Sacco και Vanzetti: 82 χρόνια από την καταδίκη των δύο θρυλικών αναρχικών
Στα μέσα Απριλίου 1920, η δολοφονία ενός ταμία και ενός φύλακα εργοστάσιου στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ, για λεία 15,776 δολαρίων, αποτέλεσε το σημείο έναρξης μιας θρυλικής ιστορίας. Τρεις εβδομάδες αργότερα, οι αστυνομικές αρχές, βασισμένες μάλλον σε ενδείξεις παρά σε αποδείξεις, προχώρησαν στη σύλληψη δυο υπόπτων. Πρόκειται για τους διακεκριμένους αναρχικούς Ιταλούς μετανάστες Nicola Sacco και Bartolomeo Vanzetti.Ο Nicola Sacco ήταν τσαγκάρης, γεννημένος στην επαρχία Foggia της Ιταλίας, ο οποίος σε ηλικία 17 ετών μετανάστευσε στις ΗΠΑ. Ο Bartolomeo Vanzetti, ιχθυοπώλης γεννημένος στη Β. Ιταλία, μετανάστευσε στις ΗΠΑ στην ηλικία των 20. Και οι δυο άντρες έφτασαν στις ΗΠΑ την ίδια χρονιά αλλά πέρασαν 9 χρόνια μέχρι να συναντηθούν.
Αμφότεροι οι άντρες ήταν οπαδοί του Luigi Galleani, ενός Ιταλού αναρχικού που υποστήριζε την επαναστατική βία. Την εποχή εκείνη οι Ιταλοί αναρχικοί βρισκόταν στην κορυφή της λίστας των "επικίνδυνων εχθρών της κυβέρνησης" και είχαν πολλάκις κατηγορηθεί για βομβιστικές επιθέσεις και απόπειρες δολοφονίας. Ο ίδιος ο Galleani απελάθηκε από τις ΗΠΑ στις 24 Ιουνίου του 1919.
Μια αλυσίδα γεγονότων, για τα οποία εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά ερωτηματικά, οδηγεί την αστυνομία στο να στήσει καρτέρι σε ένα γκαράζ όπου τρεις άντρες θα παραλάμβαναν ένα όχημα, για το οποίο οι αρχές πίστευαν ότι βρισκόταν στον τόπο της δολοφονίας του φύλακα στο έγκλημα στο εργοστάσιο των Slatter and Morrill. Οι δυο από τους τρεις άντρες συλλαμβάνονται ως ύποπτοι: πρόκειται για τους Bartolomeo Vanzetti και Nicola Sacco.
Οι Sacco και Vanzetti κρίνονται ένοχοι, με περιστασιακές ενδείξεις για φόνο και καταδικάζονται σε θάνατο, μετά από μια δίκη επτά εβδομάδων όπου ήταν απροκάλυπτη η εχθρότητα και η μεροληψία των αρχών κατά των αναρχικών μεταναστών, και όπου για κάθε μάρτυρα υπεράσπισης η κατήγορος αρχή παρουσίαζε κάποιον δικό της που κατέρριπτε τα όσα υποστήριζε ο πρώτος. «Αυτός ο άνδρας, (ο Vanzetti) αν και μπορεί να μην διέπραξε το έγκλημα που του αποδίδεται, είναι παρόλα αυτά ένοχος, επειδή είναι εχθρός των θεσμών μας» φέρεται να δήλωσε ο πρόεδρος του δικαστηρίου προς τους ενόρκους κατά τη διάρκεια της δίκης. Όταν οι ένορκοι προφέρουν την ετυμηγορία «Ένοχοι» ο Nicola Sacco κραυγάζει μέσα στην αίθουσα «Είμαι αθώος!».
Με την έκδοση της απόφασης αρχίζουν διαμαρτυρίες σε εργατικές περιοχές των ΗΠΑ, της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής. Οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις σημειώνονται στη Γαλλία και την Ιταλία όπου χιλιάδες άνθρωποι γεμίζουν τους δρόμους. Οι διαδηλώσεις ωστόσο παύουν μόλις γίνει αντιληπτό ότι η εκτέλεση των δύο κατηγορουμένων δεν θα γινόταν άμεσα.
