβί, ανέρχονται σε έναντι 9,3 εκατ. Σύμφωνα με την εκλογική επιτροπή, με δεδομένες τις επίσημες εκτιμήσεις για συμμετοχή 80% επί του συνόλου των 46,2 εκατ. πολιτών που είχαν δικαίωμα συμμετοχής στην διαδικασία, είναι αδύνατον ο Μουσαβί να κλείσει το χάσμα ακόμα και εάν κέρδιζε όλες τις ψήφους που απομένουν να καταμετρηθούν.

Επομένως, το κεντρικό ερώτημα για πολλούς δυτικούς αναλυτές είναι εάν ο "μετριοπαθής" Μουσαβί θα επιχειρήσει πλέον να αμφισβητήσει το αποτέλεσμα. Ο κ. Μουσαβί έχει στείλει το μήνυμα ότι δε θα αποδεχθεί εύκολα την ήττα. Πριν ανακοινωθούν τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα, είχε διακυρήξει ότι νίκησε σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε. Κατά τη διάρκεια της καταμέτρησης, κατήγγειλε παρατυπίες όπως έλλειψη ψηφοδελτίων και στέρηση ψήφου σε πολλούς πολίτες. Σε μια δυνητική σύγκρουσή του με τον Αχμαντινετζάντ (ο οποίος έχει τη στήριξη του πανίσχυρου ανώτατου πνευματικού ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Άλι Χαμενεΐ) είναι βέβαιο ότι ο Μουσαβί θα έχει ως συμμάχους τους πρώην προέδρους Μοχάμαντ Χαταμί και τον Άκμπαρ Χασεμί Ραφσαντζανί.

Η αστυνομία έχει εντείνει τα μέτρα ασφαλείας για την αποτροπή επεισοδίων και έχει απαγορεύσει όλες τις συγκεντρώσεις έως την δημοσιοποίηση των τελικών αποτελεσμάτων. Πριν από τις εκλογές, πάντως, ένας αξιωματούχος των Φρουρών της Επανάστασης είχε κατηγορήσει τον Μουσαβί ότι επιδιώκει "βελούδινη επανάσταση" στο Ιράν. Αυτό το ενδεχόμενο δεν μπορεί να θεωρηθεί απίθανο.

Όπως σημειώνει ο αναλυτής Γιώργος Δελαστίκ: «Για πρώτη φορά στην τριαντάχρονη ιστορία της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν κυριαρχεί στις εκλογές το ταξικό στοιχείο. Από τη μία πλευρά βρίσκεται ο Αχμαντινετζάντ, ο οποίος εκπροσωπεί πολιτικά τα φτωχά στρώματα των πόλεων, την αγροτιά και τα κατώτερα μεσαία στρώματα. Από την άλλη, με πολιτικό εκπρόσωπο τον Μιρ-Χουσεϊν Μουσαβί, έχουν συσπειρωθεί η αστική τάξη του Ιράν και τα ανώτερα μεσαία στρώματα. Επικεφαλής σε πολιτικό επίπεδο έχουν τους πρώην προέδρους του Ιράν Ακμπάρ Χασεμί Ραφσανζανί και Μοχαμάντ Χαταμί, οι οποίοι κυβέρνησαν τη χώρα τα δεκαέξι χρόνια πριν από τον Αχμαντινετζάντ, που κέρδισε απροσδόκητα τις εκλογές το 2005. Ο Ραφσανζανί, ο οποίος είναι ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στο Ιράν, είναι ο κύριος χρηματοδότης και οργανωτής της προεκλογικής εκστρατείας του Μουσαβί. Ο 39χρονος γιος του, Μεχντί Ραφσανζανί, έχει οργανώσει στο πανεπιστήμιο Αζάντ που ίδρυσε ο πατέρας του έναν εντυπωσιακό εκλογικό μηχανισμό, πληρώνοντας αδρά όσους συμμετέχουν σε αυτόν. Ο απεσταλμένος των Τάιμς της Νέας Υόρκης στην Τεχεράνη Ρόμπερ Γουέρθ γράφει ότι μόνο οι τηλεφωνήτριες πληρώνονται 25 δολάρια την ώρα (200 δολάρια το 8ωρο!), ποσό αστρονομικό για τα ιρανικά δεδομένα. «Ο μηχανισμός μας είναι παράλληλος με του υπουργείου Εσωτερικών, μόνο που ο δικός μας είναι μυστικός» δηλώνει χαμογελώντας στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» ο Μεχντί Ραφσανζανί. Αυτή η εντελώς ξένη προς τα ιρανικά δεδομένα οργάνωση του εκλογικού μηχανισμού του Μουσαβί έκανε κάποιους στο Ιράν να μιλούν για το ενδεχόμενο προετοιμασίας «βελούδινης επανάστασης», αν το αποτέλεσμα δεν είναι αρεστό στους υποστηρικτές του. Η ηγεσία των φρουρών της επανάστασης δήλωσε ότι είναι έτοιμη να συντρίψει οποιαδήποτε τέτοια κίνηση».

«Ο Αχμαντινετζάντ δεν υπήρξε επιλογή του ιρανικού κατεστημένου» συνεχίζει ο κ. Δελαστίκ. «Η απροσδόκητη νίκη του το 2005 υπήρξε έμμεσο αποτέλεσμα της... αμερικανικής κατοχής του Ιράκ και της ηρωικής ιρακινής αντίστασης! Τα δραματικά αυτά γεγονότα, σε συνδυασμό με τις απειλές για επίθεση των ΗΠΑ και κατά του Ιράν, ριζοσπαστικοποίησαν τον ιρανικό λαό, που αναζήτησε έναν ηγέτη που θα ήταν βέβαιο ότι θα αντιστεκόταν στους Αμερικανούς. Ετσι βγήκε ο Αχμαντινετζάντ, ο οποίος όντως ανταποκρίθηκε 100% και στον ρόλο αυτόν».

Μένει να δούμε αν, μετά την επανεκλογή του, θα καταφέρει να παραμείνει στην εξουσία.

Πηγές: Reuters, Έθνος