Εδώ και τέσσερις μήνες, η Υεμένη ταλανίζεται από εμφύλιες διαμάχες και αεροπορικές επιθέσεις.  H στρατιωτική συμμαχία εννέα αραβικών κρατών του Κόλπου, υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας βομβαρδίζει τους υποστηριζόμενους από το Ιράν σιίτες αντάρτες Χούτι, που προερχόμενοι από τον βορρά της χώρας, κατέλαβαν δια της βίας πολλά κυβερνητικά κτίρια και εξώθησαν την κυβέρνηση σε παραίτηση. Η πολιτική αστάθεια, οι ένοπλες συγκρούσεις και οι βομβαρδισμοί έχουν βυθίσει τη χώρα στο χάος, και τον πληθυσμό σε ακραίες συνθήκες ανέχειας και ανθρωπιστικής κρίσης. Της Εύας Αναστασιάδου

 
Εκτός όμως από τις εχθροπραξίες, ένας άλλος σημαντικός κίνδυνος είναι ορατός: η έλλειψη νερού, ένα χρόνιο πρόβλημα της ζεστής αυτής χώρας. Η αύξηση του πληθυσμού, η κακή διαχείριση του νερού και οι καταστροφές από τις διαμάχες έχουν φέρει τη χώρα στα όρια λειψυδρίας, δοκιμάζοντας τον πληθυσμό και την ασφάλεια του.
 
Σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας Guardian, “εκτιμάται, ότι μέσα σε μία δεκαετία, το νερό θα έχει εκλείψει στην πρωτεύουσα Sana’a. Οι κρατικές υπηρεσίες επιμένουν να συνεχίζουν τις γεωτρήσεις προκειμένου να εκμεταλλευτούν τα περιορισμένα αποθέματα των υπόγειων υδάτων, αντί να στοχεύσουν στην περισυλλογή νερού από τις βροχοπτώσεις, παρέχοντας έτσι νερό μόνο στις μεγάλες πόλεις. Με το 70% του πληθυσμού να ζει στην επαρχία, το ποσοστό των σπιτιών που είναι συνδεδεμένο με νερό είναι ελάχιστο. Ακόμα και στην πρωτεύουσα, μόνο το 40% των κατοίκων έχουν πρόσβαση και αυτή αρκετά περιορισμένη - μία με δύο φορές την εβδομάδα -. Το δίκτυο των σωληνώσεων είναι απαρχαιωμένο και εκτιμάται ότι το 60% του νερού χάνεται από διαρροές.”
 
Τους τελευταίους μήνες, η κλιμάκωση των εμφυλίων εχθροπραξιών και των βομβαρδισμών έχουν δημιουργήσει ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα. Οι πολύμηνοι βομβαρδισμοί έχουν καταστρέψει μεγάλο μέρος των υποδομών ύδρευσης. Πολλοί σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας έχουν υποστεί ανυπολόγιστες ζημιές, εμποδίζοντας την άντληση νερού και την παροχή τους στις κατοικημένες περιοχές. Οι εφεδρικές γεννήτριες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, χρειάζονται καύσιμα, που όμως είναι αδύνατον να μεταφερθούν μέσα από εμπόλεμες ζώνες. Επιπλέον, ο αποκλεισμός του εναέριου χώρου και των λιμανιών από τη στρατιωτική συμμαχία, εμποδίζει τη εισαγωγή καυσίμων που είναι ουσιαστική για την επιβίωση του πληθυσμού.
 
«Υπολογίζεται πως 20,4 εκατ. άνθρωποι, εκ των οποίων 9,3 εκατ. παιδιά, χρειάζονται αυτή τη στιγμή κάποιου τύπου ανθρωπιστική βοήθεια. Ο de facto αποκλεισμός των λιμανιών της Υεμένης, σημαίνει πως καύσιμα δεν φτάνουν στη χώρα. Από την στιγμή που οι αντλίες είναι μηχανοκίνητες, αυτό συνεπάγεται πως περισσότεροι από 20 εκατ. άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό» δήλωσε ο Jeremy Hopkins, αναπληρωτής αντιπρόσωπος της UNICEF.
 
Με μαρτυρία της στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα η Jasmin Mohammed Ali, δασκάλα σε δημοτικό σχολείο στην Qatabah τονίζει: “ Το νερό αντιπροσωπεύει τα πάντα, χωρίς αυτό δεν υπάρχει ζωή. Δεν υπάρχει πλέον τρεχούμενο νερό στην Qataba καθώς η κύρια εγκατάσταση υδροδότησης για την πόλη και τα γύρω χωριά σταμάτησε να λειτουργεί λόγω έλλειψης καυσίμων. Το αποτέλεσμα είναι να μην έχουμε τρεχούμενο νερό στο σπίτι μας και επιπλέον δε μπορούμε να γεμίσουμε τις δεξαμενές. Υπάρχει μόνο ένα πηγάδι στην Qataba το οποίο έχει καλής ποιότητας πόσιμο νερό και είναι δωρεάν. Αν αυτό δεν λειτουργεί καλά θα πρέπει να περπατήσουμε μέχρι το επόμενο, κοντά στην κύρια εγκατάσταση υδροδότησης. Αυτό το ταξίδι διαρκεί συνήθως τρεις έως τέσσερις ώρες με τα πόδια, να πας και να επιστρέψεις, και αν πάμε εκεί, δε μπορούμε να μεταφέρουμε πολλά δοχεία με νερό γιατί είναι πολύ βαριά. Δυστυχώς, ούτε αυτή η γεώτρηση δεν λειτουργεί προς το παρόν, λόγω της έλλειψης καυσίμων.”