Όλο και περισσότερες διαμαρτυρίες αρχίζουν να γίνονται και στις δυο μεριές του Ατλαντικού. Άρθρο της εφημερίδας Frankfurter αναφέρει: «Εκτός της αίθουσας του δικαστηρίου η Κόκκινη υστερία κάνει θραύση: εντός, της επετράπη να κυριαρχήσει». Σωρεία τηλεγραφημάτων και επιστολών φθάνουν στο γραφείο του κυβερνήτη της Μασαχουσέτης από διανοούμενους ακόμα και δεξιών πεποιθήσεων. Ο κυβερνήτης Alvan T. Fuller διορίζει τριμελή επιτροπή για να εξετάσει την υπόθεση αλλά το πόρισμά της, στις 9 Απριλίου 1927, καταδικάζει και πάλι τους δυο άντρες. O ίδιος ο Fuller αρνείται να δείξει επιείκεια και η εκτέλεση των δυο αντρών στην ηλεκτρική καρέκλα μοιάζει αναπόφευκτη.
Οι συνήγοροι κάνουν έκκληση στον κόσμο: «Ελάτε με τρένα και πλοία! Ελάτε με τα πόδια ή με οχήματα! Ελάτε στη Βοστόνη!» ενώ δεκάδες εκκλήσεις στοιβάζονται στο γραφείο του κυβερνήτη. Μια από αυτές φέρει τις υπογραφές 474.842 πολιτών και μια δεύτερη άλλες 153.000. Η υπεράσπιση κάνει ακόμα μια προσπάθεια αναψηλάφησης της δικής με το αιτιολογικό της μεροληψίας του δικαστή, αίτημα που απορρίπτεται. Οι συνήγοροι στρέφονται στο Ανώτατο δικαστήριο μα και πάλι το αίτημά τους δεν γίνεται δεκτό. Μέχρι την παραμονή της εκτέλεσης γίνονται συνεχείς προσπάθειες – αλλά όλα τα αιτήματα απορρίπτονται. Ο νομικός αγώνας έχει λήξει και οι δυο άντρες οδεύουν αμετάκλητα προς την ηλεκτρική καρέκλα.
Μετά από έξι χρόνια σε ξεχωριστές φυλακές οι Sacco και Vanzetti ξανασυναντώνται στη φυλακή της Charlestown, όπου είχε αποφασιστεί να εκτελεστούν. Η πόλη μετατρέπεται σε φρούριο, ενώ οπλοπολυβόλα τοποθετούνται στα τείχη της φυλακής. Στους δρόμους περιπολούν εκατοντάδες άντρες των δυνάμεων ασφαλείας ενώ η Western Union εγκαθιστά 18 νέα τηλεγραφικά καλώδια για να αντεπεξέλθει στην παγκόσμια ζήτηση ειδήσεων για το θέμα. Εβδομήντα χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία της Charlestown και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί ανακοίνωσαν ότι θα λειτουργήσουν πέραν του ωραρίου τους για να αναμεταδώσουν τις εξελίξεις.
Οι δυο άντρες εκτελέστηκαν τα μεσάνυχτα στην ηλεκτρική καρέκλα. Πρώτος ο Sacco, ο οποίος πριν το ρεύμα διαπεράσει το κορμί του φώναξε «Ζήτω η αναρχία!» και πρόσθεσε πιο ήρεμος «αντίο γυναίκα μου, παιδιά μου και φίλοι μου». Ο Vanzetti δήλωσε πριν τον δέσουν στην ηλεκτρική καρέκλα «Επιθυμώ να δηλώσω ότι είμαι αθώος. Ποτέ δεν διέπραξα έγκλημα, κάποιες αμαρτίες ναι, αλλά ποτέ έγκλημα. Σας ευχαριστώ για όσα κάνατε για μένα. Είμαι αθώος για όλα τα εγκλήματα, όχι μόνο γι’ αυτό αλλά για όλα. Είμαι ένας αθώος άνθρωπος». Όταν τον έδεναν στην καρέκλα πρόσθεσε «Τώρα επιθυμώ να συγχωρέσω ορισμένους ανθρώπους γι’ αυτό που μου κάνουν». Ο φρουρός έδωσε τα σήμα και το χιλιάδες βολτ διαπέρασαν τον βουρκωμένο Vanzetti τα μεσάνυχτα της 23 Αυγούστου 1927.
