Ήταν 9 Αυγούστου του 1969, όταν ο Τσάρλς Μάνσον και η συμμορία του, εισέβαλαν στο σπίτι της Σάρον Τέιτ και την δολοφόνησαν. Ήταν μόλις 26 χρονών και έγκυος στο παιδί του Ρομάν Πολάνσκι.

Η Σάρον Τέιτ, γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου του 1943, στο Ντάλας του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κόρη στρατιωτικού, αναγκαζόταν να μετακομίζει συχνά πυκνά στην παιδική της ηλικία, λόγω των μεταθέσεων του πατέρας της.

 
Την εποχή που ζούσε στην Ιταλία, κέρδισε έναν τίτλο ομορφιάς, γεγονός που την βοήθησε να συμμετάσχει σε κάποιες ιταλικές ταινίες. Κατά την επιστροφή στην Αμερική και στο Χόλιγουντ, θα γνωρίσει το 1967 τον Πολωνό σκηνοθέτη, Ρομάν Πολάνσκι.


 
Ο Πολάνσκι, θα την ερωτευθεί και την ίδια χρονιά θα της δώσει έναν χαρακτηριστικό ρόλο στο φιλμ "Η Νύχτα των Βρικολάκων" (The Fearless Vampire Killers - 1967). Μία παράξενα όμορφη ταινία, με στοιχεία παρωδίας, αλλά και θρίλερ.
 
Στην ταινία, ο καθηγητής Αμβρόσιος και ο βοηθός του Άλφρεντ, πηγαίνουν στην Τρανσυλβανία με σκοπό να βρουν και να εξοντώσουν βρικόλακες. Βρισκόμενοι σε ένα μικρό χωριό, δεν αργούν να βρουν τον δρόμο για ένα κοντινό κάστρο όπου ζει ο κόμης Κρόλοκ με τον γκέι γιο του. Ο Κόμης τους προσκαλεί να λάβουν μέρος στον χορό που διοργανώνει και στο ιδιόμορφο γεύμα, που πρόκειται να ακολουθήσει...


 
Η συνεργασία της με τον Πολάνσκι θα τις προσφέρει κι άλλες επαγγελματικές ευκαιρίες, κι έτσι την επόμενη χρονιά θα την δούμε στο "The Wrecking Crew" (1968) του Phil Karlson, με πρωταγωνιστές τον Dean Martin και την Elke Sommer.
 
Στις 20 Ιανουαρίου του 1968, η Σάρον Τέιτ και ο Ρομάν Πολάνσκι θα παντρευτούν, γεγονός που θα μειώσει αισθητά τις επαγγελματικές δραστηριότητες της Σάρον. Ενώ παράλληλα μέσα στον επόμενο χρόνο η Σάρον Τέιτ περιμένει να γεννήσει και το πρώτο τους παιδί, καρπός του έρωτα τους.


 
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στην ιδιαίτερα δημοφιλής εικονογραφημένη ιστορία των καταραμένων ταινιών με τίτλο Hollywood Hex, η συγγραφέας Mikita Brottman αφιερώνει δύο από τα εφτά κεφάλαια στις συμπτώσεις, τις κατάρες και τις συμφορές που ακολούθησαν την καριέρα του Polanski.
 
Προσπαθώντας με τον τρόπο αυτό η συγγραφέας, να απαριθμήσει λεπτομερώς τους πολυάριθμους μύθους και οιωνούς που στοιχειώνουν τις ταινίες του Polanski πριν αλλά και μετά από το “Rosematy’s Baby”. Αποκορύφωμα φυσικά ήταν η δολοφονία της ετοιμόγεννης σχεδόν γυναίκας του το 1969 από τα χέρια μιας ομάδας χίπηδων που πήραν το όνομα «Manson Family» από τον Charles Manson, τον αρχηγό τους.
 
Ο Polanski, έγινε αρχικά διάσημος με μια σειρά κλειστοφοβικών ψυχοδραμάτων στις αρχές της δεκαετίας του ’60, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν το "Knife in the Water" του 1962, το "Cul-de-sac" του 1966 και βέβαια το θρυλικό "Repulsion" του 1965, με πρωταγωνίστρια την εκπληκτική Catherine Deneuve.
 
