Η τελευταία απόφαση της ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις δηλώσεις Πόθεν Έσχες αποτελεί μια ακόμη επιβεβαίωση ότι ο δικαστικός κόσμος χρησιμοποιεί το θεσμικό του ρόλο για να κατοχυρώνει προνόμια. Παράλληλα, ​αποτυπώνει και μια υποτιμητική στάση αμφισβήτησης της πολιτικής εξουσίας στο ευαίσθητο ζήτημα της καταπολέμησης της διαφθοράς.

Η απόφαση λίγο πριν την εκπνοή της προθεσμίας για τις δηλώσεις είναι μια δυσάρεστη έκπληξη καθώς οι δικαστές διεκδικούν και επιβάλουν την αδιαφάνεια, απαιτούν να είναι ελεγκτές και ελεγχόμενοι ταυτόχρονα, μεταχειριζόμενοι νομικές προφάσεις. Είναι όμως ήδη έκθετοι καθώς από τους 4.804 υπόχρεους δήλωση Πόθεν Έσχες έχουν υποβάλει μόλις οι 446! Οι άλλοι έχουν κάτι να κρύψουν;

Θα περίμενε κανείς από τους δικαστές να ζητούν την αυστηροποίηση του καθεστώτος ώστε επιτέλους να αναζητείται ο τρόπος απόκτησης των περιουσιακών στοιχείων κάθε υπόχρεου. Αντίθετα, καταργούν στην πράξη ακόμη και το υπάρχον καθεστώς με την υπόδειξη να μην δηλώνονται υπέρογκα ποσά που φυλάσσονται σε θυρίδες. Γι' αυτό και η αντίδραση της κυβέρνησης αναμένεται με ενδιαφέρον. 

Μετά τις προβληματικές και μεροληπτικές αποφάσεις για σειρά πολιτικών και ποινικών θεμάτων, τώρα η δικαστική εξουσία υπερβαίνει και το συνταγματικό της ρόλο και επιχειρεί να υπαγορεύ​σ​ει στην εκτελεστική και νομοθετική εξουσία, την δική της προνομιακή μεταχείριση. Την ίδια στιγμή μάλιστα που θα ήταν έτοιμη να καταδικάσει κάποιον άλλο πολίτη, την Ηριάννα για παράδειγμα, αν ήταν υπόχρεη να υποβάλλει Πόθεν Έσχες και δεν το είχε κάνει...