Η είδηση της εκτέλεσης έβγαλε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους των έξι ηπείρων. Στη Γενεύη πάνω από 5.000 διαδηλωτές καταστρέφουν οτιδήποτε αμερικανικό βρίσκεται στο δρόμο τους, αυτοκίνητα, καταστήματα, κινηματογράφους που πρόβαλλαν αμερικανικές ταινίες. Στο Παρίσι η αμερικανική πρεσβεία περικυκλώνεται από τανκς προκειμένου να προστατευθεί. Στη Γερμανία ξεσπάνε βίαια επεισόδια με αποτέλεσμα έξι άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους.
«Δεν θα ευχόμουν ποτέ σ’ ένα σκυλί, δεν θα ευχόμουν ποτέ σε ένα φίδι, δεν θα ευχόμουν ποτέ στο πιο χαμερπές και δυστυχισμένο πλάσμα της γης, να περάσει όσα υπέφερα εγώ, για πράγματα για τα οποία δεν είμαι ένοχος. Αλλά έχω πειστεί πως είμαι ένοχος για όλα όσα υποφέρω. Υποφέρω γιατί είμαι ριζοσπάστης και, αλήθεια, είμαι ριζοσπάστης. Υποφέρω γιατί είμαι Ιταλός και, αλήθεια, είμαι Ιταλός. Υποφέρω περισσότερο απ’ όλα για την οικογένειά μου και την αγαπημένη μου, παρά για τον εαυτό μου. Αλλά είμαι τόσο σίγουρος πως έχω το δίκιο με το μέρος μου, ώστε αν μπορούσατε να με εκτελέσετε δυο φορές, και αν μπορούσα να ξαναγεννηθώ ακόμα δύο, θα ζούσα την ίδια ζωή και θα έκανα ότι έχω ήδη κάνει.
Bartolomeo Vanzetti»
University of Missouri-Kansas School of Law 
, wikipedia, saccoandvanzetti.org
Short Link: http://tvxs.gr/node/8808
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια
31 Σχόλια
Here's to you, Nicola and Bart
Rest forever here in our hearts
The last and final moment is yours
That agony is your triumph .
Ιταλική ταινία του 1971 με τον Τζιάν Μαρία Βολοντέ στο ρόλο του Βαντσέτι
ΠΩΣ; ΠΟΥ; ΓΙΑ ΠΕΣ...
ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ "SACCO E VANZETTI"...
1 θα έπρεπε να είσαι πιο προσεκτική όταν μέσα στον ενθουσιασμό σου για κάποιους ανθρώπους γράφεις: "Ο κατάλογος των τίτλων δεν έχει τέλος ανάλογα πάντα και με την «ντάγκλα» που τους δίνουν στο κεφάλι οι ουσίες που χρησιμοποιούν μέσα στις καταλήψεις." Έτσι κατονομάζεις τις καταλήψεις ως άντρα οργάνωσης των παράνομων ομάδων και με δηλωμένη την πρόθεση του κράτους να ξεριζώσει αυτές τις εστίες ελεύθερης διακίνησης ιδεών και πολιτισμικής δραστηριοτητας, δεν προσφέρεις τις καλύτερες υπηρεσίες σε αυτούς που εκτιμάς.
Επίσης δεν τους παρουσιάζεις ως συνειδητούς αγωνιστές όταν μιλάς για κατανάλωση ναρκωτικών ουσιών στις καταλήψεις.
Τέλος, δεν μπορώ να δεχτώ ως ήρωα έναν δολοφόνο. Δεν λέω πως επειδή υπήρξε φονιάς απορρίπτεται ως άνθρωπος (αυτό θα ήταν ηθικολογία του κερατά), καθώς σημασία δεν έχει το πριν αλλά το τώρα για το ποιόν ενός ανθρώπου, οπότε και πάλι σου συνιστώ την προσοχή ώστε στις συστάσεις να μην παρουσιάζεται κάποιος άνθρωπος ως "δολοφόνος" γιατί μια τέτοια "σύσταση" μπορεί να δίνει σε αυτόν τον άνθρωπο την ιδιότητα του ήρωα δολοφόνου και κάτι τέτοιο δεν υπάρχει παρά στα μυαλά των ιμπεριαλιστών και των ψυχοπαθών κάθε είδους. Αν και πραγματικά δεν το λες με άσχημο τρόπο, απλά η παρεξήγηση από κάποιον που διαβάζει το κείμενο σου μπορεί να γίνει πολύ εύκολα.