Φτάνουμε έτσι στο 1967, όπου ο Roman Polanski θα γυρίσει μία ενδιαφέρουσα κωμική γοτθική ταινία τρόμου το “Χορό των Βρικολάκων – Dance of the Vampires” ή αλλιώς “Η Νύχτα των Βρικολάκων – The Fearless Vampire Killers” με υπότιτλο “Συγνώμη, αλλά τα δόντια σας είναι στο λαιμό μου – Pardon me, but your teeth are in my neck”. 


 
Παρά τον εύθυμο χαρακτήρα της ταινίας, ορισμένες σκηνές ξεπερνούν το χιούμορ και προσδίδουν μια μακάβρια μεγαλοπρέπεια. Πρωταγωνίστρια στον χορό ήταν η πανέμορφη κοκκινομάλλα σύζυγος του Polanski, η Sharon Tate, η οποία, σύμφωνα με το σενάριο, έγινε «θυσία στον Εωσφόρο» πέφτοντας θύμα των βρικολάκων που αναφέρονται στον τίτλο.
 
Επιστρέφουμε όμως στον μοιραίο Αύγουστο του 1969, εκεί όπου στις 9 του μηνός η σύζυγος του Ρομάν Πολάνσκι, ηθοποιός Σάρον Τέιτ, δολοφονείται βίαια στο σπίτι της, ενώ βρίσκεται στον όγδοο μήνα της εγκυμοσύνης της, μαζί με τέσσερις φίλους της.
 
Χρειάστηκαν τρεις μήνες για να καταλήξουν οι έρευνες στον Τσαρλς Μάνσον και στην αποκαλούμενη «Οικογένειά» του. Ο Μάνσον, γεννημένος το 1934, είχε ήδη εκτίσει αρκετά χρόνια στη φυλακή και την περίοδο εκείνη βρίσκεται ελεύθερος, έχοντας δημιουργήσει μία ιδιαίτερη ομάδα - συμμορία, με βάση το τρίπτυχο: σεξουαλική απελευθέρωση, ναρκωτικά και θρησκευτικές εσχατολογικές θεωρίες για τη συντέλεια του κόσμου... Το ιδιόμορφο αυτό νομαδικό κοινόβιο ονομαζόταν «Οικογένεια».
 
Ο Τσαρλς Μάνσον Μάντοξ είχε μια έμμονη ιδέα που τη μετέδιδε και στους οπαδούς του: «Πρέπει να κάνουμε ένα έγκλημα που θα τραβήξει την προσοχή όλου του κόσμου», θα πει αργότερα στο δικαστήριο.

Αυτά τα εγκληματικά σχέδια συμβάδιζαν με την αυτοσχέδια "θρησκεία" που είχε επινοήσει ο Μάνσον. Βασισμένος στον εσωτερισμό που είχε αναπτύξει στη φυλακή και ως φόρο τιμής στη μανία του με τους Βeatles, υποστήριζε ότι οι μαύροι θα εξεγείρονταν και θα νικούσαν τους λευκούς και οι πόλεις θα μετατρέπονταν σε «μια κόλαση ρατσιστικής εκδίκησης». Σύμφωνα με τον Μάνσον, η «Οικογένεια» θα ήταν η μόνη κοινότητα που θα επιζούσε από αυτό το ολοκαύτωμα γιατί θα ήταν ασφαλείς στο ράντζο τους μακριά από τις πόλεις.
 
Στην παράξενη κοσμογονία του Μάνσον οι Βeatles έπαιζαν έναν ιδιαίτερο, προφητικό ρόλο και ειδικά το τραγούδι «Ηelter Skelter». Έφτανε όμως το καλοκαίρι του '69 χωρίς οι μαύροι να καταλαμβάνουν τον πλανήτη. Οπότε ο Τσαρλς Μάνσον, σκέφτηκε να επιταχύνει τις εξελίξεις, σκηνοθετώντας ένα αποτρόπαιο έγκλημα που κατόπιν θα το παρουσίαζαν ως έργo των μαύρων, ώστε να ξεκινήσει η αποκάλυψη, όπως την φανταζόταν ο ίδιος.
 
