Το θέατρο του παραλόγου συνιστά η στάση της ΝΔ στο θέμα ΣΕΚΑΠ-Ιβάν Σαββίδη με συνεχιζόμενες αντικρουόμενες δηλώσεις για το θέμα και πιο πρόσφατη αυτή της εκπροσώπου τύπου Μ. Σπυράκη που τάσσεται εναντίον της διαγραφής προστίμου αλλά υπέρ της διασφάλισης των θέσεων εργασίας.

Η απόφαση του Εφετείου εκτονώνει προσωρινά την κρίση αλλά αν κάποιος απομονώσει φράσεις της εκπροσώπου της ΝΔ θα σκεφτεί ότι είναι συνεπές για ένα αστικό κόμμα να ζητά απουσία κρατικής παρέμβασης, πληρωμές των προστίμων και όρους ελεύθερης αγοράς.

Θα μπορούσε αλλά πρόκειται για το ίδιο κόμμα που πριν από 4 χρόνια ζήτησε από τον επιχειρηματία να αποκτήσει την  εταιρία για «εθνικούς λόγους», άνοιξε ένα διεθνή διαγωνισμό που είχε ολοκληρωθεί  και… διέγραψε χρέη από δάνεια για να καταστεί βιώσιμη η ​επένδυση. Και αυτό θα μπορούσε από μόνο του να είναι μια ξεκάθαρη στρατηγική ​πάντως όχι φιλελεύθερη.

Αλλά είναι ψυχιατρική διαταραχή το ίδιο κόμμα να υποστηρίζει και τις δύο απόψεις!

Και μάλιστα ​να​ έχει άλλες θέσεις όταν μιλά στην Αθήνα και αντίθετες όταν τα στελέχη της μιλούν στην τοπική κοινωνία! Αφού είναι υπέρ της συνέχισης της λειτουργίας αλλά εναντίον της διαγραφής προστίμων, τι υπονοούν; Ότι πρέπει να πιεστεί η δικαιοσύνη και να ευνοήσει την επιχείρηση; Γίνονται τέτοια πράγματα; Ειδικά στη Θράκη;

Στην πραγματικότητα αυτό που δεν μπορεί να πει επισήμως η ΝΔ  είναι ότι η κυβέρνηση Σαμαρά έδωσε τη ΣΕΚΑΠ στον επιχειρηματία μάλλον με την υπόσχεση της διαγραφής του προστίμου αλλά η  σημερινή ηγεσία της ΝΔ ταυτίζεται με άλλα επιχειρηματικά, μιντιακά και ποδοσφαιρικά συμφέροντα και θα κυνηγήσει τον Ιβάν Σαββίδη όσο μπορεί, ακόμη και αφού ανέστησε την εταιρία. Εκτός αν ο ομογενής επιχειρηματίας αποφασίσει να τη στηρίξει. Άρα δεν τρελάθηκαν ξαφνικά στην Πειραιώς. Για την ακρίβεια, δεν έχουν αλλάξει καθόλου.