Να και οι δικοί μας ήρωες.
(Σημείωση: αντιγράφω το παρακάτω κείμενο και ζητώ συγγνώμη από τον συντάκτη του που δεν ζήτησα την άδειά του)
ΟΙ «ΗΡΩΕΣ» των αναρχικών ομάδων που αναστατώνουν κάθε νύχτα την πόλη δεν είναι ούτε ιστορικά πρόσωπα του αναρχικού κινήματος ούτε μεγάλες- έστω και αμφιλεγόμενες- φυσιογνωμίες. Οι λεγόμενοι αντιεξουσιαστές ή αναρχικοί των συγκεκριμένων ομάδων φλερτάρουν με το κοινό έγκλημα ακόμη και στην ανάληψη της ευθύνης για τις ενέργειές τους, αφιερώνοντάς τις συνήθως σε κακοποιούς του κοινού ποινικού οι οποίοι σε ορισμένες περιπτώσεις απλώς τυχαίνει και αυτοί να δηλώνουν αναρχικοί ή αντιεξουσιαστές. Άλλωστε κάθε ληστεία για αυτούς βαφτίζεται «απαλλοτρίωση» και κάθε έγκλημα «χαλάει»- πιστεύουν- την ισορροπία του συστήματος. Δύο ληστές τραπεζών, ένας εκτελεστής συμβολαίων θανάτου, ένας απαγωγέας είναι οι σύγχρονοι «ήρωές» τους. Ανάμεσά τους φιγουράρει και ο Ζυλ Μπονό- σε όνομα ομάδας αυτός.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ
ΕΝΑΣ από τους «Ληστές με τα μαύρα», στους οποίους τον χρεώνει η Αστυνομία (λόγω της αμφίεσής τους σε κάθε ληστεία που έκαναν). Εκτίει ήδη ποινή κάθειρξης 35 ετών και 6 μηνών για την ένοπλη ληστεία του υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας στη Σόλωνος τον Ιανουάριο του 2006. Η μοιραία για τη σύλληψή του ληστεία εξελίχθηκε σε ανταλλαγή πυροβολισμών με τους αστυνομικούς στην οδό Πανεπιστημίου. Έτσι καταδικάστηκε και για τρεις απόπειρες ανθρωποκτονίας από πρόθεση και βέβαια για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης. Εμβληματική μορφή για πολλές από τις ομάδες και τα σχήματα του αναρχικού χώρου, ο 30χρονος τελειόφοιτος του ΤΕΙ Πειραιά είχε πρωταγωνιστήσει στη μεγάλη εξέγερση των κρατουμένων στις φυλακές Μαλανδρίνου, την άνοιξη του 2006, όταν κατήγγειλε ότι τον ξυλοκόπησαν ανηλεώς σωφρονιστικοί υπάλληλοι.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ-ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ στη ληστεία του υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας στου Γκύζη τον Οκτώβριο του 2007 ο 23χρονος αναρχικός, γιος του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ν. Βούτση , καταδικάστηκε πρόσφατα από το Μεικτό Ορκωτό σε οκτώ χρόνια κάθειρξης χωρίς αναστολή για τις κατηγορίες της ληστείας και της κατοχής εκρηκτικών υλών. Ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για τη ληστεία.
