Από τις περιφερειακές εκλογές που έγιναν στην Καταλονία στις 21 Δεκεμβρίου και οι δύο πλευρές βγήκαν ηττημένες, ενώ η κοινωνία έχει βαθιά διχαστεί, δηλώνει στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιος Κούλογλου, ο οποίος έζησε από κοντά τις μέρες των εκλογών και μεταφέρει το κλίμα και τα πολιτικά συμπεράσματα απ’ αυτή την αναμέτρηση. Ακολουθεί η συνέντευξη.
 
Ποιο είναι το συμπέρασμα από τις εκλογές στην Καταλονία;

Το γεγονός ότι οι οπαδοί της απόσχισης κέρδισαν με μικρή διαφορά από τους οπαδούς της παραμονής δείχνει ότι η κοινωνία είναι πολύ διχασμένη, οικογένειες έχουν χωριστεί στα δύο, φιλίες έχουν χαλάσει…
Το αποτέλεσμα αποτελεί μια μεγάλη ήττα του Ραχόι, ο οποίος διαλύοντας το κοινοβούλιο, φυλακίζοντας τους ηγέτες του κινήματος ανεξαρτησίας και προκαλώντας εκλογές πίστευε ότι θα τις κέρδιζε, σε ένα κλίμα οικονομικών πιέσεων και πολιτικών πιέσεων από την Ευρώπη. Οικονομικών, γιατί αποχώρησαν 3000 επιχειρήσεις από την Καταλονία και οι πολίτες μετά το δημοψήφισμα απέσυραν τις καταθέσεις τους από τις τράπεζες. Από την άλλη πλευρά, η ΕΕ επέμενε ότι η διαμάχη αποτελεί εσωτερική υπόθεση, ενώ θα μπορούσε να λειτουργήσει μεσολαβητικά.

Η συνεχής πόλωση δείχνει ότι οι ιστορικές διαφορές εξακολουθούν να υπάρχουν και εξακολουθούν να τροφοδοτούνται.

Το γεγονός ότι μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες οι αυτονομιστές ξανακερδίζουν δείχνει ότι υπάρχει ένα βαθύτερο ρήγμα στις σχέσεις με τη Μαδρίτη που δεν μπορεί να αγνοηθεί ούτε να αντιμετωπιστεί με φυλακίσεις και διοικητικά μέτρα. Το ρήγμα έχει ιστορικό βάθος, αλλά τα τελευταία χρόνια και η ισπανική δεξιά για μικροκομματικούς λόγους «ξύνει» τις ιστορικές πληγές. Δηλαδή δεν θα είχαμε τη σημερινή διαμάχη, αν η ισπανική δεξιά δεν είχε το 2010 ακυρώσει το μεγαλύτερο μέρος της αυτονομίας της Καταλονίας που της είχε δοθεί το 2006, από την τότε κυβέρνηση των σοσιαλιστών. Μέχρι το 2010 οι οπαδοί της απόσχισης ήταν γύρω στο 10%, αλλά η αφαίρεση ουσιαστικής αυτονομίας από την ισπανική δεξιά και το Συνταγματικό Δικαστήριο θεωρήθηκε πραξικόπημα από τους Καταλανούς. Τους στέρησαν την οικονομική και κοινωνική αυτονομία. Δεν μπορούσαν πια να αποφασίσουν ούτε για την κατάργηση των ταυρομαχιών.

Καμία πλευρά δεν έκανε προσπάθεια να γεφυρωθεί αυτό το ρήγμα;

Από το 2010 ξεκίνησε μια αντιπαράθεση εθνικισμών, μια «μάχη της σημαίας», πίσω από την οποία κρύφτηκαν τα μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα που συγκλόνιζαν και τη μία και την άλλη ηγεσία. Το ισπανικό Λαϊκό Κόμμα είναι από τα πιο διεφθαρμένα κόμματα της Ευρώπης, ενώ σκάνδαλα υπήρχαν και στη δεξιά κυβέρνηση της Καταλονίας, στο κόμμα του Πουτζντεμόν. Άρα η διαμάχη βοήθησε και τις δύο πλευρές να ξεχαστούν τα σκάνδαλα. Τους βόλεψε και τους δύο. Όταν ο Ραχόι χτυπάει την Καταλονία -οι Ισπανοί λένε τους Καταλανούς υποτιμητικά Πολωνούς- κερδίζει στην υπόλοιπη Ισπανία, συσπειρώνει τη δεξιά. Εξάλλου έτσι ξεκίνησε κι η κατάργηση της αυτονομίας.

