Παραφράζοντας ένα παλιό αριστερό γνωμικό θα έλεγε κανείς ότι αν ο Πρόεδρος της Κομισιόν είχε τη δυνατότητα να αλλάξει την Ευρωπαϊκή Ένωση, θα τον είχαν καταργήσει. Κάπως έτσι και ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ επαναλαμβάνει εδώ και τρία χρόνια ανησυχίες και γενικόλογες προτάσεις για την ΕΕ που θα έπρεπε να έχουμε αλλά καμία ουσιαστική αλλαγή δεν έχει επιτευχθεί στον τρόπο που λειτουργεί και στην εικόνα που εκπέμπει.

Γιατί πολύ απλά τα «κλειδιά» τα έχουν άλλοι, αυτοί που ορίζουν τον Γιούνκερ και καθορίζουν την πορεία μιας «γερμανικής» ΕΕ με προσήλωση στις πολιτικές που χαράζει το Βερολίνο. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ευρωβαρόμετρου, που συνοδεύουν την Έκθεση του Γιούνκερ, η μεγάλη πλειοψηφία των Ευρωπαίων περίμενε περισσότερα στη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης, ζητά δράση για τις αξίες που συνέχουν την Ένωση, ζητά περισσότερες αποφάσεις για εσωτερικά ζητήματα σε επίπεδο ΕΕ, Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Άμυνα, περισσότερα για το περιβάλλον, ζητά περισσότερες δράσεις για την απασχόληση και την καταπολέμηση της ανεργίας.

Οι ομιλίες επαναλαμβάνουν μια εύκολη ρητορική σε τρίτο πρόσωπο με πολλά «πρέπει» αλλά η Ένωση αρνείται να ανταποκριθεί στις προκλήσεις των καιρών και τις απαιτήσεις των πολιτών της που ζητούν περισσότερη ΕΕ και περισσότερο φεντεραλισμό. Σε πορεία αντίθετη. Ούτε οι αποτυχίες όπως η διαχείριση της Ελληνικής Κρίσης και όχι μόνο, η διαχείριση του προσφυγικού, το Brexit και άλλες, δεν κατάφεραν να ξυπνήσουν τα αντανακλαστικά της Ένωσης. Πώς θα μπορούσε να το κάνει ο Γιούνκερ; 

Στην καθιερωμένη ομιλία για το μέλλον της ΕΕ, χτύπησε τους Ευρωπαίους πολίτες φιλικά στην πλάτη, είπε και μια καλή κουβέντα για τον καθένα και από αύριο «τα κεφάλια μέσα». Γιατί ακόμη και αν μπορούσε να αλλάξει την ΕΕ, δεν σημαίνει ότι θέλει κιόλας...