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΛΛΗΣ
Ο ΕΠΟΝΟΜΑΖΟΜΕΝΟΣ «Απάτσι» τα χρόνια της παρανομίας του, όταν αναλάμβανε την εκτέλεση «συμβολαίων θανάτου», εκτίει ποινή ισοβίων για δύο δολοφονίες, το 1995 και το 2002, ενός ιδιοκτήτη αλόγων και ενός επιχειρηματία αντίστοιχα, έπειτα από εντολή του κυκλώματος της νύχτας που «έστηνε» κούρσες στον ιππόδρομο. Στα μάτια πολλών αντιεξουσιαστών έχει «θεοποιηθεί» για τη στάση που έχει κρατήσει στις εξεγέρσεις στα Τρίκαλα και στο Μαλανδρίνο, για τις αλλεπάλληλες μεταγωγές του για «πειθαρχικούς λόγους», καθώς και για τη συμμετοχή του στην πολυήμερη απεργία πείνας των κρατουμένων τον Νοέμβριο του 2008 ως μέλος της συντονιστικής επιτροπής τους. Η πρόσφατη δίκη του στη Λάρισα για την ενεργό συμμετοχή του στην εξέγερση στις φυλακές Τρικάλων το 2007 οδήγησε σε οδομαχίες αντιεξουσιαστών και Αστυνομίας, μόλις μαθεύτηκε η νέα καταδίκη του, σε τρία χρόνια φυλάκισης.
ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
ΣΥΝΕΡΓΟΣ του Βασίλη Παλαιοκώστα στην απαγωγή του επιχειρηματία κ. Γ. Μυλωνά, ο γνωστός στον χώρο των αναρχικών της Θεσσαλονίκης ως «Πόλυς», κρατείται σήμερα στις φυλακές Κορυδαλλού. Το 2005 είχε καταδικαστεί για την απόπειρα εμπρησμού τραπεζικών υποκαταστημάτων σε τρία χρόνια φυλάκισης με αναστολή. Κατά την προσαγωγή του στο Δικαστικό Μέγαρο της Θεσσαλονίκης, μετά τη σύλληψή του για την απαγωγή Μυλωνά, είχε γίνει δεκτός με επευφημίες από τους «συντρόφους» του αντιεξουσιαστές, τους οποίους χαιρέτησε με τη φράση: «Γεια σας, ρε θηρία».
ΖΥΛ ΜΠΟΝΟ
ΚΑΙ ΕΝΑΣ από τα (πολύ) παλιά. Ο Ζυλ Μπονό έχει δώσει το όνομά του σε μία από τις ομάδες που τοποθετούν εμπρηστικούς μηχανισμούς σε τράπεζες και αυτοκίνητα. Ήταν γάλλος αναρχικός με... ειδικότητα την «απαλλοτρίωση» τραπεζών, στις αρχές του 20ού αιώνα. Υπήρξε ο πρώτος που διοργάνωσε και πραγματοποίησε ληστεία τράπεζας, χρησιμοποιώντας μια νέα, τότε, εφεύρεση, το αυτοκίνητο, για να διαφύγει ταχύτερα από το τραπεζικό κατάστημα-στόχο στο κέντρο του Παρισιού. Όταν έπεσε στα χέρια της γαλλικής αστυνομίας, στις 28 Απριλίου του 1912, επιχείρησε να ανατιναχθεί στο κρησφύγετό του, δεν κατάφερε όμως παρά να τραυματιστεί και βγαίνοντας να πέσει νεκρός από τα πυρά των αστυνομικών. Στους κύκλους των γάλλων αναρχικών θεωρείται ο «προπάτορας» των με ιδεολογικό περίβλημα καταδίκης και αποστροφής προς το τραπεζικό σύστημα ληστειών.
Τρεις ομάδες αναρχικών με πολλά ονόματα
Σκιές στο σκοτάδι. Φορούν μαύρα ρούχα, έχουν καλυμμένα τα πρόσωπά τους με κράνη ή κουκούλες, χτυπούν και φεύγουν εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι η πόλη αλλά όπως φαίνεται και η Αστυνομία- «κοιμάται» την ώρα εκείνη. Οι αστυνομικοί φθάνουν πάντα μετά, απλώς για να καταγράψουν ζημιές ή να ανοίξουν τον δρόμο για να φθάσουν έγκαιρα τα πυροσβεστικά οχήματα.
