Υποψίες ότι ο διαβήτης μπορεί να μεταδοθεί από άνθρωπο σε άνθρωπο, όπως περίπου συμβαίνει με τη νόσο των τρελών αγελάδων, έχουν για πρώτη φορά οι επιστήμονες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον νευροβιολόγο Κλαούντιο Σότο, της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Χιούστον, μετέδωσαν το διαβήτη από το ένα πειραματόζωο (ποντίκι) στο άλλο, χορηγώντας στα ζώα την τοξική πρωτεΐνη εξαιτίας της οποίας μπορεί να μεταδοθεί η νόσος από έναν οργανισμό σε έναν άλλον.

Προς το παρόν βέβαια, τα ευρήματα δεν αρκούν για να επιβεβαιώσουν την υποψία ότι ο διαβήτης είναι μια μεταδοτική νόσος, αλλά συμβάλλουν στη διατύπωση ερευνητικών ερωτημάτων γύρω από το αν ο διαβήτης μπορεί πράγματι να εξαπλωθεί με διάφορους τρόπους, όπως μέσω των μεταγγίσεων αίματος, των μεταμοσχεύσεων ή ακόμη και μέσω της τροφής.

Εκ πρώτης όψεως, ο διαβήτης τύπου 2, στον οποίο οι άνθρωποι δεν μπορούν πλέον να ρυθμίσουν το επίπεδο του σακχάρου (γλυκόζης) στο σώμα τους, δεν έχει σχέση ούτε με τα πριόνια (συγκεκριμένες τοξικές πρωτεΐνες) ούτε με τις πρωτεΐνες των νευροεκφυλιστικών παθήσεων. Όμως και στο πάγκρεας των διαβητικών συσσωρεύεται μια άλλη πρωτεΐνη (Islet Amyloid Polypeptide-ΙΑΡΡ), που μοιάζει με το β-αμυλοειδές του Αλτσχάιμερ και η οποία τελικά μπορεί να καταστρέψει τα β-κύτταρα του παγκρέατος που παράγουν την ορμόνη ινσουλίνη.

Επιχειρώντας να διερευνήσουν το κατά πόσο είναι δυνατό η πρωτεΐνη ΙΑΡΡ, από μόνη της, να προκαλέσει διαβήτη στα πειραματόζωα, οι ερευνητές εισήγαγαν «πλάκες» αυτής της πρωτεΐνης από διαβητικά σε υγιή ζώα. Από το πείραμα διαπιστώθηκε ότι τα τελευταία «κόλλησαν» διαβήτη, αποκτώντας σταδιακά τα συμπτώματα της νόσου (υψηλότερα επίπεδα γλυκόζης, μειωμένη ινσουλινοαντοχή κ.α.).

Ο επικεφαλής της έρευνας δήλωσε: «Μπορέσαμε να προκαλέσουμε κανονικό διαβήτη στα πειραματόζωα, απλώς εισάγοντας στο σώμα τους τις ελαττωματικές πρωτεΐνες», διευκρινίζοντας ωστόσο ότι, «αυτό δεν σημαίνει ότι ο διαβήτης μπορεί να μεταδοθεί μέσω της καθημερινής επαφής των ανθρώπων, όπως η γρίπη».

Ωστόσο, οι επιστήμονες χρειάζεται να μελετήσουν πράγματι σε βάθος, το αν ο διαβήτης μεταδίδεται, όπως συμβαίνει με τα πριόνια -τις τοξικές πρωτεΐνες-και με τη νόσο των τρελών αγελάδων που αυτά προκαλούν, δηλαδή μέσω μετάγγισης μολυσμένου αίματος, μεταμόσχευσης μολυσμένου οργάνου και κατανάλωσης μολυσμένης τροφής. Σε περίπτωση που επιβεβαιωθεί, τελικά, μια τέτοια ερευνητική υπόθεση, νέα σημαντικά δεδομένα θα έρθουν στο φως, ως προς τα ζητήματα της ασθένειας του διαβήτη τύπου 2.