Δεκαεννιά χρόνια από τον θάνατο του Freddy Mercury

Tο 1954 ο 8χρονος Freddy στάλθηκε στο οικοτροφείο αρρένων St. Peter’s, κοντά στη Βομβάη. Εκεί, αναδεικνύοντας όλο το φάσμα των ταλέντων του, διέπρεψε όχι μόνο σε αθλήματα, όπως το χόκεϊ και το μποξ, αλλά και τις εξαιρετικές καλλιτεχνικές του επιδόσεις. Τότε μάλιστα απέκτησε και το παρατσούκλι «Freddy».

Εκτός από την έφεσή του στο σχεδίου, εμφανής ήταν και η αγάπη του για τη μουσική, αφού είχε συγκροτήσει και μια σχολική μπάντα τους «The Hectics », στους οποίους έπαιζε πιάνο. Ο Freddie πέρασε σχεδόν όλη την παιδική ηλικία του στην Ινδία, ζώντας με την γιαγιά και την θεία του και ολοκλήρωσε την εκπαίδευση του στο σχολείο St. Marys.

To 1962 τελειώνοντας το σχολείο επέστρεψε στη Ζανζιβάρη, από όπου και ξαναέφυγε δύο χρόνια μετά με την οικογένεια του εξαιτίας της επανάστασης, για το Λονδίνο. Στο Feltham του Δυτικού Λονδίνου σπούδασε τέχνες στο Πολυτεχνείο Isleworth και πήρε το δίπλωμα του στις τέχνες και στη γραφιστική από το Kολλέγιο Ealing Art. Την περίοδο εκείνη, τα ακούσματα του περιλαμβάνουν τους The Who, The Beatles, Aretha Franklin, Elvis Presley, The Rolling Stones, Jimi Hendrix, και πολλούς ακόμη.

Μετά από αρκετές περιστασιακές δουλειές - με την αγάπη του για τη μουσική όμως να παραμένει άσβεστη - δημιούργησε το δικό του συγκρότημα, τους Ibex, που μετονομάστηκε σε Wreckage. Αργότερα, συμμετείχε στη μπάντα Sour Milk Sea, η οποία διαλύθηκε στις αρχές του 1970.

Τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς μαζί με τον κιθαρίστα Brian May και τον ντράμερ Roger Taylor συγκρότησε τους «Queen», ενώ την ίδια περίοδο ο Freddy άλλαξε το όνομα του σε « Mercury», κάτι που από πολλούς αποδίδεται στους στίχους του τραγουδιού «My Fairy King» από το πρώτο τους άλμπουμ: «Mother mercury (mercury), look what they've done to me, i cannot run i cannot hide».

Τόσο το εν λόγω άλμπουμ, όσο και τα δύο επόμενα «Queen II» και «Sheer Heart Attack» έτυχαν μέτριας αποδοχής από το κοινό. Η επιτυχία για το συγκρότημα έρχεται με το τρίτο σε σειρά άλμπουμ «A Night At the Opera» και το τραγούδι «Bohemian Rapsody», το οποίο παντρεύοντας πρωτότυπα την ροκ μουσική με την όπερα, αποτέλεσε χαρακτηριστικό δείγμα του στιχουργικού ταλέντου του Mercury και παρέμεινε στο Νο.1 των charts στην Αγγλία για 9 εβδομάδες.

Η καταξίωση έρχεται μέσα από τις επόμενες δουλειές του συγκροτήματος: «A day in the Races», «News of the World», «Jazz» και «The Game», με επιτυχίες όπως: «Somebody to love», «We are the champions», «We will rock you» και «Αnother one bites the dust».

Κατ’ εξοχήν παράγοντας της επιτυχίας των Queen αποτέλεσε η σκηνική παρουσία του Mercury στις συναυλίες του συγκροτήματος. «Ασυνήθιστος», «σοκαριστικος» και «γοητευτικός» είναι μερικά μόνο από τα επίθετα που θα μπορούσαν να περιγράψουν τις ζωντανές εμφανίσεις του, ενώ ο David Bowie έχει πει σχετικά: «Προσπέρασε όλους τους υπόλοιπους με τις εμφανίσεις του… και το έφτασε στα άκρα. Έχω βρεθεί σε μια συναυλία του και, όπως λένε, το κοινό κρεμόταν από πάνω του». Συνολικά οι Queen έδωσαν 700 συναυλίες σε ολόκληρο τον κόσμο, με το κοινό τους να ξεπερνάει τα 300.000 άτομα.

Την ίδια περίοδο ο Mercury διατηρεί σχέση με τη Mary Austin, από την οποία θα χωρίσει μετά την αποδοχή της ομοφυλοφιλίας του. Ωστόσο καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής του θα παραμείνουν στενοί φίλοι, ενώ ο Freddy θα γράψει για εκείνη το κομμάτι «Love of my Life». Το 1985 θα γνωρίσει και θα συνάψει μακροχρόνιο δεσμό με τον κομμωτή Jim Hutton, ενώ λίγο μετά το Πάσχα του 1987 θα διαγνωστεί πως πάσχει από AIDS, κάτι για το οποίο δεν μίλησε ποτέ ανοιχτά, παρά μόνον λίγο πριν πεθάνει.

Ενδιάμεσα, μαζί με τους Queen έχει βγάλει δύο άλμπουμ με πιο επιτυχημένο το «Τhe Works» και το τραγούδι «I want to brake free», ενώ βήματα έχει κάνει και στην σόλο καριέρα του με τα «Mr. Bad guy» και το «Barcelona», το οποίο ηχογράφησε μαζί με τη σοπράνο Montserrat Caballe, η οποία με το ομώνυμο τραγούδι άνοιξε τους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης το 1992.

Η ανεπανάληπτη εμφάνιση του συγκροτήματος στο Live Aid το 1985 και η συναυλία τους στα πλαίσια της περιοδείας Magic Tour το 1986 στο Στάδιο Γουέμπλεϋ θα αποτελέσουν και το τέλος της επιτυχημένης πορείας του. Μόνο δύο φορές θα ξανασυναντηθούν τα μέλη των Queen, με πιο αξιομνημόνευτη το άλμπουμ «Induendo» και το κομμάτι «The Show must go on», με τους στίχους του να φανερώνουν πως ο Mercury είχε πλήρη επίγνωση την εξέλιξης της υγείας του.

Στις 23 Νοεμβρίου του 1991 και μετά από σχεδόν μια πενταετία διάψευσης της νόσου του στον Τύπο, προχωράει σε δηλώσεις έξω από το σπίτι του στο Λονδίνο. Μια μέρα μετά, ο 45χρόνος Freddy Mercury φεύγει από τη ζωή λόγω βρογχικής πνευμονίας, συνέπειας του AIDS και αποτεφρώνεται στο κοιμητήριο Kensal Green.

Κάποια από τα κομμάτια που συνέθεσε ο ίδιος ο Freddy Mercury είναι: «Killer Queen», «Somebody to love», «Good-Old fashioned Lover Boy», «We are the Champions», «Bicycle Race», «Don’t stop me now», «Crazy Little Thing Called Love», «Play the Game».

Πηγή: Wikipedia