Οι επιδρομές για να τοποθετηθούν τα γκαζάκια και να πυροδοτηθούν οι αυτοσχέδιοι εκρηκτικοί μηχανισμοί είναι καλά μελετημένες. Διαρκούν ελάχιστα λεπτά και οι ομάδες που τις εκτελούν φαίνεται να έχουν διαφορετική σύνθεση κάθε φορά. Στη συνέχεια χάνονται στα γύρω στενά. Έχουν εξασφαλίσει εκ των προτέρων τα «καταφύγιά» τους. Και πίσω τους έχουν αφήσει το στίγμα τους. Αποκαΐδια ή καταστρεμμένες είσοδοι γραφείων, επιχειρήσεων, τραπεζών, πολυκατοικιών ή πυρπολημένα οχήματα. Δεν πάνε μόνο... πλατεία, δηλαδή στο κέντρο της πόλης.
Στο στόχαστρό τους έχουν μπει και οι γειτονιές. Τις τελευταίες ημέρες μάλιστα το κέντρο φαίνεται να το αποφεύγουν, στις προκηρύξεις τους υποστηρίζουν ότι τηρούν στάση αναμονής προετοιμάζοντας «θεαματική υποδοχή» στις νεοσυσταθείσες, ακριβώς για την αντιμετώπισή τους, ομάδες άμεσης επέμβασης της ΕΛ.ΑΣ. Αυτές τις ημέρες χτυπούν περιμετρικά από το Κορωπί ως τη Γλυφάδα και από το Χαλάνδρι ως το Ν. Ηράκλειο. Σχεδόν καθημερινά δρουν και στη Θεσσαλονίκη, ομάδες δραστηριοποιούνται στα Χανιά και στο Ηράκλειο της Κρήτης, ενώ τα ξημερώματα της Παρασκευής πραγματικό μπαράζ σημειώθηκε και στην Τρίπολη.
Παρά το πλήθος και τη μεγάλη ακτίνα των επιθέσεων, αξιωματικοί της Ασφαλείας Αττικής εκφράζουν την εκτίμηση ότι δεν υπάρχουν πολλές διαφορετικές ομάδες. Είναι βασικά δύο ή τρεις, αλλά χρησιμοποιούν διαφορετικές επωνυμίες κάθε φορά για να δώσουν την εντύπωση ότι στην Αθήνα γίνεται «πάρτι εμπρηστών».
Στην Αθήνα η νεότερη επωνυμία είναι οι «Ομάδες Διάχυσης Μητροπολιτικής Βίας», οι οποίες ανέλαβαν με προκήρυξη που ανάρτησαν σε ιστοσελίδα του λεγόμενου αντιεξουσιαστικού χώρου την ευθύνη για το μπαράζ εμπρησμών που έγινε σε υποκαταστήματα τραπεζών, αυτοκίνητα και ένα ταχυδρομείο σε δέκα διαφορετικά σημεία του Λεκανοπεδίου μέσα σε 15 λεπτά τα ξημερώματα της περασμένης Δευτέρας. Στη Θεσσαλονίκη το ίδιο εικοσιτετράωρο έκανε την εμφάνισή της η «Συνεργασία Εμπρηστών της "Χιλιετίας"».
Δύο ακόμη προκηρύξεις που αναρτήθηκαν σε ιστοσελίδες ύστερα από εμπρησμούς έφεραν τις υπογραφές «Αναρχική Πρόσκρουση - Κομάντο Ζύλ Μπονό» και «Ομάδα "Δ" (Διασάλευσης Ελέγχου και Τάξης)». Ο κατάλογος των τίτλων δεν έχει τέλος ανάλογα πάντα και με την «ντάγκλα» που τους δίνουν στο κεφάλι οι ουσίες που χρησιμοποιούν μέσα στις καταλήψεις. Ομάδες που έχουν χτυπήσει στις ίδιες ή άλλες περιοχές με τις προηγούμενες έχουν εμφανιστεί κατά καιρούς με τα ονόματα «Πύρινες Σκιές», «Πυρήνες της Φωτιάς», «Συμμορίες Συνείδησης» , «Εξτρεμιστές», «Αποστάτες του Ήσυχου Ύπνου», «Ανυπόταχτοι Πυρήνες» και «Αντικρατική Πολιτοφυλακή».
