Πλημμύρες, θύελλες, χιονοστιβάδες: Γεγονότα που σχεδόν πάντα προκαλούνται από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Αυτή, τουλάχιστον, είναι η επικρατούσα αντίληψη. Όμως, το ζήτημα είναι πολυπαραγοντικό. Σε κάποιες περιπτώσεις οι αμφιβολίες μοιάζουν δικαιολογημένες. Σε κάποιες άλλες, είναι φανερό ότι, η κλιματική αλλαγή είναι ήδη «εδώ».

Όπως επισημαίνει το Spiegel, επικαλούμενο στοιχεία ερευνών, δύσκολα κάποιο φυσικό γεγονός ή περιβαλλοντικός μετασχηματισμός προκύπτει πλέον χωρίς να υπάρχει υποψία ότι έχει «κάτι» να κάνει με την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή.

Όμως, η κατάσταση δεν είναι τόσο απλή. Είναι τόσο πολλοί οι παράγοντες που συντρέχουν, ώστε συχνά είναι αδύνατο να προσδιοριστεί μια σαφής σύνδεση μεταξύ των φυσικών φαινομένων και της κλιματικής αλλαγής.

Ακόμη και στην -υποτίθεται- ξεκάθαρη περίπτωση του νησιού Sarichef στην Αλάσκα, μία απλή έρευνα φτάνει για να προκαλέσει αμφιβολίες.

Τον Αύγουστο, οι κάτοικοι του Shishmaref, του μοναδικού οικισμού του νησιού, ψήφισαν υπέρ της μετεγκατάστασης προς την ηπειρωτική χώρα λόγω της ταχείας διάβρωσης της ακτογραμμής.

Οι άνθρωποι του νησιού προσπαθούν να ξεφύγουν από την κλιματική αλλαγή, αφού η άνοδος της στάθμης της θάλασσας καταστρέφει το νησί τους.

Ένα -υποτιθέμενο -ναυαγισμένο νησί

Όμως, μια ματιά στα γεωλογικά στοιχεία δείχνει ότι, σε αντίθεση με πολλές άλλες περιοχές του κόσμου, η στάθμη της θάλασσας στην περιοχή δεν έχει ανέβει για τουλάχιστον 20 χρόνια.

Πριν από αυτό, δεν υπήρξε συστηματική συλλογή δεδομένων. Εκτός αυτού, οι μετρήσεις δείχνουν ότι ο όγκος των πάγων στην περιοχή παρέμεινε επίσης, σταθερός.

Συνεπώς, μοιάζει απίθανο ότι η εξαφάνιση του θαλάσσιου πάγου, η οποία βοηθά στην προστασία των ακτών, προκαλεί τις πλημμύρες.

Επιπλέον, το νησί είναι ένα λεγόμενο νησί-φράγμα. Ουσιαστικά, πρόκειται για μια μεγάλη αμμουδιά που συνεχώς μετατοπίζεται και αλλάζει σύμφωνα με τα ωκεάνια ρεύματα και τις καιρικές συνθήκες.

Πόλεις όπως το Shishmaref, που βρίσκεται ακριβώς πάνω στην ακτή, είναι συνεχώς σε κίνδυνο.

Πριν από μισό αιώνα, οι κάτοικοι του νησιού είχαν ήδη σκεφτεί ότι, πρέπει να φύγουν από το νησί. Ως εκ τούτου, η εκτίμηση ότι η διάβρωση των ακτών είναι αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής μπορεί να μην είναι ακριβής.

Υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις νησιών που εξαφανίζονται: Δασικές πυρκαγιές, ξηρασίες, πόλεμοι.

Πρόσθετες έρευνες αποκαλύπτουν ότι τέτοια γεγονότα έχουν πίσω τους μια σειρά από περίπλοκες αιτίες.

Συνεπώς, το να θεωρήσουμε ως πρωταρχική αιτία την κλιματική αλλαγή μοιάζει σχεδόν αδύνατο.

Υπάρχουν, ωστόσο, μέρη στον πλανήτη όπου είναι πολύ πιθανό να έχουν ήδη επηρεαστεί αρνητικά από την κλιματική αλλαγή.

Φιλιππίνες: Πλημμύρες 

Ο τυφώνας Haiyan προκάλεσε μεγάλες πλημμύρες στις ακτές των Φιλιππίνων το 2013. Με την υπερθέρμανση του πλανήτη οι πλημμύρες γίνονται όλο και χειρότερες.

Παγκοσμίως, η κλιματική αλλαγή προκαλεί άνοδο της στάθμης της θάλασσας κατά τρία χιλιοστά τον χρόνο, μιλώντας πάντα για τον μέσο όρο.

Σιβηρία: Σε απόψυξη

Η θερμοκρασία στη Βόρεια Σιβηρία έχει ανέβει 2-3 βαθμούς από τη δεκαετία του 1980. Από το 1970, το έδαφος- το στρώμα που παραμένει παγωμένο όλο τον χρόνο - έχει γίνει λεπτότερο.

Στην πόλη Γιακούτσκ, η ανάπτυξη έχει καταστρέψει χιλιάδες κτίσματα τα οποία βυθίζονται στο, σε κατάσταση απόψυξης, έδαφος. Το φαινόμενο πλήττει την περιοχή εδώ και χρόνια. Οι εκπομπές αερίου ευθύνονται για την αύξηση της θερμοκρασίας του εδάφους, αλλά η υπερθέρμανση του πλανήτη προφανώς επιδεινώνει το πρόβλημα.

Murcia, Ισπανία: Ξηρασία

Στη νότια Ισπανία, οι βροχοπτώσεις είναι λιγότερες από τον 20ο αιώνα. Το νερό δεν περίσσευε ποτέ στην περιοχή, αλλά το πρόβλημα επιδεινώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες επηρεάζοντας τη βιομηχανική καλλιέργεια, τον τουρισμό και τον ολοένα αυξανόμενο πληθυσμό. Η κλιματική αλλαγή ευθύνεται προφανώς για τη συχνή ξηρασία που έχει γίνει εντονότερη από το 1970. Θεωρητικά, η μετατόπιση των κλιματικών ζωνών είναι αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής.

St. Peter-Ording, Γερμανία

Busum, Γερμανία

Άνδεις, Περού

Αρκτική: Η τήξη των πάγων 

Ο παγετώντας στην Αρκτική εξαφανίζεται. Οι όγκοι του πάγου άρχισαν να υποχωρούν ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 κατά περίπου 4 % ανά δεκαετία (το καλοκαίρι 11 % ανά δεκαετία).

Οι θαλάσσιες οδοί -τόσο το Βορειοανατολικό Πέρασμα όσο και το Βορειοδυτικό Πέρασμα-  έγιναν προσπελάσιμες από τα πλοία το φετινό καλοκαίρι. Η εξαφάνιση των πάγων επιταχύνει την υπερθέρμανση: Ενώ ο πάγος αντανακλά το φως του ήλιου μακριά από τη Γη, ο λιωμένος πάγος που έχει γίνει νερό απορροφά τη θερμότητα του ήλιου.

Pasterze Glacier, Αυστρία

Σενεγάλη: Ξηρασία 

Το δυτικό Σαχέλ* βιώνει μια κατακόρυφη αύξηση της ξηρασίας από το 1970. Θεωρείται πιθανό ότι το φαινόμενο σχετίζεται με την κλιματική αλλαγή.

* Στέπα νότια της ερήμου Σαχάρα, που ξεκινά από δυτικά προς ανατολικά από τη Σενεγάλη.

Νότια Αφρική: Κύματα καύσωνα