Και τώρα πού βρισκόμαστε;

Τώρα βρισκόμαστε σε αδιέξοδο. Αφ΄ ενός ο Ραχόι υπέστη μεγάλη ήττα, αφ’ ετέρου και οι άλλοι δεν μπορούν να κυβερνήσουν διότι ο Πουτζντεμόν είναι στην εξορία, ο ηγέτης του κεντροαριστερού κόμματος είναι στη φυλακή, καθώς και άλλα στελέχη ή αντιμετωπίζουν κατηγορίες που επισύρουν βαριά φυλάκιση. Τα κόμματα που τάσσονται υπέρ της ανεξαρτησίας συγκέντρωσαν παρά τις διαφορές τους την απόλυτη πλειοψηφία, καθώς η εκλογική αναμέτρηση εξελίχθηκε σε μια διαμάχη για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια.

Στο μεταξύ, το κατεστημένο της Μαδρίτης είναι αδιάλλακτο. Δεν θέλει να μπει σε καμία κίνηση διαπραγμάτευσης. Παραμένει στην παράδοση του Φράνκο.

Ο βασιλιάς βγήκε την επομένη του δημοψηφίσματος και πήρε το μέρος της Μαδρίτης και καταδίκασε τους Καταλανούς. Αμέσως μετά τη δημοσίευση των εκλογικών αποτελεσμάτων, το δικαστήριο απήγγειλε κατηγορίες εναντίον και άλλων στελεχών οπαδών της ανεξαρτησίας, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά. Η Καταλανική Ρεπουμπλικανική Αριστερά πήρε 21% των ψήφων ο πρόεδρος του είναι στη φυλακή και την Παρασκευή απαγγέλθηκαν κατηγορίες εναντίον της Νο 2 του κόμματος. Το κατεστημένο είναι αποφασισμένο να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα.

Το κόμμα των Σιουδαδάνος έπαιξε τον ρόλο της δεξιάς των ενωτικών. Δεν είναι πλέον ένα κεντρώο κόμμα, κυβερνούν στη Μαδρίτη σε συνεργασία με τη δεξιά και στην Καταλονία βγήκαν ακραία εθνικιστικά υπέρ της Ισπανίας.

Ποια θα ήταν μια ρεαλιστική λύση;

Η μόνη ρεαλιστική λύση θα ήταν να γίνει δημοψήφισμα και να ψηφίσουν οι Καταλανοί, με το ερώτημα, αν θέλουν ανεξαρτησία ή όχι, όπως οι Σκοτσέζοι, αφού προηγουμένως η Μαδρίτη δώσει πίσω την αυτονομία της Καταλονίας. Σ’ αυτή την περίπτωση πιστεύω ότι θα αποφάσιζαν να μείνουν. Αυτή ήταν η γραμμή και των Ποδέμος και της ισπανικής αριστεράς. Δηλαδή κατά της ανεξαρτησίας, αλλά και υπέρ του δικαιώματος για δημοψήφισμα. Και σ’ αυτό θα πρέπει η ΕΕ να παίξει ένα ρόλο. Ως τώρα έχει πλήρως ταυτιστεί με τη Μαδρίτη επειδή οι Ευρωπαίοι φοβούνται ότι αν η Καταλονία αποχωρήσει θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου για όλη την Ευρώπη.

Θέλω επίσης να πω με την ευκαιρία, ότι στην Καταλονία είχε συγκεντρωθεί αυτό που θα αποκαλουσαμε «Διεθνή των Αποσχιστών», δηλαδή ο Πρόεδρος της Κορσικής που θέλει την ανεξαρτησία από τη Γαλλία, οι Βορειοϊρλανδοί που θέλουν να φύγουν από τη Μ. Βρετανία, ενώ συνάντησα και τους οπαδούς της ανεξαρτησίας του Ν. Τυρόλου της Ιταλίας.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