Πάγκαλος για Αριστερά: Η σταλινική, ο σοσιαλδημοκράτης και το αναρχοαυτόνομο οργισμένο νιάτο
Σε άρθρο του, απόσπασμα του οποίου δημοσιεύεται στην σημερινή Καθημερινή, ο Θόδωρος Πάγκαλος εκτιμά ότι η δημοσκοπική άνοδος των τριών κομμάτων της Αριστεράς είναι παροδική και δεν πρόκειται να επαληθευθεί στις κάλπες. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης θεωρεί ότι οι έλληνες πολίτες δεν πρόκειται να επιλέξουν την "αυτοκτονία", ενώ σαρκάζει την κομμουνιστική Αριστερά που δήθεν - όπως χαρακτηριστικά γράφει - βρήκε "λύση στα σύγχρονα προβλήματα της παγκοσμιοποίησης".
Ακολουθεί το σχετικό απόσπασμα του άρθρου
Θριαμβολογούν οι επικεφαλής των τριών κομμουνιστικής προέλευσης κομμάτων για την αύξηση της πολιτικής τους επιρροής. Λίγο πιο πάνω από το 10% ο καθένας, 30% όλοι μαζί! Τέτοιο θαύμα είχαμε να το δούμε από το 1958!
Είναι πραγματικά ο Έλληνας πολίτης ακαταλόγιστος και παραζαλισμένος από τα προβλήματα της εποχής και επέλεξε την αυτοκτονία ή υπάρχει πράγματι και βρέθηκε στον τόπο μας η κομμουνιστική λύση στα σύγχρονα προβλήματα της παγκοσμιοποίησης; Μήπως δηλαδή σε αυτόν τον τόπο, όπου γεννήθηκε η δημοκρατία, βρυκολάκιασε ο κομμουνισμός με τη μία ή την άλλη μορφή και επήλθε η αρχή του τέλους του καπιταλισμού, ξεκινώντας, όπως θα είχε ονειρευτεί ο Καρλ Μαρξ, από τον πιο σκληρό πυρήνα του, δηλαδή την νομισματική ευρωζώνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
Βέβαια, τίποτα από όλα αυτά δεν πρόκειται να γίνει. Πρώτα από όλα, τρεις φορές το δέκα τα εκατό δε θα γίνει ποτέ τριάντα. Ο κάθε σχηματισμός της κομμουνιστικής προέλευσης αριστεράς έχει αποκλείσει την συνεργασία με τους άλλους ή εν πάση περιπτώσει έχει θέσει τέτοιους όρους και προϋποθέσεις που καθιστούν αδύνατη μία τέτοια εξέλιξη.
Αλλά και αν δια της μαγικής ράβδου Παπαρήγα, Κουβέλης και Τσίπρας κάθονταν γύρω από ένα τραπέζι, είναι βέβαιο ότι δεν θα μπορούσαν να συμφωνήσουν στο παραμικρό.
Σταλινική μέχρι το κόκκαλο η πρώτη, ευρωπαϊστής και σχεδόν σοσιαλδημοκράτης ο δεύτερος, αναρχοαυτόνομο οργισμένο νιάτο ο τρίτος. Είναι πάντως πολύ πιθανό ότι οι δημοσκοπήσεις θα επαληθευθούν μέχρι ενός σημείου, ότι δηλαδή ένας στους τέσσερις Έλληνες θα επιλέξει την καταδίκη του πολιτικού συστήματος μέσα από τον πολιτικό ευνουχισμό, δηλαδή καθιστώντας ανενεργή την ίδια του την ψήφο. Με τον ίδιο τρόπο που άλλοι ψηφίζουν λευκό ή απέχουν από την ψηφοφορία.