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, ο αριθμός των κατοίκων που δεν έχουν πρόσβαση σε νερό έχει διπλασιαστεί από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος. Πλέον, πάνω από το 80% του πληθυσμού  αντιμετωπίζει πρόβλημα στην εύρεση πόσιμου νερού, με αποτέλεσμα την εξάπλωση πολλών ασθενειών όπως η χολέρα και η μαλάρια. Εκατοντάδες άνθρωποι πεθαίνουν, καθώς αναγκάζονται να καταναλώσουν και να χρησιμοποιήσουν μολυσμένο νερό, εντείνοντας την κατάσταση έκτακτης ανάγκης και την ανθρωπιστική κρίση στη χώρα. Οι ελλείψεις είναι τόσο μεγάλες, που, εκμεταλλευόμενοι την κατάσταση, οι υπεύθυνοι των γεωτρήσεων αντλούν από πηγάδια νερό των υπόγειων υδάτων και το πουλάνε ακατέργαστο στους καταναλωτές.
 
Επιπλέον, οι κάτοικοι, αποθηκεύουν νερό για  κατανάλωση και μαγείρεμα σε ακάλυπτα δοχεία, τα οποία αποτελούν εστία αναπαραγωγής κουνουπιών που μεταφέρουν μαλάρια και δάγκειο πυρετό. Μέχρι τώρα, οι αεροπορικές επιθέσεις και οι ένοπλες διαμάχες έχουν σκοτώσει 3500 ανθρώπους. Ωστόσο, ο ΟΗΕ υπογραμμίζει ότι, 120000 παιδιά θα μπορούσαν να βρουν το θάνατο αν η έλλειψη καθαρού νερού, τροφίμων και ιατρικής περίθαλψης συνεχιστεί. “Εάν οι ελλείψεις δεν αντιμετωπιστούν σύντομα, υπάρχει κίνδυνος εξάπλωσης μεγάλης κλίμακας επιδημίας, με πολλαπλασιασμό των θανάτων”, υποστηρίζει ο Ahmed Shadoul, επικεφαλής της αποστολής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας στην Υεμένη.
 
Oι Ali al-Mujahed και Hugh Naylor σε άρθρο τους στην εφημερίδα Washington Post υπογραμμίζουν ότι “ τουλάχιστον 1 εκατομμύριο Υεμένιοι έχουν εκτοπιστεί εξαιτίας των εχθροπραξιών, αναζητώντας καταφύγιο σε επαρχιακές περιοχές με ελάχιστες πηγές και πηγάδια.  Οι πηγές που κάποτε εξυπηρετούσαν 700 άτομα, καλούνται τώρα να καλύψουν 1700. Οι ανάγκες για νερό έχουν αυξηθεί τόσο, που σε ορισμένες περιοχές οι κάτοικοι πρέπει να περιμένουν μέχρι και επτά ώρες για να γεμίσουν τα δοχεία. Αυτός ο διαρκώς αυξανόμενος ανταγωνισμός για νερό θα μπορούσε να αποτελέσει αιτία πυροδότησης περαιτέρω συγκρούσεων για πόρους, επιδεινώνοντας την κρίση ασφάλειας σε μία ήδη ασταθή περιοχή. Σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών της Υεμένης, κάθε χρόνο 4000 άνθρωποι πεθαίνουν σε βίαιες διαμάχες για τη γη και το νερό, αριθμός που αναμένεται να αυξηθεί δεδομένης της προβληματικής κατάστασης της χώρας μετά την έναρξη των εχθροπραξιών.
 
Η πολιτική αστάθεια, ο πόλεμος, ο στρατιωτικός αποκλεισμός και η έλλειψη νερού και σωστής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης απειλούν τον πληθυσμό της Υεμένης καθημερινά. Με τις ένοπλες συγκρούσεις να συνεχίζονται, το μέλλον της χώρας είναι αβέβαιο. Η πολυπλοκότητα της κατάστασης απαιτεί ένα συνδυασμό λύσεων, με αναγκαία την άσκηση πιέσεων στη στρατιωτική συμμαχία, προκειμένου να αρθεί ο αποκλεισμός στα καύσιμα και στα αγαθά που είναι αναγκαία για την επιβίωση του πληθυσμού. Ο ΟΗΕ και οι ανθρωπιστικές οργανώσεις θα πρέπει να συνεχίσουν το έργο τους πιέζοντας και παρακολουθώντας την κίνηση των αγαθών και ασκώντας πιέσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και σε διεθνές επίπεδο προκειμένου να επιτευχθεί εκεχειρία και να σταματήσουν οι εχθροπραξίες.