Σάλος αναμένεται στην Βρετανία στις 6 Ιουλίου, όταν θα δημοσιευθεί η έκθεση για τον πόλεμο στο Ιράκ. Ο Τόνι Μπλερ, ως ο τότε πρωθυπουργός, φέρει το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για τη συμμετοχή της Βρετανίας στον πόλεμο. Ο Κόρμπιν ήταν ένας από τους πιο σφοδρούς αντίπαλους του πολέμου. Και η πρόσφατη προσπάθεια των Εργατικών βουλευτών να πάρουν την ηγεσία του Κόμματος από τον Τζέρεμι Κόρμπιν φαίνεται ότι έχει στόχο να προλάβει την αναμενόμενη πρόταση μομφής κατά του Μπλερ από τον Κόρμπιν.

Η πενταμελής επιτροπή και οι αναμενόμενες αποκαλύψεις
 
Η έκθεση της πενταμελούς επιτροπής που ερεύνησε τη συμμετοχή της Βρετανίας στον πόλεμο στο Ιράκ θα δημοσιευθεί 7 χρόνια μετά τη σύσταση της επιτροπής και 5 χρόνια μετά το πέρας των σχετικών ακροάσεων. Μετά από τέτοια καθυστέρηση, τίθεται το ερώτημα όχι μόνο τι θα αποκαλύψουν οι 2,6 εκατ. λέξεις της έκθεσης, αλλά εάν και τι θα αποσιωπήσουν.
 
Ο Τόνι Μπλερ, πρωθυπουργός της Βρετανίας από το Μάιο του 1997 μέχρι τον Ιούνιο του 2007, ήταν ο κύριος υπέρμαχος της βρετανικής συμμετοχής στην εισβολή του Ιράκ το 2003. Η πενταμελής επιτροπή συστάθηκε το 2009 και από την αρχή εκφράστηκαν αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα των ερευνών της και την ουδετερότητα των μελών της.  
 
Πρώτον, διότι σε 4 από τα 5 μέλη της επιτροπής απονεμήθηκαν τίτλοι ευγενείας κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του Μπλερ: στον  πρόεδρο της επιτροπής, Σερ Τζον Τσίλκοτ, το Δεκέμβριο του 1997 (6 μήνες αφότου ο Μπλερ ανέλαβε την πρωθυπουργία), στην βαρόνη Ούσα Πρασάρ και στο Σερ Ρόντερικ Λάιν το 1999, και στο Σερ Λόρενς Φρίντμαν το 2003
 
Δεύτερον, λόγω των απόψεων που μερικά μέλη της επιτροπής είχαν εκφράσει στο παρελθόν και των σχέσεων τους με τον Μπλερ. Για παράδειγμα, ο Τζον Κάμπφερ, πρώην αρχισυντάκτης του New Statesman, αναφέρει στο βιβλίο του «Οι Πόλεμοι του Μπλερ» ότι ο Μπλερ προσκάλεσε το Σερ Λόρενς Φρίντμαν το 1999 να τον βοηθήσει να διαμορφώσει εξωτερική πολιτική. Ενώ ο Σερ Τζον Γκίλμπερτ, σε σχόλιο του στον Observer,  σύγκρινε το 2004 τον Τζορτζ Μπους και τον Τόνι Μπλερ με το Ρούζβελτ και τον Τσόρτσιλ. Για την πλειοψηφία των Βρετανών, κάθε σύγκριση ενός πολιτικού με τον Τσόρτσιλ μπορεί να εκληφθεί μόνον ως μεγάλος έπαινος.
 
Τρίτον, διότι οι ερωτήσεις που έκαναν τα μέλη της επιτροπής στον Μπλερ, τον οποίο ανέκριναν επί 6 ώρες το 2010, ήταν ως επί το πλείστον ανώδυνες. Γενικά οι ερωτήσεις που απεύθυναν τα μέλη της επιτροπής στους μάρτυρες που κλήθηκαν να καταθέσουν δεν ήταν ιδιαίτερα αιχμηρές.
 
Όμως, διαρροές σε εφημερίδες ανέφεραν ήδη από το 2015 ότι τα πορίσματα της έκθεσης θα είναι «ολέθρια» για 30 άτομα, και κυρίως για τον Μπλερ και για τον υπουργό Άμυνας κατά τη διάρκεια του πολέμου, Τζακ Στρο.
 
Το απρόσμενο πραξικόπημα κατά του Κόρμπιν
 
Γιατί επέλεξαν οι Εργατικοί βουλευτές να επιχειρήσουν την αντικατάσταση του Κόρμπιν μερικές μέρες πριν από τη δημοσίευση της έκθεσης; Η δικαιολογία ότι δεν συμμετείχε αποτελεσματικά στην καμπάνια του δημοψηφίσματος δεν ευσταθεί. Η Τερέζα Μέι, η πιθανότερη αντικαταστάτρια του Κάμερον, είχε πολύ μικρότερο ρόλο από τον Κόρμπιν στην καμπάνια. Το επιχείρημα των βουλευτών ότι ο Κόρμπιν δεν έπεισε τους ψηφοφόρους των Εργατικών υπέρ του Remain επίσης δεν ευσταθεί: 63% από αυτούς ψήφισαν την παραμονή στην ΕΕ, σε σύγκριση με 42% των ψηφοφόρων των Συντηρητικών.
 
Η προσπάθεια αντικατάστασης του Κόρμπιν από τους Εργατικούς βουλευτές στη συγκεκριμένη συγκυρία, όταν οι Συντηρητικοί βρίσκονται σε πλήρη αποδιοργάνωση μετά το δημοψήφισμα, αποτελεί πολιτικό παραλογισμό.  Η μόνη πιθανή ερμηνεία εκφράστηκε μονολεκτικά από τον Ντένις Σκίνερ, τον πλέον αξιόπιστο και πολιτικά συνεπή αριστερό βουλευτή των Εργατικών: «Ιράκ».  
 
Η πλειοψηφία των ανταρτών κατά του Κόρμπιν μέσα στο κόμμα του αποτελείται από παλαιούς οπαδούς του Μπλερ. Οι οποίοι φαίνεται ότι προσπάθησαν να αποτρέψουν τον Κόρμπιν να κάνει ως αρχηγός του κόμματος πρόταση μομφής κατά του Μπλερ.  Επιπλέον, έχουν εκφραστεί υποψίες, ομολογουμένως μη επιβεβαιωμένες, ότι μια εταιρεία δημοσίων σχέσεων φιλικά προσκείμενη προς τον Μπλερ προσπάθησε να επηρεάσει τους Εργατικούς βουλευτές.
 
Σύντομα η έκθεση θα δημοσιευθεί και θα φανεί πόσο «αποκαλυπτικά» είναι τα πορίσματά της. Αυτό που ήδη φαίνεται από το πραξικόπημα κατά του Κόρμπιν είναι ότι ενόσω η σκιά του Μπλερ πλανάται πάνω από το Εργατικό Κόμμα, ο εκδημοκρατισμός του κόμματος δεν είναι δυνατός.