Έτσι τη νύχτα της 9ης Αυγούστου του 1969 μία ομάδα της «Οικογένειας» βγήκαν οπλισμένοι με αρχηγό τον Τσαρλς Μάνσον, έχοντας ως στόχο το σπίτι του Ρομάν Πολάνσκι και της Σάρον Τέιτ.


 
Ήταν Σάββατο βράδυ και η Σάρον Τέιτ, έγκυος οκτώ μηνών, ήταν συντροφιά με τέσσερις φίλους της. Ο Ρομάν Πολάνσκι είχε γύρισμα στην Ευρώπη και η υπηρέτρια είχε βγει γιατί ήταν το βράδυ που είχε ρεπό. Μήνες αργότερα, κατά τη διάρκεια της δίκης για τις δολοφονίες εκείνης της νύχτας, θα γινόταν γνωστό ότι οι γείτονες άκουσαν πυροβολισμούς γύρω στη μία το πρωί, ότι τα σκυλιά τρελάθηκαν ανάμεσα στις δύο και στις τρεις η ώρα και ότι γύρω στις τέσσερις ακούστηκαν κι άλλοι πυροβολισμοί.
 
Στις οκτώ το πρωί έφθασε η υπηρέτρια στο σπίτι, μπήκε από την κουζίνα και αντίκρισε το φρικτό θέαμα. Βρήκε τα ντουλάπια και το ψυγείο άδεια, το τηλέφωνο κομμένο και στο σαλόνι... τα διαμελισμένα σώματα της Σάρον Τέιτ και των καλεσμένων της. Στους τοίχους υπήρχαν γραμμένα συνθήματα, σε έναν από αυτούς ήταν γραμμένες οι λέξεις Ηelter Skelter που είχαν γραφτεί με το αίμα των θυμάτων ακολουθώντας τις οδηγίες του Τσαρλς Μάνσον, που χωρίς να αναμειχθεί, κατεύθυνε τους οπαδούς του από την άνεση μιας πολυθρόνας, ως άλλος σκηνοθέτης...
 
Τρεις μήνες μετά, η αστυνομία δεν είχε βρει την ταυτότητα των δραστών, γεγονός που ανάγκασε τους Ρομάν Πολάνσκι, Πίτερ Σέλερς, Γιουλ Μπρίνερ και Γουόρεν Μπίτι, να προσφέρουν αμοιβή 25.000 δολαρίων για οποιαδήποτε έγκυρη πληροφορία θα οδηγούσε «στη σύλληψη του δολοφόνου της Σάρον Τέιτ, του αγέννητου παιδιού της και των υπόλοιπων θυμάτων».


 
Τελικά, ήταν ένα ξεχασμένο αποτύπωμα στο κούφωμα μιας πόρτας, που οδήγησε την αστυνομία μετά από τρεις μήνες να ανακαλύψει κάποιο ίχνος που θα την οδηγούσαν εν τέλει στην «Οικογένεια» του Τσαρλς Μάνσον.
 
Τα μέλη της «Οικογένειας» πήγαν σε δίκη, που κράτησε εννιάμισι μήνες, με τα πρακτικά της δίκης να φτάνουν τις 31.716 σελίδες. Αρχικά, όλοι καταδικάστηκαν σε θάνατο, αλλά το 1972, από μια αλλαγή στη νομοθεσία της Καλιφόρνιας, οι ποινές μειώθηκαν σε ισόβια κάθειρξη.
 
Κι εκεί που όλοι νόμιζαν ότι η ιστορία είχε φτάσει στο τέλος, το 1968, ο Roman Polanski παρουσιάζει τη νέα του ταινία, που δεν είναι άλλη από "Το Μωρό της Ρόζμαρι" (Rosemary's Baby).
 
