Αποσύρουν την υπογραφή τους από την ερώτηση που κατέθεσαν για το «τάμα του έθνους» οι 16 βουλευτές της Ν.Δ.

Τους υποχρέωσε, σύμφωνα με πληροφορίες, η ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης μετά από τις αρνητικές αντιδράσεις, τα δυσμενή σχόλια και τη θυμηδία που προκάλεσε η εν λόγω πρωτοβουλία.

Το χρονικό

Υπενθυμίζεται ότι, το… «τάμα του έθνους» ζητούσαν να εκπληρωθεί βουλευτές της ΝΔ, Νικολόπουλος και Δημήτρης Καμμένος των ΑΝΕΛ!

Συγκεκριμένα 16 βουλευτές της ΝΔ, ο Δημήτρης Καμμένος (ΑΝΕΛ) και ο Νίκος Νικολόπουλος (Ανεξάρτητος) κατέθεσαν ερώτηση με θέμα «ανεκπλήρωτο παραμένει το τάμα του Έθνους περί ανεγέρσεως Ιερού Ναού του Σωτήρος Χριστού στην Αθήνα», απευθυνόμενοι στους υπουργούς, Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων Κώστα Γαβρόγλου, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Λυδία Κονιόρδου αλλά και τον πρωθυπουργό. 

Τι είναι όμως το Τάμα του Έθνους; Πρόκειται συγκεκριμένα για τάμα των αγωνιστών της ελληνικής επανάστασης οι οποίοι είχαν υποσχεθεί την ανέγερση ενός μεγάλου Ιερού Ναού στο κέντρο της Αθήνας προς τιμήν του Θεού που συνέβαλε στην επιτυχή έκβαση της επανάστασης.

Οι 18 βουλευτές, στην ερώτησή τους σημειώνουν ότι το ενδιαφέρον των μεταπολεμικών κυβερνήσεων για το ζήτημα ήταν «χλιαρό», αναφέρουν ότι «η εκπλήρωση του Τάματος του Έθνους και των Ηρώων του Έθνους για την ανέγερση μεγαλοπρεπούς Ιερού Ναού του Σωτήρος Χριστού συνεχίζει να αποτελεί ηθική και συμβατική υποχρέωση της Ελληνικής Πολιτείας» και ρωτούν την κυβέρνηση αν προτίθεται να παραχωρήσει έκταση ώστε να προχωρήσει η ανέγερση του Ιερού Ναού, η οποία θα χρηματοδοτηθεί από δωρεές Ελλήνων και φιλελλήνων πολιτών.

Η ερώτηση: 

Την ερώτηση υπογράφουν οι Σάββας Αναστασιάδης, Γιώργος Βαγιωνάς, Κωνσταντίνος Βλάσης, Γεράσιμος Γιακουμάτος, Στέργιος Γιαννάκης, Θανάσης Δαβάκης, Δημήτρης Καμμένος, Θεόδωρος Καράογλου, Γιώργος Κασαπίδης, Κωνσταντίνος Κατσαφάδος, Δημήτρης Κυριαζίδης, Γεωργία Μαρτίνου, Ευάγγελος Μπασιάκος, Χρήστος Μπουκώρος, Νίκος Νικολόπουλος, Κατερίνα Παπακώστα, Έλενα Ράπτη και Κωνσταντίνος Σκρέκας.

Το «τάμα του έθνους» και η Χούντα

Τελευταία φορά που το ελληνικό κράτος ασχολήθηκε με το θέμα του «τάματος» ήταν με πρωτοβουλία του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Σύμφωνα με το  iospress.gr, υπήρξε μάλιστα το χαρακτηριστικότερο σκάνδαλο της Χούντας. 

Γράφει ο Ιός στο σχετικό δημοσίευμα: 

Στις 14 Δεκεμβρίου 1968 ο Παπαδόπουλος εξήγγειλε την ανέγερση ενός μνημειώδους ναού του Σωτήρος στα Τουρκοβούνια –ως εκπλήρωση, υποτίθεται, της σχετικής υπόσχεσης της Δ΄ Εθνοσυνέλευσης του 1829 προς το Θεό σε περίπτωση απελευθέρωσης της Ελλάδας. Σύμφωνα άλλωστε με τη χουντική προπαγάνδα, η «επανάστασις» της 21ης Απριλίου 1967 δεν ήταν παρά η άμεση συνέχεια -και ολοκλήρωση- του 1821.

Το έργο εγκρίθηκε στις 5.1.69 σε κοινή συνεδρίαση υπουργικού συμβουλίου και αρχιεπισκόπου. Για την επίβλεψή του συστήθηκε το Μάιο μια «Ανώτατη Επιτροπή» με πρόεδρο τον ίδιο τον πρωθυπουργό Γ. Παπαδόπουλο και μέλη τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, τους υπουργούς Εσωτερικών Στ. Πατττακό, Συντονισμού Ν. Μακαρέζο, Παιδείας Θ. Παπακωνσταντίνου, Δημ. Εργων Κ. Παπαδημητρίου και τον υφυπουργό Προεδρίας Κ. Βοβολίνη. Ένα δεύτερο σώμα, το «Γνωμοδοτικό Συμβούλιο», αποτελούνταν από τον πρόεδρο της Ακαδημίας, τους πρυτάνεις του Πανεπιστημίου και του ΕΜΠ, το δήμαρχο Αθηναίων, το Γενικό Διευθυντή Αρχαιοτήτων και τον κοσμήτορα της Αρχιτεκτονικής. Στο εγχείρημα μετείχε, με άλλα λόγια, σύμπασα η ανώτατη πολιτική και πνευματική ηγεσία του καθεστώτος.