Οι Σάκο και Βαντσέτι θυσιάστηκαν άδικα, αλλά όχι μάταια. Σφυρηλάτησαν την αγωνιστική συνείδηση των σύγχρονων και νεότερων συντρόφων τους και ενέπνευσαν τους εξεγερμένους στις δεκαετίες που ακολούθησαν. 82 χρόνια μετά, σε μια διαφορετική αλλά επίσης δύσκολη εποχή για τα ανθρώπινα και τα εργατικά δικαιώματα, την κοινωνική δικαιοσύνη, τους μετανάστες και το σεβασμό της διαφορετικότητας, είναι χρήσιμο να θυμόμαστε και να παραδειγματιζόμαστε από τέτοιους αγνούς αγωνιστές και μάρτυρες.
Και τι κρίμα που ο κόσμος θέλει μάρτυρες για να κουνήσει λίγο το κεφάλι του. Αυτός ο χριστιανισμός έχει τσακίσει τα μυαλά μας!
Πάντα υπήρχε τρόπος να ενώνονται τα πληθη για το δίκαιο. Η συντροφική αλληλεγκυη μεταξυ των -Α-νθρώπων βρισκει τροπο να φτασει το μηνυμα μεχρι την ακρη της γης... Πρεπει παντα να πεθανει καποιος ομως..... Τι κριμα που σήμερα ο άνθρωπος αντικαθηστα τη διαδικασια της σκέψης με τον καταναλωτισμό...ποσο λυπάμαι..... :(
Οι Σάκκο και Βαντζέτι πλήρωσαν με τη ζωή τους την επιβολή από μέρους της κυβέρνησης των ΗΠΑ κλίματος τρομοκρατίας προς τους ρηξικέλευθους, ριζοσπάστες, αναρχικούς μετανάστες -και όχι μόνο- εργαζόμενους.
Τους υπόλοιπους άλλους τους "ανέλαβαν" τα πολυβόλα της μαφίας.
Πολύ καλή ιστορία!! Δυστυχώς αυτά δεν έχουν πάψει να συμβαίνουν..Και δεν θα πάψουν ΠΟΤΕ αν δεν αρχίσουμε να τους αποτρέπουμε. Αυτό σημαίνει μαζική συνειδηση που αγγιζει ρεαλιστικα την πραγματικότητα ώστε να δούμε τι πραγματικά συμβαίνει...
Και σε απάντηση στον Νικο Μ... Θέλουμε..αλλά δεν μας αφήνουνε..
Μπράβο
http://www.youtube.com/watch?v=gcgYwTnBIIQ
Πολύ καλή ιστορία, ευχαριστούμε.
Και η Τζοάν Μπαέζ να σου σηκώνει την τρίχα σα να είσαι σε περνάει ρεύμα στην ηλεκτρική καράκλα...
Πολύ καλό άρθρο !...
Μπράβο!
Δεν ήξερα σχετικά με αυτή την ιστορία αυτών των δύο ανθρώπων. Εντύπωση μου έκανε που τόσοι άνθρωποι διαδήλωναν και τότε (1920-...) και χωρίς να υπάρχει τηλεόραση, ραδιόφωνο ή ίντερνετ για την διάδοση των νέων ... Αναρωτιέμαι πως δεν τα έχουμε καταφέρει να φτιάξουμε αυτό τον κόσμο ακόμη ... μήπως δεν θέλουμε πραγματικά; ...
Υπάρχει και η ταινία "Sacco e Vanzetti" για όποιον θέλει να πάρει μια "γεύση".
Μπράβο κι από μένα στο TVXS για το αφιέρωμα. Δεν είχα διαβάσει ποτέ για αυτούς τους ανθρώπους, μου έκανε εντύπωση και η μεγάλη κινητοποίηση του κόσμου
μπραβο στο tvxs που εκανε αφιερωμα.
τιμη και δοξα σε ολους τους αγωνιστες της ελευθεριας!
Ο Χάουαρντ Ζιν σ'ένα αφιέρωμα για τους πιο πάνω αναρχικούς είπε με αφρμή την αρχική τους άρνηση στο ερώτημα αν ήταν αναρχικοί: "για ποιο λόγο ο Εβραίος έκρυβε την ταυτότητα του απο τους ναζί? για ποιο λόγο
ο παλαιστίνιος κρύβει την ταυτότητα του απο τους Ισραηλινούς? Για τον ίδιο λόγο που οι Σάκο και Βανζέτι
απέκρυψαν στην αρχή την ταυτότητα τους.Γιατί ξέρουν ότι δεν υπάρχει αληθινή δικαιοσύνη γι'αυτούς."
