Μετά τις καταστροφικές πλημμύρες στη Μάνδρα, την εβδομάδα που πέρασε είχαμε μια νέα πλημμύρα, σκανδάλων αυτή τη φορά: ΚΕΕΛΠΝΟ στην υγεία, Ίδρυμα Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης στο χώρο της Εκπαίδευσης, διώξεις για το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου και την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης.

Εξελίξεις στο μεγάλο φαγοπότι της ΑΕΠΙ στα πνευματικά δικαιώματα, στο ταμείο-φάντασμα των εργαζόμενων στο υπουργείο Πολιτισμού και στη βρόμικη παράγκα του ποδοσφαίρου, με την αποχώρηση Μαρινάκη από το δήμο Πειραιά. Χώρια τα  Paradise Papers και τα νέα ελληνικά ονόματα που δόθηκαν στη δημοσιότητα για το διεθνές κύκλωμα της φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής.

Σε πολλά από αυτά, η πατέντα είναι η ίδια. Την συνοψίζει η έκθεση - καταπέλτης του Σώματος Επιθεωρητών ∆ημόσιας ∆ιοίκησης για το ίδρυμα Ίδρυμα Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης: απευθείας αναθέσεις, συνεχείς και πάντα στους ίδιους πάντα αναδόχους - εργολάβους, ελάχιστες διαγωνιστικές διαδικασίες, υπερτιμολογήσεις, παντελής απουσία διαχειριστικών ελέγχων. Σε οργανισμούς όπως το ΚΕΕΛΠΝΟ, το οποίο ως φορέας ιδιωτικού δικαίου δεν ελέγχεται από το ΑΣΕΠ,  το έγγραφο που αφορά την πρόσκληση ενδιαφέροντος για συγκεκριμένες θέσεις έχει αριθμό πρωτοκόλλου μεταγενέστερο του εγγράφου στο οποίο ανακοινώνονταν οι προσλήψεις!

Κοινός παρονομαστής όλων, ο χορός των δισεκατομμυρίων που χάνονταν για το ελληνικό δημόσιο προς όφελος των ημετέρων και των κολλητών. Μόνο στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, την οποία οι θιασώτες της ελεύθερης οικονομίας οδήγησαν στη χρεοκοπία ενώ είχε όλα τα εφόδια για να πετύχει, η ζημία ξεπερνά τα 50 εκατομμύρια ευρώ. Το ποσό που συγκεντρώνονται, αν οι απώλειες από όλα τα σκάνδαλα προστεθούν, θα αρκούσε για να καλύψει τις ανάγκες δανεισμού της χώρας, πριν χρεοκοπήσει.

Μάλλον αυτό εννοούσε ο Γιώργος Παπανδρέου όταν έλεγε τότε το διαβόητο «λεφτά υπάρχουν»,  με τη μικρή διαφορά ότι αυτά τα χρήματα τα είχαν σπαταλήσει οι διορισμένες διοικήσεις από τη Νέα Δημοκρατία και από το ίδιο του το κόμμα, το ΠΑΣΟΚ.

Έστω και καθυστερημένα, η κυβέρνηση δείχνει αποφασισμένη να διερευνήσει τα σκάνδαλα και να τα διαλευκάνει. Αλλά δεν φτάνει αυτό: απαιτούνται ριζικές, τολμηρές τομές στο χώρο της δημόσιας διοίκησης και πλήρης διαφάνεια, ώστε να αποτραπεί η καταστροφική επανάληψη παρόμοιων σκανδάλων.