Το μυκύλιο μανιταριού (σχηματίζεται από το φυτικό μέρος του), αποτελεί το νέο υλικό για την κατασκευή καθημερινών αντικειμένων, που δεν μοιάζουν με κανένα άλλο.

Οι σχεδιαστές Σεμπάστιαν Κοξ και Νινέλα Ιβάνοβα διερεύνησαν τις δυνατότητες του υλικού στο σχεδιασμό εμπορικών επίπλων. Μέχρι σήμερα το μυκήλιο του μανιταριού έχει χρησιμοποιηθεί σε διάφορα αρχιτεκτονικά και σχεδιαστικά πειράματα, ανάμεσα στα οποία ήταν και ένα περίπλοκο ύφασμα.

Αλλά οι Cox και Ivanova ήθελαν να χρησιμοποιήσουν το υλικό αυτό για να δημιουργήσουν περισσότερα καθημερινά προϊόντα. Στόχος τους ήταν κατασκευάσουν αντικείμενα και έπιπλα που δεν θα έχουν περιβαλλοντικό αντίτυπο. "Ξεκινήσαμε να κάνουμε πειράματα για να δούμε ποιοι μύκητες θα δούλευαν καλύτερα με το ξύλο", ανέφερε η Ιβάνοβα.

Διαπίστωσαν ότι το μυκητιακό στέλεχος Fomes fomentarius αναμιγνύεται καλά με το ξύλο. Έτσι δημιούργησαν το "μυκητοποιημένο ξύλο" μια ένωση που σχηματίζεται όταν το μυκήλιο αναμιγνύεται μαζί με το ξύλο. Η κατασκευή τους απαιτεί μια ζωντανή δημιουργία, καθώς το μυκήλιο αναπτύσσεται και καλύπτει τα έπιπλα και τα φωτιστικά που έχουν κατασκευαστεί από λεπτές βέργες ιτιάς.

Ένα από τα χαρακτηριστικά που κάνει τα μανιτάρια διαφορετικά από τις άλλες μορφές ζωής έχει να κάνει με τον μοναδικό τρόπο που μεγαλώνουν. Σε αντίθεση με τα φυτά, τα κυτταρικά τοιχώματα των μανιταριών είναι επενδεδυμένα με μια ινώδη ουσία που ονομάζεται χιτίνη, η οποία τα καθιστά ισχυρά και ευλύγιστα.

Το έργο τους, που ονομάζεται «Mycelium + Timber», προσφέρει μια σειρά από απλά σκαμνιά και φωτιστικά με υφή σουέτ, σχεδιασμένα για να ταιριάζουν σε οποιοδήποτε εσωτερικό χώρο. Οι σχεδιαστές έφτιαξαν πρώτα τα καλούπια και μέσα σε αυτά πρόσθεσαν το μυκήλιο, το οποίο καλλιεργήθηκε χρησιμοποιώντας τις ξύλινες λωρίδες ως τροφή και απλώθηκε καλύπτοντας τις επιφάνειες.

Η Ιβάνοβα είπε ότι το χαμηλό κόστος παραγωγής και η ελάχιστη εργασία δείχνουν ότι η εταιρία τους μπορεί να έχει ταχεία εξέλιξη. Το μόνο που χρειάζεται να γίνει είναι να “πείσουν” τους καταναλωτές στην ιδέα να έχουν έναν ζωντανό μύκητα μέσα στο σπίτι τους.

Οι δημιουργοί ωστόσο περιγράφουν την υφή των επίπλων ως "βελούδινη" και τονίζουν ότι η μυρωδιά δεν είναι άσχημη και μοιάζει πολύ με αυτή του τσαγιού.