Και εμείς μπορούμε σήμερα να αναρωτηθούμε:για ποιο λόγο
ο αγανακτησμενος νέος που βγαίνει σήμερα στους δρόμους φοράει την κουκούλα? Μα φυσικά γιατί γνωρίζει κι αυτός ότι δεν υπάρχει καμιά δικαιοσύνη γι'αυτόν!
Σ'ένα σημείωμα που είχε στην τσέπη του ο Βανζέτι την ημέρα της σύλληψης έγραφε μεταξύ άλλων για ένα λόγο που δεν εκφωνήθηκε ποτέ:
"Έχεις πολεμήσει σε κάθε πόλεμο.Έχεις δουλεψει για κάθε καπιταλιστή.Έχεις απολαύσει όμως τους καρπούς της εργασίας σου και τα οφέλη απο τις νίκες σου?Είσαι ικανοποιημένος απο τα ψίχουλα?
ΣΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ?
ΣΟΥ ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ?"
Και τι κρίμα που ο κόσμος θέλει μάρτυρες για να κουνήσει λίγο το κεφάλι του. Αυτός ο χριστιανισμός έχει τσακίσει τα μυαλά μας!
Πάντα υπήρχε τρόπος να ενώνονται τα πληθη για το δίκαιο. Η συντροφική αλληλεγκυη μεταξυ των -Α-νθρώπων βρισκει τροπο να φτασει το μηνυμα μεχρι την ακρη της γης... Πρεπει παντα να πεθανει καποιος ομως..... Τι κριμα που σήμερα ο άνθρωπος αντικαθηστα τη διαδικασια της σκέψης με τον καταναλωτισμό...ποσο λυπάμαι..... :(
Οι Σάκκο και Βαντζέτι πλήρωσαν με τη ζωή τους την επιβολή από μέρους της κυβέρνησης των ΗΠΑ κλίματος τρομοκρατίας προς τους ρηξικέλευθους, ριζοσπάστες, αναρχικούς μετανάστες -και όχι μόνο- εργαζόμενους.
Τους υπόλοιπους άλλους τους "ανέλαβαν" τα πολυβόλα της μαφίας.
Πολύ καλή ιστορία!! Δυστυχώς αυτά δεν έχουν πάψει να συμβαίνουν..Και δεν θα πάψουν ΠΟΤΕ αν δεν αρχίσουμε να τους αποτρέπουμε. Αυτό σημαίνει μαζική συνειδηση που αγγιζει ρεαλιστικα την πραγματικότητα ώστε να δούμε τι πραγματικά συμβαίνει...
Και σε απάντηση στον Νικο Μ... Θέλουμε..αλλά δεν μας αφήνουνε..
Μπράβο
http://www.youtube.com/watch?v=gcgYwTnBIIQ
Πολύ καλή ιστορία, ευχαριστούμε.
Και η Τζοάν Μπαέζ να σου σηκώνει την τρίχα σα να είσαι σε περνάει ρεύμα στην ηλεκτρική καράκλα...
Πολύ καλό άρθρο !...
Μπράβο!
Δεν ήξερα σχετικά με αυτή την ιστορία αυτών των δύο ανθρώπων. Εντύπωση μου έκανε που τόσοι άνθρωποι διαδήλωναν και τότε (1920-...) και χωρίς να υπάρχει τηλεόραση, ραδιόφωνο ή ίντερνετ για την διάδοση των νέων ... Αναρωτιέμαι πως δεν τα έχουμε καταφέρει να φτιάξουμε αυτό τον κόσμο ακόμη ... μήπως δεν θέλουμε πραγματικά; ...
Υπάρχει και η ταινία "Sacco e Vanzetti" για όποιον θέλει να πάρει μια "γεύση".
Μπράβο κι από μένα στο TVXS για το αφιέρωμα. Δεν είχα διαβάσει ποτέ για αυτούς τους ανθρώπους, μου έκανε εντύπωση και η μεγάλη κινητοποίηση του κόσμου
μπραβο στο tvxs που εκανε αφιερωμα.
τιμη και δοξα σε ολους τους αγωνιστες της ελευθεριας!