Πρώτη μαρτυρία:
Τυχαίνει να βρίσκομαι στο στρατόπεδο της Σαμοθράκης ωστόσο σε άλλη μονάδα του στρατοπέδου. Τα γεγονότα που αναφέρονται, ένα μέρος αυτών είναι κάπως ακραία, τα περισσότερα αυτών όμως είναι απολύτως αληθινές μαρτυρίες. Άπρεπης συμπεριφορά κάποιων στελεχών, υπηρεσίες αρκετές χωρίς επαρκή αριθμό στρατιωτών, καμία κατανόηση από τους διοικητές των μονάδων όσο αναφορά την ανάγκη αδειών για λόγους διεκπεραίωσης οικογενειακό ζητημάτων και τέλος η πενιχρή ποσότητα και ποιότητα ωνίων με αποτέλεσμα το κακό φαγητό και λίγο( αν και γίνεται μεγάλη προσπάθεια από τους μάγειρες μας για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα). Ελπίζω για το καλό των στρατιωτών και την αποφυγή δυσάρεστων γεγονότων οι αρμόδιοι να πράξουν τα δέοντα με ότι συνεπάγεται αυτό.

Δεύτερη μαρτυρία:
Είμαι στο 289τπ στη Σαμοθράκη. Η κατάσταση που καταγγέλλει ο φίλος στρατιώτης για πεααπ ισχύει πλην του φαγητού που τα παιδιά στα μαγειρεία κάνουν ότι είναι δυνατό κάτω από αυτές τις συνθήκες για να βγάλουν ένα αξιοπρεπές φαΐ. Όσον αφορά το πεζικό που είμαι είναι πολύ χειρότερες οι καταστάσεις. Από την άδεια του Πάσχα και μετά μέχρι και αρχές Ιουλίου περίπου που ήρθε η νέα σειρά είχαμε πάνω κάτω 1 έξοδο το μήνα (Μάιο, Ιούνιο) και υπηρεσιακά τις περισσότερες φορές που ζητούσαμε για 1-2 ώρες δεν μας δίνανε καν. Άδειες και αυτές με το ζόρι και επιπλέον ούτε ειδικές άδειες μας αφήνανε να πάρουμε γιατί πρώτα πρέπει λένε να εξαντλήσουμε τις δικές μας, ενώ οι παλαιότερες σειρές μαζεύανε πάνω από 60 μέρες άδεια, για αυτό κάθονται και λένε ότι περάσανε ωραία με τόσες άδειες χαίρω πολύ, και εμείς με το ζόρι να πάρουμε 10. Υπηρεσίες φτιαγμένες όπως νάνε με αποτέλεσμα να γίνονται πόσα κωλυόμενα και να εξυπηρετούνται οι "σειρές" του κάθε υπεύθυνου στο γραφείο. Αυτό είναι το υπέροχο και πανέμορφο στρατόπεδο της Σαμοθράκης περαστικά μας!

Τρίτη μαρτυρία:
Τα πράγματα στο συγκεκριμένο στρατόπεδο είναι τραγικά, ειδικά στην 172 πεα/απ. Όταν ήμουν εκεί η συμπεριφορά των στελεχών, καθώς και του διοικητή ήταν άθλια. Ήμουν ράκος σωματικά και ψυχολογικά. Υπήρξαν μέρες που σκέφτηκα μέχρι και την αυτοκτονία λόγω της συμπεριφοράς των στελεχών. Πραγματικά πρέπει να γίνει κάτι στο συγκεκριμένο στρατόπεδο. Μπράβο για το θάρρος σου να γράψεις φίλε μου.

Τέταρτη μαρτυρία:
Εντάξει είναι δύσκολα σε όλες τις μονάδες στο στρατόπεδο αυτή τη στιγμή αλλά σαν το 289 ΤΠ ΠΟΥΘΕΝΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ. Τα στελέχη έχουν ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ συμπεριφορά, μιλούν σα να είμαστε ζώα σε μεγάλη αντίθεση με την διοίκηση η οποία προσπαθεί να βοηθήσει και είναι από τις καλύτερες. Οι υπηρεσίες σε σχέση με τη δύναμη είναι οριακά τώρα που ήρθαν νέοι ενώ η κατάσταση τους προηγούμενους μήνες ήταν ΤΡΑΓΙΚΗ. ΟΣΟΙ ΗΤΑΝ ΕΔΩ ΜΆΙΟ, ΙΟΎΝΙΟ ΞΕΡΟΥΝ ΓΙΑ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑ ΜΙΛΑΩ.

Πέμπτη μαρτυρία:
Τα πράγματα εκεί είναι πραγματικά τραγικά. Υπηρέτησα και εγώ εκεί πριν λίγους μήνες. Ο διοικητής πραγματικά δεν κάνει τίποτα για να βελτιωθούν τα πράγματα και δεν τον νοιάζει αν αντέχεις άλλο ή όχι. Μόνο το δικό του συμφέρον σκέφτεται. Δεν θα μιλήσω για τα στελέχη που η συμπεριφορά τους είναι άθλια. Ίσως από τα πιο μαύρα στρατόπεδα. Υπομονή φίλε μου. Ελπίζω κάποιος από το ΓΕΣ να κάνει κάτι.