Αυξάνονται οι φόβοι πως η Ισπανία κινείται στα βήματα Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας. Το κόστος δανεισμού κινείται πλέον σε επίπεδα... κρίσης ενώ ισχυρές είναι οι πιέσεις που δέχεται η χώρα από τις αγορές. Η ένταση της οικονομικής κρίσης και η ανικανότητα των ισπανικών τραπεζών να επιβιώνουν ανεξάρτητα, οδηγούν τους επενδυτές στο συμπέρασμα ότι η χώρα δεν μπορεί να εξυπηρετήσει το χρέος της. Ορισμένοι μάλιστα, ήδη συμπεραίνουν ότι η Ισπανία θα προστρέξει στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης.

 
Χθες η απόδοση των 10ετών ισπανικών κρατικών ομολόγων ξέφυγε πάνω από το ψυχολογικό φράγμα του 6%, για πρώτη φορά στη διάρκεια του τρέχοντος έτους, εν όψει των ισπανικών δημοπρασιών σήμερα και αύριο. Ελλοχεύει έτσι ο κίνδυνος, οι δημοπρασίες να αποδειχτούν ιδιαίτερα δαπανηρές και να επιδεινώσουν το κλίμα στις αγορές. Το 6% θεωρείται ψυχολογικό όριο, καθώς στις περιπτώσεις της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας, όταν τα επιτόκια άγγιξαν το 7%, οι χώρες αναγκάστηκαν να προσφύγουν στους μηχανισμούς στήριξης και ως εκ τούτου δεν μπορούν πλέον να βρουν ιδιώτες επενδυτές. Την ίδια στιγμή, το κόστος ασφάλισης του ισπανικού χρέους από στάση πληρωμών εκτινάχθηκε στο επίπεδο ρεκόρ των 522 μονάδων βάσης, γεγονός που σημαίνει ότι η προστασία ισπανικού χρέους αξίας 10 εκατ. δολαρίων κοστίζει πλέον 522.000 ετησίως.
 
Αναλυτές και οικονομολόγοι δεν αποκλείουν πλέον την περίπτωση η Ισπανία να ζητήσει εξωτερική βοήθεια. «Βρισκόμαστε πάλι σε κατάσταση κρίσης» τονίζει στο Reuters, ο οικονομολόγος της Rabobank, Lyn Graham-Taylor. «Γίνεται όλο και πιο πιθανό ότι η Ισπανία θα χρειαστεί εξωτερική βοήθεια» επισημαίνει. Το ίδιο υποστηρίζει και ο Ελγουιν ντε Γκρουτ, οικονομολόγος της Rabobank στην Ολλανδία, σημειώνοντας ότι «το μόνο που θα μπορούσε να αποτρέψει αυτή την εξέλιξη είναι μία παρέμβαση της ΕΚΤ». Σπεύδει πάντως να υπενθυμίσει ότι η Ευρωπαϊκή  Κεντρική Τράπεζα δεν φαίνεται διατεθειμένη να αναλάβει αυτό το ρόλο.
 
Ντε Γκίντος: Η αμφιβολία για το ευρωπαϊκό σχέδιο τροφοδοτεί την ανησυχία των αγορών
 
Εν τω μεταξύ, ο Ισπανός ΥΠΟΙΚ, Λουίς ντε Γκίντος εκτίμησε χθες για να επιβεβαιωθεί τελικά, ότι η νευρικότητα των αγορών απέναντι στη χώρα του μπορεί να συνεχιστεί. Ο ίδιος απέδωσε το γεγονός στις «αμφιβολίες για το ευρωπαϊκό σχέδιο» που τροφοδοτούνται κυρίως από την ανησυχία για την ικανότητα των αυτόνομων περιοχών να μειώσουν τα ελλείμματά τους.
 
«Εξακολουθούν να υπάρχουν αμφιβολίες για το ευρωπαϊκό σχέδιο και, υπ' αυτήν την έννοια, μπορεί να ξαναδούμε καταστάσεις όπως αυτές της περασμένης εβδομάδας» υποστήριξε ο ντε Γκίντος σε συνέντευξή του στην εφημερία «El Mundo».
 
Σύμφωνα με τον Ισπανό υπουργό, οι αμφιβολίες που εκφράζονται απέναντι στην Ισπανία είναι ουσιαστικά τρεις. Η πρώτη αφορά τη δυνατότητα που έχουν οι αυτόνομες περιοχές να πετύχουν το στόχο μείωσης του ελλείμματος, η δεύτερη ότι η πολιτική αυστηρής λιτότητας μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ανάπτυξη, σε μια περίοδο που η ανεργία αγγίζει ήδη το 23% και η τρίτη ότι αυτή η μικρή ανάπτυξη θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις στις τράπεζες.
 
Η Ισπανία έχει δεσμευτεί απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση να μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμά της στο 5,3% φέτος, όμως πολλοί ειδικοί εκφράζουν αμφιβολίες για το κατά πόσο η χώρα έχει τη δυνατότητα να πετύχει το στόχο αυτό.
 
Από την πλευρά του, ο Γεργκ Ασμουσεν της ΕΚΤ, επισήμανε χθες ότι η χειρότερη φάση της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη μοιάζει να έχει «τελειώσει» και πλέον εναπόκειται στις κυβερνήσεις να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα με το χρέος των χωρών τους. «Την μπάλα την έχουν οι κυβερνήσεις, πρέπει να αναλάβουν δράση», είπε χαρακτηριστικά, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «The Wall Street Journal».
 
Πάντως αναφορικά με την ενεργοποίηση από την ΕΚΤ του προγράμματος αγοράς κρατικών ομολόγων, ο Άσμουσεν έσπευσε να υιοθετήσει ουδέτερη γραμμή. «Η ΕΚΤ ήταν σε ορισμένες στιγμές της κρίσης ο μόνος θεσμός ο οποίος μπορούσε να δράσει. Αλλά θα έπρεπε τα πράγματα να παραμείνουν έτσι; Σαφώς όχι. Αυτός είναι ο λόγος που ο σχεδιασμός του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ) είναι τόσο σημαντικός», πρόσθεσε ο Ασμουσεν, αναφερόμενος στο μόνιμο ταμείο δανεισμού της Ε.Ε.