Η επέτειος της 30ης Μαρτίου, ημέρας μνήμης των Παλαιστινίων για την "ημέρα της γης" και το θάνατο 6 αράβων που προστάτευαν τα χωράφια τους από τον ισραηλινό επικοισμό το 1976, σημαδεύτηκε από ένα χειρότερο αιματοκύλισμα και το θάνατο 16 ατόμων την Παρασκευή, όμως η εξοικείωση με την άσκοπη βία είναι τέτοια που η είδηση περνά σχεδόν απαρητήρητη.

Βέβαια, η ενέργεια που διατάραξε δραματικά τις εύθραυστες ισορροπίες ήταν η απόφαση Τραμπ για μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ, που ανέστειλε έναν από τους ελάχιστους μοχλούς πίεσης προς εξεύρεση λύσης. Οδήγησε σε κλιμάκωση της βίας και ενίσχυση της αδιαλλαξίας του Ισραήλ όπως μαρτυρά και η ομότητα των επιθέσεων

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ καταδίκασε την απόφαση Τραμπ όμως η αραβοϊσραηλινή διένεξη αντανακλά τη διαχρονική υποκρισία του διεθνούς παράγοντα. Το Συμβούλιο Ασφαλείας από το 1967 υιοθετεί διαδοχικά ψηφίσματα για την ακυρότητα των ενεργειών του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας και τις παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου. Έχει περάσει μισός αιώνας και συνεχίζει τις ίδιες ανούσιες διατυπώσεις ενώ τα τετελεσμένα έχουν εδραιωθεί

Οι γενικόλογες διακηρύξεις, οι υποκριτικές καταδίκες της βίας και η παρατεταμένη ανοχή έχουν επιτρέψει 50 χρόνια σφαγής και ατιμωρησίας. Οι δε συσχετισμοί δεν προδιαθέτουν για κάτι διαφορετικό στο ​μέλλον.