Η νεαρή Ρόζμαρυ (Μία Φάροου) έχει παντρευτεί έναν ηθοποιό (Τζον Κασσαβέτης) που πασχίζει να κάνει καριέρα. Το ζευγάρι, μετακομίζει στο νέο τους σπίτι, ένα επιβλητικό παλαιό κτήριο στη Νέα Υόρκη. Παρόλο που προειδοποιούν το ζευγάρι ότι το σπίτι έχει μια σκοτεινή ιστορία μαγείας και φόνων, εκείνοι αποφασίζουν να αγνοήσουν τις δοξασίες και να μείνουν εκεί.
 
Η Ρόζμαρυ θέλει να κάνει παιδί αλλά ο άντρας της Γκάι, θέλει να περιμένει μέχρι να καταφέρει να προχωρήσει στη δουλειά του. Στο μεταξύ, γνωρίζονται με τους γείτονες, ένα ηλικιωμένο ζευγάρι, την Μίνι (Ruth Gordon) και τον Ρόμαν (Sidney Blackmer). Η Ρόζμαρυ βρίσκει τους γείτονες πολύ πιεστικά φιλικούς αλλά ο Γκάι αρχίζει να τους επισκέπτεται όλο και πιο συχνά.
 
Σύντομα ο Γκάι έχει την ευκαιρία να παίξει στο θέατρο, όταν ένας συνάδελφός του τυφλώνεται ξαφνικά, και αμέσως μετά συμφωνεί με την Ρόζμαρυ να κάνουν παιδί. Η καριέρα του Γκάι δείχνει να έχει εκτοξευτεί μυστηριωδώς, καθώς οι σημαντικοί ρόλοι αρχίζουν να διαδέχονται ο ένας τον άλλον. Η Ρόζμαρυ, αρχίζει να υποψιάζεται ότι κάτι περίεργο συμβαίνει. Αφού μένει έγκυος, σε μια βραδιά που συνοδευόταν από περίεργες παραισθήσεις, αρχίζει να ερευνά για τους ύποπτους γείτονες.
 
Σύντομα η Ρόζμαρυ ανακαλύπτει ότι οι γείτονες της ασχολούνται με τη μαύρη μαγεία και τη λατρεία του Σατανά και πιστεύει ότι το παιδί που κουβαλάει μέσα της προορίζεται για θυσία στον διάβολο. Η αλήθεια όμως θα είναι ακόμα πιο σκληρή...


 
Η ταινία είχε μεγάλη ανταπόκριση στο κοινό και έφτασε μάλιστα να χαρίσει το Όσκαρ Καλύτερου Β’ Γυναικείου Ρόλου στη Ρουθ Γκόρντον. Παρά το γεγονός, ότι η ταινία βασίζεται στο ομότιτλο και πολύ γνωστό βιβλίο του Ira Levin, πολλοί ήταν εκείνοι που επέκριναν τον Πολάνσκι για την επιλογή του σεναρίου, λόγω των ανατριχιαστικών - κατά τη γνώμη τους - ομοιοτήτων που παρουσίαζε η ιστορία, με τη δολοφονία της εγκύου γυναίκας του.
 
Φυσικά ο πολωνικής καταγωγής σκηνοθέτης Roman Polanski αποκάλεσε τους ισχυρισμούς αυτούς «γελοίους», αλλά αυτό ήταν μόνο η αρχή μίας σειράν επώδυνων γεγονότων που θα στιγματίσουν τη ζωή και την καριέρα, ενός κατά τα άλλα, σπουδαίου σκηνοθέτη.


 
Φέτος λοιπόν συμπληρώνονται 47 χρόνια, από τον άδικο θάνατο της Σάρον Τέιτ. Θύμα της τρέλας του Τσαρλς Μάνσον και της ιδιότυπης «Οικογένειάς» του, που δολοφόνησαν μία νεαρή κοπέλα 26 χρονών, που βρισκόταν στον όγδοο μήνα της εγκυμοσύνης της. Το βίντεο που ακολουθεί είναι ένα απόσπασμα από τις ειδήσεις του CBS της 9ης Αυγούστου του 1969, που περιγράφει τα συγκλονιστικά γεγονότα που έλαβαν χώρα: