Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε μιλήσει σε ανύποπτο χρόνο για την ανάγκη συνταγματικής αναθεώρησης, ειδικά για την ποινική ασυλία των υπουργών, μέσω του διαβόητου νόμου περί -μη- ευθύνης των υπουργών. Από πολιτική άποψη, είχε επίσης κάθε λόγο να υποστηρίξει την πρόταση της κυρίας Γεννηματά για την συνταγματική αναθεώρηση.

Η δήλωση ότι "δεν είναι του παρόντος η αναθεώρηση καθώς απαιτούνται ευρείες συναινέσεις που δεν διαμορφώνονται με ευθύνη του Τσίπρα", καταγράφεται μάλλον ως σουρεαλιστική και περιχαρακώνει τη ΝΔ.

Ο πρόεδρος της ΝΔ είχε την ευκαιρία να επηρεάσει τους πολιτικούς συσχετισμούς που θα διαμορφώσουν το πλαίσιο των αναθεωρητέων άρθρων και θα δεσμεύσουν την επόμενη Βουλή και να μην παραχωρήσει τη πρωτοβουλία στην κυβέρνηση. Η τελευταία αποδίδει στη ΝΔ στρατηγική διατήρησης της ασυλίας των πολιτικών προσώπων, όμως η στάση του προέδρου της ΝΔ προδίδει κάτι βαθύτερο: Ο κ. Μητσοτάκης σύρεται  στην τακτική των εμπλεκομένων στη Novartis, και των Βενιζέλου- Λομβέρδου, την οποία δεν συμμερίζεται ούτε το Κίνημα Αλλαγής.

Πρόκειται για το θλιβερό θέαμα ενός αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης που μετατρέπεται με ταχείς ρυθμούς σε αχυράνθρωπο των ενόχων και της της ακροδεξιάς πτέρυγας της ΝΔ.