Ναρκοτέστ: το νέο «όπλο» των επιχειρήσεων για ανώδυνες απολύσεις
Το πρώτο 3μηνο του 2008, η αρμόδια ομάδα της οργάνωσης έλαβε 493 τηλεφωνήματα παραπόνων για απολύσεις και μόνο 31 από αυτά (6,2%) σχετίζονταν με τεστ ναρκωτικών από τον εργοδότη τους. Το πρώτο 3μηνο του ’09, από τις 548 κλήσεις, οι 145 (26,4%) σχετίζονταν με το συγκεκριμένο θέμα.
Πολλοί από τους εργαζομένους που καταγγέλλουν αυτές τις πρακτικές, δηλώνουν ότι εξετάστηκαν για πρώτη φορά φέτος, ενώ βρίσκονταν στη συγκεκριμένη δουλειά για χρόνια. Συχνό ήταν και το φαινόμενο η επιχείρηση να προχωρούσε σε ναρκοτέστ, αφού είχε πρώτα ανακοινώσει στους υπαλλήλους την ανάγκη για «εθελούσια έξοδο».
Η πρακτική των ναρκοτέστ στον εργασιακό χώρο ήταν συνηθισμένο φαινόμενο σε δουλειές που αφορούσαν π.χ. το χειρισμό μηχανημάτων ή την οδήγηση οχημάτων. Εν μέσω οικονομικής κρίσης, τα ναρκοτέστ επεκτάθηκαν ακόμα και στις τράπεζες και τα εμπορικά καταστήματα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα, πάντως, που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι αφορά την κάνναβη, η οποία μπορεί να ανιχνευθεί στον οργανισμό αρκετές εβδομάδες μετά τη χρήση.
Σύμφωνα με τη ΜΚΟ, η αύξηση των ναρκοτέστ όχι μόνο καταπατά τα ατομικά δικαιώματα και την ιδιωτική ζωή των εργαζομένων, αλλά μειώνει και την αποδοτικότητά τους. Όπως αναφέρεται στην καμπάνια κατά των ναρκωτικών της βρετανικής κυβέρνησης, περίπου 40% του εργατικού δυναμικού κάτω των 40 έχουν κάνει χρήση «παράνομων» ναρκωτικών. Ασαφές, ωστόσο, παραμένει το πόσοι χρήστες βρίσκονται κάτω από την επήρεια την ώρα που δουλεύουν.
Αρμόδιοι της κυβερνητικής καμπάνιας αναφέρουν ότι τέτοιου τύπου πρακτικές τείνουν μάλλον να δυσχεραίνουν τη σχέση εργοδότη-εργαζόμενου. Όπως αναφέρουν «το σωστό μάνατζμεντ, η εκπαίδευση και η υποστήριξη του εργατικού δυναμικού είναι πιο χρήσιμα, παραγωγικά και οικονομικά για την αντιμετώπιση των προβλημάτων με τα ναρκωτικά, απ’ όσο είναι τα ναρκοτέστ».
Πηγή: Guardian
Short Link: http://tvxs.gr/node/11034
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια














19 Σχόλια
Ευχαριστώ των arisderm, ο οποίος γνωρίζει το θέμα και με κάλυψε απόλυτα, με την παρέμβασή του.
Το ζήτημα όμως, κατά πόσο, ένας άνθρωπος, που κάνει χρήση ουσιών, μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εργασίας του, πρέπει να μας απασχολήσει ιδιαίτερα.
Δεν είναι απαραίτητο, να έχει μειωμένη απόδοση στην εργασία του, κάποιος ο οποίος κάνει χρήση ουσιών και φέρνω ως παράδειγμα, τις περιπτώσεις κάποιων Ιατρών, όπου για να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις των εφημεριών, κάνουν χρήση αμφεταμινών(Διεγερτικών ουσιών).
Από την άλλη, γιατί ο χρήστης ηρωίνης η κοκαίνης, να είναι επικίνδυνος για την εργασία του και όχι και ο καπνιστής, ο οποίος αποδεδειγμένα, "σκοτώνει", τους παθητικούς καπνιστές.
Με την ίδια λογική πάντα, ο άνθρωπος, ο οποίος διακατέχεται, από έντονα πάθη, (χαρτοπαιξία, λαιμαργία κλπ.), είναι εξίσου επικίνδυνος για την εργασία του.
Με εκτίμηση Λυκούργος Μυτιληναίος