Για το είδος της προπαγάνδας που συνόδευσε την εξαγγελία, αποκαλυπτικό είναι ένα απόσπασμα από την «Ηχώ των Ενόπλων Δυνάμεων» (3.6.73):

«Ο Ναός του Σωτήρος Χριστού, αφ’ ενός μεν υλοποιεί την υπόσχεσιν που έδωσε το Έθνος προς τον Θεό, και αφ’ ετέρου θ’ αποτελέση, μετά την οικοδόμησίν του, το τρίτο αρχιτεκτονικό οικοδόμημα των Αθηνών, μετά τον κλασικό Παρθενώνα και τον Βυζαντινό Λυκαβηττό».

Η επιστημονική κοινότητα των 1.857 Ελλήνων αρχιτεκτόνων δεν φάνηκε πάντως να δείχνει τον ίδιο ενθουσιασμό. Τρεις διαδοχικοί διαγωνισμοί «προσχεδίων» και «ιδεών» μεταξύ 1970 και 1973 κατέληξαν σε φιάσκο: παρά τα τεράστια «βραβεία» που τους συνόδευαν (από 300.000 μέχρι 5.000.000 δραχμές, όταν ο μέσος μισθός του ιδιωτικού τομέα ήταν γύρω στις 4.000 δραχμές), οι προτάσεις που υποβλήθηκαν ήταν αντίστοχια 7, 35 και 31. Τελικά και οι τρεις διαγωνισμοί κηρύχθηκαν άγονοι – μάλλον δίκαια, αν κρίνουμε από τις μακέτες που δημοσιεύθηκαν μεταδικτατορικά στο «Αντί» (30.11.74). Ακόμη κι έτσι, 3.650.000 δρχ διανεμήθηκαν σε ελάσσονες «επαίνους».

Απείρως μεγαλύτερη τέχνη επιδείχθηκε στη διασπάθιση των χρημάτων.

Τον Ιούνιο του 1969 ανακοινώθηκε η σύσταση «Ειδικού Ταμείου» για την οικονομική διαχείριση του «τάματος». Σύμφωνα με τον τελικό απολογισμό του που δημοσιεύθηκε μετά την ανατροπή του Παπαδόπουλου («Εστία» 19.1.1974), το «Ταμείο» εισέπραξε συνολικά 453.300.000 δρχ: 45,5 εκατομμύρια ως επιχορήγηση απ’ τον τακτικό προϋπολογισμό, 180 εκατομμύρια από «δωρεές, εισφορές, κλπ» και 230 εκατομμύρια σε δάνεια.

Ένα μέρος των «εισφορών» ήταν επίσης δημόσιο χρήμα (η Αγροτική Τράπεζα «πρόσφερε» π.χ. 10 εκατομμύρια), ενώ το υπόλοιπο προήλθε από το υστέρημα του φιλοχρίστου και φιλοθεάμονος κοινού – όπως ο συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος που θυσίασε στο «Τάμα» ολόκληρο το εφάπαξ του (109.455 δρχ), εισπράττοντας «τα συγχαρητήρια του πρωθυπουργού δια του υπουργού Προεδρίας» («Νέα» 31.12.68).

Σύμφωνα ωστόσο με τον ίδιο απολογισμό, το 90% των εσόδων είχε ήδη καταναλωθεί σε απαλλοτριώσεις, «δαπάνες μελετών», προπαρασκευαστικά έργα και «δαπάνες διοικήσεως και λειτουργίας»!

«Φαίνεται ότι ο Ναός του Σωτήρος, που πρόκειται να ανεγερθή πάνω στα Τουρκοβούνια, θα είναι απ’ τους πιο θαυματουργούς στη χώρα μας», σχολίαζαν τις επόμενες μέρες τα «Νέα» (26.1.74). «Γιατί, πριν ακόμα κτισθή, πριν καν γίνουν τα σχέδια για την κατασκευή του, δαπανήθηκαν - λες από θαύμα - τα 406 εκατομμύρια δραχμές από τα 453 εκατομμύρια που είχαν τελικά συγκεντρωθεί. Πάντως κι οι πιο ολιγόπιστοι θαύμασαν το γεγονός ότι με εντελώς κανονικό τρόπο αναλώθηκε ολόκληρο το τεράστιο αυτό ποσόν για ένα έργο του οποίου ακόμα δεν κατάφεραν οι υπεύθυνοι να έχουν ούτε το σχέδιο. […] Αφού λεφτά δεν υπάρχουν πιά, αφού ούτε καν τα σχέδια του ναού δεν έχουν γίνει ακόμη, η υπόθεση αυτή θα πρέπει να λήξη εδώ και όλοι θα φροντίσουμε να ξεχασθή».